Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Een tijd lang lieten we ons onbekommerd voortdrijven op de vrolijk schuimende golven van<br />
alcohol en liefde. Toen was Lars’ geld op en waren de laatste rozen verwelkt. Aangezien we van<br />
mijn bankkredietjes niet konden rondkomen, besloten we mijn grote collectie klassieke platen<br />
beetje bij beetje te verkopen. Nadat we ook L’histoire du Soldat, met Jean Cocteau als verteller,<br />
naar een tweedehands platenzaak hadden gebracht, raakten we <strong>in</strong> muzikaal opzicht afhankelijk van<br />
Lars’ onverkoopbare chansons, en <strong>in</strong> f<strong>in</strong>ancieel opzicht van mijn wel verkoopbare verzamel<strong>in</strong>g<br />
gebonden boeken, die ik aan mijn werk bij de boekenimporteur had overgehouden. Mijn liefde<br />
voor Lars werd er echter niet m<strong>in</strong>der om. Liefde moest ook <strong>in</strong> armoede kunnen gedijen, vond ik.<br />
Onze liefde werd nu getest en, wie weet, g<strong>in</strong>g grootmoeder Cartier b<strong>in</strong>nenkort wel dood.<br />
Lars had echter een m<strong>in</strong>der zonnige kijk op het leven en werd geleidelijk aan steeds onrustiger: Op<br />
een ochtend was ik hem <strong>in</strong>eens kwijt. Ik stond op de Nieuwmarkt met Tante Riekje’s schril<br />
natrillende afscheidswens, ‘neuk ze, ruk ze, pijp ze maar, geile!’ nog <strong>in</strong> mijn tuitende oren. Ik<br />
moest maar naar de Gelaghkamer gaan, besloot ik, om daar, al doordr<strong>in</strong>kend, op Lars te wachten.<br />
Twee dagen later kwam mij het b<strong>in</strong>nen het circuit circulerend bericht ter ore dat Lars zijn <strong>in</strong>trek<br />
had genomen bij een zekere Jens, een dikke domme jongen, die ter compensatie een luxe flat <strong>in</strong> de<br />
aanbied<strong>in</strong>g had. Door het vrijwel ononderbroken <strong>in</strong>nemen van sterke drank was ik <strong>in</strong>middels <strong>in</strong> een<br />
paroxisme van woede en smart geraakt, dat, gecomb<strong>in</strong>eerd met de doordr<strong>in</strong>gende zure lucht die ik<br />
uitwasemde, zelfs mijn beste vrienden op een afstand hield. Toen ik diezelfde dag van mijn twee<br />
ontdane bankvriend<strong>in</strong>netjes te horen kreeg dat ik me onmiddellijk bij het hoofdkantoor moest<br />
vervoegen, omdat ik een schuld had van meer dan drieduizend gulden, en me bovendien door<br />
Bennie van de Gelaghkamer te verstaan werd gegeven dat mijn pof was afgelopen, daar mijn<br />
reken<strong>in</strong>g schrikbarend hoog was opgelopen, besloot ik mijn moeder op te bellen om haar naar<br />
Amsterdam te ontbieden. Zij was immers de enige die mij, via mijn stiefvader, van de f<strong>in</strong>anciële<br />
ondergang kon redden, en bovendien leek me dit ook het geschikte moment om het geheim van<br />
mijn homoseksualiteit aan haar prijs te geven.<br />
Over die schuld hoefde ik me niet ongerust te maken, zei mijn moeder over de telefoon, maar<br />
moest ze echt naar Amsterdam komen. Ik wist toch dat ze slecht ter been was?<br />
‘Ja, het moet! Het gaat om iets heel belangrijks! Ik kan het je niet zo maar uitleggen!’<br />
‘Nou, dan zal ik tante Nel opbellen of ik daar kan logeren. Ik v<strong>in</strong>d het wel lastig hoor!’<br />
Enigsz<strong>in</strong>s opgepoetst haalde ik haar een paar dagen later van het station. In de taxi luisterde ze<br />
naar mijn biecht, verklaarde dat het tegenwoordig niet meer uitmaakte welke erotische voorkeur je<br />
er op nahield, als je maar gelukkig was, en <strong>in</strong>formeerde vervolgens waar we eigenlijk naar toe<br />
g<strong>in</strong>gen.<br />
‘Naar een café. Ik heb wat vrienden uitgenodigd.’<br />
Toen we bij de Gelaghkamer aankwamen, zag ik Lars schielijk door een zijdeur naar buiten<br />
glippen. Ik parkeerde mijn moeder naast Camelia aan de grote tafel en begon <strong>in</strong> het wilde weg<br />
vrienden en vriend<strong>in</strong>nen te omhelzen. Na een half uur kondigde mijn moeder aan dat ze naar tante<br />
Nel wilde.<br />
‘Je doet maar wat je doet, maar ik kan hier niet goed tegen.’<br />
Ze vertrok met een taxi en ik bleef achter met een briefje van honderd en een slechts met zeer veel<br />
drank te blussen schaamtegevoel.<br />
Die nacht droomde ik van surrealistisch gekleurde monstertjes die op een helder verlichte plek <strong>in</strong><br />
een midzomernachtelijk woud de raarste buitel<strong>in</strong>gen maakten. Ik schrok wakker, nam een slok<br />
verschraald bier en viel zwetend weer <strong>in</strong> slaap. De volgende middag belde ik tante Nel. Mijn