Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
hoogst gevaarlijk spel, met uw gehele persoonlijkheid als inzet. Toch<br />
waag<strong>de</strong> ik niets, want ik wist dat gij zou overwinnen, ik ken<strong>de</strong> u<br />
immers? Ook ik speel<strong>de</strong> eens op <strong>de</strong>rgelijke wijze, maar met an<strong>de</strong>re<br />
krachten, en ook ik werd geholpen. Gij moest uzelf verliezen; gij<br />
leg<strong>de</strong> alles af en ge hebt gewonnen. Ik, Gerhard, brak u doormid<strong>de</strong>n,<br />
zodat nu uw aardse voetstuk is verdwenen. Door een visioen verbond<br />
ik u weer met <strong>de</strong> aar<strong>de</strong> en leg<strong>de</strong> in u twee tegenstrijdige krachten en<br />
liet u onwaarhe<strong>de</strong>n horen. Ik was het <strong>die</strong> tot u sprak, niet uw vrouw.<br />
Wat gij dus beleef<strong>de</strong>, ja, zie mij aan, Gerhard, was door mijn wil,<br />
omdat ik u wil<strong>de</strong> bevrij<strong>de</strong>n. Gij hebt iets beleefd in <strong>de</strong> geest, dus door<br />
geestelijke inwerking hebt gij nu met uzelf gestre<strong>de</strong>n.’<br />
Ik keek <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r aan en hij voel<strong>de</strong> waaraan ik dacht.<br />
‘Ook ik’, zo zei hij, ‘vervloekte het leven.’<br />
‘Maar ik vervloekte in onwetendheid.’<br />
‘Dat zal God ook u vergeven, zoals Hij mij vergaf. Kom, sta op en<br />
ga met mij mee, ik dank u voor <strong>de</strong> wilskracht <strong>die</strong> gij hebt getoond.’<br />
Ik vatte zijn bei<strong>de</strong> han<strong>de</strong>n en kuste ze.<br />
‘Niet dat, Gerhard, niet mij, maar dank God voor alles en ga nu<br />
met mij mee.’<br />
Gearmd keer<strong>de</strong>n wij naar het gebouw terug en ik voel<strong>de</strong> mij als <strong>de</strong><br />
verloren zoon <strong>die</strong> terugkwam. Ik was een an<strong>de</strong>r mens gewor<strong>de</strong>n.<br />
‘Thans zijt ge vrij’, sprak <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r, ‘en eerst nu kunnen wij naar<br />
<strong>de</strong> aar<strong>de</strong> terugkeren; dit is uw beloning.’<br />
‘Naar <strong>de</strong> aar<strong>de</strong>?’ vroeg ik verwon<strong>de</strong>rd.<br />
‘Ja, naar <strong>de</strong> aar<strong>de</strong>. Hebt gij dan geen verlangen om uw familiele<strong>de</strong>n<br />
te zien? Vrouw en kind bijvoorbeeld?’<br />
‘O, ja, graag wil ik hen terugzien.’<br />
‘Dan zal ik u komen halen, want ik laat u nu alleen daar gij wel<br />
behoefte zult voelen om een ogenblik alleen te zijn.’<br />
De broe<strong>de</strong>r ging heen. Da<strong>de</strong>lijk kniel<strong>de</strong> ik neer en bad lang en<br />
innig tot mijn grote Va<strong>de</strong>r, Die ik om vergeving vroeg. Daarna<br />
kwam er een heerlijke rust in mij en leg<strong>de</strong> ik mij neer om te <strong>de</strong>nken<br />
en te rusten. Het was nu stil in mij; niets verstoor<strong>de</strong> <strong>de</strong> rust en ik<br />
voel<strong>de</strong> mij gelukkig; het eerste natuurlijke geluk se<strong>de</strong>rt mijn sterven<br />
op aar<strong>de</strong>.<br />
158