Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
een chartervlucht naar Amsterdam vervoerd worden. Vanaf Kennedy Airport. Mijn vader bood<br />
aan me daar naar toe te brengen.<br />
‘That’s not necessary,’ zei ik, ‘there’s a bus from Grand Central Station. I know the way.’<br />
Voor de laatste keer trok ik mijn geliefde Manhattan <strong>in</strong> om afscheid te nemen van August<strong>in</strong>. Het<br />
was druk op het terras, zodat we maar we<strong>in</strong>ig met elkaar konden praten. We wisselden onze<br />
adressen uit en beloofden elkaar regelmatig te schrijven. August<strong>in</strong> was vast van plan een keer naar<br />
Europa te komen en dan zou hij me opzoeken. Toen ik opstond gaf hij me <strong>in</strong>eens een zoen op mijn<br />
mond. Bulgaren waren nu eenmaal nogal zoenerig, hield ik mezelf voor, na van de schrik te zijn<br />
bekomen. Ik gaf hem op mijn beurt een klop op zijn schouder en wenste hem veel geluk.<br />
Mijn laatste avond <strong>in</strong> New York bracht ik thuis door, bij de televisie. Twee sproeterige k<strong>in</strong>deren<br />
stortten zich, na hun moeder met doorgesneden polsen <strong>in</strong> de badkamer te hebben aangetroffen, op<br />
hun niets vermoedend van zijn werk terugkerende, Gary Grantachtige vader.<br />
‘Daddy! Daddy!’ riepen ze.<br />
‘How horribly childish,’ zei ik, ‘Daddy.’<br />
‘Well, that’s what you are supposed to call me,’ zei mijn vader.<br />
‘Daddy?’<br />
‘Yes.’<br />
Ik zei altijd father tegen mijn vader, en zelfs daar had ik vroeger nogal moeite mee gehad. Daddy<br />
was natuurlijk helemaal uitgesloten. Zo’n aanspreektitel veronderstelde een <strong>in</strong>timiteit die nog een<br />
stuk verder g<strong>in</strong>g dan een <strong>in</strong> een dronken bui uitgedeelde oorvijg. Nee, Daddy voorlopig maar niet.<br />
Later misschien, als ik bij hem woonde en zijn omnibussen aan de man zou brengen. Misschien dat<br />
ik mezelf er dan, op een goede dag, toe zou kunnen brengen Daddy tegen hem te zeggen.<br />
De volgende ochtend omhelsde ik mijn vader en beloofde hem dat ik regelmatig zou schrijven.<br />
Ditmaal bereikte ik Kennedy Airport zonder ongelukken. Bij aankomst bleek de charter uren<br />
vertrag<strong>in</strong>g te hebben. Als compensatie mochten de studenten die vertrag<strong>in</strong>g gratis doorbellen naar<br />
hun ouders en werd er door de KLM ongelimiteerd gratis drank versterkt. Toen we opstegen<br />
plengde ik een traantje. New York, dat wist ik zeker, was de mooiste uitv<strong>in</strong>d<strong>in</strong>g op aarde, en het<br />
was bitter naar zoiets als <strong>Wassenaar</strong> - der gaten gatst - te moeten terugkeren. Gelukkig werd er<br />
ook <strong>in</strong> de charter met gulle hand geschonken, zodat ik me al gauw aan de <strong>in</strong> de boven de<br />
Atlantische Oceaan voortsuizende vliegmach<strong>in</strong>e ontstane jubelstemm<strong>in</strong>g wist aan te passen.<br />
Dronken en uitgeput landden we ‘s ochtends vroeg op mistig Schiphol. De vragen die mijn<br />
stiefvader me <strong>in</strong> de auto stelde, kon ik niet meer beantwoorden. Pas een dag later was ik <strong>in</strong> staat<br />
iets over mijn opgedane ervar<strong>in</strong>gen te vertellen.<br />
‘New York is prachtig, een geweldige stad, het is alleen jammer dat de joden het daar voor het<br />
zeggen hebben. Ze beheersen alle belangrijke kranten en televisiestations, en als je <strong>in</strong> Amerika de<br />
media beheerst heb je de macht <strong>in</strong> handen. En wat het negerprobleem betreft: dat heeft meer met<br />
economie dan met kleur te maken. De werkprestaties van de zwarten zijn veel m<strong>in</strong>der dan die van<br />
de blanken. De zwarten kunnen daar niets aan doen, ze zijn nu eenmaal van nature lui. Verder<br />
heeft mijn vader me uitgenodigd om aan de Columbia universiteit te gaan studeren. Ik kan een<br />
groot deel van mijn studie zelf betalen door zijn boeken te verkopen, detective-omnibussen,’ zo<br />
vatte ik mijn bezoek aan Amerika bondig samen.<br />
‘Ik v<strong>in</strong>d <strong>Michael</strong>,’ zei mijn stiefvader op voor zijn doen ongewoon heftige toon, ‘dat je <strong>in</strong> Amerika<br />
buitengewoon rechtse ideeën hebt opgedaan!’<br />
‘Je vader is altijd al erg rechts geweest,’ voegde mijn moeder eraan toe, ‘volgens mij was hij <strong>in</strong><br />
Bulgarije lid van een fascistische organisatie.’