Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Ik mocht dit echter beleven. Won<strong>de</strong>ren in <strong>de</strong> geest wer<strong>de</strong>n mij dui<strong>de</strong>lijk<br />
gemaakt en leer<strong>de</strong> ik kennen.<br />
Steeds korter werd <strong>de</strong> afstand en ik voel<strong>de</strong> dat Jeanne in mij kwam,<br />
wij wer<strong>de</strong>n geestelijk verbon<strong>de</strong>n. Ik voel<strong>de</strong> haar, ik was één van ziel<br />
en geest. Of zij mij ook voel<strong>de</strong>, dat wist ik niet. Daarna kwam er een<br />
groot geluk in mij. Het was als <strong>de</strong> opkomen<strong>de</strong> zon, een ontwaken in<br />
<strong>de</strong> geest, het opstaan van een do<strong>de</strong>, waarvan het leven opnieuw<br />
begon te ontwaken door hoge geestelijke krachten <strong>die</strong> daarop<br />
inwerkten. Dat was Alcar, mijn geestelijke lei<strong>de</strong>r. Jeanne was gelukkig,<br />
zij voel<strong>de</strong> mij ook en toen gebeur<strong>de</strong> het grootste won<strong>de</strong>r van al<br />
wat ik misschien ooit door mijn gaven zou beleven.<br />
In <strong>de</strong>ze onnoemelijke stilte hoor<strong>de</strong> ik Alcar zeggen: ‘Nu opletten,<br />
<strong>Jozef</strong>, ik ga je verbin<strong>de</strong>n. Je zult met haar kunnen spreken.’<br />
Plotseling voel<strong>de</strong> ik in mij spreken en hoor<strong>de</strong> ik zeggen: ‘Ben je<br />
gekomen, <strong>Jozef</strong>?’ Het was <strong>de</strong> stem van een kind en het ontroer<strong>de</strong> mij<br />
<strong>die</strong>p.<br />
‘Ja’, sein<strong>de</strong> ik haar, ‘ik ben het, Jeanne.’ Het was alsof Jeanne van<br />
achter een sluier tot mij sprak; haar geluid was een zacht gefluister,<br />
dat ik voel<strong>de</strong> en verstond.<br />
Nu hoor<strong>de</strong> ik Alcar zeggen: ‘Het is <strong>die</strong>zelf<strong>de</strong> kracht <strong>die</strong> werkte toen<br />
je op verre afstand met je stoflichaam sprak.’<br />
Thans begreep ik het; ik had het reeds beleefd. Ik voel<strong>de</strong> Jeannes<br />
stemgeluid. <strong>Zij</strong> sprak zoals <strong>de</strong> geesten met elkaar spreken, het was <strong>de</strong><br />
geestelijke taal, <strong>die</strong> zij nu reeds ken<strong>de</strong> en gebruikte. Hoe won<strong>de</strong>rlijk<br />
is dit grote gebeuren, dacht ik. Nu voel<strong>de</strong> ik dat zij geheel in mij<br />
kwam, één van ziel, één van gedachten waren wij. Ik zag haar voor<br />
mij en <strong>de</strong> sluier, <strong>die</strong> ik zoëven nog had waargenomen, werd verwij<strong>de</strong>rd.<br />
In stralen<strong>de</strong> schoonheid zag ik haar, want haar geesteslichaam<br />
was reeds aan het veran<strong>de</strong>ren. Jeanne ging in <strong>de</strong> geest over en door<br />
haar mooie aardse leven, door <strong>de</strong> lief<strong>de</strong> <strong>die</strong> zij droeg en voel<strong>de</strong>, nam<br />
het geesteslichaam <strong>die</strong> heerlijke <strong>uit</strong>straling over. De woor<strong>de</strong>n <strong>die</strong> nu<br />
in mij kwamen, benamen mij schier <strong>de</strong> a<strong>de</strong>m.<br />
Jeanne zei: ‘Nu ga ik sterven, ik ben bezig, <strong>Jozef</strong>. Nu ga ik op reis,<br />
mijn koffers zijn reeds gepakt.’<br />
O mijn God, dacht ik, wie zal ooit kunnen geloven dat ik dit<br />
heb beleefd? Ik beef<strong>de</strong>, doch niet omdat zij heenging, maar omdat ik<br />
73