Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
geen antwoord. De broe<strong>de</strong>r zag ik niet en geen wezen was in mijn<br />
nabijheid. Nogmaals riep ik met al <strong>de</strong> kracht <strong>die</strong> in mij was, zodat ik<br />
dacht dat mijn keel vaneen zou scheuren, maar <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r kwam<br />
niet. Roep mij wanneer u <strong>de</strong>nkt mij nodig te hebben, had hij gezegd.<br />
Nu schreeuw<strong>de</strong> ik en er kwam geen wezen tot mij. Ik vervloekte al<br />
<strong>die</strong> problemen, vervloekte mijzelf, mijn vrouw op aar<strong>de</strong> en alles wat<br />
om en in mij was. Ik vervloekte al <strong>die</strong> zwijgen<strong>de</strong> mensen <strong>die</strong> aan zichzelf<br />
werkten en droom<strong>de</strong>n en dachten en overdachten wat zij had<strong>de</strong>n<br />
beleefd, <strong>die</strong> mij voorbijliepen als leven<strong>de</strong> do<strong>de</strong>n en ik vervloekte het<br />
ogenblik dat ik hier was aangekomen. Was dit nu mijn hemel in het<br />
leven na <strong>de</strong> <strong>dood</strong>? Ik was in een gekkenhuis en zij <strong>die</strong> met mij spraken<br />
en ook zij <strong>die</strong> in <strong>de</strong> natuur rondwan<strong>de</strong>len, waren allen verstandige<br />
gekken.<br />
Toen overviel mij weer een duizeling, zodat ik mij voor <strong>de</strong> twee<strong>de</strong><br />
maal neerleg<strong>de</strong>. Doch ik kon niet slapen, hoe graag ik dit ook wil<strong>de</strong>.<br />
De ene gedachte volg<strong>de</strong> op <strong>de</strong> an<strong>de</strong>re; mijn toestand bracht mij<br />
hopeloos in <strong>de</strong> war. Maar ik wil<strong>de</strong> slapen en kon niet slapen. In mijn<br />
zieke hoofd woel<strong>de</strong> alles dooreen; het was zo erg dat het beetje concentratievermogen<br />
dat in mij was, vernietigd werd. Ik, <strong>die</strong> niets was,<br />
beukte op dat niets, terwijl ik dacht mijn bewustzijn te verliezen.<br />
Maar ook dat verloor ik niet, ik bleef bewust; alleen, ik kon niet slapen.<br />
De waanzin lag in mij en om mij, en in al <strong>die</strong> mensen, al <strong>die</strong><br />
geestelijke krachten en ‘eigen makerij’, daarin zag ik het werk van <strong>de</strong><br />
duivel. Die <strong>de</strong>mon had mij te pakken; ik was verdwaald en in een<br />
vreselijk oord terechtgekomen. Die gedachte werkte zo erg op mij in,<br />
dat ik dacht <strong>uit</strong>een te zullen springen als niet spoedig redding kwam.<br />
Als <strong>de</strong> mensen <strong>die</strong> hier leven zich voor an<strong>de</strong>ren willen <strong>uit</strong>sloven,<br />
dan moeten ze mij komen helpen en als ze <strong>de</strong> gedachten van an<strong>de</strong>ren<br />
kunnen opvangen, dan moeten ze mij nu horen. Maar waar bleven<br />
zij? Niets zag ik van <strong>de</strong>ze mensen. Stumperds, stakkers waren zij,<br />
evenals ik, en zij verbeeld<strong>de</strong>n zich maar wat. Afstemmingen in <strong>de</strong><br />
geest; ik moest erom lachen. Al <strong>die</strong> afstemmingen maakten mij dol.<br />
Ha, ha, jullie met al <strong>die</strong> goe<strong>de</strong> eigenschappen, kom dan toch, kom,<br />
ik heb jullie nodig, ik heb hulp nodig. ‘Help, help’, schreeuw<strong>de</strong> ik<br />
weer om het nog eens te proberen, maar ik kreeg geen gehoor.<br />
Die donkere grijze natuur drukte als lood op mij. Waar was ik<br />
152