Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
schrijvend medium te kunnen <strong>die</strong>nen, moet <strong>de</strong> geest zich geheel kunnen<br />
verbin<strong>de</strong>n, tenminste thans en op <strong>de</strong>ze wijze, want er waren nog<br />
an<strong>de</strong>re mogelijkhe<strong>de</strong>n. Gerhard kwam in mij, in gevoel waren wij<br />
één. Ik werd in zijn leven opgetrokken en nu ging hij spreken. <strong>Zij</strong>n<br />
gesprek voel<strong>de</strong> ik door mij heengaan en op hetzelf<strong>de</strong> ogenblik werd<br />
het door mij vastgelegd. In gevoel was ik telkens daar waarover hij<br />
vertel<strong>de</strong>. On<strong>de</strong>r het schrijven beleef<strong>de</strong> ik alles, voel<strong>de</strong> zijn strijd, leed,<br />
smart en geluk en zijn lief<strong>de</strong> in mij.<br />
In <strong>de</strong>ze toestand mocht ik niet te lang blijven omdat ik het niet zou<br />
kunnen <strong>uit</strong>hou<strong>de</strong>n. In veertien dagen werd dan ook dat <strong>de</strong>el van het<br />
boek vastgelegd. Doch in alles werd over mij gewaakt. In <strong>die</strong> tijd leef<strong>de</strong><br />
ik in gevoel in <strong>de</strong> sferen, doch ik moest tevens mijn aardse bestaan<br />
doorleven en was steeds weer met aardse mensen in verbinding <strong>die</strong><br />
mijn hulp nodig had<strong>de</strong>n. Ik leef<strong>de</strong> dus in <strong>die</strong> dubbele toestand, totdat<br />
het boek was vastgelegd.<br />
Nu voel<strong>de</strong> ik mij leeg en kon aan niets meer <strong>de</strong>nken wat aan <strong>de</strong><br />
aar<strong>de</strong> toebehoor<strong>de</strong>, maar een intense inwerking kwam in mij, zodat<br />
ik <strong>de</strong> stilte van hun leven voel<strong>de</strong>.<br />
Zo aanstonds zal hij wel beginnen, dacht ik, en ik had goed<br />
gevoeld want ik hoor<strong>de</strong> Gerhard zeggen: ‘Zo, daar ben ik, ein<strong>de</strong>lijk<br />
wat kalmer! Ik was wat zenuwachtig, maar van louter geluk. Daarbij<br />
komt dat ik mij op mijn aardse leven moet instellen, wil ik je een dui<strong>de</strong>lijk<br />
beeld van al mijn belevenissen kunnen geven en dat is niet zo<br />
eenvoudig want ik ben er vol van. Ik dank onze Almachtige Va<strong>de</strong>r,<br />
<strong>Jozef</strong>, dat mij dit is gegeven en toegestaan. Ik, <strong>de</strong> spotter, <strong>die</strong> dacht<br />
dat <strong>de</strong> been<strong>de</strong>ren niet zou<strong>de</strong>n spreken; <strong>de</strong> enige waarheid <strong>die</strong> ik tij<strong>de</strong>ns<br />
ons gesprek heb <strong>uit</strong>gesproken. Ik ben het niet vergeten, het ligt<br />
woord voor woord in mij. Maar nu, beste kerel, ben ik gelukkig,<br />
doch eerst vraag ik je om vergiffenis. Hoe heb ik met jou en het heiligste<br />
aan <strong>de</strong> mensen gegeven, <strong>de</strong> spot gedreven. Ik geloof<strong>de</strong> niet aan<br />
een eeuwig leven en <strong>dood</strong> was voor mij <strong>dood</strong>. Wat heb ik het beroerd<br />
gehad, maar nu ligt al dat verschrikkelijke achter mij. Hoe heb ik aan<br />
mijzelf gewerkt! Het zwaarste werk was mij niet te veel toen ik wist<br />
en aanvaard<strong>de</strong> dat ik op aar<strong>de</strong> was gestorven. Ik geloof<strong>de</strong> niet dat ik<br />
<strong>dood</strong> was, maar daarover straks.<br />
Ik sta eerst aan het begin van mijn eeuwige trip en toch heb ik<br />
104