Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
geschie<strong>de</strong>n, daar zal ik voor waken.’<br />
De man wreef zich <strong>de</strong> han<strong>de</strong>n en zei niets. Misschien, dacht ik, was<br />
hij thans werkelijk bereid om een an<strong>de</strong>r leven te beginnen.<br />
‘Hoelang bent u al daar bene<strong>de</strong>n?’ vroeg ik hem weer opnieuw.<br />
‘Het kunnen jaren zijn’, zei hij.<br />
‘Weet u dan dat u op aar<strong>de</strong> bent gestorven?’<br />
‘Ja, dat weet ik’, gaf hij mij kort en stug ten antwoord.<br />
Zo, dacht ik, weet je dat, ik wist het in<strong>de</strong>rtijd niet.<br />
‘Gaan wij ver<strong>de</strong>r?’<br />
‘Ja, wij zullen vertrekken.’<br />
Ik trok hem weer op mijn rug en daar ging ik. Voortdurend werd<br />
het moeilijker en weer wil<strong>de</strong> ik wat rusten.<br />
‘Duurt het nog lang’, zei hij, ‘voordat wij daar zijn waar ik rust zal<br />
vin<strong>de</strong>n?’<br />
Wat weet hij van rust af, dacht ik. Niemand hier wist van geestelijke<br />
rust iets af. Wie of wat was hij? Ik maakte mij nu niet angstig<br />
meer dat ik <strong>de</strong> plaats niet zou vin<strong>de</strong>n, want nu kon ik mij oriënteren<br />
en in <strong>de</strong> goe<strong>de</strong> richting gaan. De man <strong>de</strong>ed alsof hem <strong>de</strong> duisternis<br />
en het leven niet meer aangingen. Een <strong>de</strong>rgelijk type had ik nog nooit<br />
gezien. Bij velen zag ik tranen, maar hij voel<strong>de</strong> blijkbaar nog geen<br />
leed en smart over <strong>de</strong> vele zon<strong>de</strong>n <strong>die</strong> hij had misdreven.<br />
‘Hoe komt u aan <strong>die</strong> rust’, vroeg ik hem onverwachts, ‘hebt u <strong>die</strong><br />
in <strong>de</strong> duisternis leren kennen?’<br />
Ik vond mijn vraag dom en ondui<strong>de</strong>lijk gesteld, doch het was reeds<br />
geschied.<br />
‘Aan <strong>die</strong> rust?’ zei hij. ‘Maar u zegt toch dat u mij naar een an<strong>de</strong>r<br />
land zult brengen waar het rustig zal zijn? Ik geef mij aan u over.’<br />
We<strong>de</strong>rom stond ik verslagen. Merkwaardig, <strong>de</strong>ze kerel, dacht ik. In<br />
ie<strong>de</strong>r geval niet zoals <strong>die</strong> wil<strong>de</strong>n daar bene<strong>de</strong>n en toch had hij daar<br />
geleefd. Van <strong>de</strong>ze afstemming begreep ik niets.<br />
‘Gaan wij ver<strong>de</strong>r?’<br />
Had hij angst, of was het nieuwsgierigheid? Wat voel<strong>de</strong> hij eigenlijk?<br />
Verwon<strong>de</strong>rd zei ik: ‘U bent toch niet zo ongelukkig als ik had<br />
gedacht.’<br />
Hij glimlachte en zei: ‘Als u zich beter wist te concentreren en uw<br />
220