Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
“B<strong>en</strong> je soms in de oorlog in Sebastopol geweest?” vroeg<br />
Lev Nikolajevitsj. “Wel”, antwoordde de man, “zelf b<strong>en</strong> ik<br />
thuisgekom<strong>en</strong> maar mijn arm heb ik daar gelat<strong>en</strong>. Geloof je<br />
het niet? Ik kan je de brief met mijn ontslag lat<strong>en</strong> zi<strong>en</strong>.” “Nee,<br />
ik geloof je. Ik b<strong>en</strong> er zelf ook geweest.”<br />
“Aha!”, zei de man <strong>en</strong> keek Lev Nikolajevitsj doordring<strong>en</strong>d<br />
aan, “je b<strong>en</strong>t dus ook e<strong>en</strong> soldaat?” “Nee, ik had e<strong>en</strong> beetje e<strong>en</strong><br />
hogere rang.” zei Lev Nikolajevitsj glimlach<strong>en</strong>d. “Misschi<strong>en</strong><br />
sergeant-majoor of onderofficier in e<strong>en</strong> garnizo<strong>en</strong> ? Je ziet er<br />
nog jong uit.” “Ik was e<strong>en</strong> vrijwilliger.” “Vrijwilliger?” vroeg<br />
de e<strong>en</strong>armige weer <strong>en</strong> zweeg e<strong>en</strong> og<strong>en</strong>blik, alsof hij over iets<br />
peinsde <strong>en</strong> vroeg to<strong>en</strong>: “En wat voor soort man b<strong>en</strong>t u? Ik<br />
bedoel, neem me niet kwalijk, wat is uw herkomst?”<br />
Op de woord<strong>en</strong> ‘wat voor soort man’ barstte Lev Nikolajevitsj<br />
in lach<strong>en</strong> uit. En Tsjernov <strong>en</strong> ik ook. De e<strong>en</strong>armige keek ernstig<br />
<strong>en</strong> vol onbegrip naar ons <strong>en</strong> glimlachte. Lev Nikolajevitsj<br />
hield niet op met lach<strong>en</strong> <strong>en</strong> antwoordde: “Ik b<strong>en</strong> van adel, dat<br />
soort man b<strong>en</strong> ik.”<br />
“Hm!” mompelde de e<strong>en</strong>armige <strong>en</strong> zei ongelovig: “Waarom<br />
hebt u zich zo vernederd?” “Waarom d<strong>en</strong>k je dat we ons<br />
vernederd hebb<strong>en</strong>?” “Ik zie in u niets dat op e<strong>en</strong> barin lijkt”,<br />
zei de e<strong>en</strong>armige <strong>en</strong> keek naar mij <strong>en</strong> Tsjernov <strong>en</strong> naar de jas.<br />
“God zij met u; ik zei maar wat.” En ongedurig stelde hij Lev<br />
Nikolajevitsj e<strong>en</strong> volg<strong>en</strong>de vraag: “Waar b<strong>en</strong>t u in Sebastopol<br />
geweest, in welke veldslag<strong>en</strong>?”<br />
Lev Nikolajevitsj noemde al de plaats<strong>en</strong> op waar hij geweest<br />
was <strong>en</strong> aan welke veldslag<strong>en</strong> hij had deelg<strong>en</strong>om<strong>en</strong> <strong>en</strong> ook de<br />
148