Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
del<strong>en</strong>. Op e<strong>en</strong> avond bleef Lev Nikolajevitsj staan to<strong>en</strong> we<br />
erg<strong>en</strong>s liep<strong>en</strong>, <strong>en</strong> wij ook. Hij wees, zo sche<strong>en</strong> het, naar e<strong>en</strong><br />
belangrijke vondst: e<strong>en</strong> rondslinger<strong>en</strong>d stuk touw.<br />
“Laat iemand dat touw e<strong>en</strong>s oprap<strong>en</strong>. Het kan erg<strong>en</strong>s voor<br />
di<strong>en</strong><strong>en</strong>.” “Waarvoor dan wel ?” “Wat bedoel<strong>en</strong> jullie met<br />
waarvoor? Je kan het om e<strong>en</strong> zak do<strong>en</strong> of je bretels ermee<br />
vastknop<strong>en</strong>. Als iemand ernaar vraagt heb je het <strong>en</strong> hoef je<br />
er niet naar te zoek<strong>en</strong>.” Niemand raapte het op. Ik hing de<br />
grapjas uit <strong>en</strong> raapte het op <strong>en</strong> mete<strong>en</strong> di<strong>en</strong>de het om mijn<br />
gescheurde zak, waar mijn middagmaal uit gevall<strong>en</strong> was,<br />
vast te bind<strong>en</strong>.<br />
We liep<strong>en</strong> verder. Plotseling kwam Kozlov met de vraag op<br />
de propp<strong>en</strong>: “Lev Nikolajevitsj, is het goed om rijk te zijn ?<br />
Hoe moet je rijk word<strong>en</strong>?”<br />
Lev Nikolajevitsj keerde zich om <strong>en</strong> zei: “Wanneer je werkt<br />
probeer dan elke dag vijf kopek<strong>en</strong> van je arbeid te spar<strong>en</strong><br />
<strong>en</strong> als je dan dertig jaar geleefd hebt, rek<strong>en</strong> het dan maar<br />
uit, dan heb je veel geld.”<br />
We war<strong>en</strong> bij het dorp gekom<strong>en</strong> <strong>en</strong> Lev Nikolajevitsj als<br />
gids, bracht iedere<strong>en</strong> naar huis. Hij vond het interessant<br />
bij iedere<strong>en</strong> door het raam te kijk<strong>en</strong>, waar ze hun avondmaal<br />
hadd<strong>en</strong>, waar ze ging<strong>en</strong> slap<strong>en</strong> <strong>en</strong> waar ze al sliep<strong>en</strong>.<br />
To<strong>en</strong> we bij ons huis kwam<strong>en</strong> brandde er nog licht. Door<br />
het raam kon je zi<strong>en</strong> dat mijn vader, Kandaoerov <strong>en</strong> Tit<br />
Boriskin er nog zat<strong>en</strong>. Ze deeld<strong>en</strong> kaart<strong>en</strong> <strong>en</strong> speeld<strong>en</strong> om<br />
geld. Lev Nikolajevitsj keek langer <strong>en</strong> zei: ”Bij jullie kaart<strong>en</strong><br />
ze <strong>en</strong> spel<strong>en</strong> ze om geld. Tot zi<strong>en</strong>s!” “Tot zi<strong>en</strong>s, Lev Niko<br />
65