Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
58<br />
onbevangen bereidheid om te helpen greep me aan.<br />
Hoe vaak <strong>de</strong>ed ik zomaar iets voor een an<strong>de</strong>r? Ik ruil<strong>de</strong><br />
altijd. Voor wat hoort wat. Ik had mezelf wijsgemaakt<br />
dat het <strong>de</strong> roem was die me vervormd had. De mensen<br />
zuigen je leeg. Als ze iets van je willen, moeten ze er<br />
maar voor betalen. Met parmantige wijshe<strong>de</strong>n smoor<strong>de</strong><br />
ik mijn pijnlijke zelfbeschouwing in <strong>de</strong> kiem. Wie<br />
geen offers brengt, zal stikken in zijn hebberigheid.<br />
Het offer, ook een goe<strong>de</strong> titel voor een programma.<br />
‘Ik ga even met God wan<strong>de</strong>len. Jonas, hoe heet je<br />
zoon?’<br />
Ik schrok van mijn eigen directheid, Lisa, een lege<br />
spuitbus in haar hand, keek me vernietigend aan.<br />
‘Kommer. Kommer van Puyvel<strong>de</strong>,’ zei Jonas na een nadrukkelijke<br />
stilte met een geknepen stem.<br />
Ik wil<strong>de</strong> naar <strong>de</strong> begraafplaats lopen om het graf te<br />
zoeken, maar <strong>de</strong> hond trok me weer in <strong>de</strong> richting van<br />
<strong>de</strong> Westerschel<strong>de</strong>, waar die het Nauw van Bath heet. De<br />
zon was intussen gaan schijnen en gaf <strong>de</strong> frisheid die<br />
<strong>de</strong> regen aan het groen had gegeven een extra glans.<br />
Nergens ter wereld voel<strong>de</strong> ik me zo verbon<strong>de</strong>n met het<br />
landschap als in Zeeland. Ik had gehoopt dat mijn gedachten<br />
weer <strong>de</strong> vrije loop zou<strong>de</strong>n nemen zoals <strong>de</strong> vorige<br />
keer. Dat ik in <strong>de</strong> roes van nostalgie wat oud zeer kon<br />
opruimen. Maar <strong>de</strong> verslaggever van De Stem bleef me<br />
dwarszitten. Bovendien leek Lisa het me kwalijk te nemen<br />
dat ik er met <strong>de</strong> hond tussenuit kneep. Het voel<strong>de</strong><br />
of Jonas van me afgepakt werd. Uit frustratie trok ik<br />
even aan <strong>de</strong> riem. God liet prompt haar tan<strong>de</strong>n zien.<br />
We waren nog zeker een kilometer bij <strong>de</strong> dijk vandaan<br />
toen <strong>de</strong> hond omdraai<strong>de</strong> en terugliep. Ineens schoot<br />
me <strong>de</strong> preek te binnen van mijn va<strong>de</strong>r over Henoch die<br />
wan<strong>de</strong>l<strong>de</strong> met God. Hoe vaak had ik hem niet aangehoord<br />
als ik met hem mee was op zondagmiddag?