Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
krabbend te verstaan dat een gezonde jonge hond geamuseerd diende te worden. Als Lars<br />
thuiskwam raakte ze dan ook <strong>in</strong> vervoer<strong>in</strong>g. Hij dook met haar tussen de haren en het stof,<br />
kietelde haar tepels, smeet alle hondenballen tegelijk door de kamer, rende met haar naar buiten,<br />
liet haar hoog <strong>in</strong> de lucht buitelen, v<strong>in</strong>g haar op, rende weer naar b<strong>in</strong>nen en begon van voren af<br />
aan. De blikken die Mamie me tussen de bedrijven door toewierp, logen er niet om. ‘Zo moet het<br />
nou, luie zak, doe jij nou ook eens je best als we alleen zijn!’ Ze is net zo’n secreet als Lars, dacht<br />
ik dan. Maar ik hield van mijn secreten, en Mamie had door haar komst de door ons bevredigende<br />
seksleven toch al hechter geworden band tussen Lars en mij nog een extra dimensie gegeven. Lars<br />
was zo verknocht aan haar dat hij mij nu nooit meer <strong>in</strong> de steek zou laten. Toen hij me op een<br />
avond vertelde dat hij <strong>in</strong> het hotel een leuke Franse jongen had ontmoet, met wie hij de volgende<br />
dag een ritje g<strong>in</strong>g maken - want de jongen was <strong>in</strong> het bezit van een auto - protesteerde ik dan ook<br />
niet. Lars mocht van mij best met andere jongens omgaan, als hij maar elke nacht voor mij<br />
klaarlag. Bovendien g<strong>in</strong>gen Franse jongens na verloop van tijd weer terug naar hun land. Toen<br />
Lars me een week later vertelde dat de jongen teruggekeerd was naar Nice, waar hij een fabriek<br />
bezat, was daarmee voor mij de kous af. Toen hij me een maand later vertelde dat de jongen hem<br />
voor onbepaalde tijd <strong>in</strong> Nice had uitgenodigd en dat hij genoeg geld had gespaard voor de reis,<br />
besloot ik hem voor zijn vertrek te vermoorden.<br />
‘Ik maak hem af! Ik maak hem af!’ schreeuwde ik <strong>in</strong> de kroeg tegen Gijs van Affelen van<br />
Saemsfoort, een aan lager wal geraakte aristocraat die de gewoonte had hardop <strong>in</strong> zichzelf te<br />
discussiëren, waarbij hij zich danig kon opw<strong>in</strong>den, maar die die lichte gestoordheid met een soort<br />
wanhopige geestigheid wist te compenseren.<br />
‘Doen man! Doen!’ zei hij meteen. ‘Dat kereltje verdient niet beter. Jij bent veel te goed voor hem.<br />
Weg ermee! Tuig is het!’ riep hij opgewonden, terwijl hij zijn stakige armen <strong>in</strong> de rondte liet<br />
zwaaien.<br />
‘Hij ligt godverdomme <strong>in</strong> mijn bed! Alsof er niks aan de hand is! En over een paar dagen vertrekt<br />
meneer naar een rijke patser <strong>in</strong> Nice!’<br />
‘Tuig is het! Weg ermee!’ herhaalde Gijs nog eens. ‘Maak hem af kerel!’<br />
Na nog een paar borreltjes besloot ik mijn voornemen Lars te doden, althans voorlopig, te laten<br />
varen, maar hem <strong>in</strong> ieder geval wel het huis uit te smijten. Ik stelde Gijs van mijn besluit op de<br />
hoogte en deze bood aan mij naar huis te vergezellen voor het geval ik assistentie nodig mocht<br />
hebben. We namen er nog één en marcheerden toen naar mijn huis. Daar aangekomen loodste ik<br />
Gijs door het slaapkamertje naar b<strong>in</strong>nen. Lars sliep of hield zich slapende, maar Mamie kwam<br />
grommend onder de dekens vandaan en begon tegen Gijs te blaffen. Ik <strong>in</strong>stalleerde hem op de<br />
bank <strong>in</strong> de zitkamer, maakte de hond vast aan de lijn en gaf Gijs opdracht haar niet te laten<br />
ontsnappen.<br />
‘Komt voor elkaar, beste man!’ zei hij, <strong>in</strong> zijn magere handen wrijvend. ‘Kom maar hier hondje!<br />
Vooruit met de geit!’<br />
Ik stormde het slaapkamertje weer b<strong>in</strong>nen, sleurde Lars uit bed en duwde hem naakt de straat op.<br />
Vervolgens griste ik een van zijn slipjes uit de kast, rende naar de keuken, vulde een emmer met<br />
water en klom, begeleid door aanmoedig<strong>in</strong>gskreten van Gijs en woest geblaf van Mamie, de ladder<br />
op naar het dak. Lars zat neergehurkt tegen de voordeur. Ik gooide eerst het water over hem heen<br />
en smeet toen het slipje naar beneden.<br />
‘Sodemieter op klootzak!’ brulde ik hem toe.<br />
Lars stond schijnbaar emotieloos op en trok het slipje aan. Bij de overburen was het licht<br />
aangegaan. Even later g<strong>in</strong>g daar de voordeur open en wenkte een man Lars naar b<strong>in</strong>nen.