Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
zij daar al lang?” “Ja, al lang.” ”Waarom heb je mij dat niet<br />
eerder gezegd?” “Ze zijn er nog niet allemaal,” verdedigde<br />
iemand zich. Waarschijnlijk de bedi<strong>en</strong>de van de graaf. Er<br />
ging nog e<strong>en</strong> og<strong>en</strong>blik voorbij <strong>en</strong> to<strong>en</strong> versche<strong>en</strong> e<strong>en</strong> man<br />
op het bordes, de ‘grach’, onze onderwijzer.<br />
Iedere<strong>en</strong> nam zijn muts af <strong>en</strong> maakte e<strong>en</strong> diepe buiging.<br />
Met ingehoud<strong>en</strong> adem klemde ik mij aan mijn zusje vast,<br />
verstopte me achter haar rug <strong>en</strong> stond daar zo veilig als<br />
achter e<strong>en</strong> vestingmuur.<br />
“Goed<strong>en</strong>dag! U heeft uw kinder<strong>en</strong> meegebracht?”vroeg<br />
Lev Nikolajevitsj aan de ouders. “Inderdaad hoogheid” antwoordd<strong>en</strong><br />
de ouders met e<strong>en</strong> buiging. “Nou, dat doet me<br />
groot plezier,“ zei hij met e<strong>en</strong> glimlach terwijl hij ons allemaal<br />
monsterde. Snel liet hij zijn og<strong>en</strong> over de groep gaan<br />
<strong>en</strong> zocht de kleinst<strong>en</strong> die zich achter hun ouders verstopt<br />
hadd<strong>en</strong>.<br />
Hij ging midd<strong>en</strong> in de groep staan <strong>en</strong> begon de eerste de<br />
beste jong<strong>en</strong> te vrag<strong>en</strong>: “Wil jij ler<strong>en</strong>?” “Ja.” “Hoe heet je dan?”<br />
“Danilka.” “En je achternaam?” “Koslov.” “Mooi zo, we gaan<br />
sam<strong>en</strong> ler<strong>en</strong>” <strong>en</strong> hij w<strong>en</strong>dde zich tot iedere jong<strong>en</strong>. “Hoe<br />
heet jij?” “Ignatka Makarov.” “En jij?” “Taraska Fokanov.”<br />
Zich omker<strong>en</strong>d stuitte hij op mijn zusje. “En jij? B<strong>en</strong> jij ook<br />
gekom<strong>en</strong> om te ler<strong>en</strong>? Wil je ler<strong>en</strong>? Ook meisjes mog<strong>en</strong><br />
kom<strong>en</strong> hoor. We zull<strong>en</strong> allemáál ler<strong>en</strong>.” “Nee, ik b<strong>en</strong> niet<br />
gekom<strong>en</strong> om te ler<strong>en</strong>, ik…” zei mijn zusje. Door haar tran<strong>en</strong><br />
<strong>en</strong> verleg<strong>en</strong>heid kon zij haar zin niet afmak<strong>en</strong>.<br />
Nu was het mijn beurt. “En jij, wil jij ler<strong>en</strong>?” Oog in oog