Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
en hebben geestelijke armoe<strong>de</strong>.’<br />
‘Daarvan zal ik je komen vertellen wanneer ik eenmaal daar ben en<br />
tot je mag terugkeren. Ik zal ervoor bid<strong>de</strong>n, <strong>Jozef</strong>, en ik weet dat ik<br />
je kan bereiken; dat lijkt me zelfs heel gemakkelijk. Ik voel je zo echt<br />
als een broer en omdat ik je zo voel, kan ik je als ik over ben gemakkelijk<br />
bereiken. Het is alsof ik je mijn gehele leven heb gekend en<br />
toch zijn het eerst enkele maan<strong>de</strong>n. Je bent zo eigen, zo open, <strong>Jozef</strong>,<br />
je geeft je geheel, je bent als een kind en toch een groot en volwassen<br />
mens. O’, ging zij ver<strong>de</strong>r, ‘als ik aan jou mag vertellen hoe ik daar ben<br />
aangekomen en hoe mijn leven aan gene zij<strong>de</strong> en dat van moe<strong>de</strong>rtje<br />
en Greetje en vele an<strong>de</strong>ren is, dan moet ik er niet aan <strong>de</strong>nken hoe<br />
groot het geluk zal zijn dit te beleven. Ja, ik zal ervoor bid<strong>de</strong>n, steeds<br />
maar bid<strong>de</strong>n, en God zal mijn gebed verhoren. Ook bid ik dat het<br />
niet zolang meer zal duren, want ik ga heel erg naar moe<strong>de</strong>r en<br />
Greetje verlangen.’<br />
‘Het is zo prachtig dat je over alles zo rustig kunt praten.’<br />
‘Daarvoor ben ik God reeds dankbaar en ik ben ook zeer blij dat<br />
ik jou heb leren kennen.’<br />
Jeanne verviel weer in een <strong>die</strong>p gepeins en toen ik haar peil<strong>de</strong>, zag<br />
en voel<strong>de</strong> ik dat zij in geestelijk contact was gekomen.<br />
‘Zag jij het ook?’ vroeg ze onverwachts, alsof ze wist dat ik haar<br />
volg<strong>de</strong>.<br />
‘Ja, ik zag het.’<br />
‘Wat zag je, <strong>Jozef</strong>?’<br />
‘De eeuwigheid.’<br />
‘Werkelijk, was dat <strong>de</strong> eeuwigheid? Ik zag een an<strong>de</strong>r land, een heel<br />
an<strong>de</strong>r land dan <strong>de</strong> aar<strong>de</strong> en ik zag licht, een groot en krachtig licht.<br />
Daarna zag ik mensen, in prachtige gewa<strong>de</strong>n gekleed, en het was<br />
alsof ze zweef<strong>de</strong>n. Zie, dacht ik, dat zijn geen aardse mensen en ik<br />
voel<strong>de</strong> dat het geesten waren. Mijn God, wat is dat mooi. Wat kun<br />
je in een paar secon<strong>de</strong>n toch veel zien. Ik voel<strong>de</strong> dat ik er was en of<br />
ik het zelf beleef<strong>de</strong>. Voel<strong>de</strong> jij dat ook? Hoe kwam dat zo ineens?’<br />
‘Op dat ogenblik was je hel<strong>de</strong>rziend!’<br />
‘Nu begrijp ik nog beter wat je bedoel<strong>de</strong> toen je mij dat van<br />
Greetje dui<strong>de</strong>lijk maakte. Nu begrijp ik het, ik voel het, heel <strong>die</strong>p in<br />
mij, daar ligt het. Mijn reis, mijn grote reis!’<br />
63