Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
vuist naar het uiteinde. Misschi<strong>en</strong> leek het maar zo, maar<br />
destijds was ik ervan overtuigd dat hij deze streek uithaalde<br />
zodat ik het paard zou winn<strong>en</strong>. Mijn hand kwam zo ook<br />
werkelijk bij het bov<strong>en</strong>ste uiteinde. Ik had gewonn<strong>en</strong>!”<br />
“Gelukskind!”zei Lev Nikolajevitsj.<br />
Iedere<strong>en</strong> b<strong>en</strong>ijdde mij. Ik kreeg het paard <strong>en</strong> bracht het naar<br />
huis. Het was e<strong>en</strong> werkpaard. Het di<strong>en</strong>de ons e<strong>en</strong> tijdje <strong>en</strong><br />
to<strong>en</strong> verruilde mijn vader het voor e<strong>en</strong> ander.<br />
Ik weet niet hoe Lev Nikolajevitsj op het idee was gekom<strong>en</strong><br />
e<strong>en</strong> paard te verlot<strong>en</strong>. Misschi<strong>en</strong> was het overbodig geword<strong>en</strong>.<br />
Ik heb dit voorval niet verzonn<strong>en</strong>.<br />
Op e<strong>en</strong> andere keer bedacht hij weer iets anders. Het was<br />
teg<strong>en</strong> de vast<strong>en</strong>tijd. Rond het middaguur had de zon al veel<br />
kracht. Wij ging<strong>en</strong> met Lev Nikolajevitsj wandel<strong>en</strong>. Op de<br />
weg lag paard<strong>en</strong>mest. We sprak<strong>en</strong> met hem over allerlei<br />
ding<strong>en</strong>, over van alles in de wereld, maakt<strong>en</strong> grapp<strong>en</strong> over<br />
hem, <strong>en</strong> hij over ons <strong>en</strong> bedacht voor ons allerlei gekke nam<strong>en</strong>.<br />
Wij kwam<strong>en</strong> niet meer bij van het lach<strong>en</strong>.<br />
Plotseling bleef hij staan <strong>en</strong> zei: “Kijk hier twee hop<strong>en</strong><br />
paard<strong>en</strong>mest; dat is nuttig spul, het is baar geld!” Opnieuw<br />
moest<strong>en</strong> wij lach<strong>en</strong> om Lev Nikolajevitsj.<br />
“Ja lat<strong>en</strong> we in de mest woel<strong>en</strong>, misschi<strong>en</strong> ligt er wel e<strong>en</strong><br />
schat onder begrav<strong>en</strong>!” Maar Lev Nikolajevitsj werd ernstig<br />
<strong>en</strong> zei: “Deze hop<strong>en</strong> zijn op zichzelf al e<strong>en</strong> schat. Als<br />
we er veel van verzamel<strong>en</strong> kunn<strong>en</strong> we er veel m<strong>en</strong>s<strong>en</strong> mee<br />
te et<strong>en</strong> gev<strong>en</strong>.” Opnieuw geschater. “M<strong>en</strong>s<strong>en</strong> mest lat<strong>en</strong><br />
54