Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Nawoord van de Russische redacteur<br />
In Lev <strong>Tolstoj</strong>s artikel uit 1862 Moet<strong>en</strong> de boer<strong>en</strong>kinder<strong>en</strong><br />
van ons ler<strong>en</strong> schrijv<strong>en</strong> of moet<strong>en</strong> wij dat ler<strong>en</strong> van de boer<strong>en</strong>kinder<strong>en</strong>?<br />
gaf hij aan Vasili Morozov, die to<strong>en</strong> twaalf jaar<br />
was, de naam Fedjka.<br />
Over de artistieke gave van Fedjka, zoals geblek<strong>en</strong> was uit<br />
zijn verhaal E<strong>en</strong> soldat<strong>en</strong>lev<strong>en</strong>, schreef <strong>Tolstoj</strong> onder meer<br />
het volg<strong>en</strong>de: “Het belangrijkste in elke kunst, het gevoel<br />
voor maat, was in hem buit<strong>en</strong>gewoon sterk ontwikkeld (…)<br />
zo sterk als bij ge<strong>en</strong> andere mij bek<strong>en</strong>de schrijver (…) Hij<br />
heeft zo’n poëtisch werk geschrev<strong>en</strong> dat het zijn weerga<br />
niet heeft in de Russische literatuur.”<br />
In hetzelfde artikel beschreef Lev Nikolajevitsj hoe hij<br />
sam<strong>en</strong> met Fedjka <strong>en</strong> e<strong>en</strong> vri<strong>en</strong>d van Fedjka e<strong>en</strong> verhaal<br />
schreef. “Van zijn schrift keek Fedjka aldoor naar me op <strong>en</strong><br />
to<strong>en</strong> onze blikk<strong>en</strong> elkaar kruist<strong>en</strong> zei hij glimlach<strong>en</strong>d <strong>en</strong><br />
met e<strong>en</strong> knipoogje: ‘Schrijf, schrijf jij op wat ik je zeg’. Het<br />
was duidelijk dat het hem interesseerde hoe e<strong>en</strong> volwass<strong>en</strong>e<br />
schreef.”<br />
“Na zijn verhaal verteld te hebb<strong>en</strong> klom hij op de rug van<br />
mijn stoel <strong>en</strong> begon over mijn schouder he<strong>en</strong> te lez<strong>en</strong> (...) Ik<br />
moest hem vrag<strong>en</strong> ge<strong>en</strong> haast te mak<strong>en</strong> <strong>en</strong> niet te verget<strong>en</strong><br />
wat hij gezegd had; zijn og<strong>en</strong> glinsterd<strong>en</strong> haast door tran<strong>en</strong><br />
he<strong>en</strong>; hij drukte zijn zwarte, dunne handjes nerveus sam<strong>en</strong>;<br />
171