Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
grond on<strong>de</strong>r mijn voeten. Waarlijk, <strong>Jozef</strong>, ik sta op vaste bo<strong>de</strong>m, ik<br />
kan er niet in wegzinken. Waar ik op sta, dat is blijvend, ik heb het<br />
beleefd en mijzelf ervoor moeten afleggen, geheel moeten afleggen.<br />
Voel je wat het betekent, jezelf te moeten afleggen? Dat heb ik eerst<br />
moeten leren, want ik kon het niet. Er is mij niets geschonken. Niets<br />
voor niets, zegt men op aar<strong>de</strong>, maar aan <strong>de</strong>ze zij<strong>de</strong> leer je dat eerst<br />
goed beseffen. Ik ben er gekomen, maar hoe!<br />
Je zult het horen, ik zal je alles, alles vertellen tot aan dit ogenblik,<br />
het schoonste voor mij in al <strong>die</strong> tijd dat ik hier leef. Hoe heb ik ernaar<br />
verlangd en wat voor een weg heb ik moeten bewan<strong>de</strong>len! Hoe verschrikkelijk<br />
is het stuk dat ik heb afgelegd. De mensen zullen het niet<br />
geloven, maar geen duim word je aan <strong>de</strong>ze zij<strong>de</strong> geschonken. Hier<br />
moet je alles ver<strong>die</strong>nen, met je geestelijk bloed betalen, doch wanneer<br />
je zover bent gekomen, dan is er geluk, dan ben je en voel je je gelukkig<br />
en is het gebeurd, althans tot daar waar je bent aangekomen,<br />
want we gaan steeds ver<strong>de</strong>r, steeds omhoog. Je bent dan gelukkig<br />
omdat je het leven begrijpt, omdat je leeft en voor<strong>die</strong>n levend <strong>dood</strong><br />
was. Je leert niet alleen het leven op aar<strong>de</strong> begrijpen, maar het ontzagwekken<strong>de</strong><br />
dat in het universum leeft.<br />
Ik praat en <strong>de</strong>nk nu an<strong>de</strong>rs, dat hoor je zeker; ik ben veran<strong>de</strong>rd.<br />
Er is in al <strong>die</strong> jaren heel wat gebeurd en ik heb geleerd om an<strong>de</strong>ren<br />
niet meer <strong>uit</strong> te lachen. Dom was ik, heel dom. Dat zijn allen <strong>die</strong> hetzelf<strong>de</strong><br />
doen. Ik was gek, <strong>Jozef</strong>, en niet jij of <strong>die</strong> an<strong>de</strong>ren <strong>die</strong> het spiritualisme<br />
kennen en het als religie aanvaar<strong>de</strong>n. Het is heilig, heilig!<br />
Wie daarop bouwt, bouwt geen luchtkastelen, doch hij werkt aan<br />
zijn eeuwige woning. Eerst hier leer<strong>de</strong> ik dit begrijpen. O, hoe heb ik<br />
alles kunnen <strong>uit</strong>hou<strong>de</strong>n; woord voor woord nam ik alles terug, zodat<br />
ik dacht erin te zullen stikken. Doch ik <strong>de</strong>ed het, hoe moeilijk het<br />
ook voor mij is geweest.<br />
Ons leven is natuurlijk; valse natuurlijkheid kent men alleen op<br />
aar<strong>de</strong>, omdat <strong>de</strong> mens <strong>de</strong> natuurkrachten <strong>die</strong> in ons zijn niet kent,<br />
niet voelt en niet wil zien. Die onnatuurlijkheid bracht mij in een<br />
vreselijke toestand, in een toestand van waanzin, zodat ik dacht gek<br />
te wor<strong>de</strong>n. Ik wil<strong>de</strong> niet aanvaar<strong>de</strong>n wat men mij zei, want het<br />
kostte mij mijn gehele persoonlijkheid. Het ging echter om mijzelf,<br />
om mijn zieleheil, en toen ik dat ein<strong>de</strong>lijk begreep, aanvaard<strong>de</strong> ik.<br />
105