Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Is het nacht of is het dag?’ vroeg ik aan <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r.<br />
‘Het is op aar<strong>de</strong> middag, doch waar uw an<strong>de</strong>re gelief<strong>de</strong>n zijn, weet<br />
ik thans nog niet. U ziet, er zijn verschillen<strong>de</strong> toestan<strong>de</strong>n <strong>die</strong> u beletten<br />
met hen in verbinding te komen.’<br />
Waar was mijn blijdschap gebleven? Daar waren mijn gelief<strong>de</strong>n en<br />
geen van hen kon ik bereiken. Hier was voor mij niets meer te doen.<br />
<strong>Zij</strong> leef<strong>de</strong>n, ik leef<strong>de</strong>, en toch kon<strong>de</strong>n wij geen verbinding tot stand<br />
brengen.<br />
Ik was weer rustig gewor<strong>de</strong>n, bij mijn kind had ik mijn rust teruggevon<strong>de</strong>n.<br />
Goddank, dacht ik, dat het zover niet is gekomen, bijna<br />
was ik weer in <strong>die</strong> vreselijke toestand teruggekeerd. Maar wat een<br />
ellen<strong>de</strong> is het om naar <strong>de</strong> aar<strong>de</strong> terug te keren en niet te wor<strong>de</strong>n<br />
gehoord of gezien. Toch kon ik niet heengaan, want zij trokken mij<br />
naar zich toe en hiel<strong>de</strong>n mij gevangen. Ik voel<strong>de</strong> hun lief<strong>de</strong> en dat<br />
maakte mij duizelig. Opnieuw kuste ik mijn moe<strong>de</strong>r, vrouw en kind<br />
en keer<strong>de</strong> tot mijn moe<strong>de</strong>r terug. Aan haar voeten kniel<strong>de</strong> ik neer en<br />
bad heel innig dat ik hen eens zou mogen bereiken. Steeds <strong>die</strong>per<br />
zakte ik weg en wist niet meer dat ik leef<strong>de</strong>. In mij lag een grote<br />
droefheid, <strong>die</strong> mij overman<strong>de</strong> en waardoor ik insliep.<br />
Toen ik ontwaakte, lag ik in mijn eigen kamer. Ver was ik van <strong>de</strong><br />
aar<strong>de</strong> verwij<strong>de</strong>rd en nu overdacht ik alles wat ik in <strong>de</strong> sfeer <strong>de</strong>r aar<strong>de</strong><br />
had beleefd. Wat een teleurstelling! Maar wie had mij hierheen<br />
gebracht? Van <strong>de</strong> terugreis wist ik mij niets meer te herinneren. Wel<br />
kon ik mij alles van <strong>de</strong> aar<strong>de</strong> dui<strong>de</strong>lijk in herinnering brengen. Ik<br />
zorg<strong>de</strong> ervoor intussen kalm te blijven, want ik wil<strong>de</strong> niet weer terugvallen.<br />
Toen, met mijn hoofd in bei<strong>de</strong> han<strong>de</strong>n, schrei<strong>de</strong> ik lang en scheen<br />
niet te kunnen ophou<strong>de</strong>n. Zou<strong>de</strong>n <strong>de</strong> mensen op aar<strong>de</strong> zich ons verdriet<br />
kunnen in<strong>de</strong>nken? Ach, op aar<strong>de</strong> kent men een <strong>de</strong>rgelijk verdriet<br />
niet; dit is het verdriet van <strong>de</strong> geest. O, heilig spiritualisme, het<br />
mid<strong>de</strong>l van verbinding! Als dat er niet was, zou ik dit alles niet eens<br />
kunnen vertellen. Veel wist ik er nog niet van, maar ik voel<strong>de</strong> nu hoe<br />
heilig het spiritualisme was.<br />
Ik dacht lang na en wil<strong>de</strong> terug naar <strong>de</strong> aar<strong>de</strong>, ik wil<strong>de</strong> nogmaals<br />
alles, maar dan bewust, beleven. Ik had nog niets geleerd. Als het nu<br />
maar mogelijk was. De broe<strong>de</strong>r had mij teruggevoerd. Hoe goed van<br />
168