Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
Bulgaar in Wassenaar - Michael Eenhoorn.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
aristocratische kunst van het leiden van een rijk leven. Ze kwamen hier hun keuze maken uit het<br />
vrouwelijk schoon dat <strong>in</strong> dure, zwarte, kuise jurken het geroezemoes overheerste. ‘t Maliehuisje<br />
was de enige overgebleven sjieke huwelijksmarkt <strong>in</strong> Nederland. Slechts één keer zag ik iemand die<br />
kennelijk op een ambassade thuishoorde en verdwaald rondliep: een Moor. Nee, ‘t Maliehuisje<br />
toch maar niet.<br />
‘Ik weet een nieuwe tent,’ zei Hugo. Daar g<strong>in</strong>gen we naar toe.<br />
Ik had Den Haag altijd een stad gevonden waar de jonge mensen te oud waren en de oude te jong.<br />
Dat werd weer eens bevestigd toen we de louter uit chroom, staal en neon opgetrokken kroeg<br />
b<strong>in</strong>nenkwamen. Natuurlijk was het er rumoerig, maar het was geen echt rumoer, het was rumoer<br />
dat evenveel lawaai veroorzaakte als de diepe stiltes <strong>in</strong> het oude Café Central of Sociëteit de<br />
Witte, een aanhoudende zoemtoon <strong>in</strong> je hoofd, meer niet.<br />
Die duizeligmakende stilte werd door Hugo op zijn eigen onnavolgbare manier verbroken.<br />
‘Zeg Gijsbrecht, weet je wel dat onze vriend hier homoseksueel is geworden?’<br />
Gijsbrecht verslikte zich <strong>in</strong> zijn cognac en kreeg een hoge kleur.<br />
Ik g<strong>in</strong>g meteen tot de tegenaanval over.<br />
‘Leid jij eigenlijk wel een gelukkig leven, Gijsbrecht?’ vroeg ik.<br />
Hij keek me onzeker aan. ‘Ach, het gaat wel,’ antwoordde hij.<br />
Het was aandoenlijk. Plotsel<strong>in</strong>g wist ik weer waarom ik vroeger zo goed met hem kon opschieten.<br />
Ondanks zijn zelfverzekerde oubolligheid wist hij eigenlijk met het leven geen raad. Zijn<br />
maatschappelijke status en zijn ouders bepaalden zijn carrière en hij had niet genoeg karakter zich<br />
daartegen te verzetten. Ook die twee zonen moesten hem zijn opgedrongen, wist ik plotsel<strong>in</strong>g<br />
zeker. Het gesprek wilde niet erg vlotten en na nog een cognacje besloten we op te breken. Hugo<br />
wilde me nog meenemen naar een kroeg waar zowel mannelijke als vrouwelijke hoeren kwamen,<br />
maar ik moest nog terugrijden naar Amsterdam en bedankte voor de eer.<br />
Met een tollend hoofd stapte ik <strong>in</strong> het Fiatje van Camelia en nam een fl<strong>in</strong>ke teug van het restant<br />
F<strong>in</strong>o Tico, om alle <strong>in</strong> de loop van de dag door elkaar gedronken drankjes te neutraliseren.<br />
Op de snelweg naar Amsterdam brak het zweet me uit. De tegemoetkomende koplampen kwamen<br />
recht op me af. Ik kneep <strong>in</strong> het stuur en zwenkte van de l<strong>in</strong>ker weghelft naar de rechter en weer<br />
terug. Allemaal spookrijders! Kon ik niet beter een vluchtstrook uitzoeken en daar blijven wachten<br />
tot het gevaar voorbij was? Ik trapte het gaspedaal helemaal <strong>in</strong> en nu schoten de lichten me<br />
goddank aan de andere kant van de vangrail voorbij. Als het even donker was om me heen nam ik<br />
snel een slokje sherry, zodat de bodem van mijn bondgenoot zich al gauw aandiende. Mocht er<br />
controle komen dan was mijn promillage niet meer te tellen.<br />
Toch kwam ik veilig thuis. B<strong>in</strong>nen was het vreemd stil. Ik kroop <strong>in</strong> bed en lag nog een tijd te<br />
woelen. In plaats van schapen probeerde ik de glazen en glaasjes te tellen die ik <strong>in</strong> de loop van de<br />
dag tot me had genomen, een gewoonte die ik me had aangeleerd om enigsz<strong>in</strong>s voorbereid te zijn<br />
op de kater en het zuur bij het opstaan. Waren het er meer dan zeventien, dan zou ik zeker een of<br />
twee keer moeten braken. Tussen de tien en zeventien kon het goed gaan. Onder de tien kwam<br />
nooit voor. Al gauw raakte ik de tel kwijt en begon aan Gijsbrecht te denken. Hij had met zijn<br />
eerlijke bekentenis dat hij niet zo zeker <strong>in</strong> het leven stond als hij iedereen wilde laten geloven mijn<br />
hart een beetje gestolen. Als ik hem nou wat spraaklessen gaf, zijn bril afzette en zijn haar door de<br />
war woelde? Vroeger was hij <strong>in</strong> het geheel niet <strong>in</strong> meisjes geïnteresseerd. Hij zou er best<br />
aantrekkelijk kunnen uitzien als hij zijn leven zou veranderen. Ik kon hem uitnodigen en hem na<br />
een paar flessen wijn plotsel<strong>in</strong>g <strong>in</strong> zijn kruis grijpen. Dat vond ie wel lekker. We stoeiden heel wat<br />
af!