Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Die mogelijkheid moest ik onbenut laten. Ik had niet eens genoeg geld om naar Londen terug te<br />
keren en zelfs niet genoeg voor een glas bier om mijn kater weg te spoelen. Wel zag ik mijn vader<br />
de vertrekhal b<strong>in</strong>nenkomen <strong>in</strong> gezelschap van drie struise vrouwen. En even later zag ik hem <strong>in</strong> een<br />
keurig streepjes-pak het toilet uitlopen. Aan de bar zat hij ook. Hij nam een hap van een knapperig<br />
broodje en toen een ferme slok uit een groot glas bier. Ik g<strong>in</strong>g op een bank zitten en probeerde me<br />
op Ayn Rand te concentreren. Wat ik las was een hartstochtelijke apologie van het Amerikaanse<br />
edelkapitalisme, met blanke goden en god<strong>in</strong>nen als protagonisten en luie <strong>in</strong>tellectuelen als<br />
onderkruipers. Negers of joden kwamen er niet <strong>in</strong> voor. Na een tijd begon dat wereldbeeld me<br />
tegen te staan en legde ik het boek weg. Een goed boek had mijn aandacht overigens ook niet<br />
kunnen vasthouden, want ik bleef <strong>in</strong> elke b<strong>in</strong>nenkomende man boven de veertig mijn vader zien. Al<br />
suffend en halluc<strong>in</strong>erend sleet ik mijn uren tot het etmaal om was en het tijd werd naar Nederland<br />
terug te keren.<br />
Aan het e<strong>in</strong>d van de daaropvolgende zomer schreef ik mijn vader <strong>in</strong> bedekte termen over mijn, na<br />
een met mijn moeder <strong>in</strong> Engeland genoten vakantie, omgeslagen seksuele voorkeur.<br />
Mijn vader schreef terug dat het <strong>in</strong>derdaad wel eens voorkwam dat mannen elkaar knuffelden als<br />
ze te veel hadden gedronken. Onlangs was het hem zelf overkomen, tijdens een d<strong>in</strong>ertje bij zijn<br />
oude vriend Tosho. Daar zou hij geen voet meer over de drempel zetten. Ik moest dus goed uit<br />
mijn doppen kijken, maar me verder niet ongerust maken.<br />
Ik schreef een tweede, <strong>in</strong> onbedekte termen gestelde brief, waaraan ik een lange lijst met <strong>in</strong> het<br />
heden en verleden beroemd geworden schrijvers toevoegde, die mijn geaardheid deelden of hadden<br />
gedeeld.<br />
Mijn vader beaamde dat <strong>in</strong>derdaad vele verdienstelijke mannen van de verkeerde kant waren of<br />
waren geweest, maar dat ik me daar niet op moest richten. Ik moest voor alles aan mijn<br />
maatschappelijke carrière denken en daarom was het het beste dat ik net deed alsof er niets was<br />
gebeurd. Hij voegde eraan toe dat ik blij mocht zijn dat ik niet <strong>in</strong> Bulgarije woonde, want daar<br />
werden homo’s zonder vorm van proces opgehangen.<br />
Vlotte brievenschrijvers waren mijn vader en ik toch al niet, maar na die brief nam ik me voor hem<br />
nooit meer te schrijven. Ik was immers juist doende niet alleen mijn maatschappelijke carrière,<br />
maar mijn hele leven aan mijn nieuw verworven emoties ondergeschikt te maken. Zijn koele<br />
reactie trof me daarom als een dolk <strong>in</strong> mijn hart.<br />
1973 Mircho laat zijn k<strong>in</strong>deren <strong>in</strong> New York achter en vertrekt naar Brazilië om <strong>in</strong> Sáo-Paulo een nieuwe uitgeverij<br />
op te richten. Ik schrijf hem een brief waar<strong>in</strong> ik mijn bezorgdheid uitspreek over de sociale misstanden <strong>in</strong> dat land.<br />
Hij schrijft terug dat de rijken <strong>in</strong> Brazilië weliswaar steeds rijker werden, maar dat je niet kon zeggen dat de armen<br />
armer werden.<br />
1976 Mircho schrijft me dat de zaken slecht gaan en dat hij me daarom geen len<strong>in</strong>g kan verstrekken. ‘Maybe my<br />
unability to help you now will give you strength to push on harder <strong>in</strong> the right direction, and one day you will look<br />
upon it as a bless<strong>in</strong>g.’<br />
1980 Mircho keert berooid terug naar New York. ‘Brasil is a wonderful country to live <strong>in</strong>, but not to do bus<strong>in</strong>ess<br />
with.’ Door aanhoudend geldgebrek ben ik niet <strong>in</strong> staat hem op te zoeken.<br />
1984 Ik schrijf Mircho dat ik hem kom opzoeken.<br />
Januari 1987 Ik schrijf Mircho dat ik nu echt kom. Ik kan <strong>in</strong> New York bij vrienden logeren, dus hij hoeft geen<br />
extra moeite te doen.