Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
Tolstoj - Kohnstamm, Dolph en Rita
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
“Nou ja , <strong>en</strong> dan, wat wil je dan met je bezitting<strong>en</strong> do<strong>en</strong>?”<br />
vroeg<strong>en</strong> wij.<br />
“Wat voor bezitting<strong>en</strong>? De landerij<strong>en</strong>? Die gaan we verdel<strong>en</strong>.<br />
Die moet<strong>en</strong> van jullie word<strong>en</strong>, iedere<strong>en</strong> moet er e<strong>en</strong><br />
ev<strong>en</strong> groot deel van krijg<strong>en</strong> <strong>en</strong> ook de opbr<strong>en</strong>gst<strong>en</strong> daarvan.”<br />
“Maar wat als ze je gaan uitlach<strong>en</strong>? Kijk nou, zull<strong>en</strong> ze zegg<strong>en</strong>,<br />
dat is de verarmde graaf Tolstov, hij is bedelaar geword<strong>en</strong>,<br />
hij werkt zelf. Zal je je dan niet scham<strong>en</strong>?” vroeg<strong>en</strong><br />
wij.<br />
Lev Nikolajevitsj begon heel nadrukkelijk te prat<strong>en</strong>, net zoals<br />
wanneer hij met volwass<strong>en</strong><strong>en</strong> sprak. “Wat voor schaamte<br />
bedoel<strong>en</strong> jullie? Dat iemand zelf werkt? Hebb<strong>en</strong> jullie vaders<br />
zich dan ooit geschaamd voor hun eig<strong>en</strong> arbeid? Wat<br />
is daar voor schaamtevols aan? Als iemand met eervolle arbeid<br />
zichzelf <strong>en</strong> zijn gezin onderhoudt is dat ge<strong>en</strong> schande,<br />
maar omgekeerd, dat ik niet werk, dat ik het beter heb dan<br />
jullie, daar schaam ik me voor. Ik eet, drink, rijd paard, speel<br />
op de piano <strong>en</strong> steeds verveel ik me. Dan d<strong>en</strong>k ik: Je b<strong>en</strong>t<br />
e<strong>en</strong> nietsnut, je b<strong>en</strong>t niet e<strong>en</strong> van h<strong>en</strong>.” Lev Nikolajevitsj<br />
keek naar Ignat, wierp ook e<strong>en</strong> vluchtige blik op mij <strong>en</strong> de<br />
ander<strong>en</strong> <strong>en</strong> zei: “Wel Ignat, zull<strong>en</strong> we dit zo besliss<strong>en</strong>?”<br />
Die vraag was nieuw voor ons, wonderlijk, zoiets hadd<strong>en</strong><br />
we nog nooit gehoord. Wat e<strong>en</strong> praatgraag Ignat anders<br />
ook was, dit keer begon hij niet mete<strong>en</strong> te prat<strong>en</strong>. We<br />
hield<strong>en</strong> allemaal onze mond. Twijfel overviel ons. Me<strong>en</strong>de<br />
100