Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
I<br />
Naar het Rijnlands<br />
De tegen het straatrumoer <strong>in</strong>gebrachte ohropaxknoedeltjes stelden me <strong>in</strong> staat de eigen<br />
waterhuishoud<strong>in</strong>g van nabij te volgen, met name de tussen neus en keelholte gestaag<br />
voortborrelende slijmstroom. Ondertussen voelde ik onder de dekens Mamie’s tong tussen mijn<br />
tenen kriebelen. Ik had me net bij deze situatie neergelegd toen ik heel <strong>in</strong> de verte iets meende te<br />
horen. Ik sperde mijn kleverige ogen open en zag een <strong>in</strong> een zwartleren jas gehulde gedaante naast<br />
mijn bed opdoemen. Aan zijn gezicht te oordelen scheen hij iets tegen me te zeggen. Ik peuterde<br />
de kauwgom uit mijn oren en keek hem aan.<br />
‘Het GEB,’ herhaalde de man.<br />
Was dit een droom? Ik sloot mijn ogen en knipperde ze weer open. Nee. Zoals altijd bleek de<br />
werkelijkheid veel vreeswekkender dan enig droomgedrocht. Hoe was hij b<strong>in</strong>nengekomen? Had ik<br />
met mijn dronken kop de voordeur laten openstaan? Hadden ze speciale sleutels? Mijn<br />
pornoboekjes! Puilden ze onder het bed uit? Kon hij ze zien?<br />
‘Goedemorgen,’ mompelde ik.<br />
Mamie kwam grommend onder de dekens vandaan. Ik hield haar vast bij haar halsband. ‘Goed<br />
volk, Mamie...’<br />
‘Ik heb hier een nota voor u,’ zei de man, een wit kaartje met een rode rand uit de zak van zijn<br />
krakende jas trekkend, ‘elfhonderdvijfentachtig gulden, <strong>in</strong>clusief boetes. Ik hoop dat u dat bedrag<br />
kunt voldoen, anders ben ik genoodzaakt u af te sluiten.’<br />
God wat gênant! Ik kon <strong>in</strong> dat afzakkende slipje onmogelijk mijn bed uitkomen. Mamie gromde<br />
weer.<br />
‘Kunt u misschien even buiten wachten, dan sta ik op,’ zei ik zo deftig mogelijk.<br />
‘Maakt u wel een beetje voort, want ik heb niet de hele dag de tijd,’ hoorde ik. Hij verdween.<br />
Ik sloot mijn ogen. God, laat het een droom zijn. Ik drukte Mamie tegen me aan. ‘O Mamie...’<br />
Veel keus had ik niet. Ik stond op. In de tochtige kamer was het koud, zelfs nu de kachel nog<br />
brandde. Ik voelde het zuur opkomen, maar het was nu niet het geschikte ogenblik om uitgebreid<br />
te gaan braken. Mijn kamerjas. Even hier blijven Mamie...<br />
Huiverend liep ik het voorkamertje <strong>in</strong>. Hij stond <strong>in</strong> de deuropen<strong>in</strong>g. Er woei een ijzige w<strong>in</strong>d naar<br />
b<strong>in</strong>nen.<br />
‘Ik heb zo’n bedrag natuurlijk niet <strong>in</strong> huis,’ zei ik, ‘ik zal vanmiddag komen betalen, ik heb een<br />
beetje griep, begrijpt u.’<br />
‘Het spijt me meneer, maar ik heb de opdracht om u af te sluiten als u niet kunt betalen,’<br />
antwoordde hij, ‘waar zit hier de meter?’<br />
‘De meter zit hier niet, die zit <strong>in</strong> de garage hiernaast.’<br />
‘Dan heeft u de sleutel zeker wel?’<br />
‘Nee, daar kan ik u niet aan helpen,’ loog ik, ‘de garage is niet van mij, begrijpt u.’<br />
De man strekte de onheilspellend kl<strong>in</strong>kende rug van zijn jas. ‘In dat geval zal ik de straat moeten<br />
laten openbreken, meneer. Dat kost wel drieduizend gulden extra,’ zei hij zakelijk.<br />
‘Kunt u echt niet een paar uur wachten?’ vroeg ik, <strong>in</strong> de wetenschap hoe nutteloos zo’n<br />
smeekbede zou zijn, ‘ik heb geld op de bank staan, maar door die griep...’<br />
‘Nee meneer, ik moet het nu hebben.’<br />
Mijn slipje zakte af onder mijn kamerjas, ik kon het nog net tegenhouden. Mamie glipte naar<br />
buiten. Mamie! Het was hopeloos allemaal.