Nieuwsbrief 13 - Zeesleepboot Holland
Nieuwsbrief 13 - Zeesleepboot Holland
Nieuwsbrief 13 - Zeesleepboot Holland
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Duikersogen<br />
Mijn hobby is duiken. Duiken in de<br />
Noordzee boven de eilanden, op wrakken.<br />
Ik heb al heel wat schepen op de<br />
zeebodem bezocht en zo nu en dan een<br />
aandenken mee naar boven genomen.<br />
(Sssst, mag niet!)<br />
Als je op dertig meter diepte in de<br />
duisternis je weg zoekt, lijkt de berg<br />
schroot, overdadig begroeid met<br />
anemonen, niet erg meer op een schip.<br />
Getalenteerde wrakduikers (ik niet, ik<br />
ben een prutser) weten in de begroeide<br />
uitstulpende hobbels en bobbels toch<br />
nog weleens wat leuks te ontdekken. Iets<br />
leuks voor in de ‘prijzenkast’, de vitrine<br />
met wrakvondsten. (Nee, dat mag eigenlijk<br />
niet.) Afsluiters, metertjes, een kompas, een<br />
lamp, een patrijspoort, ...<br />
Wie eenmaal getroffen is door het<br />
wrakduikvirus, kijkt nooit meer met normale<br />
ogen naar een schip. Ik ook niet.<br />
Zoals ik me ook weleens afvraag hoe een<br />
persoon er zonder kleren uit zou zien,<br />
vraag ik me bij een schip ook soms af<br />
hoe het er als wrak bij zou liggen. Niet<br />
dat ik een schip in volle glorie graag zie<br />
degraderen tot wrak. Een schip zien zinken<br />
is hartverscheurend, dat is vreselijk. Maar<br />
als het eenmaal een wrak is, wordt het wel<br />
weer leuk. Mits alle opvarenden veilig door<br />
de KNRM aan wal zijn gebracht, uiteraard.<br />
Ik besef dat het zeer oneerbiedig is, maar<br />
toen ik onlangs op de <strong>Holland</strong> rondliep, kon<br />
ik de neiging haar met wrakduikogen te<br />
bekijken niet onderdrukken. Ik probeerde<br />
me voor te stellen hoe de <strong>Holland</strong> eruit zou<br />
zien na een paar jaar op de zeebodem.<br />
Hoe ik mijn weg zou kunnen vinden op<br />
de tast. Waar mijn gidslijn aan zou blijven<br />
haken en waar ik wel en niet in zou durven.<br />
Misschien dat ik door een van de luiken een<br />
stukje de machinekamer in zou kunnen.<br />
Het is er mooi ruim en overzichtelijk, daar<br />
verdwaal je niet snel. (Volg de cilinders!)<br />
Misschien dat ik er een drukmeter uit zou<br />
kunnen slopen. Iets kleins dat gewoon<br />
in mijn netje paste, gewoon een leuk<br />
dingetje. Of nee, de koperen plaat met<br />
‘Werkspoor 1951’, dát zou mooi zijn, dáár<br />
zou ik aanzien mee verwerven onder mijn<br />
collegaduikers.<br />
Wat is de meest begerenswaardige trofee<br />
voor een wrakduiker? De scheepsbel. Waar<br />
was de bel van de <strong>Holland</strong>? Spiedend<br />
keek ik rond op de brug, waar ik de bel<br />
verwachtte, maar waar ik hem niet zag.<br />
Later ontdekte ik een klein belletje bij... de<br />
bar. Onbereikbaar, als je van buitenaf moet<br />
komen. Daar zou ik mijn leven niet voor<br />
wagen, voor dat kleine ding.<br />
Voor onderzeerovers zijn dingen van<br />
geelglanzend metaal onweerstaanbaar.<br />
Goud is natuurlijk het summum, maar<br />
die kans is niet reëel. Koper is er echter<br />
genoeg op de meeste schepen, zeker als<br />
ze al wat ouder zijn. Rondkijkend op de<br />
<strong>Holland</strong> kon ik bijna niet kiezen wat ik als<br />
eerste zou zien los te krijgen om met een<br />
hefballon naar de oppervlakte te sturen. Er<br />
was gewoon te veel moois. (En dan heb ik<br />
het niet over het reusachtige flatscreen in<br />
de salon.) Ik denk dat als ik op de <strong>Holland</strong><br />
zou duiken en ik had ruim de tijd, ik van<br />
de brug de telegraaf zou willen hebben<br />
en als er nog tijd over was een van de<br />
patrijspoorten. Om uit te delen aan mijn<br />
duikvrienden zou ik dan nog een paar<br />
bakelieten schakelaars meenemen.<br />
De <strong>Holland</strong> zou wel het allermooiste wrak<br />
zijn wat je je maar kunt voorstellen. Dat is<br />
logisch, want het is ook de allermooiste<br />
boot.<br />
Excuses voor mijn morbide fantasie, ik<br />
meende het niet, lang leve de <strong>Holland</strong>,<br />
voor altijd PESK!<br />
Pam van Vliet