Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
het akelige zwarte pak waarmee ik op <strong>de</strong> bok zat. Toen begon ik in<br />
een razend tempo te <strong>de</strong>nken. De muren waren kaal en <strong>de</strong> beken<strong>de</strong><br />
dingen <strong>die</strong> ik zelf aan <strong>de</strong> muren had gehangen, waren verdwenen;<br />
geen schil<strong>de</strong>rijtje zag ik. Waar was ik? Dit was mijn kamer niet. Was<br />
ik in een ziekenhuis? Had mijn ziekte zich verergerd, dat men mij<br />
naar een ziekenhuis had moeten brengen? Nee, dat was niet mogelijk,<br />
want ze zou<strong>de</strong>n mij zo niet op bed leggen. Maar wat dan?<br />
Ik wil<strong>de</strong> mij ontkle<strong>de</strong>n, maar kwam tot <strong>de</strong> verschrikkelijke ont<strong>de</strong>kking<br />
dat mijn kleren elastisch waren en dat ik ze niet kon <strong>uit</strong>trekken.<br />
Dat vond ik zeer griezelig. Ik meen<strong>de</strong> te merken dat mijn kleren van<br />
rubber waren en hoe ik ook trok, ik kon mij niet <strong>uit</strong>kle<strong>de</strong>n. Stel je<br />
zoiets voor! En toch wil<strong>de</strong> ik ze <strong>uit</strong> hebben, want met kleren en al in<br />
bed liggen, dat wil<strong>de</strong> ik niet, en ik wil<strong>de</strong> weer slapen omdat ik voel<strong>de</strong><br />
dat het mij goed had gedaan. De laatste dagen had ik niet veel<br />
geslapen en ik voel<strong>de</strong> me al weer moe wor<strong>de</strong>n. Mijn ziekte was nog<br />
niet geheel weg en zou terugkeren als ik mij van streek maakte.<br />
Maar mijn omgeving gaf mij geen rust, ik begon steeds maar weer<br />
daaraan te <strong>de</strong>nken. Waar was mijn vrouw? Ik riep heel hard, maar<br />
hoor<strong>de</strong> geen antwoord. <strong>Zij</strong> hoor<strong>de</strong> toch bij mij te zijn, of zou zij<br />
ergens heen zijn gegaan? On<strong>de</strong>r het <strong>de</strong>nken voel<strong>de</strong> ik mijn pijnen en<br />
koorts terugkeren. Toen begon ik weer aan mijn kleren te trekken,<br />
maar ze zaten aan mijn lichaam vast, alsof ik erin gegroeid was.<br />
Ze waren een stuk van mijzelf, ik leef<strong>de</strong> erin; daarin lag mijn gehele<br />
wezen. Doch ik begreep het niet; eerst later begreep ik <strong>de</strong> betekenis<br />
van dit alles. Ik vond het niet alleen griezelig, maar ook won<strong>de</strong>rlijk.<br />
Zulke kleren had ik nog nooit gedragen. Wat was er in vre<strong>de</strong>snaam<br />
met mij gebeurd?<br />
Ik dacht lang na, om het dan eensklaps te begrijpen. Natuurlijk,<br />
dat was het, dat ik daar niet eer<strong>de</strong>r aan had gedacht! Ik ben met<br />
koorts van huis weggelopen en men heeft mij naar een inrichting<br />
gebracht. Daarom was ik nu in een vreem<strong>de</strong> omgeving; het kon niet<br />
an<strong>de</strong>rs. <strong>Zij</strong> <strong>die</strong> op mij moesten passen, waren heengegaan omdat ik<br />
sliep en wil<strong>de</strong>n mij dus niet storen. Door dat te aanvaar<strong>de</strong>n werd ik<br />
iets rustiger.<br />
Om mij heen was een schemerachtig licht, ik meen<strong>de</strong> dus dat het<br />
nog vroeg was. Dan zal ik even licht maken, dacht ik, en stapte het<br />
115