Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
aan <strong>de</strong>nkt, neemt je geheel in beslag, zodat je erin opgaat en geen<br />
an<strong>de</strong>re gedachten tot je kunnen doordringen.<br />
Ik leef<strong>de</strong> in <strong>de</strong> geest, maar ik dacht als op aar<strong>de</strong>. Het hield mij<br />
gevangen, het was mijn leven en ik zat zodoen<strong>de</strong> in mijn eigen kluis<br />
en kon niet an<strong>de</strong>rs <strong>de</strong>nken. Ik voel<strong>de</strong> mij hopeloos ongelukkig en<br />
dacht dat er voor mij geen redding meer mogelijk was. Er was zoveel<br />
wat ik niet begreep en dat was veran<strong>de</strong>rd. Maar wat? Alles was veran<strong>de</strong>rd,<br />
alleen ik niet, ik was <strong>de</strong>zelf<strong>de</strong> gebleven, <strong>de</strong>zelf<strong>de</strong> als op aar<strong>de</strong>.<br />
Maar dat was mij onbekend en ik kon daar ook niet aan <strong>de</strong>nken<br />
omdat ik niet beter wist.<br />
Ik word van mijn aardse <strong>dood</strong> overtuigd.<br />
Voel je <strong>de</strong> verschrikking van <strong>de</strong>ze toestand, <strong>Jozef</strong>? Kon het an<strong>de</strong>rs?<br />
Waanzinnig van angst door <strong>de</strong> vreem<strong>de</strong> verschijnselen, leg<strong>de</strong> ik mij<br />
neer om <strong>uit</strong> te rusten. Ik kon me niet meer op één punt concentreren.<br />
Plotseling dacht ik meer licht te zien. Nu zullen ze spoedig bij<br />
mij komen. Hoe verbaasd was ik toen op hetzelf<strong>de</strong> ogenblik een <strong>de</strong>ur<br />
openging <strong>die</strong> ik niet gezien had, en een mens binnentrad.<br />
Verwon<strong>de</strong>rd keek ik naar <strong>de</strong> man <strong>die</strong> daar voor mij stond. Het was<br />
een krachtig jong wezen met een manlijk, schoon gelaat, zodat ik<br />
dacht een won<strong>de</strong>r te zien. Ein<strong>de</strong>lijk zag ik dan een mens.<br />
Hij keek mij lang aan, glimlachte mij toe en zei: ‘Broe<strong>de</strong>r <strong>de</strong>r<br />
aar<strong>de</strong>’, en bleef mij aankijken.<br />
Wat betekent dat, dacht ik? Broe<strong>de</strong>r <strong>de</strong>r aar<strong>de</strong>, herhaal<strong>de</strong> ik in<br />
gedachten.<br />
‘Broe<strong>de</strong>r <strong>de</strong>r aar<strong>de</strong>’, herhaal<strong>de</strong> hij, ‘zie mij niet zo verschrikt aan. Is<br />
het zo vreemd een mens te zien?’<br />
Die man maakte mij nog zenuwachtiger dan ik reeds was en ik<br />
vroeg hem: ‘Maar wat betekent dat?’<br />
‘Dat zal ik u dui<strong>de</strong>lijk maken, maar eerst rustig zijn en luisteren.<br />
U wilt weten waar u zich bevindt?’<br />
‘Ja, graag’, antwoord<strong>de</strong> ik, ‘maar wie bent u? Zeg mij waar ik ben. In<br />
een gekkenhuis?’ liet ik erop volgen. ‘Hoe kom ik aan <strong>die</strong> kleren?<br />
Waarom leggen ze mij met kleren aan op bed? Waarom is er geen licht?<br />
Waarom zag ik <strong>die</strong> <strong>uit</strong>gang niet? Waarom is alles zo geheimzinnig?’<br />
118