Maart 2007 - Veluws Schaakgenootschap VSG
Maart 2007 - Veluws Schaakgenootschap VSG
Maart 2007 - Veluws Schaakgenootschap VSG
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Voorwoord<br />
Dit nummer kent weer vele pennevruchten van u bekende schrijvers maar ook van een<br />
onbekende schrijfster. Vooral dat artikel raad ik u aan goed te lezen.<br />
Het zou aardig zijn als u eens uw reaktie gaf over het blad, maar dat kan natuurlijk ook op de<br />
jaarvergadering. De penningmeester vindt dat het niet te vaak moet verschijnen, schrijver<br />
dezes denkt dat het misschien nog vaker kan. De penningmeester bewaakt onze schatkist<br />
zoals u weet en wellicht heeft hij gelijk. Het moet allemaal betaald worden.<br />
Daar staat tegenover dat dit blad ook elektronisch kan verschijnen, dat kost niks. Maar ja, niet<br />
alle leden beschikken over internet en bovendien, het heeft wel iets, om nog steeds het<br />
knisperende papier te voelen. Het naspelen van de partijen met de computer ernaast, eerlijk<br />
gezegd is dat ook niet iets wat ik begeer. Zo zullen wij doorgaan met het wegen der<br />
argumenten en ons beperkt weten door de pecunia.<br />
Over pecunia gesproken, de penningmeester verzoekt diegenen die nog verzuimden te<br />
betalen, dit toch vooral per omgaande te doen. Het is natuurlijk niet leuk om je enerzijds<br />
vrijwillig in te spannen voor de leden en anderzijds tot je verbazing te moeten merken, dat je<br />
je nog extra in moet spannen om de contributie binnen te halen, omdat sommige leden wel erg<br />
vergeetachtig zijn. Het klinkt wat tegenstrijdig. Het zou toch aardig zijn, als de<br />
penningmeester daar niet achteraan hoefde.<br />
Genoeg hierover. We hebben reden tot vreugde, want het Rapid toernooi was weer goed<br />
bezocht. Er zijn hier en daar altijd geluiden te horen dat het toernooi eigenlijk iets anders<br />
ingekleed moet worden en daarom hebben we maar weer een enquête gehouden. De evaluatie<br />
daarvan zal nog plaatsvinden en het resultaat wordt te gelegener tijd geopenbaard. Het<br />
jaarlijkse toernooi van de basisscholen overtrof zelfs alle verwachtingen met 112 deelnemers.<br />
Kennelijk leeft het schaken nog steeds bij de jeugd en het is aan ons dit verder te cultiveren.<br />
Wij moeten ons niet laten ontmoedigen door het feit dat jonge, talentvolle schakers na enige<br />
tijd te weinig door onze club geboden kan worden. Een feit is toch dat de hele<br />
schaakgemeenschap ervan profiteert, waardoor het rendement uiteindelijk toch weer in<br />
enigerlei vorm terug komt.<br />
Het is erg leuk om te zien op zo’n scholentoernooi dat een zaal vol met 112 kinderen, die voor<br />
het overgrote deel luidruchtig binnenkomen, plotseling doodstil zijn en serieus bezig met een<br />
partij. Het is leuk om te zien hoe de kinderen de hele middag om de prijzentafel zwermen en<br />
met het water in de mond de bekers betasten.<br />
Hopelijk krijgen we elk jaar een paar kinderen die zich voor het schaken interesseren. De<br />
concurrentie van allerlei bezigheden is groot: sport, computergames, internet, televisie en het<br />
is daarom niet verwonderlijk dat de opbrengst uit deze “visvijver” wat kleiner is dan vroeger.<br />
Er wordt daarin tenslotte heel veel gehengeld.<br />
Bij een nabeschouwing concludeer je verder nog, dat er gelukkig weer voldoende leden<br />
aanwezig waren op een woensdagmiddag, om het toernooi te laten slagen. Waarvoor de dank<br />
van het bestuur. Al was het van tevoren wel een zenuwengedoe. Kennelijk is er onvoldoende<br />
aandacht geschonken aan het bekendmaken van de datum onder de leden. Het was eigenlijk<br />
tot op het laatst spannend om te zien of er wel leden kwamen opdagen, maar gelukkig was de<br />
angst voor niets. Voor het volgend jaar gaan we eerst maar eens kijken of er leden zijn die<br />
zich committeren om erbij aanwezig te zijn, want met een man of drie is het toernooi echt niet<br />
te runnen.<br />
Nog even terugkomend op het internetgebruik van de leden. Zoals u wellicht bekend is,<br />
hebben wij een nieuwe gastheer (host) gevonden voor onze website. In het verleden werd de
website ondergebracht bij een bedrijf waaraan (ons oud-lid) Jo Wolters geliëerd was. Rond<br />
oud en nieuw werd die site uit de lucht gehaald en daar Jo geen bemoeienis meer met dat<br />
bedrijf had, heeft hij ons op het spoor gezet van een andere host. We hebben links en rechts<br />
geïnformeerd en het bleek een niet al te dure oplossing te zijn. Wido is vervolgens<br />
voortvarend opgetreden en het resultaat is een nieuwe plaats van de site, en gelijk ook maar<br />
een nieuwe “eigen” domainnaam: http://www.vsgermelo.nl<br />
Het mag daarbij gelijk wel even gezegd worden: Jo Wolters bedankt voor alles. Een delegatie<br />
van het bestuur zal hem binnenkort bezoeken. En natuurlijk Wido bedankt. Hij zorgt al enige<br />
jaren consentieus voor de website, en dat is voor de leden toch wel erg prettig.<br />
Internet is natuurlijk sowieso uitgegroeid tot een onmisbaar medium voor deze maatschappij<br />
in het algemeen, maar natuurlijk ook voor ons schakers.<br />
We kunnen er niet alleen allerlei informatie vinden, maar tevens zelfs op schaken.<br />
En niet te vergeten: het is één grote boekwinkel. Kon je vroeger bij de plaatselijke<br />
boekhandelaar een stuk of vier, vijf schaakboeken bewonderen, op Internet is het aanbod<br />
eindeloos. Aan te raden sites zijn o.a.: www.amazon.com en www.newinchess.com, maar er<br />
zijn nog vele, vele andere.<br />
Van Rob Hollmann kreeg ik een site door met “THE 110 MOST FANTASTIC MOVES<br />
EVER PLAYED” Ik verwijs u graag door naar Internet (via Google vind je alles).<br />
Leuk is echter dat ik zaterdag in de krant (inderdaad: niet op Internet) een partij vond<br />
(Shaked-Spassky, Cannes 1998) waarin werd verwezen naar de partij Averbakh-Spassky,<br />
Leningrad 1956. Deze partij staat op de eerste plaats in de genoemde top 110.<br />
U vindt hem elders in het blad samen met de vindplaats op Internet.<br />
Verder nog een stuk van Cor Petersen die zijn relaas op zeer poëtische wijze besluit.<br />
Het volgende nummer verschijnt begin mei <strong>2007</strong>.<br />
Wim Jongejan.<br />
Opgeruimd het nieuwe jaar in<br />
Aan het einde van het kalenderjaar heb ik de gewoonte om het bijna voorbije jaar na te gaan.<br />
Een bijpassend ritueel is het opruimen van mijn spulletjes. Steeds vaker merk ik dat ik jaar in<br />
jaar uit dezelfde spullen in mijn handen houd; opruimen is verworden tot op een andere<br />
plaats leggen. Zo ook dit keer. Eind december 2006, mijn vrouw is naar haar werk en ik zit,<br />
een oliebol etend en een kopje koffie drinkend, in mijn schaakkast notatieboekjes te verleggen.<br />
Wat een grote stapel is het in de loop der jaren geworden. Plotseling valt mijn oog op een<br />
aantal boekjes die niet van mij zijn. Och ja, boekjes van Albert Visscher die ik ooit kreeg na<br />
zijn overlijden. Ik blader door een paar inmiddels beduimelde partijen en kom stomtoevallig<br />
een partij tegen die Albert en ik speelden op 30 september 1997. Nieuwsgierig start ik Fritz en<br />
speel de partij na. Hier en daar is het handschrift moeilijk te ontcijferen, maar reduceren en<br />
deduceren leiden tot de volgende partij.<br />
S. Westra A. Visscher
Het is weer een Franse opening geworden.<br />
Veel van onze partijen kenden dit begin.<br />
Zwart geeft met c4 te kennen dat hij lang<br />
wil rokeren. Door het centrum vast te<br />
leggen ontstaat een stelling die voor zijn<br />
koning op c8 veilig is en waardoor de<br />
torens op de witte koningsstelling kunnen<br />
worden gericht. Een paar pionnen naar<br />
voren laten gaan en de mataanval speelt<br />
vaak vanzelf. Dit keer gaat het echter<br />
anders.<br />
De voorziene lange rokade, gevolgd door<br />
de pionnenstorm via f, g en h. Alert<br />
reageer ik met een opstoot van de pionnen<br />
op de damevleugel.<br />
Na deze zet staat zwart klaar voor g5, de<br />
witte stukken zijn dan helemaal naar achter<br />
gedrongen en zwart krijgt gelegenheid de<br />
witte koningsstelling open te scheuren met<br />
zijn pionnen. Tijd voor wit om actie te<br />
ondernemen op de andere kant van het<br />
bord.<br />
De stelling is één en al agressie. Met Pb3<br />
lijkt zwart de troeven weer in handen te<br />
krijgen, maar er blijken onvermoede<br />
krachten in het witte spel te schuilen.<br />
Moet je in zo’n stelling verdedigen of<br />
aanvallen? Ik koos voor het laatste (dat is<br />
wat ik ook het liefst doe). Na de volgende<br />
zet is de partij in wezen al uit.
en zwart gaf de partij op.<br />
De voordeur gaat open. “Hallo” hoor ik<br />
mijn vrouw roepen. “Heb je lekker<br />
opgeruimd?” Ze blijft gelukkig beneden en<br />
ziet daardoor niet in welke troep ik dit<br />
artikel zit te schrijven. Alle notatieboekjes<br />
om me heen vertellen hun eigen verhaal.<br />
Eén van die verhalen heb ik met u gedeeld.<br />
Wellicht ontstaat een volgende keer een<br />
spontane ontmoeting met Rie Timmer, met<br />
haar heb ik ook hele mooie partijen<br />
gespeeld. Ik herinner me die partij waarin<br />
zij de Hollandse opening speelde. Maar<br />
daarover vertel ik u later nog wel een keer.<br />
Ik wist niet dat ik zo goed heb kunnen<br />
schaken, deze partij was mij helemaal<br />
ontglipt. Door het naspelen klaarde mijn<br />
humeur zienderogen op. Alle<br />
verliespartijen van de afgelopen maanden<br />
voor de interne en externe competitie<br />
verbleekten bij het zien van zoveel moois.<br />
Opgeruimd ben ik het nieuwe jaar<br />
ingegaan.<br />
Sape Westra.<br />
Moet dat nou?!<br />
Een tweemaandelijkse column<br />
Elk zich zelf respecterend tijdschrift huurt iemand in voor het schrijven van “de column”. De<br />
huidige redactie van het <strong>VSG</strong> bulletin heeft mij benaderd om deze ondankbare taak voor mijn<br />
rekening te nemen. “Moet dat nou” denkt u wellicht en mijn antwoord is dat u uw klacht over<br />
het ontstaan van deze column, of over de column zelf, kwijt kunt bij de redactie. Ik ben per<br />
slot van rekening niet verantwoordelijk voor uw klacht.<br />
Even een paar opmerkingen vooraf:<br />
1. Ik stel me niet voor.<br />
2. Ik ben niet uw voorzitter, noch uw secretaris of enig ander bestuurslid.<br />
3. Het zou kunnen dat ik helemaal geen lid van uw schaakvereniging ben.<br />
4. Natuurlijk stel ik mijzelf op de hoogte van het wel en wee van uw <strong>VSG</strong>.<br />
5. Voor mijn tweemaandelijkse (als uw clubblad in ieder geval zo vaak en zo geregeld<br />
verschijnt) vraag ik geen vergoeding in wat voor opzicht dan ook.<br />
6. Scherpe kantjes sieren een column.<br />
Zo, nu kunnen we verder.<br />
Wat een enorme onzin is het schaakspel toch. Volwassen mensen, meestal mannen, proberen<br />
elkaar de loef af te steken op 64 kleine blokjes en noemen het een denksport. Als je maar met<br />
gelijkgezinden bij elkaar bent kun je veel plezier hebben blijkbaar. “Gezellig naar de<br />
schaakclub”, zegt mijn man en ik denk dan “Vier uren achter elkaar denken, een fout maken<br />
en een partij verknallen, de halve nacht niet slapen, stil zitten en een kopje koffie drinken als<br />
troost, is dat nou gezellig?”
Voor mij is het wel gezellig dat hij eens een avondje weg is. Ik heb het rijk alleen en kan doen<br />
wat ik wil; televisie kijken, met vriendinnen bellen, gezellig bij de buren langs voor een<br />
glaasje fris en ga zo maar door. Stel je voor dat hij avond aan avond thuis zou zitten, moet er<br />
niet aan denken. Natuurlijk komt dan het schaakbord uit de kast en moet er zo nodig ook aan<br />
de eettafel worden nagedacht.<br />
U had hem eens moeten zien toen één van zijn buurmannen met een collega een partij speelde<br />
waarbij ze elke dag maar één zet deden. De buurman kwam aan het einde van de middag op<br />
een sukkeldrafje en schuddebuikend het tuinpad ophollen, onderweg schreeuwend dat hij nu<br />
toch zo een mooie zet had gedaan. Of mijn man hem kon helpen met nadenken over het<br />
vervolg. Ik vind mannen best leuk, maar schakend bij mij aan tafel wordt het een stuk minder.<br />
Ik wil niet grof worden, beschaving is één van mij sterke kanten zegt mijn man altijd, maar<br />
twee volwassen mannen die met een spelletje zover kunnen gaan dat ze uren bezig zijn terwijl<br />
de tuin nog moet worden gedaan, de vuilnisbak nog buiten moet worden gezet, of de<br />
boodschappen nog moeten worden gehaald, dat gaat mij echt te ver.<br />
Wat vindt úw vrouw er eigenlijk van dat u schaakt? Wanneer wordt zij weer de dame van uw<br />
liefdesspel? Zit ze smachtend te wachten op aandacht op de bank, terwijl u dat niet ziet omdat<br />
uw innerlijke blik voortdurend gericht is op de dame aan de andere kant van het bord? Heeft u<br />
laatstelijk nog een bloemetje voor haar meegenomen, ik hoorde dat er ook een bloemist lid is<br />
van uw schaakclub, wellicht kan hij wat voor u betekenen?<br />
“Ik moet meer met mijn stukken spelen” zegt hij wel eens en ik denk dan “Welke stukken? Ik<br />
ben toch jouw grootste stuk?” Nee, klagen wil ik niet, maar geloof me, het valt niet mee om<br />
de vrouw te zijn van een schaker die ik moet delen met 32 stukken (als jullie de pionnen in<br />
ieder geval ook als stuk meetellen). Tot de volgende keer.<br />
De dame
DE KRUISPENNING.<br />
Op vrijdag 16 februari speelde ik in de<br />
externe wedstrijd ZSG II-<strong>VSG</strong> I met wit<br />
tegen F. Bijleveld. Na de 14 e zet van zwart<br />
was de volgende stelling ontstaan.:<br />
Ik dacht nu een pion te winnen en speelde<br />
cxd5, maar mijn tegenstander had verder<br />
gekeken en speelde Lxd5, ik Lxa6 en ik<br />
werd nu volledig verrast door Lxg2,<br />
waardoor mijn gedachte pionwinst niet<br />
doorging en ik een mindere stelling<br />
overhield. Het vervolg was 17. Lb5 Lc6,<br />
waarop ik helaas Lxc6 speelde. Waarom<br />
speelde ik niet De4. Als zwart dan Tg8 had<br />
gespeeld, zou ik Kh1 moeten doen en<br />
ontstaat de volgende prachtige stelling,<br />
een schitterend voorbeeld van de<br />
kruispenning.<br />
Zwart kan niets anders doen dan de loper<br />
op c6 extra dekken. Ook al was de zet<br />
minder goed geweest, dan zou je hem toch<br />
moeten doen om zo'n stelling op het bord<br />
te krijgen. In bijna 40 jaar schaak ben ik<br />
nog nooit een kruispenning in één van mijn<br />
partijen tegengekomen.<br />
Na afloop van de partij voelde ik mij als<br />
een woestijnreiziger die na dagenlang<br />
lopen ineens een schitterende roos ziet<br />
staan en die met zijn hakken volledig<br />
vertrapt. Jammer, jammer, jammer…<br />
Cor Petersen.<br />
De zevende rij<br />
Een beetje theorie<br />
Vrijwel elke schaker heeft wel eens gehoord van “de zevende rij”. Het is een<br />
welhaast magisch begrip, klinkt als een spannend avonturenboek (De schaker en<br />
de zevende rij) maar helaas. Theorie is saai, vinden veel mensen, en daarom<br />
blijft het bij “ik heb er wel eens van gehoord, maar wat het echt is en hoe ik het<br />
kan gebruiken in een echte partij, ik zou het niet weten”. Welnu, hier is uw kans<br />
om meer te weten te komen over dit boeiende onderdeel. Duik er eens in en ik
verzeker u dat u, op welk niveau u ook schaakt, in 30% van uw partijen dit<br />
thema zult tegen komen. Veel plezier!<br />
Het schaakbord is opgebouwd uit lijnen (verticaal) en rijen (horizontaal). De<br />
rijen worden aangeduid met een cijfer (1 t/m 8), de lijnen zijn herkenbaar aan de<br />
letters a t/m h. De zevende rij is dus de rij waarop in de beginstelling de zwarte<br />
pionnen staan opgesteld. De logische denker stelt zich nu de vraag waarom zo<br />
vaak wordt gesproken over de zevende rij en niet over de tweede rij; de witte<br />
pionnen staan immers aan het begin van de partij ook naast elkaar. Inderdaad<br />
logische denker, de tweede rij is voor zwart wat de zevende rij voor wit is; een<br />
rij om zuinig op te zijn, een rij om in te nemen zodra dat mogelijk is, een rij<br />
waarop je een partij kunt beslissen, maar daarover straks meer.<br />
De zevende rij bezetten is meestal een goed plan, maar welk stuk moet die rij<br />
onder controle nemen? Willen we een (deel van een) rij kúnnen bezetten, dan<br />
moet het in ieder geval gebeuren met een stuk dat horizontaal beweegt. U hebt<br />
de keus tussen koning, dame of toren. Welk stuk kiest u? Als u toren heeft<br />
gezegd bent u voorlopig winnaar. Met uw witte koning naar de zevende rij is<br />
immers in de meeste gevallen te gevaarlijk, terwijl de dame vaak een te duur<br />
stuk is om een rij te bezetten. Blijft dus de toren over.<br />
Als de zevende rij met één toren bezetten goed is, dan moet de zevende rij met<br />
twee torens bezetten helemaal goed zijn. Inderdaad, in de meeste situaties is dit<br />
winnend. De reden is meerduidig: de vijandelijke koning wordt van zijn troepen<br />
gescheiden, de pionnen die op de zevende rij staan worden aangevallen,<br />
matbeelden komen binnen uw bereik, sterke aanvalszetten worden mogelijk, en<br />
ga zo maar door.<br />
In de praktijk is “het bezetten van de zevende rij” niet iets wat je zomaar even<br />
doet. Voorbereiding is het halve werk; soms moet en verdediger worden geruild,<br />
dan weer een tegenaanval gepareerd of een diepe berekening worden uitgevoerd<br />
om te weten te komen of een offer echt gerechtvaardigd is. Laten we maar eens<br />
een paar stellingen doornemen.<br />
We beginnen met het uitleggen van het begrip “de zevende rij”. Wanneer dit<br />
duidelijk voor u is gaan we naar een aantal voorbeelden van toepassingen van<br />
het begrip. Tot besluit krijgt u een aantal partijfragmenten voorgeschoteld; aan u<br />
de taak deze fragmenten tot een goed einde te brengen. Bent u er klaar voor?
De zevende rij in optima forma: de zwarte toren is nog niet in het spel, de zwarte<br />
koning staat op de achtste rij en wordt door de toren op d7 van de rest van het<br />
bord afgesneden. Om pionverlies te voorkomen moet zwart Tc8 spelen. Als<br />
zwart pion h7 wil behouden moet de koning op g8 blijven staan. Er is in deze<br />
stelling sprake van een duidelijk positioneel voordeel voor wit.<br />
Om het voordeel uit te buiten moet de witte koning worden gecentraliseerd.<br />
Daarna probeert wit een vrijpion te maken en de klus is geklaard. Onervaren<br />
spelers komen nog wel eens in de verleiding te snel een pion te willen winnen of<br />
de toren van de zevende rij af te spelen. Daarmee wordt het voordeel teniet<br />
gedaan. Probeert u deze stelling eens met een medeschaker uit te spelen.<br />
In de tweede stelling verdedigt zwart met zijn paard de zevende rij. Na Lxf6 is<br />
deze verdediging opgeruimd en kan wit Td7 laten volgen.Ook nu blijkt het<br />
positionele voordeel van wit toereikend te zijn voor de winst. Het plan is gelijk<br />
dat bij stelling 1.
In stelling 3 staan de zwarte stukken op verkeerde velden. Tc7 dwingt zwart tot<br />
Tb8, Lg2 wint daarna een pion.<br />
Met de toren op e7 i.p.v. e8 had zwart nog de gelegenheid het witte Tc7 te<br />
voorkomen. Als de zwarte koning op f8 zou hebben gestaan was na Tc7 de zet<br />
Te7 mogelijk geweest. Hieruit blijkt dat de bezetting van de zevende rij niet kan<br />
worden uitgesteld! Doet wit bijvoorbeeld eerst Lb5, dan verspeelt hij na Te7<br />
immers een groot deel van zijn voordeel.<br />
Twee torens op de zevende rij geven de mogelijkheid tot een mataanval. In<br />
stelling 4 zien we dat de witte dame wordt aangevallen.<br />
De juiste reactie is gebruik te maken van de twee torens door Txa7! Wit dreigt<br />
nu Ta8 mat. Het enige niet direct verliezende antwoord is Kg8 (op Dxh7 volgt<br />
immers Dxf6+). Wit vervolgt met Th-g7+. Zwart heeft nu twee mogelijkheden:<br />
1. Na Kh8 vervolgt wit met Tg-f7! Op Txd4 volgt Ta8 mat.<br />
2. Na Kf8 vervolgt wit ook met Tg-f7+ om na Txf7 mat te zetten met Dh8.<br />
Ook in deze stelling moet wit direct handelen. Op bijvoorbeeld Db4+ (i.p.v.<br />
Txa7) zet zwart Tc5 en dreigt op f2 te slaan. Om dit te voorkomen speelt wit
ijvoorbeeld De1. Het zwarte Te1 leidt vervolgens tot remise door eeuwig<br />
schaak. Hetzelfde effect heeft f2-f4 (i.p.v. De1) na Dd3.<br />
De vijfde stelling is uit de partij Capablanca – Tartakower. De witte toren staat<br />
ideaal, maar het lijkt alsof zwart compensatie heeft. Dit blijkt slechts schone<br />
schijn te zijn. Probeert u eerst zelf eens uit te vinden wat de goede voortzetting<br />
voor wit is. Als tipje van de sluier vertel ik erbij dat wit een sterke vrijpion heeft<br />
op g5.<br />
De partij verliep als volgt:<br />
1. Kf3-g3! Tc6xc3+<br />
2. Kg3-h4 Tc3-f3 (op Tc1 vervolgt wit met Kh5)<br />
3. g5-g6 Tf3xf4+<br />
4. Kh4-g5 Tf4-e4 (Txd4 wordt afgestraft door 5. Kf6. Na Ke8 [na Kg8<br />
is het mat in twee] 6. Txc7, Txa4 7. g7, Tg4 8. Txa7!<br />
5. Kg5-f6! (niet Kxf5, de zwarte pion is immers een prima verdediger<br />
voor de witte koning!)<br />
… Kf8-g8<br />
6. Th7-g7+ Kg8-h8<br />
7. Tg7xc7 Te4-e8<br />
8. Kf6xf5 (nu wel want de verdediging is niet meer nodig; wit moet nu<br />
met zijn d-pion winnen)<br />
… Te8-e4<br />
9. Kf5-f6 Te4-f4+<br />
10. Kf6-e5 Tf4-g4<br />
11. g6-g7+ Kh8-g8 (na torenruil op g7 volgt Kxd5 en de witte pion op d4<br />
is niet meer te stoppen)<br />
12. Tc7xa7 Tg4-g1 (Tg5+ faalt op Kf6)<br />
13. Ke5xd5 en wit won de partij.<br />
Mooi om te zien hoe wit gebruik maakt van zij toren op h7.<br />
De zesde stelling komt uit de partij Botwinnik – Smyslov.
Met zwart aan zet moet u kunnen winnen. Denk aan het principe van de zevende<br />
of, zoals in deze stelling, de tweede rij. Smyslov was niet geheel bij de les en<br />
speelde Td-e8. Hij had direct kunnen winnen door:<br />
1. … Td8-d2! Zwart dreigt mat in een paar zetten. De reden dat<br />
Smyslov deze zet niet deed ligt waarschijnlijk aan de witte reactie<br />
2. Lh3-e6+ en aan het feit dat hij de zwarte riposte<br />
… Tf8-f7! niet heeft gezien. Wit kan het mat niet meer<br />
voorkomen.<br />
Het artikel sluiten we af met een fragment uit een partij tussen Lasker en<br />
Eliskases. De 68 jarige Lasker staat op het moment dat we de partij oppakken<br />
een pion achter.<br />
1. Td1-c1 Kg8-h8? a5 had zwart remise opgeleverd<br />
2. Tc1-c7 Ta8-g8<br />
3. Tc7xa7 h7-h6<br />
4. h2-h4 b5-b4<br />
5. Ta7-b7 b4-b3
6. Kg1-h2 Tb2-d2! Zwart laat de moed niet zakken; zijn plan om pion<br />
d5 te laten oprukken komt echter te laat<br />
7. Tb7xb3 Tg8-e8<br />
8. Tb3-b7! Niet Txd5 wegens Te2! De zevende (of tweede) rij is in dit<br />
eindspel erg belangrijk.<br />
… Td2xd3<br />
9. Td7xg7 Te8-d8<br />
10. Tg7-h7+ Kh8-g8<br />
11. Th7xh6 Td3-e3<br />
12. Th6-h7! d5-d4<br />
13. Th7-d7 Te3-38<br />
14. h4-h5 Ook torenruil was voldoende voor de winst.<br />
… d4-d3<br />
15. h5-h6 Td8xd7<br />
16. Tb7xd7 Te8-e6<br />
17. Td7xd3 Zwart gaf op.<br />
Een dubbeltje op zijn kant<br />
<strong>VSG</strong> ontsnapt aan nederlaag tegen WDC<br />
Hekkensluiter Winnen Door Combineren kwam 16 januari naar Ermelo om de 4 e ronde in de<br />
eerste klasse OSBO te schaken. Hekkensluiter klinkt erg ver weg, toch was vóór deze match<br />
de afstand tussen <strong>VSG</strong> en WDC maar 2 punten. Een schaakavond die bol stond van spanning<br />
en ongedachte wendingen, opluchting en teleurstelling. Lees het ooggetuigenverslag.<br />
Een rondje langs de borden leverde na<br />
ruim één uur spelen het volgende beeld op:<br />
Bord 1; Jan Lambrechts heeft 13 zetten<br />
gedaan in zijn Siciliaanse draak (zijn<br />
tegenspeler ook), in tijd staan beide<br />
kemphanen gelijk, de WDC-speler heeft<br />
lopers op d4 en b3 en een pion op f5 prikt<br />
in de zwarte stelling.<br />
Bord 2; Rob Boterenbrood weigert het<br />
Scandinavisch gambiet, op de derde zet<br />
zijn de dames geruild en er zijn 9 zetten<br />
gedaan.<br />
Bord 3; Ernst Keijer moet het Schots<br />
gambiet bestrijden, op de 15 e zet zijn de<br />
dames geruild en de partij is 17 zetten ver.<br />
Bord 4; Theo Janssen heeft het Italiaans<br />
vierpaardenspel op het bord.<br />
Bord 5; Gerard de Hoop speelt de Pirc, er<br />
is tegengesteld gerokeerd, 14 zetten zijn<br />
gedaan en wit staat nu al een half uur in<br />
tijd voor. Een moeilijk begin voor zwart<br />
dus.<br />
Bord 6; Sape Westra bevecht de versnelde<br />
Siciliaanse draak, zwart heeft op zet 7 al d5<br />
gespeeld, er is een open stelling op het<br />
bord met een witte pluspion en de dames<br />
zijn ook hier al geruild.<br />
Bord 7; Cor Petersen heeft zijn vertrouwde<br />
Nimzo-Indisch weer eens uit de kast<br />
gehaald.<br />
Bord 8; Michael van Heuzen heeft een<br />
onregelmatige geweigerde Siciliaanse<br />
opening tegenover zich gekregen, hij heeft<br />
een kwaliteit gewonnen tegen 3 pionnen.<br />
Het volgende uur verloopt vrij geruisloos.<br />
Alleen aan bord 3 wordt remise<br />
overeengekomen, op de overige borden<br />
wordt pittig geschaakt. Na 3 uren spelen<br />
lijkt Cor Petersen het erg zwaar te krijgen.<br />
Zij tegenstander is ene pionnenstorm
egonnen en de vraag is of zwart het tij<br />
kan keren. Blijkbaar wel, want na een grote<br />
afruil wordt 4 zetten na het remiseaanbod<br />
remise geaccepteerd. Op veel van de de<br />
andere borden is vuur ontstaan.<br />
Bord 1; wit zet zijn aanval door en forceert<br />
een eindspel met 2 pionnen meer. Wanneer<br />
Jan dan ook nog een fout maakt en de toren<br />
weggeeft is de strijd voorbij.<br />
Bord 2; inmiddels zijn 21 zetten gespeeld.<br />
Een lastig eindspel resteert waarin wit 2<br />
paarden en 7 pionnen bezit en zwart 1<br />
paard, 1 loper en 7 pionnen. Beide spelers<br />
zetten behoedzaam voort en komen remise<br />
overeen.<br />
Bord 4; Theo heeft in het middenspel een<br />
pion gewonnen (of heeft zwart er een<br />
weggegeven). Theo probeert met zijn dame<br />
de zwarte stelling binnen te dringen, lijkt<br />
kansen te krijgen, maar komt bedrogen uit.<br />
Met een torenoffer blaast zwart de witte<br />
koningsstelling op, waarna hij mat geeft<br />
met dame en toren. Een precaire situatie:<br />
met nog 3 partijen te gaan 2 punten achter.<br />
Gerard staat slecht, na 18 zetten heeft hij al<br />
een uur minder bedenktijd over. Sape heeft<br />
de pluspion weten te behouden en wringt<br />
zich uit de zwarte omhelzing. Michael staat<br />
voor in bedenktijd en lijkt ook een stelling<br />
te hebben met meet praktische<br />
mogelijkheden dan zwart.<br />
Gerards tegenstander denkt lang na over<br />
zijn plan, offert een stuk en denkt weer<br />
lang na. Blijkbaar ziet hij niet goed hoe hij<br />
verder moet gaan. Gerard, leep als hij is,<br />
biedt remise aan. Natuurlijk wordt dit<br />
aanbod niet geaccepteerd, in tijd en aanval<br />
staat wit nog steeds voordelig. Gerard<br />
probeert in ieder geval stand te houden en<br />
een opzichtige matdreiging in de stelling te<br />
houden, wit maakt een erg twijfelende<br />
indruk.<br />
Sape speelt het eindspel sterk. Wit heeft<br />
het torenpaar, 1 loper, 1 paard en 5<br />
pionnen, zwart twee torens, het loperpaar<br />
en 4 pionnen. Wit brengt dreigingen in de<br />
stelling, het wordt allemaal erg<br />
gecompliceerd en het is hem eigenlijk niet<br />
kwalijk te nemen (al zal de WDC-er er zelf<br />
anders over denken) dat zwart een foutief<br />
offer plaatst. Met een venijnige tussenzet<br />
komt Sape in het voordeel en wanneer<br />
zwart in het vervolg ook nog foutief<br />
doorgaat is het punt binnen.<br />
Michael heeft in de afgelopen 15 minuten<br />
een paar keer zijn hoofd geschud; “er zijn<br />
mogelijkheden, maar hoe verzilver je die”,<br />
lijkt hij te denken. Soms word je daarbij<br />
geholpen. Zo ook dit maal; zwart wikkelt<br />
foutief af en verspeelt een stuk tegen een<br />
pion. Wanneer hij ook nog een toren<br />
verliest wordt het helemaal hachelijk. Na<br />
nog even doorgespeeld te hebben staakt hij<br />
de ongelijke strijd. De stand is weer bijna<br />
gelijk, een halfje nog achter.<br />
Gerard doorstaat de besluiteloze aanval<br />
van zijn tegenstander onverstoorbaar en<br />
gaat met steeds meer flair aan het bord<br />
zitten. Zijn tegenstander maakt een steeds<br />
ongelukkiger indruk; gewonnen in tijd,<br />
gewonnen in stelling en dan toch nog gaan<br />
verliezen? Het bekende zwaard van<br />
Damocles slingert vervaarlijk boven zijn<br />
hoofd. De tijdachterstand wordt steeds<br />
kleiner; van 60 minuten is het 30<br />
geworden, van 30 minuten is het 15<br />
geworden en aan het einde van de avond is<br />
de achterstand nog maar een paar honderd<br />
seconden. Een grote groep<br />
belangstellenden houdt, angstvallig of<br />
hoopvol, de tijd en de stand in de gaten.<br />
Gerard heeft nog 3 minuten op de klok, wit<br />
een paar minuten meer, maar oei wat loopt<br />
de tijd snel weg wanneer je geen plan kunt<br />
bedenken. Het onvermijdelijke vindt dan<br />
ook plaats. Met een hels kabaal klapt het<br />
zwaard tegen de tafel en het punt valt <strong>VSG</strong><br />
ten deel! Niet verwacht maar toch<br />
gekregen. Eén van de gasten uit Duiven<br />
spreekt de onvergetelijke woorden: “Als je<br />
geen geluk hebt, zit ook alles tegen”,<br />
waarna hij verder gaat met “Van deze<br />
wedstrijd maken we geen verslag voor ons<br />
clubblad”. Uw verslaggever heeft het wel<br />
gedaan.
2e team behaalt ruime zege in Kampen.<br />
Maandag, 15 januari toog het 2e team van <strong>VSG</strong> welgemoed naar het verre Kampen. We waren<br />
compleet, ook Cees Doets had zich gelukkig kunnen vrijmaken. Na anderhalf uur spelen zag het<br />
er goed uit. Zowel Uri Vecht als Anton Reijngoudt waren goed uit de opening gekomen. De<br />
resterende borden waren ongeveer in evenwicht, hoewel teamleider Jongejan en Rob Hollmann<br />
lastige stellingen hadden. Rob kon niet rocheren en moest zich verdedigen.<br />
Een half uur later waren vier partijen beslist. Cees Doets won met een fraaie paardenzet ( van<br />
verdedigende en aanvallende aard ), Hollmann deelde het punt en Uri won. Anton Reijngoudt<br />
deed wat minder gelukkige zetten, maar bood slim in mindere stand remise aan, wat geaccepteerd<br />
werd. Stand dus 3-1 voor <strong>VSG</strong>.<br />
Inmiddels had onze teamleider Wim een gemeen valletje bedacht en ja de Kampenaar trapte erin.<br />
Een 4-1 voorsprong dus, een ongekende luxe.<br />
Gert Wim Korterink tenslotte speelde solide op het eerste bord en bereikte even later remise.<br />
Eindstand 4 1/2 - 1 1/2 voor <strong>VSG</strong>2; het team heeft nog ( geringe) promotie-kansen.<br />
Rob Hollmann.<br />
Pikant detail: De winnaars reden terug in de ene auto, de remiserenden in de andere. Verschil moet er zijn<br />
nietwaar? (Redactie).<br />
Gouden Gambieten<br />
Het Falkbeer Tegengambiet<br />
Toen de wereld nog romantisch was, duels werden uitgevochten om de liefde van een vrouw,<br />
hartstochtelijke drama’s zich afspeelden op het scherpst van de snede, in die tijd waren<br />
gambieten in het schaakspel meer regel dan uitzondering. Schaaktheorie was nog niet<br />
doorgedrongen tot het merendeel van de schakers, schaakliteratuur, zo die er al was, leidde niet<br />
tot ellenlange varianten die thuis waren voorbereid. Steinitz gooide min of meer roet in het<br />
romantische eten door zijn 7 theoretische principes op papier te zetten. Het ging toen plotseling<br />
over het ontwikkelen der stukken, sterke velden en zwakke velden, voordelige eindspelen, in<br />
plaats van offercombinaties en gambieten. Toch speelden, en spelen, mensen nog steeds<br />
varianten met een romantische achtergrond. Eén van deze varianten is het bekende Falkbeer<br />
tegengambiet. Een gambiet is een opening waarbij één van de spelers een pion offert teneinde<br />
een voorsprong in ontwikkeling te verkrijgen. In de loop der jaren ontwikkelde men het inzicht<br />
dat het niet aannemen van de gambietpion beter is dan het wel aannemen. Daarnaast beweerden<br />
sommige schakers dat het niet aannemen en als tegenreactie het zelf offeren van een pion tot<br />
goed spel leidde. Dit is de gedachte achter veel tegengambieten, waaronder de Falkbeer.<br />
Keres Petrov
Het Falkbeer tegengambiet is op het bord<br />
gekomen. Meer normale zetten zijn d6, Lc5<br />
of het aannemen van het gambiet met exf4.<br />
Wit geeft op zijn beurt<br />
de pion aan zwart terug. Wanneer hij de<br />
pluspion wil behouden krijgt zwart actief<br />
spel (bijvoorbeeld: 4. Pc3, Pf6 5. Lc4, Lc5 6.<br />
d4, exd3 7. Dxd3, 0-0 8. Pge2, Te8)<br />
Pxd5 is beter, de dame<br />
wordt in de partij teveel een aanvalsobject<br />
voor wit.<br />
Pbd7 was beter; zwart<br />
ontwikkelt een stuk en bezet velden in het<br />
centrum.<br />
Lb6 was sterker<br />
geweest, alhoewel de zwakke zwarte velden<br />
voor de zwarte koning een probleem zouden<br />
kunnen worden.<br />
Dxa2 had zwart goede<br />
remisekansen geboden. Na 16. Lc4 moet hij dan<br />
vervolgen met Lf5!! In de heksenketel die dan<br />
ontstaat komt zwart nog redelijk goed weg. Wit<br />
zet het beste voort met Lxa2 waarna het<br />
vermoedelijke vervolg is 17. Pd7, Lxb2+ 18.<br />
Kxb2, Lxg2 19. Th2, Lf3 20. Td3<br />
Deze scherpe stelling<br />
is bij nader onderzoek nog steeds<br />
remiseachtig.<br />
Dit is de beslissende<br />
fout. Zwart had de partij kunnen redden met<br />
Pxd3+. Na 20. cxd3, fxe6 [niet Lxe6<br />
vanwege Dh6!!] 21. Thf1, Tf5 22. Dh6, Kf7<br />
23. Dh7+, Ke8 24. Lf6, Db4 loopt de zwarte<br />
koning uit de probleemzone en houdt zwart<br />
een aantal pionnen voorsprong over. Remise<br />
door eeuwig schaak is dan het meest voor de<br />
hand liggend.
Nu gaat zeer snel<br />
bergafwaarts. Le6 had de strijd nog iets<br />
kunnen rekken, hoewel ook na deze zet het<br />
witte voordeel evident is. Er kan volgen 22.<br />
Txd5, Dxc4 23. Dxe6, Da6 24. De4, Tf1+<br />
25. Txf1, Dxf1+ 26. Td1, Df7 27. Dxb7, Te8<br />
28. Dxa7.<br />
en zwart geeft op, hij kan het<br />
mat in 2 niet voorkomen.<br />
Wit offert een gambietpion, zwart negeert<br />
het aanbod en offert een pion terug, wit geeft<br />
de ontvangen pion terug en offert nog een<br />
paar pionnen. Het kan niet op in deze partij;<br />
op en top romantiek, wat uiteindelijk tot de<br />
witte overwinning leidt. Genieten toch?<br />
Nog een paar vragen tot besluit:<br />
1. Hoe zou wit hebben vervolgd na 18.<br />
…, Le6?<br />
2. Kon zwart i.p.v. 21. …, c6 niet beter<br />
Pxd3 of Dxb4 spelen?<br />
3. Had zwart zich kunnen redden met<br />
22. …, cxd5 i.p.v. Dxb4?<br />
Antwoorden elders in dit nummer.
Gewonnen stellingen<br />
“Het is gemakkelijker een verloren stand<br />
remise te houden,<br />
dan een gewonnen stand te winnen”<br />
Van wie de uitspraak is, die als subtitel is<br />
gebruikt, weet ik niet. Wel weet ik dat het<br />
waar is. Bijna elke schaker zal moeten<br />
erkennen, op grond van de eigen<br />
praktijkervaringen, dat winnen moeilijker<br />
is dan niet verliezen. Er komt heel wat bij<br />
kijken, ook al heb je het gevoel gewonnen<br />
te staan. Hoe is jouw verhouding tot de<br />
tegenstander (respect, overschatting,<br />
onderschatting), hoe reageert je<br />
tegenstander op het feit dat hij gewonnen<br />
staat, is je tegenstander bij machte de<br />
gewonnen stelling goed uit te spelen, en ga<br />
zo maar door. Psychologie, menskunde,<br />
schaaktechniek en levenservaring spelen<br />
met elkaar. In dit artikel passeren enkele<br />
bevestigingen van de uitspraak de<br />
revue.Verschillend van niveau, voor elk<br />
wat wils.Op zaterdagmorgen pak ik, iets<br />
later dan gewoonlijk, de krant uit de<br />
brievenbus. Koppensnellend haast ik me<br />
naar de schaakbijlage. Dit keer liggen voor<br />
mij op tafel twee ochtendbladen: Trouw en<br />
Volkskrant. Dubbel pret dus. In beide<br />
schaakrubrieken wordt een partij<br />
behandeld waarin de winnaar niet won.<br />
Anders gezegd: degene die gewonnen<br />
stond won niet. Van beide partijen heb ik<br />
de cruciale stelling voor u overgenomen.<br />
De eerste stand komt uit het Corustoernooi<br />
van dit jaar. Topalov heeft met de zwarte<br />
stukken een winnende stelling opgebouwd<br />
tegen Svidler. Nu komt het op afmaken<br />
aan. De Bulgaar denkt meteen te winnen<br />
door 1. …, Lb1+ maar komt bedrogen uit.<br />
I.p.v. deze loperzet had hij beter Dc5<br />
kunnen doen. Ld1 is nu niet meer te<br />
voorkomen en de partijwinst is een feit.<br />
Zoals de partij verliep kreeg Topalov een<br />
enorme domper te verwerken; hij verloor<br />
deze partij en moest daardoor de<br />
toernooiwinst delen met 2 andere<br />
deelnemers.<br />
Welke factor speelde bij Topalov het meest<br />
mee? Ik denk hij zijn eigen stelling heeft<br />
overschat. Had hij beetje meer bedenktijd<br />
genomen en was er iets meer sprake<br />
geweest van een “open mind”, dan weet ik<br />
zeker dat het punt voor hem was geweest.<br />
Het tweede diagram komt uit een partij die<br />
Fischer speelde tegen Petrosjan. De Rus<br />
komt d.m.v. een nieuwtje in het voordeel,<br />
normaal gesproken moet hij dit uit kunnen<br />
spelen naar winst, maar uiteindelijk<br />
(doordat hij niet durft?) verliest hij de<br />
partij.<br />
Petrosjan speelt in deze stelling Lf5. Zoals<br />
gezegd heeft hij een betere zet: Txg2!<br />
Commentatoren veronderstelden dat deze<br />
zet niet werd gespeeld vanwege De3. De<br />
dame gaat uit de penning en wit dreigt een<br />
stuk te winnen. Na Pd4 echter is het zwart<br />
die aan het langste eind trekt. Ook hier is<br />
de vraag gerechtvaardigd waarom niet de
sterkste zet is uitgevoerd. Wil zwart<br />
winnen, dan moet hij sterke zetten spelen<br />
nietwaar. Natuurlijk is het zo dat Petrosjan<br />
tegen schakers van niets minder kaliber<br />
ook met Lf5 een goede partij had kunnen<br />
spelen en wellicht gewonnen zou hebben.<br />
Tegen Fischer lukt hem dit echter niet.<br />
Welke factor speelt in deze partij een grote<br />
rol? Volgens mij is het respect voor de<br />
tegenstander. Fischer is een van de<br />
wereldtoppers en Petrosjan wilde zich<br />
daardoor niet inlaten op pionwinst met<br />
mogelijke combinatiedreigingen voor wit.<br />
Had hij het maar gedaan.<br />
Ik besluit dit artikel in “stijl”. Een stand uit<br />
een partij van mezelf, gespeeld op 5<br />
januari 1988 tegen Jan Bosch. Bosch was<br />
een redelijk sterke schaker geweest, maar<br />
toen deze partij werd gespeeld was hij al<br />
op zijn retour. Door een schandelijke vorm<br />
van zelfoverschatting was ik in een<br />
benarde situatie terecht gekomen. Op zet<br />
11 ging ik in de fout, Bosch toonde dat<br />
feilloos aan en ik stond verloren. Eigenlijk<br />
had ik op moeten geven, maar ik zag nog<br />
de mogelijkheid voor het vissen in troebel<br />
water.<br />
Mijn laatste zet was 25. De2. Ik geef de<br />
zetten die daarna volgden.<br />
25. …, Pd4 26. De3, Df6? Zwart speelde<br />
deze zet te snel, hij overziet de witte<br />
dreigingen. 27. Txd4, Dxd4 28. Txc8+!,<br />
Txc8 29. Dxe6+, Kh8?? 30. Dxc8. Zwart<br />
zag dat hij zichzelf op h8 in een matpositie<br />
had gemanoeuvreerd en gaf op.<br />
Volgens mij speelde in deze partij vooral<br />
“de wil om te laten zien dat hij van mij zou<br />
kunnen winnen” een grote rol. Ooit een<br />
goede speler, nu beseffend dat je minder<br />
sterk schaakt, een jonge tegenstander die<br />
een spelletje speelt waaruit je kunt zien dat<br />
hij jou niet serieus neemt. Deze<br />
omstandigheden verleidden Bosch m.i. tot<br />
te direct spel. Had hij i.p.v. Pd4 gekozen<br />
voor Ld7 en de toren ontwikkeld naar f8,<br />
dan was er geen vuiltje aan de lucht<br />
geweest. Gelukkig voor mij, in dit geval.<br />
De moraal van dit artikel is tweeërlei:<br />
1. Als je beter staat moet je tot het<br />
einde van de partij geconcentreerd<br />
blijven schaken.<br />
2. Zelfs wanneer je verloren staat is er<br />
altijd de mogelijkheid dat je de<br />
partij wint.<br />
Overigens gebiedt de eerlijkheid mij wel te<br />
zeggen dat doorspelen in een potverloren<br />
stand als onsportief kan worden opgevat.<br />
Deze mening deel ik, ook al kan ik begrip<br />
opbrengen voor een schaker die tot het<br />
uiterste gaat.
<strong>VSG</strong>-1 verliest terecht van ZSG (S. Westra)<br />
Op vrijdagavond 16 februari speelde het eerste team tegen ZSG-2. Beide teams hadden<br />
vooraf 4 wedstrijdpunten en stonden gebroederlijk samen in de middenmoot van de eerste<br />
klasse. De verwachtingen waren hoog gespannen, maar al gauw volgde de eerste domper.<br />
Door de afwezigheid van Jan Lambrechts speelde Rob Boterenbrood aan bord 1. Hij gaf goed<br />
partij tegen de sterke Zwolse kopman. Na de openingsfase (een gesloten Siciliaan) volgde een<br />
periode van behoedzaam manoeuvreren.<br />
Theo Janssen speelde aan bord 2. Hij beantwoordde 1. f4 met d5 en kreeg een solide stelling.<br />
Lopers van ongelijke kleur, dames en een viertal torens zorgden voor veel spanning.<br />
Ernst Keijer (bord 3) bespeelde het Hollands vakkundig. Blijkbaar hadden beide spelers geen<br />
zin in een lange partij, dus werd om iets over negen tot remise besloten.<br />
Sape Westra aan bord 4 speelde tegen een jeugdige invaller. Blijkbaar werd hij daardoor in<br />
slaap gesust, want al op zet 10 blunderde hij een stuk weg. Na nog een tiental zetten zag Sape<br />
het hopeloze van de lijdensweg in en gaf om 21.10 uur al op.<br />
Gerard de Hoop, bord 5, moest de Siciliaanse opening bevechten. Op de 13 de zet ging hij<br />
eeuwig schaak uit de weg, maar verloor wel 2 pionnen. Een lange ongelijke strijd begon.<br />
Michael van Heuzen aan bord 6 speelde zijn Pirc. Door de tegengestelde rokades ontstond een<br />
scherpe stelling met wederzijdse kansen.<br />
Cor Petersen bespeelde ook het Siciliaans. De stand bleef lang in evenwicht.<br />
Wim Geijtenbeek, onze invaller aan bord 8, werd op zijn wenken bediend doordat wit voor de<br />
Engelse opening koos. Dit speltype ligt Wim wel en dat liet hij zien door zijn stukken naar<br />
goede velden te dirigeren en langzaam het initiatief naar zich toe te trekken.<br />
Bij Rob werden de dames in een vroeg stadium geruild. Het eindspel dat ontstond met allebei<br />
een toren, 6 pionnen en lopers van ongelijke kleur leek te houden. In het middenspel, gaf Rob<br />
later aan, had hij 3x lang nagedacht. Helaas, zo meldde hij, had hij alle keren niet de goede<br />
voortzetting gekozen en moest hij tenslotte vechten voor gelijke kansen. Nadat hij gedwongen<br />
was zijn loper te ruilen tegen een pion bleef een verloren stand achter. Enkele zetten later<br />
feliciteerde hij zijn tegenstander met de winst.<br />
Theo keek om 23.00 uur tegen een moeilijke stelling aan. Torens en dames waren nog steeds<br />
bezig, de lopers van ongelijke kleur leken wit meer kansen te geven; de zwarte velden voor<br />
Theo’s koning zagen er kwetsbaar uit. Nadat wit een pion offerde, hij wilde de lange<br />
diagonaal voor zijn zwarte loper veroveren, kreeg Theo ineens weer kansen. De winst kwam<br />
echter geheel plotseling uit de lucht vallen toen zijn tegenstander zich in één zet mat liet<br />
zetten.<br />
Gerard bleef tegen de pionnenachterstand aankijken. Creatief spel leek hem nog kansen te<br />
geven, temeer omdar de Zwollenaar niet de beste zetten deed. Tijdnood deed onze speler<br />
echter de das om; hij had een eindspel met 1 pion minder kunnen bereiken, maar toen hij<br />
gejaagd de pion niet nam was het einde snel daar.<br />
Michael keek tegen een toren op de zevende rij aan. Doordat hij op vage aanvalskansen bleef<br />
loeren, i.p.v. de gevaarlijke toren te ruilen, tekende hij zijn vonnis. De zwarte lichte stukken<br />
bleken te sterk.<br />
Cor kwam plotseling vanuit de solide stelling in een tactisch gevecht terecht. De zwarte<br />
koning bleef in het centrum staan en gaf aanvalsmogelijkheden. Cor nam zijn kansen niet<br />
waar, ging niet in op de mogelijkheid van een kruispenning en moest uiteindelijk een<br />
toreneindspel met een pion minder dulden. Door creatief spel wist hij zijn toren te activeren,<br />
terwijl het zwarte kasteel voor zijn vrije pion minder velden had. Remise was goed haalbaar,<br />
winst wellicht ook gezien de krappe bedenktijd voor zwart. Met nog iets meer dan 1 minuut<br />
op de zwarte klok werd echter tot een puntendeling besloten.
Wim bouwde zijn voordelige stelling langzaam uit; paarden, torens, loper en dame namen<br />
cruciale posities in, terwijl de vijandige koning op e1 voorkwam dat beide witte torens konden<br />
gaan samenwerken. Wim benutte de kans die hij kreeg en wist zij positievoordeel om te zetten<br />
tot een tactisch gewonnen stelling. Wit gaf op toen hij merkte dat hij slechts hulpeloos kon<br />
toezien hoe Wim zou gaan winnen.<br />
Al met al was de verliezende uitslag 5-3 het hoogst haalbare voor een team waarin te veel<br />
spelers niet hun beste schaak lieten zien. De resterende wedstrijden moet <strong>VSG</strong>-1 beter<br />
presteren.<br />
Kort verslag 5e ronde Oostelijke Schaakbond – R.K. Hollmann<br />
Het 1e team van <strong>VSG</strong> heeft het niet kunnen bolwerken in Zwolle tegen ZSG 2. Het werd een<br />
5-3 nederlaag. Dat lag niet aan invaller Wim Geitenbeek, die zijn partij won. Ook Theo<br />
Janssen won, remises waren er voor Ernst Keijer en Cor Petersen.<br />
Het 2e zestal deed het beter en won tegen Familieschaak 1 met 3 1/2- 2 1/2<br />
Hier was de matchwinner invalller Piet Hein Bleeker, die het winnende punt scoorde.<br />
De rest van het team deelde het punt, waarbij tweemaal een betere stelling ver-<br />
vlakte.<br />
Het 3e team blijft in de degradatiezone na een 3 1/2- 2 1/2 verlies tegen Pegasus 2.<br />
Ook hier winst weer voor een invaller nl Gerbrand van Bolhuis. Ook Ulbe Brouwer won zijn<br />
partij, remise was er voor Wido Sparling.<br />
4 e team: Tenslotte mocht teamleider Willem Booy zeer tevreden zijn: Zijn team won met 5-<br />
1 van Zwolle Zuid 2. Hier winst voor Booy, Van Seventer, Karangwa, Bakker en Viets.<br />
Leden van <strong>Veluws</strong> S.G. op de KNSB-ratinglijst van 1 februari <strong>2007</strong> (of lid geweest in de periode vanaf 1<br />
augustus 2006)<br />
Bonds- Naam Geslacht Rating Aantal<br />
nummer partijen<br />
8057907 Bakker J.H.M. M 1379 32-<br />
7695600 Bleeker P.H. M 1459 37-<br />
6225373 Boer H. M 1438 46-<br />
7991192 Bolhuis G. van M 0000* 1-<br />
8100620 Booy W.A. M 1449 26-<br />
8197310 Bosch H. M 1519* 20-<br />
7398204 Boterenbrood D.R. M 1849 7-<br />
7686690 Brouwer J.U. M 1538* 13-<br />
6238232 Doets C. M 1576 68-<br />
8300138 Geitenbeek C. M 1039* 9-<br />
8058347 Geitenbeek W.R.J.A. M 1609 51-<br />
7673281 Graaf M.D. de M 1856 9-<br />
7871050 Heeringen G. van M 1482 6-<br />
8208453 Heuzen M. van M 1758* 19-<br />
6260276 Hollmann R.K. M 1643 6-<br />
7498623 Hoop G.J. de M 1828 7-<br />
7991181 Hop D.J. M 1542 37-<br />
6442029 Hulst B.T. van M 1569 37-<br />
6122567 Janssen T.M.V. M 1845 6-<br />
7586205 Jongejan W.R. M 1655 75-<br />
8073109 Karangwa P. M 0000* 5-<br />
7641106 Keijer E.P. M 1839 6-<br />
7718205 Korterink G.W. M 1629 55-<br />
6049879 Kragten J.K. M 1355 55-<br />
6949756 Lambrechts J. M 1960 6-<br />
7337440 Lunek F. M 1673 6-
8266643 Meer M. ter M 0000* 5-<br />
7636343 Mellema A. M 2073 9*<br />
8193702 Meurs T.W.A. M 1993 18*<br />
6739337 Mondria H. M 1785 3-<br />
7777858 Paulus T. M 1473* 21-<br />
6048691 Petersen C. M 1822 9-<br />
8282208 Qayyumi A.W. M 0000* 3-<br />
6260188 Reijngoudt A.L. M 1573 61-<br />
6012765 Rog G. M 1536 56-<br />
7947676 Schreuder H.N.J. M 0000* 4-<br />
7130387 Seventer J. van M 1407* 23-<br />
7876902 Sparling W. M 1570 7-<br />
6760897 Vecht U. M 1626 6-<br />
8239869 Viets W.G.A. M 1523* 13-<br />
7091909 Westra S. M 1817 7-<br />
From the Internet<br />
16...Nc6<br />
Averbakh - Spassky, Leningrad 1956<br />
Bron: http://www.xs4all.nl/~timkr/chess/chess.html<br />
1.c4 Nf6 2.Nc3 g6 3.e4 d6 4.d4 Bg7 5.Be2 O-O 6.Bg5 c5 7.d5 Qa5 8.Bd2 a6 9.a4 e5 10.g4<br />
Ne8 11.h4 f5 12.h5 f4 13.g5 Qd8 14.Bg4 Nc7 15.Bxc8 Qxc8 16.Nf3 Nc6<br />
(About his #1 greatest move, Spassky wrote to<br />
me: I have played 16...Nc6 because I did not<br />
see any other practical resources because my<br />
position was so passive. I was very surprised<br />
that Yuri Averbakh was thinking about 1 hour<br />
(!!) (55 min.) I considered that after 17.dxc6<br />
bxc6 18.h6! Bh8 White would have two pieces<br />
up and they could manage the win very easy.<br />
Mark Taimanov: "I would rather resign the<br />
game than to make such a move...")<br />
17.dxc6 bxc6 18.Nh4 Qe8 19.hxg6 hxg6<br />
20.Qg4 Rb8 21.Nd1 Ne6 22.Ra3 Nd4 23.Rah3<br />
Qf7 24.Bc3 Rfe8 25.R3h2 Qxc4 26.Nxg6 Re6<br />
27.Bxd4 Rxg6 28.Qf5 Qe6 29.Qxe6+ Rxe6<br />
30.Bc3 d5 31.f3 Rb3 32.Rh3 c4 33.Kd2 Rg6<br />
34.Rg1 d4 35.Ba5 Bf8 36.Rg4 Rd6 37.Kc2<br />
Rd7 38.g6 Rdb7 39.Be1 c5 40.Rgh4 Bg7<br />
41.Ba5 c3 42.bxc3 Ra3 43.cxd4 exd4 44.Rxf4 Ra2+ 45.Kd3 Rb1 46.Rh1 Rxa4 47.Kc2 Rb5<br />
48.e5 d3+ 49.Kxd3 Rxf4 50.Bc3 Rxf3+ 51.Ke4 Rg3 52.Kf4 Rxg6 53.Ne3 Rb8 54.Nf5 Rf8<br />
55.Rh5 Re8 56.Ke4 Rg1 57.Rh3 Bf8 58.Kd5 Rd1+ 59.Ke4 Rc1 60.Kd5 Rd1+ 61.Ke4 Rd7<br />
62.Nh6+ Bxh6 63.Rxh6 Rh7 64.Rg6+ Kf7 65.Rf6+ Ke7 66.Rc6 Kd7 67.Rxc5 Rh6 68.Kd5<br />
Rb6 69.Ba5 Rb5 70.Rxb5 axb5 71.e6+ Rxe6 72.Kc5 Re5+ 73.Kb6 draw<br />
(voor degenen die niet bekend zijn met de Engelse notatie:<br />
K = King = Koning Q = Queen = Dame B = Bishop = Loper<br />
N = kNight = Paard R = Rook = toren Draw = remise.)
Jeugdschaken 2006 – <strong>2007</strong>.<br />
Als iedereen er is, telt de jeugdafdeling van <strong>VSG</strong> op het moment van schrijven 14 jeugdleden.<br />
Een leuke club jongens en meiden; ik stel ze even voor:<br />
Martin: altijd vrolijk – ook bij verlies. Zou iets minder snel moeten zetten, een beetje meer<br />
bekeken, dan gaat hij vaker winnen.<br />
Jelle: stevent weer af op het kampioenschap dit seizoen. Heeft sterkere tegenstanders nodig,<br />
bijvoorbeeld in jeugdtoernooien en externe competitie (volgend jaar ?)<br />
Daniel: heeft het in zich; zou net zo sterk kunnen zijn als Jelle, maar neemt volgens mij het<br />
spelletje niet altijd even serieus. Hoeft ook niet natuurlijk – het is inderdaad ook maar een<br />
“spelletje”.<br />
Rebecca: fanatiek en enthousiast. Kan heel goed schaken, maar lijkt moeite te hebben met<br />
spelen onder druk (van de klok bijvoorbeeld). Anders misschien ook wel een<br />
kampioenskandidaat.<br />
Marie-Louise: zus van Rebecca, even enthousiast, minder fanatiek; dus ook minder last van<br />
spelen onder druk. Ook bij verlies gaat de zon morgen gewoon weer op.<br />
Dave: broer van Marie-Louise en Rebecca en even enthousiast. Snapt het spelletje wel, maar<br />
lijkt zich niet altijd goed te kunnen concentreren. Heeft merkwaardig openingsrepertoire.<br />
Arne: is echt een hele goede schaker voor zijn leeftijd. Verliezen is geen optie voor Arne.<br />
Maar ja, toch overkomt het hem zo nu en dan...<br />
Jimme: oudere broer van Arne. Rustiger ook. Met zijn bekeken spel toch een van de betere<br />
schakers.<br />
Aiden: is nog erg jong en heeft nog niet veel speelervaring. Moet het dus vaak afleggen tegen<br />
zijn meer ervaren tegenstanders. Maar hij draagt zijn verlies dapper en sportief.<br />
Jurjen: nieuw bij <strong>VSG</strong>. Komt uit Harderwijk omdat ze daarginds geen jeugdafdeling meer<br />
hebben. Fijn voor ons. Begon de competitie meteen met 2 overwinningen.<br />
Okke: nieuw bij <strong>VSG</strong>. Serieuze jongen. Nog niet veel punten, maar gaat vast beter scoren<br />
naarmate hij vaker speelt.<br />
Lisanne: nieuw bij <strong>VSG</strong>. Moest meteen tegen Jelle spelen, wat niet goed ging. Heeft wel een<br />
goede opening. Iedereen moet oppassen voor haar.<br />
Ruben: nieuw bij <strong>VSG</strong>. Begon tegen Daniel – een zware tegenstander. Opende ongelukkig<br />
maar won uiteindelijk met een hele mooie koningsaanval. Dat belooft wat.<br />
Eric: één van onze sterkere spelers. Doet tijdelijk even niet mee; maar keert terug binnekort.<br />
We zien er naar uit.<br />
Iedere dinsdag van 18.45 tot 19.45 is er jeugdschaken onder begeleiding van Henri Bosch,<br />
Mark de Graaf en ik zei de gek. Het laatste half uur wordt er meestal competitie gespeeld.<br />
Leuke en vaak spannende partijen waarin van alles en nog wat gebeurt. Iedereen is van harte<br />
uitgenodigd daarbij eens te komen kijken – of eens mee te spelen.
Op Zaterdag 31 maart <strong>2007</strong> wordt in Hoevelaken een snelschaaktoernooi voor jeugdspelers<br />
georganiseerd. Dat is een prima gelegenheid om meer ervaring op te doen en je te meten met<br />
andere jongens en meisjes dan die je elke week op de club ziet. Het zou daarom leuk zijn om<br />
met een flinke afvaardiging uit Ermelo naar Hoevelaken te gaan op 31 maart. Om mee te<br />
doen, om plezier te hebben, om te leren en misschien (maar dat is niet het belangrijkste) om te<br />
winnen. Geef je op bij mij.<br />
Gert Wim Korterink<br />
Wat te doen als je een schaakpartij hebt verloren ?<br />
Het is inmiddels duidelijk dat nog niet iedereen op de hoogte is van de richtlijnen die gelden<br />
wanneer je een schaakpartij hebt verloren. Dit leidt herhaaldelijk tot misdragingen. Jullie<br />
worden verzocht om je bij verlies aan de volgende instrukties te houden:<br />
1. lach vriendelijk naar je tegenstander, geef hem/haar een hand en zeg “van harte<br />
gefeliciteerd; je hebt zeer goed gespeeld”; probeer daarbij ook je kaken van elkaar te<br />
krijgen (anders staat het niet echt gemeend).<br />
2. je tegenstander zal zeggen dat hij/zij het “jammer” vindt, dat je verloren hebt en dat<br />
het een “leuke” partij was. Hij/zij probeert jouw daarmee uit de tent te lokken, want<br />
hij/zij meent er geen barst van. Natuurlijk vindt hij/zij het niet “jammer” en het was<br />
zeer zeker geen “leuke” partij (je hebt immers verloren). Laat je niet kennen, blijf<br />
lachen en zeg: “inderdaad – het was een heel erg leuke partij”.<br />
3. verlaat rustig en nog steeds vriendelijk lachend de speelzaal en ga naar de WC.<br />
4. sluit de deur, en trek de WC door. En nu (niet eerder): roffel je vuisten op de muur,<br />
schop tegen de wastafel, schreeuw zo hard je kan en huil dikke tranen. Pas op dat je<br />
daarmee klaar bent zodra de spoelbak van de WC weer is volgelopen. Herhaal deze<br />
procedure zonodig nog een aantal keren.<br />
5. wanneer je hiermee klaar bent, zorg dan dat je gezicht weer droog is en je kleren er<br />
weer ordelijk uitzien. Verlaat pas dan het toilet.<br />
6. Keer kalm terug naar de speelzaal met opnieuw die sportieve lach op je gezicht.<br />
Eventueel kan je je tegenstander nogmaals complimenteren met zijn uitstekende spel<br />
(maar overdrijf het niet - dan wordt het “verdacht” en bovendien: de snoever is al<br />
arrogant genoeg).<br />
De wedstrijdleider.<br />
WIT<br />
Vandaag is wit,<br />
de kleur van jouw stukken<br />
vandaag is wit<br />
wat zwart hoort te zijn
vandaag is,<br />
wit van wit begint<br />
van waarom zwart niet wint<br />
'k staar naar de wit en zwarte velden waar<br />
ik niets meer vind<br />
Wéér verloren....<br />
vandaag is wit<br />
gewoon heel keihard<br />
misschien morgen zwart<br />
...dacht ik eindelijk eens te gaan winnen; bleek ik weer verloren te staan...................na 4<br />
zetten................<br />
Hoe kan dat nou ? Ik zal het laten zien; ik heb wit (begint - zwart wint):<br />
1. d4 Pf6<br />
2. Pd2 e5 (geeft gewoon de pion weg, de sufferd, dacht ik)<br />
3. dxe5 Pg4 (Paard op de vlucht, dacht ik)<br />
4. h3 (om het paard nog maar eens wat op te jagen, dacht ik nog)<br />
en toen verloor ik de partij - telt dit al wel ? Ja dus - volgens de wedstrijdleider.<br />
Even 10 minuten op het toilet doorgebracht toen.<br />
Ik had het niet gezien. Jij wel ?<br />
Welke winnende zet heeft zwart nu ?<br />
Jeugdspelers kunnen hun antwoord inleveren bij Gert Wim (die niets met bovenstaande partij<br />
te maken heeft).<br />
Onder de goed "inzendingen" wordt een reep chocola verloot.<br />
Dus..........<br />
Internet<br />
Een aardige site om eens te bekijken:<br />
http://fcbonline.servemp3.com/hosting/dieter/schaaklessen.be/schaaklessen/bekijken/?id=7<br />
Antwoorden op de vragen: Gouden Gambieten<br />
1. Na 18. …, Le6 zou wit hebben voortgezet met 19. Tdg1 en op de volgende zet speelt<br />
hij zijn dame naar h6 met een niet te voorkomen mataanval.<br />
2. Na 21. …, Pd3 zou zwart mat gaan door Td8 gevolgd door Th8. 21. …, Dxb4