Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
56<br />
belofte verleid dat we nu ein<strong>de</strong>lijk weer eens samen<br />
moesten praten. Waar dan ook over.<br />
On<strong>de</strong>rweg naar Zeeland vertel<strong>de</strong> ik haar over <strong>de</strong> won<strong>de</strong>rlijke<br />
ervaringen tij<strong>de</strong>ns mijn eerste bezoek. Dat <strong>de</strong><br />
wond op mijn scheenbeen dichtgetrokken was. Dat ik<br />
wan<strong>de</strong>lend met <strong>de</strong> hond weer tegenover haar had gestaan<br />
op het duin in Texel en zei: ‘Je mag dit nooit gebruiken.’<br />
‘Ik begreep daar toen niets van,’ zei ze. ‘Pas later snapte<br />
ik het. Je had gelijk. Maar hoe kon je dat toen zeggen?’<br />
Het bleef korte tijd stil. We zaten naast elkaar in <strong>de</strong><br />
auto. Als zo vaak. Ik geconcentreerd, zij alert. De ruitenwissers<br />
zwiepten onvermoeibaar <strong>de</strong> regen van <strong>de</strong><br />
voorruit. Zo zat ik met mijn va<strong>de</strong>r in <strong>de</strong> auto op zondagmiddag<br />
als er ergens in het land gepreekt moest<br />
wor<strong>de</strong>n. Het stille geluk. Het zorgeloze van het vertrouw<strong>de</strong><br />
maakte me gelukkig. Ik voel<strong>de</strong> dat ze meer<br />
aankon dan een jaar gele<strong>de</strong>n.<br />
‘Je ou<strong>de</strong>rs hebben hun leven lang <strong>de</strong> oorlog gebruikt,’<br />
zei ik na een tijdje.<br />
Even dacht ik dat ze zou gaan huilen, maar ze zei: ‘Terwijl<br />
ze ervan overtuigd waren dat ze er ons niet mee lastig<br />
vielen.’<br />
Weer was het stil. Het leek of we in één klap door die<br />
frustreren<strong>de</strong> blokka<strong>de</strong> van mijn emoties heen zou<strong>de</strong>n<br />
breken. Ik zocht haar hand. Opeens zaten we vlak bij <strong>de</strong><br />
vangrail. Ik gaf een ruk aan het stuur en trapte pompend<br />
op <strong>de</strong> rem. De auto slinger<strong>de</strong> met tollen<strong>de</strong> wielen<br />
over het natte weg<strong>de</strong>k. Ik had het stuur losgelaten omdat<br />
er niets meer te besturen viel. Even vrees<strong>de</strong> ik dat<br />
we over <strong>de</strong> kop zou<strong>de</strong>n slaan. Ik keek in mijn spiegels<br />
maar kon me er niet op oriënteren. Toen we voldoen<strong>de</strong><br />
vaart verloren had<strong>de</strong>n, kreeg ik <strong>de</strong> macht over het stuur