Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
er nog lang niet. Wat gaat het snel, <strong>Jozef</strong>.’<br />
Ik hoor<strong>de</strong> hem nog zeggen: ‘Ik dank u, meester, en ik dank God<br />
dat mij dit is toegestaan. O, ik ben zo gelukkig! Maar u wenst geen<br />
dank, evenals allen <strong>die</strong> in <strong>de</strong> sferen van licht leven.’<br />
‘Tot morgen, <strong>Jozef</strong>.’<br />
Nu zag ik Gerhard oplossen en ik voel<strong>de</strong> mij vrijkomen, zodat het<br />
contact werd verbroken. Won<strong>de</strong>rlijk, dacht ik, hoe snel heeft hij zich<br />
ontwikkeld, hoe is hij veran<strong>de</strong>rd. De eenvoudige koetsier was mens<br />
gewor<strong>de</strong>n en een geest van het licht. Ik wist niet wat ik had neergeschreven,<br />
maar zou het spoedig lezen. Wel wist ik waarover hij verteld<br />
had, want ik had het beleefd, doch hoe dit alles zou lui<strong>de</strong>n, dat<br />
wist ik nog niet. Op <strong>de</strong>ze wijze kon een overgegane van zijn leven aan<br />
gene zij<strong>de</strong> vertellen, doordat <strong>de</strong> mens, het medium, in zijn leven<br />
werd opgetrokken.<br />
De volgen<strong>de</strong> morgen zag ik hem weer. Hij trachtte zich met mij te<br />
verbin<strong>de</strong>n, wat hem lukte. Ik stel<strong>de</strong> mij open en hoor<strong>de</strong> hem zeggen:<br />
‘Hier ben ik weer, <strong>Jozef</strong>. Kerel, ik ben zo gelukkig.’<br />
Nu sprak ik tot hem, maar van gevoel tot gevoel; mijn gedachten<br />
gingen in hem over zodat hij ze kon opvangen.<br />
Hij voel<strong>de</strong> mij reeds en zei: ‘Ja <strong>Jozef</strong>, nu kan ik dat waarvan <strong>de</strong><br />
broe<strong>de</strong>r vertel<strong>de</strong>; je zult dat alles wel weten. Ik heb me <strong>die</strong> krachten<br />
eigengemaakt en alles geleerd, maar het was niet zo eenvoudig. Kerel,<br />
wat is het won<strong>de</strong>rlijk.’<br />
Ik begreep en voel<strong>de</strong> wat hij bedoel<strong>de</strong>. Gerhard zag het won<strong>de</strong>r,<br />
dat hij op aar<strong>de</strong> was gestorven en toch weer op aar<strong>de</strong> leef<strong>de</strong>. Nu was<br />
hij met <strong>de</strong> mens op aar<strong>de</strong> in verbinding waar hij eens <strong>de</strong> spot mee had<br />
gedreven. Nu was hij zelf geest.<br />
‘Ik heb je stukken bewon<strong>de</strong>rd’, hoor<strong>de</strong> ik hem zeggen, ‘ze stralen.<br />
Het zijn geestelijke producten; ze bezitten grote waar<strong>de</strong> en lief<strong>de</strong>kracht,<br />
<strong>die</strong> je gehele kamer verlicht. Men moet <strong>die</strong> schil<strong>de</strong>rijen aanvoelen,<br />
an<strong>de</strong>rs zeggen ze je niets. Het licht dat ze <strong>uit</strong>stralen, werkt<br />
genezend op je in, het is <strong>de</strong> geestelijke rust van <strong>de</strong> hoger afgestem<strong>de</strong><br />
geest.’<br />
Ik liet hem voelen dat ik mijn patiënten moest bezoeken.<br />
‘O’, hoor<strong>de</strong> ik hem zeggen, ‘ik ga met je mee en zal je in alles volgen.<br />
Wat een geluk, <strong>Jozef</strong>!’<br />
139