Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
‘Care to come along?’<br />
‘No, no!’ zei ik haastig, denkend aan de oncontroleerbare erecties die mij zo vaak parten speelden,<br />
‘I’ll stay here.’<br />
‘Can you manage on your own?’<br />
‘O yes!’ zei ik zelfverzekerd. Ik had <strong>in</strong>middels heel mijn hart verpand aan New York en wist er,<br />
althans <strong>in</strong> Manhattan, al aardig de weg te v<strong>in</strong>den. Wat waren de Hollandse vooroordelen ten<br />
aanzien van deze magnifieke stad toch kle<strong>in</strong>geestig! Armoede en misdaad, allicht! Dit was het<br />
centrum van de wereld! Elke nationaliteit was hier vertegenwoordigd! Hier sleepte het leven zich<br />
niet voort maar daverde, presto! dag en nacht door, alles van de mensen eisend, naar<br />
mogelijkheden en uitzichten biedend waar je <strong>in</strong> dat kikkerlandje slechts van kon dromen.<br />
Natuurlijk was het een harde stad, levensgevaarlijk ook, maar hoe opw<strong>in</strong>dend was het een<br />
levensgevaarlijk leven te leiden! Met <strong>in</strong>zet van al je krachten! En als je het hier maakte was je God!<br />
Vrijdagochtend vertrok mijn vader met een kle<strong>in</strong> koffertje naar Wash<strong>in</strong>gton, me achterlatend met<br />
een aantal wijze ‘take it easy’s’ en vijftig dollar zakgeld. Ik besloot meteen naar Manhattan te<br />
gaan. Eerst naar Columbia University, om <strong>in</strong>licht<strong>in</strong>gen <strong>in</strong> te w<strong>in</strong>nen over een mogelijke studie<br />
aldaar, en daarna, via Central Park naar L<strong>in</strong>coln Centre, waar je, volgens mijn vader, klassieke<br />
platen kon lenen.<br />
Zo kwam het dat ik aan het e<strong>in</strong>d van de middag, bezweet doch voldaan, met een tasje vol handige<br />
gidsjes van de vermaarde universiteit en een ander tasje met Pelléas en Mélisande van Claude<br />
Debussy, plaatsnam op het luxueuse terras van het muzikale centrum van de wereld. Een blonde<br />
jongen met aristocratische manieren kwam mijn bestell<strong>in</strong>g opnemen. Het viel me op dat hij<br />
hetzelfde gutturale Engels sprak als mijn vader. Kennelijk was er met mijn Engels ook iets mis,<br />
want toen hij terugkwam met mijn dry mart<strong>in</strong>i vroeg hij waar ik vandaan kwam.<br />
‘I’m from Holland,’ zei ik, ‘I’m visit<strong>in</strong>g my father. He’s a Bulgarian. He works for Radio Free<br />
Europe. My name is <strong>Michael</strong>. My father’s name is Smrikarov. Mircho Smrikarov,’ voegde ik eraan<br />
toe.<br />
Ik scheen de belangstell<strong>in</strong>g van de jongen gewekt te hebben.<br />
‘My name is Victor,’ zei hij. ‘Victor Fischer, I also have a Bulgarian father.’<br />
‘What a co<strong>in</strong>cidence!’ riep ik uit en om het toeval een vervolg te geven en het bovendien stil was<br />
op het terras begon ik hem het een en ander over mezelf te vertellen en liet hem daarna ook aan<br />
het woord komen. Hij greep die gelegenheid met beide handen aan en liet een keur van met hem<br />
bevriende, illustere Amerikaanse persoonlijkheden de revue passeren. Het gesprek werd zo<br />
hartelijk dat hij me, omdat zijn dienst toch zo was afgelopen, uitnodigde een glaasje te komen<br />
dr<strong>in</strong>ken <strong>in</strong> zijn flat.<br />
Al wandelend door Central Park vertelde hij me dat hij een riant, aan het park gelegen<br />
appartement bezat, maar dat hij dat voorlopig verhuurd had, omdat hij te kampen had met<br />
schuldeisers. De oorlog tussen Israël en Egypte was aan zijn tijdelijke f<strong>in</strong>anciële malaise debet. Hij<br />
had namelijk exclusieve reizen naar Egypte georganiseerd en daar was nu de klad <strong>in</strong> gekomen.<br />
Maar zodra die oorlog was afgelopen hoefde hij niet meer voor ober te spelen.<br />
De flat waar hij me nu b<strong>in</strong>nen leidde was gelegen aan een op Central Park uitlopend zijstraatje. Het<br />
was een kle<strong>in</strong> hokje, volgepropt met dure rommeltjes. De atmosfeer <strong>in</strong> de kamer werd nog<br />
drukkender toen Victor, na de drankjes te hebben <strong>in</strong>geschonken, achtenzeventig-toeren platen van<br />
Marlène Dietrich en Sara Leander begon te draaien. Vooral op de laatste was hij erg gesteld,<br />
vertelde hij.<br />
‘She used to be friends with my father.’