Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
‘Weet u waar zij wonen?’ vroeg ik.<br />
‘Ik niet’, zei <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r, ‘doch gij weet het immers?’<br />
Hoe zou<strong>de</strong>n wij op <strong>die</strong> grote aar<strong>de</strong>, zo overdacht ik, mijn vrouw en<br />
kind kunnen vin<strong>de</strong>n?<br />
Doch <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r zei: ‘U blijft aan hen <strong>de</strong>nken, dan zullen uw eigen<br />
gedachten u tot hen brengen. Ik verbind mij, zo ik u zei, weer met u,<br />
dus uw gedachten brengen ons tot hen.’<br />
‘Hoe eenvoudig is het’, zei ik tegen <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r.<br />
‘Alles is eenvoudig wanneer wij <strong>die</strong> krachten kennen, maar ik raad<br />
u aan kalm en rustig te blijven bij alles wat gij zult beleven. Denk er<br />
vooral aan u te beheersen.’<br />
‘Ja, dat zal ik doen’, zei ik.<br />
Nu kreeg ik het gevoel dat ik niet meer kon <strong>de</strong>nken. Hoe ik ook<br />
wil<strong>de</strong>, met al mijn kracht kon ik <strong>de</strong> gewenste gedachte niet vasthou<strong>de</strong>n.<br />
Ik vroeg <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r wat dit beteken<strong>de</strong> en hij zei: ‘Ik trok mijn<br />
kracht van u terug en u voel<strong>de</strong> dat u als een willoos werktuig voortzweef<strong>de</strong>.<br />
U zou op <strong>de</strong>ze plaats blijven zweven en niet ver<strong>de</strong>r kunnen<br />
komen als geen an<strong>de</strong>re krachten u zou<strong>de</strong>n helpen. Ik toon u hierdoor<br />
aan dat u dit alles nog zult hebben te leren. Sterke concentratie is<br />
nodig om verbinding te krijgen. Later, wanneer gij <strong>de</strong>ze krachten<br />
bezit, zal alles an<strong>de</strong>rs voor u zijn. Zo gaan wij steeds ver<strong>de</strong>r om u te<br />
ontwikkelen. Eens kunt u op eigen benen staan, op eigen krachten u<br />
voortbewegen en han<strong>de</strong>lend optre<strong>de</strong>n wanneer dit gewenst wordt.<br />
Thans zijn we op aar<strong>de</strong>. Deze reis duur<strong>de</strong> lang, doch wie <strong>de</strong> kracht<br />
daarvoor bezit, kan zich als <strong>de</strong> wind zo snel verplaatsen en met <strong>de</strong><br />
aar<strong>de</strong> verbin<strong>de</strong>n wanneer dit nodig mocht zijn. Doch dat alles komt<br />
later.’<br />
Hoe verwon<strong>de</strong>rd was ik weer op aar<strong>de</strong> te zijn; ik zag huizen en straten,<br />
maar ik zag <strong>de</strong> mensen en alles zo heel an<strong>de</strong>rs. Nu zag ik door <strong>de</strong><br />
mensen heen. Waren zij dan veran<strong>de</strong>rd? Nee, alleen ik en mijn gehele<br />
toestand waren veran<strong>de</strong>rd. Ik zag <strong>de</strong> aar<strong>de</strong> van<strong>uit</strong> dit leven en dat<br />
was zeer eigenaardig, zodat ik <strong>de</strong> ene kreet van verwon<strong>de</strong>ring na <strong>de</strong><br />
an<strong>de</strong>re slaakte. Wat een won<strong>de</strong>r is het, <strong>dood</strong> te zijn en toch te leven<br />
en weer op aar<strong>de</strong> te kunnen zien. De mensen te zien en te horen<br />
spreken en door hen heen te wan<strong>de</strong>len terwijl zij er niets van voelen.<br />
Dat is het grootste won<strong>de</strong>r dat <strong>de</strong> mens <strong>die</strong> <strong>uit</strong> dit leven voor <strong>de</strong> eer-<br />
162