Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
m<strong>en</strong>. Niet ver van waar de kibitka’s stond<strong>en</strong> stroomde het<br />
riviertje de Karalyk. He was niet breed maar wel diep. Het<br />
water was koud <strong>en</strong> als het erg warm was ging<strong>en</strong> we daarin<br />
met de Basjkier<strong>en</strong>kinder<strong>en</strong> wel vijf, soms zelfs ti<strong>en</strong> keer per<br />
dag zwemm<strong>en</strong>. Het kon daar verschrikkelijk heet zijn.<br />
De kinder<strong>en</strong> kwam<strong>en</strong> <strong>en</strong> riep<strong>en</strong>: “Kom mee, zwemm<strong>en</strong>!” Of<br />
ze kek<strong>en</strong> naar ons vanaf e<strong>en</strong> afstand <strong>en</strong> w<strong>en</strong>kt<strong>en</strong> ons met hun<br />
hand naar de rivier. En wij liep<strong>en</strong> dan met e<strong>en</strong> hele schare naar<br />
de rivier toe, plast<strong>en</strong> in het water rond, sprong<strong>en</strong> erin vanaf de<br />
oever, dok<strong>en</strong> onder <strong>en</strong> blev<strong>en</strong> vele ur<strong>en</strong> in de rivier.<br />
Lev Nikolajevitsj kwam ook naar ons te kijk<strong>en</strong>. De basjkier<strong>en</strong>kinder<strong>en</strong><br />
vertoond<strong>en</strong> hem hun kunst<strong>en</strong>, sprong<strong>en</strong> van de<br />
oever, dok<strong>en</strong> ver <strong>en</strong> blev<strong>en</strong> lang onder water. De grootste<br />
waaghals onder de springers <strong>en</strong> duikers zei e<strong>en</strong>s teg<strong>en</strong> hem:<br />
“Vorst, kom mee, dáár is het diep,” <strong>en</strong> wees met zijn hand erg<strong>en</strong>s<br />
he<strong>en</strong>. “Zull<strong>en</strong> we daar gaan duik<strong>en</strong>, daar is het water<br />
diep <strong>en</strong> schoon.” Lev Nikolajevitsj lachte <strong>en</strong> zei teg<strong>en</strong> de grootste<br />
waaghals: “Als je zo lang onder water blijft kan je niet meer<br />
naar bov<strong>en</strong> kom<strong>en</strong>.” “Nee, mij weet, nee.”<br />
We ging<strong>en</strong> de oever op. In de zon werd<strong>en</strong> we weer warm<br />
zonder hemd. We kleedd<strong>en</strong> ons weer aan <strong>en</strong> ging<strong>en</strong> met de<br />
hele groep naar waar de duiker ons bracht. De oever was<br />
daar heel steil, je keek er naar het water als in e<strong>en</strong> afgrond. De<br />
duiker, die nog tijd<strong>en</strong>s het lop<strong>en</strong> zijn kler<strong>en</strong> had uitgetrokk<strong>en</strong>,<br />
gooide zijn hemd op de grond <strong>en</strong> zei: “Mij eerst!” Hij liep e<strong>en</strong><br />
stukje terug, r<strong>en</strong>de to<strong>en</strong> naar de oever, sprong als e<strong>en</strong> bal in de<br />
lucht <strong>en</strong> wierp zich in het water. De adem stokte in mijn keel,<br />
134