You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Ik dacht: “Wat er bij Balder gebeurde, gebeurt me bij <strong>Piet</strong> geen tweede keer”. We gaan<br />
vechten en gaan ervoor. Na veel geharrewar met het ziekenhuis, foto’s die weg waren,<br />
gesprekken die niet doorgingen en afspraken niet nagekomen, eindelijk de verlossende<br />
bestraling in het van Leeuwenhoekziekenhuis. 13 Bestralingen kreeg hij, een zware<br />
gang voor hem. Zo dachten we: “eerst even aansterken en dan een chemokuurtje en<br />
klaar is kees”. We gaan dan lekker naar Ierland op vakantie samen met de mensen van<br />
de kerk. “Tegen die tijd ben ik wel beter", dacht <strong>Piet</strong>.<br />
Net als bij Balder hoopte ik dat er een wonder zou gebeuren. Dat bleef uit. Die hoop<br />
heeft mij tot <strong>Piet</strong>s overlijden sterk gemaakt en overeind gehouden.<br />
De prostaatkanker is als een monster die hem heeft uitgehold, opgevreten. Van buiten<br />
zichtbaar van binnen geniepig maar levensgevaarlijk.<br />
Drie maanden hebben <strong>Piet</strong> en ik in de huiskamer gekampeerd. Hij in een mooi<br />
ziekenhuisbed met allemaal technische foefjes en ik meteen in een eenvoudig maar wel<br />
lekker bedje. Samen keken we t.v., dronken een wijntje en aten lekker. “Ik heb een luxe<br />
sterfbed, lekker wijf, een flatscreen voor mijn neus, het eten wordt opgediend en ik word<br />
2x per dag gewassen. Ik hoef zelfs mijn bed niet uit om voor de toilet." <strong>Piet</strong> leefde 3<br />
maanden in een kleine ruimte, kon niet meer naar boven, maar zijn wereld werd NIET<br />
kleiner. Zijn belangstelling voor de buitenwereld bleef, keek naar informatieve<br />
programma’s, hield de actualiteit bij, las tijdschriften voor de kerkwereld, de krant. Er<br />
kwam veel bezoek om met hem te praten, afscheid te nemen: familie, vrienden,buren,<br />
pastores, oud-collega’s, medebroeders en ex-medebroeders, oud-leerlingen Er kwamen<br />
massa’s kaarten, bloemen, heerlijke koek van de meesterbakker. Veel mensen hebben<br />
een gebed richting hemel gestuurd. Ik ook, al heb ik mijn twijfels: “God doe iets, doe een<br />
wonder”. “Wat voor een God ben je eigenlijk ?”<br />
Ik weet wel dat het zo kan gaan in de natuur waar ook wij slechts een onderdeel van<br />
zijn. Maar zoals een mens in nood roept om zijn moeder, zo zou je willen dat er ergens<br />
een God is die als een moeder naar je luistert, je helpt, je problemen oplost. Maar we<br />
moeten het met elkaar doen, samen. Wij moeten goed zijn en elkaar helpen. Dit hebben<br />
<strong>Piet</strong> en ik goed ondervonden: de belangstelling, de hulp, aandacht, zorg, de warmte van<br />
buren, familie vrienden maar ook van thuiszorg, de doktoren, de servicediensten. Heel<br />
bijzonder. Ik ben daar heel dankbaar voor.<br />
40 Mooie jaren hadden <strong>Piet</strong> en ik samen met onze kinderen en kleinkinderen. <strong>Piet</strong><br />
noemde dit zelfs zijn mooiste tijd ook met zijn ouders, mijn ouders.<br />
7