You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
zondag, februari 19, <strong>2006</strong><br />
Fly Away Little Paraguayo<br />
Je zal toch een trekeend zijn.<br />
Ben je net lekker op safari geweest, kom je thuis, mag je de<br />
eerstkomende maanden de deur niet meer uit.<br />
Omdat die minister met de toepasselijke achternaam inene "zijn hart<br />
vasthoudt over de toekomst".<br />
Je hoeft geen helderziende gaven te hebben om te weten dat dat virus<br />
deze kant op komt.<br />
Had je hem ook wel kunnen vertellen.<br />
Op de terugvlucht vielen je medereizigers al bij bosjes uit het zwerk, en<br />
zelf heb je ook een snotsnavel.<br />
Ben je mooi klaar mee.<br />
Vorige week stond je nog doodgemoedereerd en in volle vrijheid met je<br />
neus in een verse rhinocerosdrol te roeren.<br />
Je maakte een praatje, je ging es op een olifant zitten.<br />
Kun je voorlopig wel schudden.<br />
Opgehokt.<br />
Als trekeend weet je dan meteen hoe de vlag erbij hangt.<br />
Dat wordt heel lang in voorarrest zitten en uiteindelijk wordt je toch met<br />
de Grote Grijparm in de Laatste Vrachtwagen gepleurd.<br />
Fact of life.<br />
Geen fijn woord voor een trekeend, ophokken.<br />
Echt een ministerwoord.<br />
Duikt ook ineens overal op.<br />
De Denen hebben zich in hun eigen ambassades opgehokt.<br />
Voor een paar tekeningen.<br />
Je kan wel voor elke scheet de straat op.<br />
Voor een trekeend is het ook niet leuk om altijd maar afgeschilderd te<br />
worden als een halfnaakte schreeuwlelijk met een matrozenpetje op,<br />
maar hoor je ons klagen?<br />
Joop <strong>van</strong> de Ende en John de Mol zijn bedreigd met ophokking.<br />
Je gunt het je ergste vijand niet, maar het had wel een stuk of wat<br />
musicals en een hele berg ondermaatse televisieprogramma's gescheeld.<br />
En die aasgier <strong>van</strong> Vreemdelingenzaken hokt scholieren op en wil<br />
opgehokten <strong>van</strong> de Schipholbrand juist weer afhokken.<br />
Als trekeend krijg je daar een hele slappe krop <strong>van</strong>.<br />
En je voelde je toch al niet zo bi.<br />
Lamaar komen, die vrachtwagen.
zondag, april 02, <strong>2006</strong><br />
Ieder Volk zijn eigen Vloek<br />
Als Rita Ik Geef Het Je Te Doen Elke Dag Dat<br />
Haar Van Je Tanden Waxen Verdonk het<br />
nieuwe boegbeeld <strong>van</strong> de Ballenpartij wordt,<br />
waaien alle Onderbuikkiezers (de<br />
Gelobotomeerden in wiens denkpatroon geen<br />
plaats is voor allochtonen) onmiddelijk met<br />
haar wind mee en verlaten massaal de<br />
kieslijsten <strong>van</strong> de Wildersen, de Pastors en de<br />
Nawijnen.<br />
Met andere woorden: de VVD wordt een<br />
koepel voor latent racistisch Nederland. Een<br />
veilige haven voor het Grauw dat sinds de<br />
dood <strong>van</strong> Janmaat als verstekeling <strong>van</strong><br />
populist naar populist zwalkt, zonder daarbij<br />
te letten op 's mans haardracht.<br />
Dankbaar zullen ze straks met hun rooie<br />
potloodje op Tante Rita's venstertje tikken, en ze zal hen met open armen<br />
ont<strong>van</strong>gen. De ongenuanceerde vreemdelingenhaat die hun voormalige<br />
roerganger bij leven niet mocht uitdragen in de Kamer op straffe <strong>van</strong><br />
Doodzwijgen en Met De Nek Aankijken is inmiddels gemeengoed en zelfs<br />
Stemmenwinner Nummer Eén geworden. Het is bon ton om Moslims<br />
geitenneukers te noemen en Antilliaanse probleemjongeren "terug naar<br />
hun eiland" te sturen. Een ieder die dit gedachtengoed is toegedaan<br />
wordt straks aan Rita's Teutonenboezem gedrukt. Samen gelukkig in<br />
Dixieland.<br />
Zeven zetels zal het de liberalen naar schatting extra opleveren. Mark<br />
Rutte kan zijn koffertje vol Neo-optimisme wel weer inpakken. Na de<br />
tactische terugtrekking <strong>van</strong> Hoofdbal Wiegel en Bijbal <strong>van</strong> Aertzen een<br />
paar weken terug was het slechts een kwestie <strong>van</strong> timing voordat de<br />
Uitzetmuts zich zou opwerpen als reddende engel <strong>van</strong> de Volkspartij voor<br />
Vrijheid en Democratie.<br />
Die naam moeten ze bij het uitverkiezen <strong>van</strong> Rita als lijsttrekster maar<br />
weer eens goed onder de loep nemen. Want met de nieuwe aanwas<br />
<strong>van</strong>uit de Onderbuik wordt de VVD met recht een Volkspartij.<br />
De begrippen vrijheid en democratie verbleken in hun vaandel...
donderdag, april 06, <strong>2006</strong><br />
Vrouwtjesmaker<br />
Het heeft er alle schijn <strong>van</strong> dat Rita de Verschrikkelijke haar campagne is<br />
begonnen met de hand <strong>van</strong> een Mediatrainer tot aan de elleboog in haar<br />
poeperd, want ze stond er gisteren bij als een geconstipeerde<br />
buikspreekpop.<br />
-"Lieverd, we sturen je <strong>van</strong>daag eerst even door de wastunnel <strong>van</strong> Leco<br />
Whatshisname, want met dít hoofd redden we het natuurlijk<br />
nevernooitniet. Kleurspoelinkje, make-upje, misschien een botoxje voor<br />
de hangwangen, en trek in godsnaam es wat keks aan-<br />
(...)<br />
Nee, geen mini, ben je besodemieterd met zulke kuiten?! Gewoon zakelijk<br />
en to the point. Doe maar een pinstrijpje, dat heeft Pim ook geen<br />
windeieren gelegd-<br />
(...)<br />
Hè? Ja, Pim is dood, ja, maar daar gaan we dus wel je hele campagne aan<br />
ophangen, dat heb ik al helemaal in de koker-<br />
(...)<br />
Nee Tante Pollewop, even de hersentjes derbij nou! Nóóit, ik herhaal<br />
nóóit roepen dat je Pim's opvolger bent, daar zijn ze in de achterbuurten<br />
nog niet klaar voor en voor je het weet ben je een éénmansfractie-<br />
(...)<br />
Nee, stropdas lijkt me nou net weer iets too much. Pinstripe,<br />
decoletteetje, misschien een verdwaald bh-bandje, kijk maar. Sex sells,<br />
darling-<br />
(..)<br />
Wat zegt ze?<br />
(...)<br />
O, die's goed, die noteren we: "Het Gaat Mij Om De Inhoud". Leuke<br />
soundbite, pop, maar de inhoud waar<strong>van</strong>?-<br />
(...)<br />
Ja, dan moet je het ook niet zeggen! Hoe vaak moet ik dat nou nog- het<br />
journaille maakt je af als je niet-<br />
(...)<br />
Dan zeg je dat je dat nog aan het Uitkristalliseren bent, dat kan nooit<br />
kwaad. Mooi woord, klinkt indrukwekkend en je valt je er geen buil aan.<br />
Goed, de slogan. Ik zelf dacht "Daadkracht, Duidelijkheid enne... nog iets,<br />
eh... nou ja, we cross that bridge when we get there, als het maar<br />
allitereert-<br />
(...)<br />
...Nee, Dominant lijkt me geen stemmentrekkertje, schat. Tenzij je wil dat<br />
iedere krantencartoonist je in het leer hijst-<br />
(...)<br />
Wat je thuis doet moet jij weten, Riet! Effe derbij blijven nou. Goed:<br />
speerpunten? Behalve Bla Bla Bla Bureaucratie?<br />
(...)<br />
Mwoa, niet echt origineel en zeker niet haalbaar maar dat flikkert er nou
niet toe, maar dan moeten we het wel een beetje leuk verpakken. Eh,<br />
"Lachen om je Loonstrookje" of zoiets geinigs-<br />
(...)<br />
Ja, inderdaad, dat allitereert ook, ja.<br />
(...)<br />
Ach, veel Suske & Wiskes gelezen vroeger. Nou, dan zijn we er wel zo'n<br />
beetje, denk ik. Dus onthoud: wat je ook zegt, doe het op die Ik Ben<br />
Eigenlijk Een Bootwerker Met Borstentoon <strong>van</strong> je en o ja: douw jezelf nog<br />
even niet teveel in de rechtse hoek, die rechts-radicale sukkers heb je<br />
toch al in de pocket, mik ook effe op de andere kant-<br />
(...)<br />
Nee, túúrlijk moet je de P <strong>van</strong> de A afzeiken, maar hou wel een opening.<br />
Wat dacht je <strong>van</strong> "Niet Links, Niet Rechts, maar Recht Door Zee"?<br />
(...)<br />
Nee, dat allitereert niet nee, daar heb je gelijk in.<br />
(...)<br />
Kauw d'r maar even op.<br />
(...)<br />
Ja.<br />
(...)<br />
Ja, we gaan Nederland es flink opschudden.<br />
(...)<br />
Ja.<br />
(...)<br />
Ja, ik heb er ook zin an.
zondag, mei 07, <strong>2006</strong><br />
Zappa in Kampen<br />
-Testing, testing, wan, toe, trie- -Heb jij fantoom op je<br />
overhead? -Nee. Ik heb wel een brom op links. -O. Da's<br />
gek. Want ik krijg links nog helemaal niet binnen hier. -<br />
Misschien moet je rechts ompluggen? -Nee, dan krijg<br />
ik Radio 3. -Murk, kun jij even op je vibrafoon slaan? -Ik<br />
sta al een half uur op me vibrafoon te slaan. -O. Wat<br />
gek. Want ik stuur 'm uit over de multi. -Maar je hoort<br />
'm niet? -Niet echt, nee. -En zo? -Au, joh! Weet je<br />
hoeveel die trommelvliezen gekost hebben? -Ik heb nog<br />
steeds een brom. Maar nu zit ie op rechts. -Hou vol!<br />
Nog even en je hebt stereo! -Edwin, ik heb een<br />
verhoogd Noordzeegevoel op mijn oortjes. Klopt dat? -Nee, dat klopt niet.<br />
Maar misschien als ik hem teruglus via de meterkast- -Mischien als we er<br />
een biertje bijnemen? -Hé, nou krijg ik Radio 4. Quadrofonisch. -Is dat<br />
Noordzeegevoel er nog? -Nee, 't is nu meer Indische Oceaan. Vlak voor de<br />
tsunami. -Mag ik iets meer galm op mijn trompet? -En ik iets minder? -Mag<br />
ik 3 ons kaas aan een stukje? -Mooie galm. Beetje Sint Pieter. -Ik hoor<br />
geen vocoder. -Wie wel? -Wat gaan we eten? Of moeten we maar<br />
bestellen? -Max, krijg jij ook de Pizzalijn binnen? -Ik kan de marimba niet<br />
vinden. -Da's dat grote ding met die bruine repen waar Murk nu een hap<br />
uit neemt. -Wil iemand een stukje <strong>van</strong> mijn brom? -Ah! De Atlantische<br />
Oceaan. -Je komt nog es ergens bij zo'n soundcheck. U begrijpt: The<br />
Troupe is weer on the road. En dit keer hebben we nieuwe spullen!!
vrijdag, mei 12, <strong>2006</strong><br />
Zappa in Apeldoorn<br />
De architect die ze hebben losgelaten op de<br />
nieuwbouw <strong>van</strong> theater Orpheus te Apeldoorn moet<br />
de grotten <strong>van</strong> Han voor ogen hebben gehad toen hij<br />
zich op het binnenwerk stortte. Wie er niet aan<br />
gedacht heeft sonar en navigatiesysteem in zijn<br />
koffertje te stoppen, dwaalt uren achtereen door<br />
schreeuwend gekleurde gangen, op zoek naar iets wat<br />
lijkt op een bar. Wie de bewegwijzering volgt loopt<br />
steevast met zijn hoofd tegen blinde muren of stort in<br />
onvermoede mangaten. De ingenieuze kleurcode die<br />
de spelonkoloog heeft ontwikkeld als hulpmiddel om<br />
<strong>van</strong> punt A naar punt B te komen schiet angstaanjagend tekort. Wie goed<br />
luistert hoort uit de kelders het geweeklaag <strong>van</strong> eeuwig ronddolende<br />
kleurenblinden opstijgen. Als je dan in het oneindige gangenstelsel ook<br />
nog een levensgrote theepot, een wandelende pendule, een pratende<br />
theemuts en Ben Cramer tegen het lijf loopt, waan je je in het<br />
voorportaal <strong>van</strong> de hel. Of in een <strong>van</strong> de Ende musical natuurlijk. Hetgeen<br />
elkaar niet veel ontloopt. In de grote zaal blijkt Beauty & The Beast<br />
neergestreken, dus de krochten <strong>van</strong> Orpheus worden bevolkt door<br />
roedels kletterende nichten die allen zo goed mogelijk proberen een stuk<br />
huisraad uit te beelden. Terwijl in de grote zaal dus een hele dure<br />
kindervoorstelling wordt afgewerkt en bij ons achter de schermen een<br />
Battle of the Sound Engineers woedt (uitslag onbeslist), maken wij er in<br />
ons deel <strong>van</strong> het doolhof een feestje <strong>van</strong>. Freek Slagwerk heeft het op de<br />
afgetrainde heupen en knuppelt over de potten en pannen dat het een<br />
aard heeft. Lol moet er zijn en lol moet er wezen! Grotten hebben een<br />
fijne akoestiek, dus daar moet je gebruik <strong>van</strong> maken. Na afloop bewijzen<br />
we onze saamhorigheid: al bellend en sms-end weten we elkaar naar het<br />
oog <strong>van</strong> het doolhof te loodsen, teneinde af te pilsen. In de bar treffen<br />
we ook de Minotaurus: een in een te kleine legging gepropt overmatig<br />
groot stuk vrouw. 40 keer is ze al naar Beauty & The Beast wezen kijken. á<br />
54 uien het stuk. Voor dat bedrag had ze zich een anorexia-taille kunnen<br />
laten lipposucken, maar neen; volgende week gaat ze weer. Van Zappa<br />
had ze nog nooit gehoord. Als drie-armige kandelaar Carlo Boszhard, die<br />
je toch echt niet zo goed kent, je begroet alsof je hem gisteren nog<br />
gepijpt hebt, weet je het zeker: Orpheus is de onderwereld.
woensdag, mei 17, <strong>2006</strong><br />
The Morning After The Night Of Verdonk<br />
Riet, Kay hier. Hoe hangen ze erbij <strong>van</strong>daag, kerel? Lekker geslapen?<br />
(...)<br />
Ja schat, niemand heeft gezegd dat het makkelijk is. All part of the deal.<br />
Pak je <strong>van</strong>middag toch gewoon effe een schoonheidsslaapje, kan jou het<br />
schelen. Trouwens, er-rug goed dat roze jasje gister. Zakelijk en nuchter<br />
maar nét met die Onschuldige Meisjestouch. Godzilla meets Assepoester,<br />
héél sterk-<br />
(...)<br />
Dat was een grapje, Riet. Neem nou niet álles letterlijk. Maar even to the<br />
point nou: was ie goed, of was ie goed?<br />
(...)<br />
Hij was goed, hè?! Jaha, dat dacht ik ook! Maar: ere wie ere toekomt, hè.<br />
Als die linkse kloothommels bij de VARA niet weer die belegen koe hadden<br />
opgedregd, dan was ik er niet opgekomen om dat Somalische<br />
doodshoofdaapje als scapegoat-<br />
(...)<br />
Nee, dat is een figuurlijke koe, Riet. Ayaan is meer een hert.<br />
(...)<br />
Aangeschoten wild, ja! Hij's leuk! Ik zou 'm nog even niet in het openbaar<br />
gebruiken, maar je begint het te leren-<br />
(...)<br />
Nee, niet doorschieten nou, Riet. Er zijn grenzen.<br />
(...)<br />
Hè?<br />
(...)<br />
O! Ja, ik heb 'm! Ja, dat weet Ayaan nu ook, ja. Grenzen, geestig. Je<br />
begint al echt dat Wiegelgevoel voor humor te krijgen. Zeg, maar goed<br />
opgelost hoor! Eerst heel hard NEE roepen zodat het Grauw denkt "zie-jewel-een-Wijf-Met-Ballen-daar-gaan-we-op-stemmen-opgerot-met-al-diebootvluchtelingen",<br />
en als die zijn weggezapt béétje deemoedig het hoofd<br />
laten hangen om die kunstkoppen in de Kamer-<br />
(...)<br />
God, ja, wat is draaikonterij? Luister nou, kerel: who gives a fuck? Zis is<br />
Politics, weet je wel-<br />
(...)<br />
Schat, zie het als kunstschaatsen: je draait je he-le-maal gek en<br />
uiteindelijk geven ze je een medaille-<br />
(...)<br />
Ben je gek, die toezegging, daar zou ik me niet te dik om maken. Zeg je<br />
over zes weken toch gewoon iets als eh.... Dat De Wet Het Je Toch Niet<br />
Toestaat Om blah-di-blah, afijn: die hoef ik je niet meer uit te leggen,<br />
toch?<br />
(...)<br />
Hoe bedoel je, moeilijk? Waarmee?<br />
(...)<br />
Zeg, gaan we nou ineens emotioneel zitten wezen? Dat bewaar je maar
voor de Kamer, hoor! Wie wil er hier nou lijsttrekker-<br />
(...)<br />
Ach, sodemieter nou éven op, Riet! Die clitorisloze bitch heeft toch<br />
gewoon gelogen, je staat toch vol-le-dig in je recht?<br />
(...)<br />
Precies! Lekker blijven hakken met dat bijltje. Waar Geambieerd wordt<br />
vallen Spaanders. Zeg, even tussen ons: je wist het echt niet, toch?<br />
(...)<br />
"Wat"? Ja, wat denk je "wat"? De hele fucking VVD weet al drie-en-een-half<br />
jaar dat Anti-Mohammed Ali niet helemaal eerlijk is geweest, en jij-<br />
(...)<br />
O, je wist het wel.<br />
(...)<br />
O.<br />
(...)<br />
Ah.<br />
(...)<br />
Aha.<br />
(...)<br />
Oooooooooh-kééé...<br />
(...)<br />
Nnnnnnee, geeft niks, joh.<br />
(...)<br />
Nee, echt niet. Don't worry. Los ik op. Ehhhhm... Ik eh... Weet je wat? Jij<br />
houdt je de komende zes weken een beetje op de vlakte, ik ga even<br />
kijken waar de ruimte zit. Nee, no problem. Komt goed. Ik eh.... ik bel je.<br />
Oké?<br />
(...)<br />
Ja.<br />
Dag Riet.
woensdag, mei 31, <strong>2006</strong><br />
Zappa in IJmuiden<br />
"Als koken je hobby is kun je dat beter thuis doen."<br />
Aldus Freek Slagwerk in het gastenboek <strong>van</strong> het<br />
etablissement aan de overzijde <strong>van</strong> de Schouwburg<br />
Velsen. Waarmee de Troupe een maand <strong>van</strong> kritisch<br />
restaurantbezoek op waardige wijze afsluit. Je kunt<br />
wel ludiek met de voet beschilderde bananenbladeren<br />
aan je muren hangen en penetrante fado's over je<br />
gasten uitstorten, maar als je als kokkin je<br />
ondermaatse tarbotjes in zes liter dillesaus laat<br />
verzuipen om te verbergen dat je ze gruwelijk hebt<br />
mishandeld, dan heb je de essentie <strong>van</strong> het<br />
restaurantwezen toch niet helemaal goed begrepen. Even stonden we in<br />
dubio: bellen we Johannes <strong>van</strong> Dam of de Dierenbescherming? En was het<br />
toeval dat Jan Peter Toetsenman met weemoed terugdacht aan dat<br />
optreden waar hij spontaan en letterlijk over zijn nek ging maar toch<br />
manmoedig doorspeelde? En wie legt zijn gastenboek trouwens in het<br />
toiLet? Het zou sowieso een avond met een hoog sissergehalte worden.<br />
Je laatste optreden (althans, in Nederland), daar wil je toch een<br />
knetterend feest <strong>van</strong> maken. You Wanna Go Out With A Bang, nietwaar?<br />
Met deinende mensenmassa's voor je neus, die luidkeels meeblèren,<br />
rollende lachsalvo's op je afvuren, die juichen dat het een aard heeft,<br />
Zinderend Zweet en Dampende Dans, en dan ook graag op rij drie een<br />
paar leuke jongedames in haltertopjes die denken "doe es gek" en geheel<br />
spontaan een Wet T-Shirt Contest beginnen. Groots en Meeslepend wil de<br />
Muzikant ten onder. Voor minder gaat de zon op, ja toch niet dan? Maar<br />
de zaal bleek halfvol, en het publiek leek ook nog eens voor het<br />
meerendeel te bestaan uit mensen die net de kalmerende werking <strong>van</strong><br />
het valiuminfuus hadden ontdekt. Je kan wel denken "vreet me maar op",<br />
maar als de klant geen trek heeft... Desalniettemin lekker geknald met z'n<br />
allen. As usual. En mijn lieve vrienden vonden het allemaal prachtig. Dus<br />
wat zal ik klagen? Joe mag nog een keertje op reis naar onze<br />
Oosterburen, en dan is het afgelopen uit. Wij bereiden ons voor op wat<br />
komen gaat. Harry Faust staat in een pot goeie grondverf, klaar om<br />
volgend seizoen afgelakt te worden. The Troupe gaat nog veel moois<br />
doen. Aan alle restauranthouders <strong>van</strong> Nederland: ik zou mijn gastenboek<br />
maar verstoppen. We'll Be Back!
donderdag, juli 06, <strong>2006</strong><br />
Tourist trap<br />
Ik ging naar Memphis om de Blues<br />
te zien.<br />
Te zien, ja.<br />
Horen kun je 'm hier ook. Elke<br />
zichzelf respecterende bluesartiest<br />
heeft zijn oeuvre inmiddels<br />
<strong>van</strong> vinyl in cd omgetoverd, dus<br />
zelfs in Polderland kun je je<br />
onderdompelen in snerpende<br />
zwaarmoedigheid.<br />
Maar ik wilde naar de Delta. Naar<br />
de boezem. Naar de zware,<br />
gonzende hitte. Ik wilde de<br />
Mississippi volgen, dwars door de<br />
eindeloze katoenvelden heen.<br />
Langs houten huizen waar oude<br />
mannen op de broeierige veranda<br />
hun zelfgebouwde gitaren<br />
liefdevol mishandelen, af en toe<br />
een jampot zelfgestookte<br />
moonshine aan de lippen zetten<br />
en mompelen dat "you ain't known the blues if y'ain't been po'.". Waar op<br />
elke hoek een harmonica huilt omdat zijn bespeler huilen moet.<br />
Goin' where the Southern cross the Dog: het vochtige land waar Robert<br />
Johnson zijn ziel aan de duivel verkocht om beter te kunnen spelen; waar<br />
WC Handy op een mooie dag de blues ontdekte toen hij een "lean, loosejointed<br />
Negro" hoorde tokkelen op een verlaten station; naar Indianola,<br />
waar B.B. King groot werd; naar Clarksdale, waar Muddy Waters volgroeide<br />
en waar Bessie Smith leegbloedde in het hospitaal wat nu het Riverside<br />
Hotel heet. Naar de juke-joints waar elke avond het feest losbarst. En<br />
natuurlijk all the way to Memphis, naar Beale Street, waar de blues tot<br />
wasdom kwam. Volgens de schrijver <strong>van</strong> The Blues Highway, een handige<br />
reisgids voor iedereen die Route 61 wil volgen <strong>van</strong> Natchez, Mississippi<br />
naar Memphis, Tennessee, is rijden door de Delta een haast heilige<br />
ervaring. "Elke stad, elke kruising, elke roestige treinwagon dompelt je<br />
onder in de blues." En daar hoop je natuurlijk ook op. Hoop op<br />
authenticiteit is de drijfveer voor elke romantisch aangelegde reiziger.<br />
Zijn we niet altijd op zoek naar dat volledig verlaten strandje waar je<br />
naakt kunt zwemmen en de liefde kunt bedrijven zonder dat iemand je<br />
ziet? Route 61 slingert zich weliswaar nog altijd door de eindeloze<br />
katoenvelden, maar de blues heeft het hoofd in de schoot <strong>van</strong> het Grote<br />
Geld gelegd. Clarksdale pocht met een Delta Blues Museum, Met Echte<br />
Wassen Muddy Waterspop In Authentieke Slavenhut. Acteur Morgan<br />
Freeman heeft er een juke-joint laten nabouwen, en Blues Alley wordt<br />
met opzet bouwvallig gehouden want Verval, Dat Is De Blues. Op de
kruising waar Robert Johnson zijn ziel verkocht staan twee foeilelijke<br />
plastic reuzengitaren, en diverse dorpen claimen dat Het Mysterie op hun<br />
kerkhof begraven ligt. Who cares about authenticity? Als er maar volk<br />
komt. Beale Street in Memphis blijkt één lange souvenirwinkel met café's<br />
ertussen, waar toeristen 's avonds naartoe snellen om er 's nachts<br />
zwalkend weer weg te gaan, met in de ene hand een leuke B.B. King beer<br />
mug en in de andere een Elvis Presley Zonnebril. 10 tegen 1 dat ze een<br />
tweederangs bandje de blues hebben horen verkloten. En daar veel te<br />
veel voor betaald hebben. Ik zie er Ruby Wilson. Ze treedt op in<br />
franchise-onderneming B.B. King's Blues Club, en heet een top-act te zijn.<br />
De aankondiging <strong>van</strong> de in alligator suit gestoken speaker wekt hoge<br />
verwachtingen. De huisband speelt best lekker, hoewel covers. Onder luid<br />
gejuich betreedt een dikke zwarte dame het podium en werkt een<br />
ongeinspireerde set af. Na elk nummer probeert ze haar nieuwe cd door<br />
je strot te douwen en ze kijkt nog net niet op haar horloge om te zien<br />
hoe lang ze nog moet; ze heeft nog een gig in het casino, en dat betaalt<br />
beter. Jammer, want ze heeft een dijk <strong>van</strong> een stem. Als alligator suit<br />
vervolgens een soort polonaise met het vrouwelijke deel <strong>van</strong> het publiek<br />
begint te organiseren, lijkt het mij hoog tijd te vertrekken. Teruglopend<br />
naar het hotel schiet mij een nummer <strong>van</strong> B.B. King te binnen. The Thrill<br />
Is Gone. De blues ook.
zaterdag, juli 15, <strong>2006</strong><br />
Zappa naar Duitsland II<br />
Rock & Roll en Een Gezinsleven zijn twee grootheden die<br />
al sinds lengte <strong>van</strong> dagen op gespannen voet met elkaar<br />
staan. En dan druk ik me nog diplomatiek uit. Dring aan<br />
op mijn eerlijkheid en ik roep zonder scrupules: als Adam<br />
destijds die Truus met die Appel niet was tegengekomen<br />
had ie een Gibson Les Paul uit de Boom der Kennis<br />
gesneden, was ie de eerste rockgitarist geworden, had<br />
slangenleren laarzen gedragen, had wel kinderen verwekt<br />
maar daar geen weet meer <strong>van</strong> gehad en was ons een<br />
hoop Bijbelse Ellende bespaard gebleven. En passant had<br />
ie waarschijnlijk ook nog even het bier uitgevonden en<br />
hadden we niet hoeven wachten tot de Middeleeuwen,<br />
maar daar gaat het nu even niet om.<br />
Toen ik mijn Lief vertelde dat The Troupe een<br />
weekendje Duitsland ging doen om aldaar het Culturele<br />
Erfgoed <strong>van</strong> Frank Zappa te verbreiden, riep zei al ver<br />
vóór ik uitgepraat was: da’s mooi, ik ga niet mee, jullie<br />
feestje, it’s a man’s thing. Ook na enig laf aandringen<br />
bleek zij niet te vermurwen. Ik heb niet alleen een hele<br />
mooie vrouw, ze is ook nog es heel intelligent. Je moet<br />
het maar treffen in het leven.<br />
Zappa Naar Duitsland moest een Band-ding zijn, vond ze,<br />
en daar had ze ook groot gelijk in. Want zonder de door<br />
de jaren heen met bittere strijd bevochten<br />
vrouwenverworvenheden ook maar enigszins tekort te<br />
willen doen: er zijn dingen Die Een Man Alleen Moet<br />
Doen. Voor sommigen is dat vissen, anderen vinden dat<br />
bij dames <strong>van</strong> bedenkelijke zeden of in het schaakcafé<br />
om de hoek; voor mij is dat On The Road To Rostock met<br />
Die Gasten Van De Band. Vrouwen toegestaan mits wel<br />
de prioriteiten goed kunnende onderscheiden graag.<br />
Als ik de luxe touringcar in het vizier krijg, zie ik de<br />
schoen al wringen: Hij Zit Vol Met Gezin. Ik tel in de gauwigheid een stuk<br />
of wat echtgenotes, één oma en toch minstens drie kinderen, terwijl, in<br />
een bus heb je aan kinderen alleen wat als ze kunnen klaverjassen.<br />
Algemeen bekend verondersteld feit.<br />
Ik Voel Een Bui Hangen.<br />
Het betreden <strong>van</strong> de bus komt mij onmiddelijk te staan op twee strenge<br />
aanwijzingen <strong>van</strong> een mij vagelijk bekende vrouw, die mij sommeert mijn 6<br />
kouwe kletsflessen Weisswein niet in de breedte maar in de lengte in het<br />
bagagerek te deponeren en dat ik de rest <strong>van</strong> mijn spullen maar daar<br />
linksachter het koffiezetapparaat moet leggen. Terwijl ik toch echt
niemand om advies heb gevraagd. Mogen we dat even lekker zelf<br />
uitmaken, ja? Wie was hier nou <strong>van</strong> de Band En De Rock&Roll Of Hebben<br />
We Inene Besloten Met Het Hele Gezin Naar Walibi Te Gaan Toen Ik Effe<br />
Niet Keek?!<br />
Om 12 uur sneuvelt de eerste fles. Om 13 uur besluit ik even de blaas te<br />
legen op het bustoilet, klim daartoe over een paar benen en verdekt<br />
opgestelde kinderspeeltjes (rolschaatsen in een bus: levensgevaarlijk!) en<br />
loop tegen Een Echtgenote op die mij toekijft Dat Ik Zittend Moet Plassen<br />
Anders Zitten Zij Op Een Natte Bril.<br />
Ik tel even tot 10.<br />
Loop vervolgens door naar het toilet, ga op de bril staan, pis in de<br />
vuilnisbak en bijt op mijn tong om verdere escalatie te voorkomen. We<br />
moeten nog een weekend, nietwaar?<br />
As we speak wordt Zijlstra door Een Echtgenote aangesproken op het<br />
soort sokken waarmee hij <strong>van</strong> huis is vertrokken, terwijl ze met een<br />
Wettie de chocoladewangen <strong>van</strong> haar zoontje zit schoon te poetsen.<br />
Twee stoelen verderop filosofeert Rutger Saxofoon: A bus can become a<br />
very narrow space.<br />
Ik voel een geinspireerde nieuwe rock&rollsong opborrelen.
maandag, juli 17, <strong>2006</strong><br />
Zappa naar Duitsland III: Den Totalen Joe<br />
Hoeveel het er waren weten we niet.<br />
Ikzelf dacht 800, Jan Peter Toetsenman, die sowieso met<br />
een groot optimisme in het leven staat, houdt het op<br />
2000. Max Mix heeft gelukkig ruim de tijd gehad ze te<br />
tellen terwijl wij nog met het duitse monitorsysteem<br />
stonden te stoeien, en komt op 2500.<br />
Zappafans.<br />
Zappafanaten, Zappafreaks. Langebaardgoeroes,<br />
Alternatieve Jongeren Aan Wie Nog Niet Verteld Is Dat De<br />
Punk Al Heel Lang Geleden Gesneefd Is, en handenvol<br />
lookalikes: de beroemde Zappasnor en –sik lijkt hier de<br />
nieuwe trend in coiffure. En ze hebben er allemaal zin in.<br />
Onze luxe touringcar ziet er <strong>van</strong> binnen al een stuk<br />
minder luxe uit en het toilet begint ook al een geur te<br />
verspreiden alsof iemand er drie jaar geleden zijn<br />
schoonmoeder in verdronken heeft, maar toch draaien<br />
hoofden nieuwsgierig onze kant op als Ron Buschauffeur<br />
ons het terrein opdraait. Het muzikantendeel der<br />
passagiers weet en voelt: Wij Komen Hier Iets Bijzonders<br />
Doen. Tot aan het moment suprème hullen we ons in een<br />
ontspannen gelatenheid.<br />
Nu is een festival geen festival als er niet <strong>van</strong> alles mis<br />
gaat.<br />
Het slechte nieuws: er is een band uitgevallen. Een<br />
formatie uit Indonesië heeft voor de derde<br />
achtereenvolgende keer geen visum kunnen<br />
bemachtigen, waardoor de reikhalzende toeschouwer<br />
ook dit jaar weer verstoken blijft <strong>van</strong> een ongetwijfeld<br />
boeiende versie <strong>van</strong> The Black Page op de gamelan. Het<br />
goede nieuws: er is een band uitgevallen. Daardoor<br />
kunnen wij ons hele kunstje vertonen en hoeven we ons<br />
niet aan de anderhalfsuurlimiet te houden.<br />
We zullen uiteindelijk dik tweeëeneenhalf uur beuken. And no change of<br />
underwear. De aankondiging “ladies and gentlemen, the name of this<br />
piece is Joe’s Garage” wordt ont<strong>van</strong>gen met een mengeling <strong>van</strong><br />
enthousiasme en ongeloof: gaan die maffe Holländer wirklich den totalen<br />
Joe spielen?! Ja, dat gingen ze. En niet zo’n beetje ook!<br />
We hoeven niet eens op stoom te komen. Vanaf de allereerste noot snijdt<br />
Zappa’s musical extravaganza door de avondlucht. Zappa zoals Zappa<br />
bedoeld is. Whatever Dweezil says. De hele flikkerse band staat op scherp<br />
en gives the audience exactly what they came for. Alles valt op zijn plek.<br />
Er worden laatjes opengetrokken die nog niet eerder zijn aangesproken.
En we hadden toch altijd al een behoorlijke apothekerskast bij ons. Solo’s<br />
knallen, het slagwerktuig ronkt, de vlam slaat snoeihard in de pan en we<br />
weten het al snel: We Hebben Ze Ontzettend Bij De Ballen.<br />
Ik overzie zo nu en dan het slagveld en zie louter extatische koppen die<br />
vol overgave staan mee te blèren. Kijk ik om me heen, zie ik 7 muzikanten<br />
ontzettend mooi staan wezen. Omdat ze zo godvergeten lekker staan te<br />
spelen en zo ongegeneerd staan te kicken op de crowd. En is het het<br />
eerste biertje of zweeft iedereen een paar centimeter boven het podium?<br />
Backstage wordt het steeds drukker met festivalmedewerkers en<br />
muzikanten die voelen: hier gebeurt iets. Het wordt kippenvel als ik de<br />
sleutelzin "Music is the Best" niet eens meer hoef uit te spreken: het<br />
gejuich maakt het onmogelijk en ook niet meer noodzakelijk. We weten<br />
allemaal dat dat klopt.<br />
Maar het wordt pas echt grote natte brokken in de keel als Milan Gitaar<br />
zijn ultieme solo speelt in Watermelon in Easter Hay. Groots is slechts één<br />
woord dat te binnen schiet. Aan het eind toont hij zijn gitaar aan de<br />
hemelen; het orgasme in het publiek is oorverdovend. We moeten nog<br />
twee keer terug, en als we uiteindelijk moegestreden en licht wazig het<br />
podium afdalen wacht ons het diepe respect <strong>van</strong> onze collega-muzikanten.<br />
We’ve definitely done it!<br />
As we speak zitten we in de file bij Hamburg. 12 uur later en terug op<br />
aarde. Om mij heen worden sterke verhalen uitgewisseld over ons<br />
concert, en ik weet dat dit de verhalen zijn die over een jaar of wat in<br />
een andere kleedkamer voor een ander concert met andere muzikanten<br />
nog sterker verteld gaan worden.<br />
Een paar stoelen verderop wordt echter ook al druk gebrainstormd over<br />
Harry Faust.<br />
Deze band is nog lang niet klaar.
zondag, juli 30, <strong>2006</strong><br />
Producers...<br />
In mijn favoriete filmcomedy aller tijden, The Producers, probeert een op<br />
geld belustte Broadwayproducer met opzet een flop te produceren. Hij<br />
zoekt daartoe het slechtste script dat er te vinden is en komt uit bij de<br />
musical Springtime for Hitler, geschreven door een geflipte ex-Nazi. Na<br />
het aanstellen <strong>van</strong> de slechtst denkbare regisseur moet men op zoek naar<br />
de meest ongeschikte hoofdrolspeler. De auditiescene die volgt is<br />
hilarisch: een podium vol would-be Hitlers die met overgave staan te<br />
siegheilen en vervolgens één voor één A Wandering Minstrel I moeten<br />
kwelen.<br />
Regisseur Mel Brooks toont met die scene niet alleen zijn bizarre fantasie,<br />
maar ook zijn vooruitziende blik; de rol gaat uiteindelijk niet naar een<br />
serieuze acteur, maar naar een toevallige passant, een ongelooflijke Hip,<br />
<strong>van</strong> wie je zeker weet: dat wordt nooit een Hitler. De devaluatie <strong>van</strong> het<br />
acteursvak in één briljante vondst.<br />
Toevallige passanten, mensen die <strong>van</strong> straat worden gepikt voor een<br />
hoofdrol; een fenomeen waar we al lang niet meer <strong>van</strong> staan te kijken.<br />
Tegenwoordig kun je een rol in een film cadeau krijgen bij een pak<br />
maandverband. Elke omroep heeft zijn eigen televisietalentenjacht; als je<br />
niet kunt zingen of acteren maak je een grotere kans op een podium<br />
terecht te komen dan iemand die een <strong>van</strong> god gegeven talent heeft. Stel<br />
je toch eens voor welke rampen zich zouden voltrekken als je een<br />
dergelijke selectieprocedure zou loslaten op de plastische chirurgie. Of<br />
de atoomwetenschap.<br />
Musicalpygmee Andrew Lloyd Webber gaat zich nu ook op de Openbare<br />
Talentenjacht storten. Hij heeft een hoofdrolspeelster nodig voor zijn<br />
nieuwe versie <strong>van</strong> The Sound of Music. Hij had al een Echte Actrice, maar
die bleek te duur... Dus nu gaat ie vissen in de Grote Vijver Der<br />
Onbekenden.<br />
De komende weken kunnen we smullen <strong>van</strong> kuddes kwelende nonnen, die<br />
op bordkartonnen bergweiden de toonladder in de juiste volgorde<br />
proberen te zingen. Duizenden Maria's met haltertopjes en navelpiercings<br />
gaan een poging doen de herinnering aan Julie Andrews te laten<br />
verbleken. Ik verwacht veel <strong>van</strong> de workshop Kinderopvoedkunde en<br />
verheug me nu al op het onderdeel Baron von Trappneuken.<br />
In de film <strong>van</strong> Mel Brooks wordt Springtime for Hitler een box-office hit<br />
en gaat de producer failliet. Dankzij die <strong>van</strong> de straat geplukte Hip.<br />
Wij blijven hopen.
zaterdag, augustus 26, <strong>2006</strong><br />
De Mannetjes<br />
Mannetje Wilders, Mannetje Pastors, Mannetje Nawijn en Mannetje<br />
Herben zaten, op een herfstachtige zomerdag, aan de stamtafel <strong>van</strong> De<br />
Opgewarmde Prak achter een hassebassie te klessebessen. Buiten<br />
striemde de regen de gevels dat het een aard had, putdeksels werden<br />
door het wassende water uit hun voegen gelicht, een enkele onzalige<br />
wandelaar trachtte met de moed der wanhoop zijn paraplu tegen de<br />
windvlagen te beschermen.<br />
"Kijk, daar gaat er weer een" constateerde Mannetje Nawijn.<br />
"Als het aan mij ligt niet lang meer" riposteerde Mannetje Wilders.<br />
"Waarom dragen ze toch in godsnaam een jurk?" vroeg Mannetje Pastors.<br />
"Doe mij nog maar een hassebassie", zei Mannetje Herben.<br />
Een langsrazende auto deed het water in de plassen hoog opspatten. De<br />
man in de jurk bleef tot op het bot doorweekt achter, een licht<br />
verontwaardigde maar berustende blik in de ogen.<br />
"Van mijn partij mogen ze straks geen moskeeën meer bouwen" pochte<br />
Mannetje Pastors.<br />
"Ja, ik heb het ook niet zo op die rare torentjes <strong>van</strong> ze", beaamde<br />
Mannetje Nawijn.<br />
"Ik ga in mijn programma zetten dat ze er de komende vijf jaar niet in<br />
mogen", sneed Mannetje Wilders op.<br />
"Iemand anders nog een hassebassie?", vroeg Mannetje Herben.<br />
"Staat jouw programma trouwens al op internet?", vroeg Mannetje Wilders<br />
valsig.<br />
"Ik heb nog geen programma als zodanig", bitste Mannetje Pastors terug,<br />
"maar ik sta wel als één man achter ons land".<br />
"O, maar ik ook!" deed Mannetje Nawijn een duit in het zakje. "Ik wil zelfs<br />
een betere toekomst voor iedereen in Nederland!"<br />
"Ik wil anders ook een beter Nederland, hoor!" Mannetje Wilders kon het<br />
slecht hebben als er werd getwijfeld aan zijn oprechte, Messiaanse<br />
bedoelingen.<br />
"Harry, doe er hier nog vier" schalde Mannetje Herben door de donkere<br />
kroeg. Met een kort knikje <strong>van</strong> zijn nurkse hoofd beaamde de uitbater <strong>van</strong><br />
de Opgewarmde Prak de ont<strong>van</strong>gst <strong>van</strong> de bestelling en dook onder de<br />
bar om een verse fles op te duikelen.<br />
"Ik wil minder bureaucratie voor de burger" zei Mannetje Nawijn.<br />
"Ik ook", zei Mannetje Pastors.<br />
"Ik ook", zei Mannetje Wilders.<br />
"Wat zit je haar geestig" zei Mannetje Herben.<br />
"En veiligheid! De burger heeft recht op meer veiligheid!" Mannetje<br />
Wilders was op stoom.<br />
"Veilgheid, zeker!" stoomde Mannetje Pastors mee.<br />
"Voel jij je nog veilig in je eigen land, Harry?, informeerde Mannetje<br />
Nawijn op amicale wijze bij de uitbater, die net kwam aansukkelen met<br />
een blad bolstaande borrels. Mannetje Nawijn stond zich er op voor dat<br />
hij goed overweg kon met het Gewone Volk.<br />
De uitbater fronste even de wenkbrauwen ten teken <strong>van</strong> nadenken; een
handeling waarbij zijn rode hoofd zich vertrok tot een pijnlijke grimas die<br />
deed vermoeden dat nadenken niet behoorde tot zijn dagelijkse<br />
bezigheden.<br />
"Bof", zei hij, en slofte met een licht schouderophalen terug naar de<br />
toog.<br />
"Als Pim me hier zo zou zien zitten", zuchtte Mannetje Wilders.<br />
"Ik mis hem nog elke dag", sipte Mannetje Pastors.<br />
"Bij elke beslissing sta ik even bij hem stil", snerpte Mannetje Nawijn.<br />
"Proost" zei Mannetje Herben.<br />
"Proost" zei Mannetje Nawijn.<br />
"Proost" zei Mannetje Pastors.<br />
"Proost" zei Mannetje Wilders.<br />
Buiten kraakte een dakgoot onder het gewicht <strong>van</strong> het water.<br />
Het had nog nooit zo hard geregend.<br />
Tranen geplengd uit de hemel.
maandag, september 25, <strong>2006</strong><br />
Levende Muziek<br />
Omdat ik Snode Zappaplannen heb met Orkest De Volharding hees ik het<br />
Luilekkerlijf <strong>van</strong>avond op de stadsfiets teneinde bij het Moderne<br />
Muziekgebouw Aan Het IJ te geraken.<br />
Ik wist <strong>van</strong> het bestaan maar was er tot mijn grote schaamte nog niet<br />
geweest. Enorme Loftuitverhalen waren mij ter ore gekomen; kwaliteit <strong>van</strong><br />
Architectuur, Interior Design, Akoestiek en Uitzicht was zichzelf zodanig<br />
vooruit gesneld dat de prijs <strong>van</strong> het eerste Biertje mij niet eens<br />
verbaasde. Reikhalzend ligt het Muziekmekka aan het Meer <strong>van</strong><br />
Amsterdam, haar grote hardhouten terras uitgestrekt tot ver in de<br />
woelige stadsbaren. De ideale peinsplek voor één Westmalle Dubbel en<br />
een weemoedige bui.<br />
Maar we kwamen voor de Kunst, en niet voor een ouderwetse pot<br />
navelstaren, wat hamer!<br />
Steve Reich (U weet wel) heeft de respectabele leeftijd <strong>van</strong> 70 lentes<br />
bereikt en dat moest gevierd, dus kosten noch moeite.<br />
Nu is de muziek <strong>van</strong> Meneer Reich een aspect waar mijn opvoeding de<br />
afgelopen decennia geen enkele aandacht aan heeft besteed. Van alles<br />
heb ik beluisterd, geprobeerd, in de armen gesloten of te licht bevonden;<br />
Minimalist Reich hoorde daar domweg niet bij.<br />
Dat kon dus best eens een spannende avond worden.<br />
Het concert <strong>van</strong>gt aan met Stuk 1, voor 3 (drie) marimba's, een tweetal<br />
Glockenspielen en een pianeur. Het heeft een zekere hypnotiserende<br />
werking als je de ogen sluit en niet luistert naar de adem <strong>van</strong> je<br />
zwaarbehaarde, licht autistische buurman, die voortdurend naar de hand<br />
<strong>van</strong> zijn -ik schat- eerste date zit te graaien.<br />
Leven Volgens Van <strong>Deursen</strong>: Probeer nooit je muzikale obsessie aan je<br />
eerste date op te dringen als die zich bevind buiten het Top-of-the-Popsidioom;<br />
prille relaties hebben om minder bakzeil gehaald.<br />
Stuk 2 blijkt geschreven voor maar liefst 6 (zes!) marimba's. Qua compositie<br />
kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat we Stuk 1 opnieuw horen<br />
maar dan voor veel meer plankjes, maar het geeft mij in elk geval de tijd<br />
het interieur aan een diepgaand onderzoek te onderwerpen. (Ikea, maar<br />
dan dat alle onderdelen wél in de doos zaten.)<br />
Achter me hoor ik een Gestudeerde Bewijsdochter tegen haar We-<br />
Hebben-Je-Excusez-Le-Mot-Niet-Voor-Niets-Cultureel-Opgevoedmoeder<br />
googelen dat dit het Eerste Stuk was waarin de Componist Reich zich <strong>van</strong><br />
zijn Harmonische Kant liet zien maar dat zij niet begrijpt waar dat 'm in zit.<br />
Ik zwijg wijzelijk, terwijl rechts <strong>van</strong> mij een goed gestylde homosuele<br />
medemens verzucht dat ze <strong>van</strong>avond dat Stuk met die 16 (zestien!)<br />
microfoons niet doen. Leven is afzien. Ik droom mij door nóg een<br />
marimbageval om uiteindelijk (goddank!) toch nog waar te krijgen voor
mijn 20 uien; de Volharding speelt Herr Reich's City Life indrukwekkend.<br />
Na afloop sta ik te socializen in een groepje aanhang alwaar een<br />
laaggevooisde vrouw roept dat ze ontevreden is omdat er in Stuk 2 in maat<br />
9 en maat 34 een aantal Chromatische Toevoegingen zat.<br />
Chromatische Toevoegingen, het moet toch niet gekker worden!<br />
Ik hoor Percussiebrij, maar deze vrouw hoort Misplaatste Chromatische<br />
Toevoegingen waar ze niet horen! Het zal je gebeuren.<br />
Op mijn vraag wat ze daar mee bedoelt slaan helaas al haar openingen<br />
dicht.<br />
Haar langbehaarde vriend biedt soelaas: Chromatische Toevoegingen zijn<br />
Noten Die de muzikanten niet behoren te spelen waardoor de Vorm als<br />
Zodanig Dermate Verstoord wordt dat je niet meer kunt spreken <strong>van</strong> het<br />
Authentieke Werk als Zodanig.<br />
Een percussionist die even het verkeerde houtje raakte, dus.<br />
De Kunst is in ons land levender dan ooit...
vrijdag, november 03, <strong>2006</strong><br />
Drank en Spelen<br />
Rock 'n Roll en alcohol lopen al sinds de eerste beroering <strong>van</strong> de<br />
elektrieke gitaar hand in hand door Muziekland, met een sliert Verboden<br />
Middelen vrolijk huppelend in hun kielzog.<br />
Nu hou ik zelf ook wel <strong>van</strong> een biertje, en ik laat voor zoiets als een Live<br />
Optreden een mooie Witte Wijnsituatie niet aan de snuffel voorbijgaan,<br />
maar: nooit voorbij het point of no return. 'Drank doet goed spelen' klinkt<br />
stoer, maar is waarschijnlijk bedacht door een gitarist wiens vingers pas<br />
ophielden met trillen nadat er een litertje JD was weggeklokt.<br />
Alcohol, hoe lekker ook, heeft één nare bijwerking: het stompt de zinnen<br />
af. En laat je die nou net nodig hebben om een beetje overtuigend een<br />
publiek te kunnen platspelen. Ik heb wel eens gewerkt met een<br />
toetsenrammer die hem voor een optreden behoorlijk wist te raken,<br />
vervolgens achter zijn Hammond kroop, als een dolle over de toetsen<br />
vloog, zich niet storend aan tempo, ritme of welke andere afspraak dan<br />
ook, een complete band in zijn vrije val meesleurend, om vervolgens te<br />
concluderen dat ie echt "een te gekke groove" had gehad die avond.<br />
Drank maakt dover dan je lief is.<br />
Dat bleek ook gisteravond in Paradiso, alwaar country-rockdiva Lucinda<br />
Williams twee uitverkochte inhaalconcerten speelde. In mei waren ze<br />
gecanceled. Ik vermoed omdat Lucinda toen <strong>van</strong> het een of ander zat af<br />
te kicken. Lucinda houdt wel <strong>van</strong> de Spullen, en dat moet ze helemaal zelf<br />
weten. Maar ik zou willen zeggen: val mij er niet mee lastig.<br />
We hebben de vrouw een half uur aangehoord. Toen kwamen we tot de<br />
droevige conclusie dat Lucinda haar positieven in de koelkast <strong>van</strong> de<br />
kleedkamer had laten liggen. Bonnie st. Claire met een akoestische gitaar.<br />
Niet vooruit te branden, en met dito band! De grijze duif achter de<br />
potten en pannen zat te trippen op een gezinsverpakking bèta-blokkers,<br />
de bassist stond nog net niet de vellen <strong>van</strong> het plafond te staren. De<br />
enige die zijn zaken voor elkaar leek te hebben was de gitarist, maar die<br />
had dan ook 12 (twaalf!) gitaren tot zijn beschikking en hou die maar eens<br />
allemaal uit elkaar.<br />
Eindeloze reeksen ongeinspireerde<br />
coupletrefreincoupletrefreincoupletrefreinslotakkoord neuzelde Lucinda<br />
<strong>van</strong> haar tekstvellen want ja, als je zo <strong>van</strong> de Saus houdt dan houden de<br />
hersenen wel vocht maar geen tekst meer vast. En wie na het tweede<br />
liedje al haar merchandise begint aan te prijzen, die verdient het niet dat<br />
de die hard fans zich in onmogelijke bochten wringen om het toch een<br />
goed concert te vinden.<br />
Sneu. Sloom. Saai. Zonde <strong>van</strong> het geld.<br />
Ik ben nog nooit zo snel bij een concert weggelopen.<br />
Het meisje bij de garderobe <strong>van</strong>gt onze mopperpotterij op.
"Dronken? Dan hebben jullie nog mazzel", zegt ze lief.<br />
"Gisteren was ze knetterstoned."
zaterdag, december 16, <strong>2006</strong><br />
Opblijven<br />
We schrijven 1959. Een kleine ééngezinswoning in Utrecht...<br />
-"Ritaatje!? Zeven uur! Tandjes poetsen en naar bed!"<br />
-"Nee!"<br />
-"Vooruit, niet zeuren nou, 't is allang bedtijd."<br />
-"Nee!"<br />
-"Ritaatje, je bent al veel te lang op, hup!"<br />
-"Dikke vinger!"<br />
-"Wat zeg jij daar, jongedame?"<br />
-"Dikke vinger!"<br />
-"Pas op hoor! En nou die tv uit en naar boven."<br />
-"Doe het lekker toch niet!"<br />
-"Ga je luisteren naar papa?"<br />
-"Nee!"<br />
-"Moet papa bij je komen?"<br />
-"Durf je toch niet."<br />
-"Rita, als je daar nog langer blijft zitten wordt papa heel boos."<br />
-"Poep!"<br />
-"Nog even en je krijgt een pak voor je broek."<br />
-"Nee hoor."<br />
-"Reken maar. Papa is geen kwajongen."<br />
-"Doe je toch niet."<br />
-"O nee?"<br />
-"Durf je niet."<br />
-"Moet jij eens opletten."<br />
-"Dan vertel ik het aan de meester."<br />
-"Wat zeg jij?"<br />
-"Dan vertel ik de meester dat je me, dat je me, eh, dat je meeeeeh<br />
mishandelt."<br />
-"..."<br />
-"Dat je me slaat en dan belt ie de politie en dan ga je in de cel en dan<br />
vliegt die cel in de brand en dan ga je verbranden. Of hij zegt dat je hier<br />
niet meer mag wonen omdat je stom bent en dan pakt ie je paspoort af<br />
en dan kom je nóóóóóit meer terug. Of hij stuurt je naar een heel ver<br />
land en dan gaan ze je heel lang martelen totdat je helemaal dood bent.<br />
Lekker puh."<br />
-....."Nou vooruit, nog een half uurtje dan."