Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
mens gevoelig, doch alleen d·n wanneer men het geestelijke leven wil<br />
leren kennen. Hoe gevoeliger <strong>de</strong> mens is, hoe meer hij in <strong>de</strong> geest<br />
waarneemt wanneer hij zich op het geestelijke leven gaat instellen.<br />
Wanneer men een gelief<strong>de</strong> heeft verloren, dan eerst krijgt het spiritualisme<br />
waar<strong>de</strong>; voor<strong>die</strong>n was het onzin. Ik beleef dat vaak, heel<br />
vaak, wanneer <strong>de</strong> mensen tot mij komen. Je kunt hun dan niet<br />
genoeg over het leven na <strong>de</strong> <strong>dood</strong> vertellen; ze willen er alles van<br />
weten. Dan eerst lezen ze geestelijke boeken en gaan er <strong>die</strong>per op in.<br />
Dan zijn hun harten gebroken en zijn zij te bereiken. Dus hoe meer<br />
strijd, ziekte, leed en smart <strong>de</strong> mens ontvangt, hoe gevoeliger hij<br />
wordt, hoe verschrikkelijk het ook is. Voel je wat ik bedoel?’<br />
‘Ja, ik begrijp het.’<br />
‘Wanneer <strong>de</strong> mens afstand kon doen van zijn bezit, dan eerst leeft<br />
hij zoals God het wil. Doet hij dat niet, dan voelt hij strijd en gaat er<br />
vaak in ten on<strong>de</strong>r.’<br />
‘Dan kan ik mijzelf feliciteren’, zei Jeanne, ‘ik hecht aan geen<br />
bezit.’<br />
Toen ik <strong>de</strong> volgen<strong>de</strong> keer bij haar kwam, had <strong>de</strong> huisdokter met<br />
haar besproken haar in een ziekenhuis te doen opnemen. Nu was ze<br />
<strong>uit</strong>gepraat. Hoe was ik van haar gaan hou<strong>de</strong>n! Ze was mijn zuster<br />
gewor<strong>de</strong>n. Een tijdlang bleef ik bij haar, bei<strong>de</strong>n voel<strong>de</strong>n we <strong>de</strong> stilte<br />
<strong>de</strong>s geestes. Ze sprak geen woord, maar haar ogen vroegen om kracht.<br />
Met haar hand in <strong>de</strong> mijne bad ik tot God dat zij spoedig mocht<br />
heengaan. Roerloos, met sneeuwwit gelaat, <strong>de</strong> sporen van <strong>de</strong> na<strong>de</strong>ren<strong>de</strong><br />
<strong>dood</strong> op haar lippen, zag zij in <strong>die</strong> ontzagwekken<strong>de</strong> ruimte,<br />
waar<strong>uit</strong> een lichtstraal haar bescheen. Haar levendigheid had ze reeds<br />
verloren, haar leven op aar<strong>de</strong> liep ten ein<strong>de</strong>. Dit was een zuiver heengaan,<br />
een geestelijk overgeven aan Hem Die men God noem<strong>de</strong>.<br />
In Uw han<strong>de</strong>n beveel ik mijn geest! Deze gedachte kwam in mij op.<br />
Was het ook <strong>de</strong> hare? Dacht zij daaraan? Het grote probleem was<br />
begonnen zich te openbaren.<br />
Mens, mens <strong>de</strong>r aar<strong>de</strong>, weet gij dat gij eeuwig leeft? Voelt gij dat<br />
wij eens voor Gods heilige troon zullen verschijnen? Dat wij naakt<br />
zullen staan zodat ie<strong>de</strong>reen zal zien hoe wij zijn, hoe wij voelen?<br />
Een kind Gods zou thans overgaan; lang hoef<strong>de</strong> zij niet te wachten,<br />
haar koffers waren reeds gepakt. Jeanne was ingedommeld en<br />
69