Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
omdat je treur<strong>de</strong> en met haar was verbon<strong>de</strong>n. Dit is een grote belemmering<br />
voor hen wanneer zij daar aankomen. Greetje keer<strong>de</strong> terug,<br />
maar zag dat je haar niet waarnam; toch trachtte zij je droefheid in<br />
geluk te veran<strong>de</strong>ren en wel op een wijze <strong>die</strong> je reeds bekend is. Toen<br />
zij zich dus liet zien, loste al <strong>die</strong> narigheid op en je keer<strong>de</strong> terug in je<br />
eigen afstemming.’<br />
‘Wat is dat mooi, <strong>Jozef</strong>.’<br />
‘Zeer zeker is het <strong>de</strong> moeite waard, want <strong>die</strong> toestan<strong>de</strong>n hebben<br />
een <strong>die</strong>pere betekenis. Maar je voelt wel dat er duizen<strong>de</strong>n overgeganen<br />
wor<strong>de</strong>n teruggetrokken en wanneer zij hun gelief<strong>de</strong>n bezoeken,<br />
beleven zij dat zij hen niet kunnen bereiken. Dat is vreselijk en dan<br />
is er een leed geboren, zo intens <strong>die</strong>p en krachtig, dat het alleen door<br />
het spiritualisme kan wor<strong>de</strong>n opgelost. Daarom is het spiritualisme<br />
heilig en is het voor <strong>de</strong> mens een grote gena<strong>de</strong> dit van God te hebben<br />
ontvangen. De mens op aar<strong>de</strong> weet nog zo weinig van al <strong>die</strong> wetten<br />
af. Er was dus maar één wezen dat wist dat je treur<strong>de</strong> en dat was<br />
Greetje. <strong>Zij</strong> wist het, zij voel<strong>de</strong> het; jij was met haar één, dus één in<br />
gevoel. Wanneer Greetje je niet had kunnen bereiken en je zou lang<br />
in dat leed hebben verkeerd, dan was het leven voor jou ondragelijk<br />
gewor<strong>de</strong>n. <strong>Zij</strong> <strong>die</strong> blijven treuren, gaan ten on<strong>de</strong>r en dat is <strong>de</strong> bedoeling<br />
niet van God, vooral niet wanneer <strong>de</strong> mens van een eeuwig<br />
voortleven weet.’<br />
‘Het is ontroerend schoon, <strong>Jozef</strong>, hen te kunnen zien.’<br />
‘Dat is het, Jeanne.’<br />
‘Wat ben je dan toch begenadigd dat je hen altijd kunt zien.’<br />
‘Dat ben ik en ik zou mijn gaven niet willen missen, voor niets van<br />
<strong>de</strong>ze wereld.’<br />
Plotseling zei ze: ‘Wat <strong>de</strong>nk je van mij?’<br />
‘Wat ik van jou <strong>de</strong>nk?’<br />
‘Ja, ik bedoel van mijn ziekte. Ik word niet beter, want ik weet wat<br />
me scheelt. Voor mij is er geen kruid gewassen. Weet je dat ook?’<br />
Ze zag mij scherp aan en ik voel<strong>de</strong> dat zij <strong>de</strong> waarheid wil<strong>de</strong> weten,<br />
maar ik keek naar iets an<strong>de</strong>rs en <strong>de</strong>ed alsof het niet tot mij door<br />
drong. Hoe komt zij daar zo ineens aan, dacht ik. Haar vraag was op<br />
<strong>de</strong> man af en te ingrijpend voor haar toestand. Als in een flits had ik<br />
dit alles doordacht. Ik mocht haar dit nog niet zeggen, al wist zij nog<br />
58