Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
dat het heilige licht van het spiritualisme in hun zielen brand<strong>de</strong>, <strong>de</strong><br />
wetenschap dat ik hier was en leef<strong>de</strong>. Hoe zou mij dat gelukkig<br />
maken. Maar hun geloof hield hen tegen en ik zou <strong>die</strong> kloof nog niet<br />
kunnen overbruggen. Ik wist hoe innig zij geloof<strong>de</strong>n, maar hoe verschrikkelijk<br />
was dit eigenlijk. Mijn moe<strong>de</strong>r ging veel naar <strong>de</strong> kerk en<br />
zou voor mij en alle an<strong>de</strong>ren <strong>die</strong> haar lief waren, bid<strong>de</strong>n. Ze zou<br />
thans voor mij het meeste bid<strong>de</strong>n, ik wist het maar al te goed.<br />
Moe<strong>de</strong>r, zei ik innerlijk, moe<strong>de</strong>r, bid voor uzelf, dat God u <strong>de</strong> ogen<br />
moge openen. Dat God u voere op <strong>de</strong>ze weg, <strong>de</strong> weg van verbinding.<br />
Moge God mij <strong>de</strong> kracht geven, u allen wakker te schud<strong>de</strong>n.<br />
Nu eerst voel<strong>de</strong> ik dat mijn leven aan gene zij<strong>de</strong> ging beginnen.<br />
Ik nam afscheid van mijn grootva<strong>de</strong>r.<br />
‘Put kracht <strong>uit</strong> dit alles, Gerhard.’<br />
‘Ik zal het doen, grootva<strong>de</strong>r.’<br />
‘Thans ga ik heen.’<br />
Hij keek mij <strong>die</strong>p in <strong>de</strong> ogen en geen woord werd er meer gesproken.<br />
Ik drukte zijn bei<strong>de</strong> han<strong>de</strong>n en voel<strong>de</strong> ze in <strong>de</strong> mijne oplossen.<br />
De gehele verschijning loste op en was in een waas gehuld.<br />
‘Vaarwel’, hoor<strong>de</strong> ik hem zeggen, ‘God zegene je.’<br />
Het licht verdween en mijn grootva<strong>de</strong>r was in een voor mij onbeken<strong>de</strong><br />
toestand overgegaan. Daar, achter dat waas, leef<strong>de</strong> hij. Nu wist<br />
ik het, daar ik hem had gezien en gesproken. Van d··r voel<strong>de</strong> ik zijn<br />
lief<strong>de</strong> tot mij komen. Zo trekt <strong>de</strong> geest zich terug, na zich op aar<strong>de</strong><br />
te hebben gemanifesteerd, <strong>de</strong> geest <strong>die</strong> achter <strong>de</strong> sluier leeft en voor<br />
<strong>de</strong> mens op aar<strong>de</strong> verborgen is. Dat waas hield een waarheid verborgen<br />
<strong>die</strong> ik alleen ken<strong>de</strong>. Het verborg een schat, <strong>die</strong> mij lief was.<br />
Achter dat waas lag <strong>de</strong> opofferen<strong>de</strong> lief<strong>de</strong>. Het is het leven om en in<br />
<strong>de</strong> mens, waarvan velen nog onkundig zijn. Het is het spiritualisme<br />
dat dit waas laat verdwijnen en waardoor wij zichtbaar wor<strong>de</strong>n. Dat<br />
is het heiligste aan <strong>de</strong> mens gegeven. Dankbaar was ik, o, zo dankbaar.<br />
Toen ik dit alles had beleefd, prevel<strong>de</strong> ik met tranen in <strong>de</strong> ogen:<br />
‘Goe<strong>de</strong>, lieve Va<strong>de</strong>r’, sloeg mijn han<strong>de</strong>n voor <strong>de</strong> ogen en viel op <strong>de</strong><br />
knieën om God voor zijn grote goedheid te danken.<br />
Kun je begrijpen en voelen wat er in mij omging, <strong>Jozef</strong>, dat ik na<br />
zoveel teleurstellingen en zoeken dit mocht beleven? Dat er een lief<strong>de</strong><br />
bestaat <strong>die</strong> boven alles <strong>uit</strong>stijgt, zodat je jezelf vergeet en verliest.<br />
174