Musis april 2009 nr. 4 - Gemeente Schiedam
Musis april 2009 nr. 4 - Gemeente Schiedam
Musis april 2009 nr. 4 - Gemeente Schiedam
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Prijzen kunstenaarsduo SAGE voor winnaars<br />
schrijfwedstrijd Piet Paaltjens<br />
De Bibliotheek Waterweg organiseert dit jaar voor de vijfde<br />
maal alweer de jaarlijkse schrijfwedstrijd Piet Paaltjens.<br />
Iedereen kan tot 1 augustus <strong>2009</strong> een verhaal insturen.<br />
Het proza wordt beoordeeld door een deskundige jury.<br />
De twintig beste verhalen verschijnen in boekvorm.<br />
De drie allerbeste inzenders ontvangen een prijs, gemaakt<br />
door het <strong>Schiedam</strong>se kunstenaarsduo SAGE.<br />
Bovendien is er een wisseltrofee.<br />
Voorwaarden<br />
De inzendingen voor ‘Piet Paaltjens’ moeten aan een aantal voorwaarden voldoen.<br />
Alleen verhalend proza kan worden ingezonden. Het thema is naar eigen keuze.<br />
Per deelnemer mogen maximaal twee verhalen van maximaal 1500 woorden<br />
worden ingestuurd. Langere verhalen worden om praktische redenen geweigerd. De<br />
condities om mee te doen staan vermeld op de website www.bibliotheekwaterweg.<br />
nl. De verhalen moeten voor 1 augustus worden gestuurd naar pietpaaltjens@<br />
schiedam.nl. De prijsuitreiking is op zondag 15 november in Bibliotheek Noord<br />
<strong>Musis</strong> 24 25 <strong>Musis</strong><br />
Het personeel voor het in 1930 geopende pand in de Hoogstraat. Foto: Stadsarchief Vlaardingen.<br />
Opkomst en ondergang van Benzo,<br />
een reusachtig merk fietsen<br />
Peter de Lange<br />
Op Marktplaats kom je er nog wel eens<br />
een tegen. ,,Klassieke Benzo herenfiets,<br />
zeer degelijk model, onverwoestbaar.’’<br />
Maar in een fietsenwinkel hoef je niet<br />
meer te vragen om een rijwiel van<br />
Bakker en Zonen uit Vlaardingen en<br />
in het straatbeeld is het merk een<br />
zeldzaamheid geworden. Terwijl er toch<br />
honderdduizenden zijn geproduceerd;<br />
tussen 1918 en 1985 verzond Benzo<br />
per trein en bodedienst vrijwel dagelijks<br />
fonkelnieuwe fietsen naar alle uithoeken<br />
van Nederland. Ook in de winkel bij<br />
de fabriek in Vlaardingen en in de<br />
filialen in Delft, Den Haag, Dordrecht,<br />
Rotterdam, Ridderkerk en Breda<br />
werden aan de lopende band fietsen<br />
verkocht. Drie generaties Bakker en<br />
een stoet werknemers, filiaalhouders en<br />
franchisenemers verdienden jarenlang<br />
een goede boterham aan de vermaarde<br />
rijwielenfabriek, waar op topdagen<br />
honderd exemplaren per dag werden<br />
geassembleerd.<br />
Benzo was door zijn betrekkelijk lage<br />
prijzen een geduchte concurrent van<br />
grote merken als Union en Gazelle.<br />
Vooral in Vlaardingen en omstreken<br />
genoot Benzo grote faam. Chauvinisme<br />
droeg zeker bij aan het imago van dit<br />
‘onverwoestbare’ product, dat bewees<br />
dat de haringstad meer voortbracht dan<br />
vis alleen.<br />
Branchegenoten daarentegen hadden<br />
het niet zo op Bakker, die weigerde zich<br />
aan te sluiten bij de vakorganisatie, het<br />
Centraal Bureau voor den Rijwielhandel.<br />
,,Wanneer ik mij onderwerp aan hare<br />
voorschriften ben ik verplicht naar<br />
hare pijpen te dansen. Dat wil ik niet!’’<br />
verklaarde de fietsenfabrikant keer op<br />
keer in advertenties.<br />
Als lid van het CBR had Bakker zich<br />
aan prijsafspraken moeten houden,<br />
en de kracht van Benzo was nu juist<br />
gelegen in het eigen prijsbeleid. De<br />
fietsen werden rechtstreeks vanuit de<br />
fabriek aan de particulier verkocht,<br />
tussenhandel kwam er niet aan te<br />
pas. Die uitzonderlijke positie bood<br />
de fabrikant financiële voordelen,<br />
maar zadelde de klant op met het<br />
nadeel dat hij zijn rijwiel alleen in de<br />
fabriek zelf kon laten repareren, omdat<br />
fietsenhandelaren het Vlaardingse<br />
merk boycotten. Daarom verliep de<br />
inkoop van onderdelen altijd min of<br />
meer clandestien. Niemand uit de<br />
branche durfde openlijk zaken te doen<br />
met het ‘besmette’ Benzo. ,,Goederen<br />
werden altijd afgeleverd in neutrale<br />
verpakkingen en door vrachtauto’s<br />
zonder opschriften,’’ herinnert Wim<br />
Bakker (1936) zich. Hij behoort tot de<br />
derde generatie van de Benzo-dynastie<br />
en runde samen met zijn broer Hans<br />
(1937) het familiebedrijf tot de sluiting<br />
in 1985.<br />
De firma werd in 1918 gesticht door<br />
Wim en Hans’ grootvader J. Bakker<br />
(Hans, Joop, Johannes), een los<br />
werkman die vanuit Overschie naar<br />
Vlaardinger-Ambacht was verhuisd en<br />
daar aanvankelijk aan de kost kwam<br />
als rijwielhersteller en verhuurder van<br />
fietsen aan onder andere de politie.<br />
Om te voldoen aan de vraag naar<br />
nieuwe fietsen, begon Bakker aan het<br />
Emaus ook zelf rijwielen te bouwen van<br />
onderdelen die hij van verschillende<br />
fabrieken betrok. Dit werd al snel een<br />
succesvolle bezigheid. De vraag naar<br />
rijwielen was zo groot, dat Bakker zijn<br />
zonen Hubertus (geboren 1905) en<br />
Willem Hubertus (1910) bij zijn zaak<br />
betrok. Het assortiment bevatte later