Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
je?” “Makarov.” “En jij?” “Kozlov, Fokanov, Morozov...”<br />
Ze was teg<strong>en</strong> iedere<strong>en</strong> vri<strong>en</strong>delijk <strong>en</strong> zei teg<strong>en</strong> Lev Nikolajevitsj:<br />
“Ach, wat e<strong>en</strong> fijne jong<strong>en</strong>s!” Lev Nikolajevitsj<br />
glimlachte <strong>en</strong> sprak met haar in e<strong>en</strong> vreemde taal.<br />
“ Wel, ga nu naar huis <strong>en</strong> God zeg<strong>en</strong>e jullie.” zei Lev Nikolajevitsj.<br />
En wij, in e<strong>en</strong> vrolijke bui, bedankt<strong>en</strong> hem uitbundig<br />
voor de cadeautjes <strong>en</strong> de mevrouw voor de snoepjes<br />
<strong>en</strong> ging<strong>en</strong> met z’n all<strong>en</strong> in e<strong>en</strong> opperbeste stemming naar<br />
huis.<br />
18<br />
Over oorlog <strong>en</strong> trouw<strong>en</strong><br />
De derde l<strong>en</strong>te kwam in het land <strong>en</strong> onze school werd<br />
geslot<strong>en</strong>. Het viel ons moeilijk van Lev Nikolajevitsj te<br />
scheid<strong>en</strong>. Maar dat moest nu e<strong>en</strong>maal. Wij war<strong>en</strong> inmiddels<br />
hele knap<strong>en</strong> geword<strong>en</strong> <strong>en</strong> war<strong>en</strong> op het land nodig.<br />
Als we daar werkt<strong>en</strong> war<strong>en</strong> onze gedacht<strong>en</strong> nog steeds bij<br />
de school <strong>en</strong> bij Lev Nikolajevitsj. In de zomermaand<strong>en</strong><br />
zag<strong>en</strong> we hem maar heel soms omdat er juist die tijd het<br />
hardst op het land gewerkt moest word<strong>en</strong> <strong>en</strong> je nauwelijks<br />
meer aan andere ding<strong>en</strong> d<strong>en</strong>k<strong>en</strong> kon. Alle<strong>en</strong> op de zondag<strong>en</strong><br />
<strong>en</strong> de feestdag<strong>en</strong> – waarop te werk<strong>en</strong> als zondig gezi<strong>en</strong><br />
werd – zag<strong>en</strong> we elkaar nog. Dan liep<strong>en</strong> we naar hem toe<br />
<strong>en</strong> speeld<strong>en</strong>, kletst<strong>en</strong> <strong>en</strong> lacht<strong>en</strong> weer met hem.<br />
Op e<strong>en</strong> keer zat<strong>en</strong> we bij hem op de veranda. Ik weet niet<br />
96