Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
proeven afleggen en daarna ons op een geheim teken concentreren,<br />
waaraan wij, <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>rs, elkaar on<strong>de</strong>rling zou<strong>de</strong>n herkennen. Dat<br />
teken was een zevenpuntige ster, het symbool van geestelijke afstemming.<br />
Wie geen afstemming bezat zou dit teken niet kunnen waarnemen.<br />
Er was dus in mij reeds enig bezit, al was het nog zo weinig,<br />
maar ik was wakker en wie wakker is, was bewust en leef<strong>de</strong>.<br />
Ik voel<strong>de</strong> mij nu erg rustig. Om mij heen zag ik een roodachtig<br />
bruin licht, maar hoe <strong>die</strong>per wij zou<strong>de</strong>n afdalen, hoe donker<strong>de</strong>r het<br />
zou wor<strong>de</strong>n. Wanneer ik geweten had wat mij wachtte, dan was ik<br />
niet zo rustig geweest, ik zou mij niet hebben kunnen beheersen.<br />
Natuurlijk was ik nieuwsgierig waarheen men ons zou voeren. Het<br />
moest daar verschrikkelijk zijn. De proeven <strong>die</strong> wij had<strong>de</strong>n af te leggen,<br />
namen geruime tijd in beslag, maar toen ook dat voorbij was,<br />
wer<strong>de</strong>n wij toegesproken en nog op verschillen<strong>de</strong> mogelijkhe<strong>de</strong>n<br />
opmerkzaam gemaakt. On<strong>de</strong>r ons waren bekwame gidsen, velen van<br />
hen waren reeds verschillen<strong>de</strong> malen afgedaald, en nog steeds waren<br />
zij bereid dit werk te doen, om <strong>die</strong> arme mensen te helpen.<br />
Wij moesten ons in <strong>de</strong> eerste plaats in alles beheersen, dat had mij<br />
ook <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r op het hart gedrukt voordat hij van mij afscheid had<br />
genomen. Dat het daar gevaarlijk zou zijn, voel<strong>de</strong> ik reeds. Ein<strong>de</strong>lijk<br />
was het ogenblik gekomen, dat voor mij een groot moment in <strong>de</strong><br />
geschie<strong>de</strong>nis van voor<strong>uit</strong>gang zou betekenen.<br />
Wij splitsten ons in hon<strong>de</strong>r<strong>de</strong>n groepen. Wij waren met ons vijven<br />
en daaron<strong>de</strong>r was een bekwame gids. Wij daal<strong>de</strong>n niet door <strong>de</strong> poorten<br />
<strong>de</strong>r hel af, maar <strong>de</strong> gidsen verbon<strong>de</strong>n zich direct met het binnenste.<br />
De<strong>de</strong>n zij dat niet, dan zou<strong>de</strong>n zij da<strong>de</strong>lijk wor<strong>de</strong>n aangevallen,<br />
zoals <strong>de</strong> gidsen ons vertel<strong>de</strong>n en ik later ook begreep. Toch voel<strong>de</strong> ik<br />
mij nog rustig, maar toen wij ons gingen verbin<strong>de</strong>n en dus in <strong>die</strong> toestand<br />
wer<strong>de</strong>n opgenomen en dat leven gingen aanvaar<strong>de</strong>n, toen overviel<br />
mij een afschuwelijke angst en bekroop mij het gevoel alsof<br />
iemand mij onverwachts <strong>de</strong> keel dichtkneep.<br />
‘<strong>Zij</strong> <strong>die</strong> voor het eerst afdalen, voelen dit het hevigst’, zei <strong>de</strong> gids.<br />
Verschrikkelijk vond ik het, want <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>rs <strong>die</strong> met mij waren<br />
afgedaald, waren veran<strong>de</strong>rd en leken op beesten. Ook daar schrok ik<br />
hevig van, hoewel ik dit alles toch reeds op school had geleerd.<br />
Niettemin overviel het mij en je begrijpt nu ook hoe nuttig <strong>de</strong>ze gees-<br />
207