You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
zaaltje moet om plezier te hebben om een mismaakte.<br />
Chagrijnig thuis en op je werk en vrolijk in het theater.<br />
Het bor<strong>de</strong>el van <strong>de</strong> lach. Kunnen jullie wel.’ Ik voel<strong>de</strong><br />
meteen <strong>de</strong> weerstand vanuit <strong>de</strong> zaal, waardoor ik nog<br />
kwa<strong>de</strong>r werd. Ik liep naar Victor toe en nam zijn helm<br />
af. Er viel een a<strong>de</strong>mbenemen<strong>de</strong> stilte. Opeens zag het<br />
publiek in al zijn indrukwekken<strong>de</strong> schoonheid waar<br />
het <strong>de</strong> hele avond een zeker vermoe<strong>de</strong>n van had gehad.<br />
Op <strong>de</strong> twee<strong>de</strong> rij viel een vrouw flauw waar ver<strong>de</strong>r niemand<br />
aandacht aan schonk.<br />
Ik zette Victors helm op. Als ik gedacht had daarmee<br />
een lach te scoren, zat ik ernaast. Het publiek had nu alleen<br />
maar oog voor het hoofd. Victor begon te kreunen.<br />
Lenie kwam als vanzelfsprekend op om hem te helpen.<br />
‘Hij moet verschoond,’ constateer<strong>de</strong> ze droogjes.<br />
De opmerking sloeg in als een bom. De mensen in <strong>de</strong><br />
zaal keken elkaar aan. En toen Martha en Johanna het<br />
niet meer hiel<strong>de</strong>n op hun stoel, begon het publiek te<br />
roepen om zaallicht. Victor kreun<strong>de</strong> zoals ik nog niet<br />
eer<strong>de</strong>r gehoord had. Het klonk angstaanjagend. De<br />
kin<strong>de</strong>ren die op <strong>de</strong> achterste rij zaten kon<strong>de</strong>n nu ook<br />
niet langer blijven zitten.<br />
Nog nooit van mijn leven was een voorstelling zo uit<br />
<strong>de</strong> hand gelopen. Ik kreeg iets verbetens. Ik gebaar<strong>de</strong><br />
naar <strong>de</strong> toneelmeester, die me kennelijk als enige nog<br />
serieus nam want hij startte <strong>de</strong> muziek. Een saraban<strong>de</strong><br />
van Hän<strong>de</strong>l. Trage staccato akkoor<strong>de</strong>n die langzaam<br />
naar een climax voeren.<br />
‘Lij<strong>de</strong>n, dat is lij<strong>de</strong>n!’ riep ik over <strong>de</strong> muziek heen op<br />
Victor wijzend. ‘En dit is <strong>de</strong> evolutie!’ Triomfantelijk<br />
wierp ik <strong>de</strong> helm omhoog en liet hem op <strong>de</strong> planken<br />
stuiteren. ‘En dit is <strong>de</strong> roes!’<br />
Ik til<strong>de</strong> Victor uit <strong>de</strong> rolstoel en hief hem als <strong>de</strong> Europacup<br />
boven mijn hoofd. Ik stapte parmantig naar <strong>de</strong><br />
75