Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
stil, maar juist de afwezigheid van volkse bedrijvigheid was angstaanjagend. Hier en daar zag ik<br />
mensen stilstaan en naar me kijken. Ik stak zo zelfverzekerd mogelijk de straat over en stond toen<br />
goddank oog <strong>in</strong> oog met de subway-<strong>in</strong>gang. Vijf m<strong>in</strong>uten later reed ik <strong>in</strong> een rammelende tre<strong>in</strong><br />
richt<strong>in</strong>g New Lots Av.<br />
Het stationnetje waar ik uitstapte was niet zo idyllisch gelegen als ik me had voorgesteld.<br />
Weliswaar waren hier geen wolkenkrabbers, maar koeien waren er evenm<strong>in</strong>. Eenmaal buiten<br />
bevond ik me midden <strong>in</strong> een <strong>in</strong>gewikkeld web van elkaar verdr<strong>in</strong>gende snelwegen. Kennedy<br />
Airport was nergens te bekennen. Ik besloot een taxi te nemen, want volgens mijn kaart moest het<br />
vliegveld toch echt dicht <strong>in</strong> de buurt zijn.<br />
Begeleid door zijn razendsnel rondtikkende meter reed mijn aanvankelijk joviale, maar na door mij<br />
over het doel van deze reis te zijn <strong>in</strong>gelicht, kribbig geraakte chauffeur me via vele op- en afritten<br />
en steeds weer nieuwe autobanen <strong>in</strong> wat hopelijk de richt<strong>in</strong>g van de luchthaven was. Een kle<strong>in</strong> half<br />
uur en tw<strong>in</strong>tig dollar later stopte hij voor een groot, glanzend gebouw, waar je kennelijk geld kon<br />
wisselen.<br />
‘Wait here, I’ll be back <strong>in</strong> a m<strong>in</strong>ute,’ zei ik.<br />
‘I’ll come along mister,’ zei de man.<br />
Met zijn tweeën stapten we het gebouw b<strong>in</strong>nen. Toen we, na enkele onhandige manoeuvres,<br />
e<strong>in</strong>delijk geld hadden en weer bij de taxi terug waren, stond de meter op bijna vijfentw<strong>in</strong>tig dollar.<br />
Ik rondde het bedrag af tot precies vijfentw<strong>in</strong>tig dollar.<br />
‘Twenty cent tip for a twenty five dollar drive?’ riep de man opgewonden, terwijl hij dreigend een<br />
stap <strong>in</strong> mijn richt<strong>in</strong>g deed.<br />
‘Sorry!’ riep ik, en omdat ik op zijn m<strong>in</strong>st een klap verwachtte draaide ik me bliksemsnel om en<br />
rende het gebouw weer b<strong>in</strong>nen. Goddank liep deze man niet achter me aan. Twee achtervolg<strong>in</strong>gen<br />
op een dag was zelfs voor New York te veel van het goede, vond ik. Na overal <strong>in</strong>formatie te<br />
hebben <strong>in</strong>gewonnen lukte het meten slotte voor vijf dollar een plaatsje te bemachtigen <strong>in</strong> een bus<br />
die me naar Grand Central Station zou brengen. Ik hield dan nog net genoeg geld over voor de<br />
subway naar Bliss Street.<br />
In Grand Central Station had ik natuurlijk ook geld kunnen wisselen, dacht ik gelaten, toen we het<br />
donkerrood gekleurde silhouet van Manhattan tegemoet reden, maar aan de andere kant had ik<br />
mijn vader nu iets te vertellen, al moest ik die geschiedenis <strong>in</strong> het ur<strong>in</strong>oir natuurlijk voor me<br />
houden.<br />
‘s Nachts <strong>in</strong> bed zag ik die weerz<strong>in</strong>wekkende man weer voor me. Wat moest ik toch beg<strong>in</strong>nen met<br />
die steeds terugkerende erecties? vroeg ik me wanhopig af. Waarom kon ik niet, zoals alle andere<br />
mannen, gewoon <strong>in</strong> een pisbak pissen? Enf<strong>in</strong>, het zou later wel overgaan, dacht ik, als ik van<br />
school af was en me als Mircho Smrikárov of Smrikároff zou laten <strong>in</strong>schrijven aan de<br />
wereldvermaarde Columbia universiteit.<br />
De volgende dag gaf ik mijn aan het e<strong>in</strong>d van de ochtend uit zijn blote kuuroord teruggekeerde<br />
vader een vrolijk bijgekleurd verslag van mijn belevenissen, waarbij ik naast de gebeurtenis <strong>in</strong> het<br />
ur<strong>in</strong>oir zekerheidshalve ook mijn dronkemansrit <strong>in</strong> de subway onvermeld liet. Mijn ontmoet<strong>in</strong>g met<br />
Victor Fisher vermeldde ik wel, en ik kreeg daar meteen spijt van, want mijn vader had ernstige<br />
bedenk<strong>in</strong>gen tegen de door mij geschetste persoonlijkheid.<br />
‘You didn’t tell him about my work for the radio, did you?’<br />
‘No, no,’ loog ik haastig.<br />
‘Never talk about my work. To nobody,’ zei mijn vader, ‘some people are jealous.’