Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
zeer verwon<strong>de</strong>rd toen hij waarnam dat het menselijk lichaam door<br />
Alcars <strong>uit</strong>straling werd verlicht.<br />
Ik hoor<strong>de</strong> hem zeggen: ‘Dat alles ga ik nu leren, <strong>Jozef</strong>, als ik gereed<br />
en in <strong>de</strong> sferen ben teruggekeerd.’<br />
Nadat ik mijn laatste patiënt had geholpen, keer<strong>de</strong> ik huiswaarts en<br />
Gerhard vroeg: ‘Gaan we aanstonds beginnen, <strong>Jozef</strong>?’<br />
‘Zo spoedig mogelijk’, zei ik, ‘want ik ben zeer nieuwsgierig wat je<br />
nog allemaal te vertellen zult hebben.’<br />
‘Kerel’, hoor<strong>de</strong> ik hem zeggen, ‘wat ben je te benij<strong>de</strong>n, wat is het<br />
heerlijk om voor ons te mogen werken.’<br />
Thuisgekomen voel<strong>de</strong> ik een hevige inwerking, een drang om te<br />
beginnen. Ik concentreer<strong>de</strong> mij op hem en ik voel<strong>de</strong> mij in een rustige<br />
afstemming komen, zodat Alcar mij met hem kon verbin<strong>de</strong>n.<br />
Gerhard daal<strong>de</strong> in mij af, in mijn gevoel werd ik opgetrokken en hij<br />
kon beginnen.<br />
Het land waar ik leef<strong>de</strong>.<br />
‘Toen ik voor <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r neergeknield lag, overviel mij weer een<br />
duizeling, een gevoel van slaap, waaraan ik niet ontkomen kon.<br />
Ik ging op bed liggen en heb lang geslapen. Toen ik ontwaakte stond<br />
<strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r voor mij en zei: ‘Thans niet gedroomd, rustig geslapen?’<br />
‘Ja broe<strong>de</strong>r, ik voel mij heerlijk en ben wat beter, het heeft mij goed<br />
gedaan.’<br />
Ik had geen hin<strong>de</strong>r van mijn keel of van an<strong>de</strong>re kwellingen en voel<strong>de</strong><br />
mij zeer opgefrist. Nu zou ik wel spoedig beter zijn. Doch toen ik<br />
daaraan dacht, glimlachte hij, en ik begreep wat het beteken<strong>de</strong>.<br />
‘Ik kom u halen’, zei <strong>de</strong> broe<strong>de</strong>r, ‘wij zullen een wan<strong>de</strong>ling gaan<br />
maken, zodat u dit land meteen kunt bewon<strong>de</strong>ren, evenals <strong>de</strong> omgeving<br />
waarin u thans leeft.’<br />
Gelukkig, dacht ik, want ik verlang<strong>de</strong> naar b<strong>uit</strong>en.<br />
‘Zal ik dan kunnen lopen?’<br />
‘Ja’, zei hij, ‘nu is dat mogelijk.’<br />
Mijn woning was nu open, ikzelf had haar ontsloten en ze zou<br />
open blijven, daar zou ik voor zorgen. Nog steeds droeg ik mijn zwarte<br />
pak, dat onafschei<strong>de</strong>lijk aan mij verbon<strong>de</strong>n scheen te zijn, want ik<br />
141