Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
mijn hart stond stil <strong>en</strong> ik dacht: ”Die is er geweest.” Na twee<br />
minut<strong>en</strong> kwam hij op e<strong>en</strong> andere plek bov<strong>en</strong> water.<br />
Naderhand zei Lev Nikolajevitsj teg<strong>en</strong> hem: “Dat spring<strong>en</strong> is<br />
gevaarlijk. God verhoede dat je verkeerd terecht komt, dan<br />
kun je je lelijk bezer<strong>en</strong>.” “Nee, nee, ik weet hoe ik het met mijn<br />
voet<strong>en</strong> moet do<strong>en</strong>.”<br />
Ik kreeg ook zin om van de rotswand te spring<strong>en</strong> <strong>en</strong> Lev<br />
Nikolajevitsj deed me voor ik het do<strong>en</strong> moest: “Met je voet<strong>en</strong><br />
zo naar b<strong>en</strong>ed<strong>en</strong>, beslist zo, niet plat met je hele lichaam want<br />
dan kan het je dood zijn.”<br />
Ik was toch al bang, maar door wat Lev Nikolajevitsj zei werd<br />
ik nog banger. Maar er was niets aan te do<strong>en</strong>, ik wilde voor<br />
de basjkier<strong>en</strong>kinder<strong>en</strong> niet onderdo<strong>en</strong>. Zij lacht<strong>en</strong> om me <strong>en</strong><br />
noemde me e<strong>en</strong> ‘lafaard’.<br />
Net als die kleine basjkier kleedde ik me tijd<strong>en</strong>s het lop<strong>en</strong> al<br />
uit <strong>en</strong> gooide mijn hemd van me af. Ik liep e<strong>en</strong> eind terug<br />
<strong>en</strong> begon naar de steilte te lop<strong>en</strong> om me, zoals het me toesche<strong>en</strong>,<br />
in de afgrond te stort<strong>en</strong>. Maar plotseling werd ik door<br />
angst overmand <strong>en</strong> bleef ik als vastg<strong>en</strong>ageld staan. Ik keek<br />
hulpzoek<strong>en</strong>d naar Lev Nikolajevitsj. De kleine basjkier<strong>en</strong>kinder<strong>en</strong><br />
lacht<strong>en</strong> <strong>en</strong> schreeuwd<strong>en</strong>. Maar Lev Nikolajevitsj zei:<br />
“Probeer het nog e<strong>en</strong> keer. Ga verder terug. Doe het alle<strong>en</strong> wel<br />
goed met je voet<strong>en</strong>!”<br />
Ik voelde me door hem verrad<strong>en</strong> <strong>en</strong> dacht: “Nou ga ik dood<br />
maar Tsjernov blijft lev<strong>en</strong>.” Want Tsjernov sprong niet. Ik keek<br />
naar Lev Nikolajevitsj in de hoop dat hij mij zou afrad<strong>en</strong> de<br />
135