GENESIS 1 - Schepping of Evolutie
GENESIS 1 - Schepping of Evolutie
GENESIS 1 - Schepping of Evolutie
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
een uitspraak van hem over de lengte van de scheppingsdagen<br />
die aan duidelijkheid niet te wensen overlaat.<br />
Daar schrijft hij:<br />
“Het einde van de dag is de avond. Nu volgt de<br />
daaropvolgende dag na het einde van de nacht. De gedachte<br />
van God is duidelijk. Eerst noemde Hij het licht ‘dag’ en<br />
daarna noemde Hij de duisternis ‘nacht’. De manier waarop<br />
de Schrift gesproken heeft over ‘dag’, en niet ‘de eerste dag’<br />
is opmerkelijk. Omdat er nog een tweede, daarna een derde<br />
dag, en tenslotte de rest van de dagen volgden, had er<br />
sprake kunnen zijn van een ‘eerste dag’, waarbij de<br />
natuurlijke orde zou zijn gevolgd. Maar de Schrift stelde een<br />
wet vast dat alleen aan vierentwintig uur, omvattende zowel<br />
dag en nacht, de naam dag zou worden gegeven, als<strong>of</strong> zij<br />
daarmee zeggen wilde dat de lengte van een dag<br />
vierentwintig uur is”. 155<br />
Net als Basilius vat Ambrosius de scheppingsdagen dus op<br />
als gewone dagen van vierentwintig uur. Van een figuurlijke<br />
opvatting vinden we bij hem geen spoor.<br />
Anders is dit bij Augustinus (354-430). Hij is de eerste<br />
belangrijke kerkvader die de dagen van Genesis beschouwde<br />
als een literaire figuur. Volgens hem had de schepping plaats<br />
gevonden in één ondeelbaar ogenblik. Hij meende dat de<br />
dagen engelendagen van mystieke kennis waren, geen<br />
natuurlijke dagen. In zijn commentaar De Genesi ad<br />
Litteram (De letterlijke betekenis van Genesis) stelt hij dat<br />
de eerste drie dagen geen normale dagen kunnen zijn om de<br />
eenvoudige reden dat de zon toen nog niet geschapen was.<br />
“Zodoende is er in alle dagen van de schepping één dag, en<br />
deze dag moet niet worden opgevat als een dag bij ons, die<br />
immers bepaald wordt door de kringloop van de zon; maar<br />
deze moet een andere betekenis hebben, die toepasbaar is<br />
op de drie dagen die genoemd worden voor de schepping<br />
van de hemellichamen. (…) Die dag in het scheppingsbericht,<br />
<strong>of</strong> die dagen die genummerd zijn volgens hun<br />
155 Ambrosius, Hexameron, Fathers <strong>of</strong> the Church, vol.42, trans. J.<br />
Savage, New York, 1961, p.72. Gecit. In: David G. Hagopian (ed.),<br />
a.w., p.47.<br />
93