Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Tsjernov <strong>en</strong> ik lacht<strong>en</strong> <strong>en</strong> lacht<strong>en</strong>. Wij lag<strong>en</strong> daar al lang als<br />
natte muiz<strong>en</strong>.<br />
“Wet<strong>en</strong> jullie wat ik me bedacht heb?” zei Lev Nikolajevitsj.<br />
“Ja”, onderbrak ik hem, ”u wilt over de vlieg<strong>en</strong> <strong>en</strong> vlooi<strong>en</strong> uw<br />
beklag gaan do<strong>en</strong> bij de moellah.” “Nee, we gaan wandel<strong>en</strong><br />
<strong>en</strong> ons verfriss<strong>en</strong> in de ocht<strong>en</strong>dwind.”<br />
Wij war<strong>en</strong> het daarmee e<strong>en</strong>s, stond<strong>en</strong> op <strong>en</strong> ging<strong>en</strong> naar buit<strong>en</strong>.<br />
To<strong>en</strong> wij de kibitka achter ons hadd<strong>en</strong> trok Lev Nikolajevitsj<br />
zijn hemd uit <strong>en</strong> raadde ons aan dat ook te do<strong>en</strong>. Hij trok zijn<br />
schouders op <strong>en</strong> wreef zich met zijn hand<strong>en</strong> over zijn borst.<br />
“Heerlijk! Oh, wat heerlijk! Fris, vrij! Wat e<strong>en</strong> ruimte!”<br />
Ik deed niet alle<strong>en</strong> mijn hemd uit maar ook al het andere wat ik<br />
aan had. Lev Nikolajevitsj lachte. Maar Tsjernov was zo eig<strong>en</strong>wijs<br />
dat hij niet e<strong>en</strong>s zijn hemd uit wilde trekk<strong>en</strong>. Hij zei: “Stel<br />
dat we iemand teg<strong>en</strong>kom<strong>en</strong>, dan zou je je toch scham<strong>en</strong>.”<br />
“Waarvoor je scham<strong>en</strong>?” zei Lev Nikolajevitsj, “We zijn naakt<br />
gebor<strong>en</strong> <strong>en</strong> lop<strong>en</strong> naakt rond. Als we iemand teg<strong>en</strong>kom<strong>en</strong> dan<br />
weet hij dat hij onder zijn hemd net zo’n lichaam heeft als wij.”<br />
T<strong>en</strong> slotte gaf Tsjernov toe <strong>en</strong> deed net als ik al zijn kler<strong>en</strong> uit.<br />
Wij liep<strong>en</strong> behoorlijk ver, doorkruist<strong>en</strong> de hele streek naar<br />
alle kant<strong>en</strong>, kletst<strong>en</strong> <strong>en</strong> babbeld<strong>en</strong> over van alles, met grapjes<br />
ertuss<strong>en</strong>door.<br />
Voordat de zon opkwam stak er e<strong>en</strong> frisse wind op. Lev Nikolajevitsj<br />
zei: “Lat<strong>en</strong> we nu maar naar huis gaan, wat zijn we<br />
goed doorgelucht!” “Tsjernov <strong>en</strong> ik zijn beter doorgelucht dan<br />
u.” “Waarom?” “Omdat wij helemaal bloot zijn, <strong>en</strong> u maar tot<br />
140