Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Ik keek <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r aan, <strong>die</strong> mij vroeg: ‘Is zij <strong>die</strong> daar bezig is met<br />
breien niet uw vrouw?’<br />
Nee, nu ik dui<strong>de</strong>lijker keek, bleken het an<strong>de</strong>re mensen te zijn.<br />
Deze mensen ken<strong>de</strong> ik niet. Maar dan kon<strong>de</strong>n zij toch antwoord<br />
geven? Ik was in mijn eigen huis, waar was dan mijn vrouw?<br />
‘<strong>Zij</strong> kunnen u niet horen’, zei <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r.<br />
‘Niet horen?’<br />
‘Nee, want u bent geest. Uw zacht maar dui<strong>de</strong>lijk roepen zal <strong>de</strong><br />
mens op aar<strong>de</strong> niet kunnen horen.’<br />
Toen schreeuw<strong>de</strong> ik heel hard.<br />
‘Ook dat horen zij niet’, zei <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r.<br />
Wat beteken<strong>de</strong> dit alles? Hier had ik geleefd, hier moest ik vrouw<br />
en kind terugvin<strong>de</strong>n.<br />
‘O, help mij, broe<strong>de</strong>r, ik wil hen zien; ik wil niet terugkeren voordat<br />
ik hen allen heb gezien.’<br />
‘Kalm zijn en blijven, Gerhard! Is zij uw moe<strong>de</strong>r?’<br />
‘Nee, dat is zij niet.’<br />
‘Dan zijn wij verkeerd. Ik wist dat wij verkeerd waren.’<br />
‘U wist dit?’ vroeg ik verwon<strong>de</strong>rd.<br />
‘U dacht aan uw huis en wij zijn dus hier gekomen, doch u had aan<br />
hen moeten <strong>de</strong>nken, aan hen alleen. Ik voel<strong>de</strong> uw gedachten.<br />
Hierdoor leert gij u zuiver instellen en aan dat te <strong>de</strong>nken wat u wilt<br />
ontmoeten en terugzien. Is u dit dui<strong>de</strong>lijk?’<br />
‘Ja broe<strong>de</strong>r.’<br />
‘An<strong>de</strong>ren zijn in uw huis komen wonen.’<br />
‘Maar hoe kan dat, in <strong>die</strong> paar maan<strong>de</strong>n?’<br />
‘Toch zal het zo zijn. Maar wij zullen hen vin<strong>de</strong>n. Kom, volg mij.’<br />
De eerste teleurstelling op aar<strong>de</strong> had ik dus ontvangen. Daaraan<br />
had ik niet gedacht.<br />
‘Ze zal bij mijn moe<strong>de</strong>r zijn. Wilt u mij daarheen brengen?’<br />
Ik zei reeds dat ik <strong>de</strong> eerste onaangename ont<strong>de</strong>kking had gedaan.<br />
Toch was ik gelukkig omdat ik iets van mijzelf had teruggezien, al<br />
was het dan alleen mijn vroegere woning. Wij liepen door <strong>de</strong> straten<br />
en spoedig waren wij in <strong>de</strong> buurt waar mijn ou<strong>de</strong>rs leef<strong>de</strong>n. Ik wist<br />
mij nu te beheersen en volg<strong>de</strong> <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r op <strong>de</strong> voet. Hier woon<strong>de</strong><br />
mijn moe<strong>de</strong>r. Ik zag reeds aan het meubilair in <strong>de</strong> gang dat zij hier<br />
164