Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Hij wees naar de bank.<br />
‘That’s a double bed. You’ll sleep there too.’<br />
Het leek me geen al te prettig vooruitzicht om naast mijn vader te slapen, maar een alternatief, zo<br />
besefte ik, was er niet.<br />
Na een echte <strong>Bulgaar</strong>se maaltijd, bestaande uit worstjes, rode pepers, yoghurt en donker brood,<br />
nestelden we ons op de bank, tegenover de televisie. Ik pakte mijn op de boot tegen gereduceerde<br />
prijs aangeschafte Dunhill Nr. 2 uit mijn zak en begon hem te stoppen met de eveneens op de boot<br />
verkregen Engelse pijptabak.<br />
‘Guys of your age should smoke cigarettes,’ zei mijn vader.<br />
‘My friends at home smoke pipes too,’ protesteerde ik, terwijl ik een dikke, geurige rookwolk<br />
uitblies.<br />
‘Ridiculous,’ vond mijn vader.<br />
Halverwege de avond kwam er een fles whisky op tafel, met twee blikjes bier. Ik kreeg ook<br />
<strong>in</strong>geschonken, zonder vermanend te worden toegesproken.<br />
‘That’s how I spend the night,’ zei mijn vader, behaaglijk achterover leunend, ‘that’s how I’ve<br />
spent most of the nights, for the past twenty years.’<br />
‘Isn’t it lonesome?’ vroeg ik.<br />
‘You get used to it,’ zei hij.<br />
Eenmaal <strong>in</strong> bed rolde ik zo ver mogelijk van mijn vader af. Als ik hier g<strong>in</strong>g studeren zou ik <strong>in</strong> ieder<br />
geval mijn eigen kamer hebben, dacht ik nog, maar dan moest ik wel eerst al die omnibussen aan<br />
de man brengen.<br />
De volgende ochtend maakte de telefoon me wakker.<br />
‘Take it!’ hoorde ik mijn vader uit de badkamer roepen.<br />
Ik stond op en nam de hoorn van de haak.<br />
‘Smikerov?’ zei ik aarzelend.<br />
‘Mircho?’<br />
‘Just a moment.’<br />
Ik wilde mijn vader roepen, maar hij stond al met een handdoekje om achter me, nam de hoorn van<br />
me over en voerde een lang, onduidelijk gesprek. Later aan het ontbijt zei hij dat hij mij misschien<br />
zou kunnen echten als ik <strong>in</strong> New York kwam studeren. Maar dan zou ik wel mijn toekomstige<br />
achternaam goed moeten kunnen uitspreken.<br />
‘It’s Smrikarov,’ zei hij, ‘with an r <strong>in</strong> it. It ends with a v or with ff, as you like.’<br />
‘Smrikerov,’ probeerde ik.<br />
‘Smrikárov,’ zei hij, ‘with an accent on the a.’<br />
‘Smrikairov,’ zei ik.<br />
‘Smrikárov,’ herhaalde hij. ‘The a is very deep. SMRIKAROFF!’<br />
‘SMRIKAAIIROFF!’<br />
‘No! SMRIKAAAROFF!’<br />
‘SMRIKAAAIROFF!’ brulde ik.<br />
‘That’s better,’ zei mijn vader, ‘you should practise it.’<br />
Een week en een lange rij New Yorkse bezienswaardigheden later meende ik mijn nieuwbakken<br />
achternaam onder de knie te hebben.<br />
‘Smrikároff!’ riep ik <strong>in</strong>eens onder het eten.<br />
‘Very good,’ zei mijn vader en deelde me tevens mee dat hij een week vakantie had opgenomen en<br />
het komende lange weekend <strong>in</strong> een nudistenclub <strong>in</strong> Wash<strong>in</strong>gton zou doorbrengen.