Artilia officieel orgaan |Vereniging onderofficieren Artillerie - VOOA
Artilia officieel orgaan |Vereniging onderofficieren Artillerie - VOOA
Artilia officieel orgaan |Vereniging onderofficieren Artillerie - VOOA
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
<strong>Artilia</strong> <strong>officieel</strong><br />
Nummer 92 | juli 2010<br />
<strong>orgaan</strong> | Vereniging <strong>onderofficieren</strong> <strong>Artillerie</strong>
Bestuur<br />
Voorzitter<br />
R.A. van der Veen Sterhyacint 11, 8255 JX Swifterbant 0321324229<br />
OTCVUST ’t Harde • *06-536-57448 • 0525657448<br />
Secretaris/Webmaster<br />
R.J. de Vos Het Koggeschip 120, 1784 SL Den Helder, 0223660684<br />
14 AfdVA ’t Harde • *06 536 58936 • 0525658936<br />
Penningmeester<br />
J.S. de Vries De Wimpel 9, 8447 ED Heerenveen 0513651548<br />
OCTVUST ’t Harde • *06-536-58798 • 0525658798<br />
Lid<br />
J.L de Brouwer Biotoop 77, 3893 BJ Zeewolde 0365234218<br />
OTCVUST ’t Harde • *06-536-57510 • 0525657510<br />
Lid<br />
R.J. Caerteling Rubensstraat 94, 6921 LW Duiven 0316264239<br />
SICT Nieuw Milligen •*06-537-55129 • 0577455129<br />
Lid<br />
C.J.M. Damen Beiersgulden 72, 8253 DW Dronten 0321317735<br />
OTCVUST ’t Harde • *06-536-57335 • 0525657335<br />
Lid<br />
A.M.Mol de Wiezeboom 9,8332 JT Steenwijk 0521512095<br />
Lid<br />
H. Treffers Poldervaart 39, 6642 CW Beuningen 0246750888<br />
SICT Nieuw Milligen • *06-537-55141 • 0577455141<br />
Lid<br />
A.J.M. Witsiers Mr. vd Venstr 11, 6627 AG Maasbommel 0487562457<br />
14 AfdVA ’t Harde • *06-536-58982 • 0525658982<br />
Lid<br />
Vereniging <strong>onderofficieren</strong> <strong>Artillerie</strong><br />
R.G.J.M. Oudheusden Nieuwe Onnastraat 56, 8381 MC Steenwijk<br />
Nieuw Milligen • *06-537-55145 • 0577455145
Voorwoord<br />
Beste leden,<br />
Laat ik beginnen met mijzelf voor te stellen. Ik ben Rob<br />
van der Veen en werkzaam als project onderofficier bij<br />
het team AFSIS op het Kenniscentrum OTCVust.<br />
Na het vertrek van Gerrit Bosch als voorzitter van onze<br />
vereniging, heb ik toegezegd om als waarnemend<br />
voorzitter de kar te trekken tot aan de volgende leden-<br />
vergadering op 14 januari 2011. Bij deze wil ook van de<br />
gelegenheid gebruik maken Gerrit te bedanken voor<br />
het vele werk wat hij in de afgelopen jaren voor onze<br />
vereniging heeft gedaan. Hij is vele jaren geleden als<br />
bestuurslid binnen het bestuur gekomen en heeft sinds<br />
die tijd meerdere functies binnen het bestuur op zich ge-<br />
nomen, waarbij als laatste die van voorzitter. Misschien<br />
dat nog niet iedereen het weet, maar Gerrit is om met<br />
zijn eigen woorden te spreken “Struikrover” (officier)<br />
geworden. Als de Eerste Luitenant is Gerrit nu Postcom-<br />
mandant brandweer op het ASK. Gerrit, ik wens jou heel<br />
veel succes, geluk en plezier in je nieuwe baan en nog-<br />
maals bedankt voor alles wat je voor onze vereniging<br />
hebt gedaan.De volgende die ik graag wil bedanken is<br />
Joseph Majoie. Joseph heeft te kennen gegeven om te<br />
stoppen met zijn werkzaamheden voor de commissie<br />
van goede diensten en zijn taken binnen de redactie van<br />
de <strong>Artilia</strong>. Zoals eenieder weet zijn Joseph en de <strong>VOOA</strong><br />
onlosmakelijk met elkaar verbonden. Joseph is een van<br />
de grondleggers van de vereniging en heeft zowel in het<br />
bestuur als ook in de CvGD zijn sporen achtergelaten.<br />
Door een veranderde werkwijze van de totstandkoming<br />
en vervaardiging van de <strong>Artilia</strong> zijn ook de werkzaam-<br />
heden binnen de redactie gewijzigd en had Joseph hier<br />
weinig of geen werk meer aan. Ook de reistijd vanuit zijn<br />
huidige woonplaats naar ’t Harde nam toch de nodige<br />
tijd in beslag. Ook zijn overige bezigheden vroegen veel<br />
aandacht en Joseph vond het beter zijn tijd anders in te<br />
delen. Joseph, ook jij hartelijk dank voor het vele werk<br />
wat jij voor de Commisie van Goede Diensten, voor het<br />
bestuur van de <strong>VOOA</strong> en voor de redactie van de <strong>Artilia</strong><br />
hebt gedaan. Tijdens de volgende ledenvergadering in<br />
januari zullen wij op gepaste wijze van deze twee gigan-<br />
ten afscheid nemen en voor hun werkzaamheden be-<br />
danken. Doordat deze twee mensen nu een lege stoel<br />
binnen het bestuur achterlaten, hebben wij mensen be-<br />
reid gevonden deze lege plaatsen op te vullen. Zij zullen<br />
tot aan de algemene ledenvergadering plaats nemen<br />
binnen het bestuur om zich te oriënteren en voor vol-<br />
gend jaar zullen zij zich aanmelden als bestuurslid.<br />
Als eerst wil ik welkom heten Adjudant bd. Frans van der<br />
Knaap. Frans is bereid gevonden plaats te nemen in de<br />
Commissie van Goede Diensten, om daar de vrijgeko-<br />
men functie over te nemen. Frans is geen onbekende<br />
binnen het bestuur en heeft kortgeleden ook al veel<br />
werk voor de vereniging gedaan, zoals onder andere het<br />
digitaliseren van onze oude verslagen en artilia´s. Frans,<br />
van harte welkom. Tevens wil ik aan u voorstellen de<br />
Adjudant Ron van Oudheusden, werkzaam bij het SICT,<br />
buro vuusteun. Ron zal plaats gaan nemen in de redac-<br />
tie van de <strong>Artilia</strong> om samen met Eric Treffers onze <strong>Artilia</strong><br />
vorm te geven. Ron, ook jij van harte welkom.<br />
Als laatste wil ik aan u voorstellen Willem Speth, Wil-<br />
lem is bereid gevonden de taak van correspondent voor<br />
onze <strong>Artilia</strong> op zich te nemen. Het is gebleken dat het<br />
voor sommige mensen toch vrij lastig of moeilijk is om<br />
tijd te vinden om een stukje te schrijven voor de <strong>Artilia</strong>.<br />
Daarom hebben wij Willem gevraagd en bereid gevon-<br />
den om dit voor u te doen. Dus heeft u een goed verhaal<br />
en heeft u geen tijd om dit op papier te zetten laat het<br />
ons weten, dan sturen wij onze correspondent. Willem<br />
zal zichzelf verderop in ons blad voorstellen. Willem al-<br />
vast bedankt en we hopen op veel kopij.<br />
Dan nu ons blad, de <strong>Artilia</strong>. Vele reacties hebben we ge-<br />
had op de verandering van ons blad en allen positief. Dit<br />
doet de redactie en het bestuur goed. Het blad was aan<br />
vernieuwing toe, niet dat het oude niet goed was, maar<br />
het werd tijd voor wat anders, Was de eerste nieuwe uit-<br />
gave nog een try out, ook deze huidige uitgave krijgt al<br />
wat meer vorm, de vertrouwde <strong>Artilia</strong> prijkt ook weer op<br />
de voorzijde. In de komende tijd zullen er nog wel wat<br />
kleine wijzigingen worden doorgevoerd, maar die gaat<br />
u vanzelf in ons blad tegenkomen.<br />
Ik wens iedereen veel leesplezier en heeft u nog ideeën<br />
of een leuk verhaal, laat het de redactie even weten.<br />
Met vriendelijke Artilleristen groet,<br />
Rob van der VeenWaarnemend voorzitter Vereniging<br />
<strong>onderofficieren</strong> <strong>Artillerie</strong><br />
3
REDAKTIE<br />
4<br />
Geachte Wapengenoten,<br />
Hierbij wil ik de Vereniging Onderofficieren <strong>Artillerie</strong> en<br />
de redactie van <strong>Artilia</strong> complimenteren met de geheel<br />
vernieuwde outfit van Uw contactblad. Zoals Uw Erelid,<br />
medeoprichter en redactielid J.A.H.M. Majoie schrijft in<br />
zijn rubriek “Van de redactie”, houdt deze vernieuwing<br />
ook in afscheid nemen van de oude en vertrouwde lay<br />
out; het resultaat maakt dit echter meer dan goed.<br />
Evenals de VOA, waarvan ik bijna 10 jaar voorzitter ben<br />
geweest, heeft ook de <strong>VOOA</strong> een belangrijk taak om de<br />
vereniging te vernieuwen en aan te passen aan de eisen<br />
van deze tijd en zodoende het voortbestaan te verzeke-<br />
ren voor de nieuwe generatie.<br />
REUNIE oRKEST ARTILLERIE TRoMPETTERKoRPS<br />
www.reunieorkestartillerie.tk<br />
KONINKLIJKE ONDERSCHEIDING<br />
Niet eenvoudig, maar waard om voor te strijden, zoals<br />
ons <strong>Artillerie</strong>lid zo treffend aangeeft. Opdat het ook in<br />
de toekomst zal blijven “dreunen op de heide”, waar dan<br />
ook en laat de handhaving van zinvolle tradities, saam-<br />
horigheid, kameraadschap en vakmanschap ons blijven<br />
binden en ondersteunen.<br />
Met vriendelijke groet,<br />
P.H.M. Messerschmidt,<br />
generaal-majoor b.d. der <strong>Artillerie</strong>.<br />
Dat ROA-leden meer doen dan “alleen maar muziek maken”, mag blijken uit het feit dat een van onze leden op 9 maart<br />
2010 voor de tweede maal Koninklijk werd onderscheiden vanwege zijn verdiensten voor de gemeente Zwartewaterland<br />
(de fusie van de gemeenten Genemuiden en Zwartsluis). Jan ten Klooster (indertijd dienstplichtig muzikant bij het Trompet-<br />
terkorps der cavalerie, liplg 65/2) werd benoemd tot lid in de Orde van Oranje-Nassau bij het terugtreden als nestor uit de<br />
raad en raadslid voor de HKV (Hervormde Kiesvereniging) na een periode van 40 jaar, waarvan bijna 4 jaar als wethouder.<br />
Al eerder werd hij onderscheiden met de Eremedaille in goud bij de Orde van Oranje Nassau. Het behoud van het historisch<br />
deel van Hasselt beschouwt hij als het hoogtepunt van zijn raadswerk. Hij hoopt in de toekomst meer tijd te krijgen voor zijn<br />
hobby’s waarbij met name muziek een belangrijke rol speelt. Hij speelt bij Hasselt Fanfare en organiseert al 40 jaar orgel-<br />
concerten. En natuurlijk hoopt het ROA ook weer op zijn medewerking als eerste bugelspeler te rekenen.<br />
BIJEENKoMSTEN, CoNCERTEN EN oPTREDENS VAN HET RoA in 2010<br />
Het jaarprogramma van het ROA wordt ook gepubliceerd op onze website www.reunieorkestrartillerie.tk. De laatste wijzi-<br />
gingen kunt U daar raadplegen. Muziekrepetities op de Lkol Tonnetkazerne zijn gepland op:<br />
• 18 september, 9 oktober, 6 november en 11 december 2010. • 11 september 2010 Open Monumentendag LBO, reünie 19<br />
Afdva LTK ‘t Harde • 18 september 2010, reünie ATK50 LTK ‘t Harde, alleen voor reünisten.<br />
De volgende optredens staan gepland bij de volgende evenementen: Het jaarconcert staat gepland begin<br />
november.
Een vraag die ik vaak gehoord heb. Jazeker kan dat! Ik<br />
zal beginnen met mijzelf voor te stellen. Mijn naam is<br />
Martijn Mol, 22 jaar met net een functie TIC-er (Team<br />
Intelligence Cell) bij de A-compagnie van 45 pant-<br />
serinfanteriebataljon Oranje Gelderland te Ermelo<br />
achter de rug. Sinds kort ben ik geplaatst als Wacht-<br />
meester GI (gevechtsinlichtingen) bij de Sectie 2 van<br />
dit zelfde bataljon. Gedurende mijn functie als TIC-er<br />
ben ik in 2008 met de A-cie naar Deh Rawod geweest<br />
opererend onder BG (battlegroup) 6. Op dit moment<br />
ben ik als Wachtmeester GI mee met 13 Luchtmobiel<br />
RSPB onder BG 11 in wederom Deh Rawod.<br />
Hoe het begon<br />
Na het afsluiten van de KMS werd ik geplaatst bij de C-<br />
batterij van de 14e afdeling waar ik mijn startfunctie als<br />
stukscommandant PzH2000NL uitvoerde. Helaas kreeg<br />
onze batterij vlak voor de zomervakantie in 2007 te<br />
horen dat wegens de bezuinigingen onze batterij werd<br />
opgeheven en dat een ieder naar een andere functie<br />
moest. Na deze mededeling kreeg de loopbaanbegelei-<br />
der in korte tijd een volle agenda daar alle onderofficie-<br />
ren van de batterij voor zijn deur stonden om te praten<br />
over een vervolgfunctie. In die tijd kwam de functie van<br />
TIC-er toevallig net om het hoekje kijken bij de pantse-<br />
rinfanterie en die stoelen moesten vanwege uitzend-<br />
druk snel gevuld worden. De loopbaanbegeleider zocht<br />
geïnteresseerden. Na kort geïnventariseerd te heb-<br />
ben wat deze functie nou precies inhield heb ik mijzelf<br />
vrijwillig aangemeld en werd ik binnen enkele weken<br />
geplaatst bij 45 A-cie. De compagnie was al druk bezig<br />
met voorbereiden en bevond zich toen in de laatste fase<br />
“Een Wachtmeester van de Veldartillerie<br />
bij de pantserinfanterie die geen W is?<br />
Kan dat?”<br />
van het opwerktraject. Na het volgen van de toenmalige<br />
twee weken durende TIC cursus op de LBO in ’t Harde en<br />
een cursus ALADIN operator (een UAV (unmanned ae-<br />
rial vehicle) die gebruikt kan worden op tactisch niveau)<br />
van vier weken in Duitsland was het al gauw tijd om het<br />
vliegtuig te betreden die ons naar stoffig Afghanistan<br />
zou brengen.<br />
Battlegroup 6<br />
Natuurlijk hadden mijn collega en ik (een TIC gedurende<br />
operationele inzet wordt gevuld door twee man, zowel<br />
officieren als <strong>onderofficieren</strong>) wel een idee wat ons te<br />
wachten stond voordat wij in het vliegtuig stapten, maar<br />
gedurende de uitzending kwamen we erachter dat de<br />
functie uit zoveel meer bestond. Daarnaast kwam erbij<br />
dat wij een TIC in het afgelegen Deh Rawod zouden ver-<br />
vullen waar de complete inlichtingenwereld daadwer-<br />
kelijk aanwezig op Hadrian bestond uit de twee TIC-ers,<br />
de functionaris S2 PRT, het TPT (tactical psyops team), de<br />
mannen van de EOV (elektronische oorlogsvoering) en<br />
de pelotonscommandant van de genie. Een TIC, aange-<br />
stuurd door de teamcommandant en de S2, draagt zorg<br />
voor het verwerken van rapportages van de patrouil-<br />
lerende eenheden en zet deze om in inlichtingen die<br />
worden gerapporteerd naar het hogere niveau. Tevens<br />
geeft de TIC-er gevraagd en ongevraagd advies aan de<br />
commandant en draagt hiermee onder andere deel aan<br />
de force protection. Door het verschaffen van SA (situa-<br />
tional awareness) en het op de hoogte zijn van alle ge-<br />
beurtenissen in de AO (area of operations) droegen wij<br />
zorg voor datgene waar het bij inlichtingen om gaat: het<br />
voorspellen van het vijandelijke optreden. Ondanks dat<br />
er altijd zaken tussen kunnen komen was de algemene<br />
daginvulling gedurende de uitzending wel hetzelfde.<br />
Overdag verzamelden wij de “patrol reports”, verwerk-<br />
ten deze en stopten ze vervolgens in een dagelijks rap-<br />
port genaamd een “daily intsum” (intelligence summa-<br />
ry). Elke dag in de namiddag hadden we een bijeenkomst<br />
van alle inlichtingenfunctionarissen om onze bevindin-<br />
gen van die dag uit te wisselen en bespreekbaar te ma-<br />
ken. Na het avondeten werdEN de weersverwachting, de<br />
gebeurtenissen van die dag en het programma van de ei-<br />
5
6<br />
gen eenheden voor die dag en de dag daarop gepre-<br />
senteerd. Dit gebeurde tijdens de vergadering waar<br />
alle commandanten van de aanwezige elementen<br />
op Hadrian bij aanwezig waren. In de avond vóór een<br />
vast tijdstip moest het daily intsum verstuurd zijn via<br />
het netwerk naar de Sectie S2 die zich in Tarin Kowt<br />
bevond. Daar werd vervolgens van alle ontvangen<br />
TIC intsums een BG intsum gemaakt. Elke zaterdag<br />
diende een SPEAR compleet melding via de TIC-ers<br />
naar Tarin Kowt gestuurd te worden en vervulden<br />
we opsdiensten. Waar wij voor ons vertrek niet van<br />
bewust waren was dat wegens de afwezigheid van<br />
een permanent geplaatste FST (field support team).<br />
De TIC-ers dienden te praten met lokale bevolking<br />
die zich aan de poort melden met informatie vanuit<br />
de AO en omstreken. Dit was een nieuwe maar zeer<br />
interessante ervaring voor ons. Door onze functie als<br />
TIC waren wij bevoorrecht Afghanistan vanuit ver-<br />
schillende perspectieven te zien door de uitstekende<br />
samenwerking met alle neveneenheden.<br />
TIC-er in vredesomstandigheden<br />
Eenmaal terug in Nederland na het verlof werd het<br />
kazerneleven met de drukke programma’s weer op-<br />
gepakt. Gedurende vredesomstandigheden bestaat<br />
de TIC uit één enkele functionaris bij een pantserin-<br />
fanterie compagnie. Omdat het voor de compagnie<br />
een nieuwe functie was waren er in het begin nogal<br />
wat onduidelijkheden over de functieomschrijving<br />
terug in Nederland. Wat zou een inlichtingenfunc-<br />
tionaris nou moeten doen terwijl zijn eenheid niet<br />
operationeel ingezet is? Door goed overleg en samenwerking<br />
werd hier goede invulling aan gegeven. Daarnaast droeg de S2 van<br />
het bataljon zorg voor de invulling van enkele vooraf vastgelegde<br />
weken in het jaarrooster. Er werden onder andere lessen gegeven<br />
die niet in onze cursussen waren terug gekomen. Deze lessen wer-<br />
den afgewisseld met bezoeken aan andere inlichtingeneenheden<br />
of eenheden waar wij mee te maken krijgen. Dit was zeer goed<br />
voor de beeldvorming daar het bekend is dat het veel voorkomt<br />
dat men geen idee heeft wat andere eenheden nou daadwerkelijk<br />
doen. Hierdoor raakt men op de hoogte van de mogelijkheden en<br />
onmogelijkheden van anderen waardoor de inlichtingenfunctio-<br />
naris met betere producten op de plank kan komen. Een initiatief<br />
wat zeer goed bevallen is bij mij en de collega TIC-ers.<br />
Battlegroup 11<br />
Na het vervullen van mijn contract als TIC-er bij de A-compagnie<br />
heb ik gesolliciteerd op de functie van Sgt GI bij de Sectie S2. Op<br />
dit moment ben ik als Sgt GI mee met 13 Luchtmobiel RSPB en zit<br />
ik als afgezant van de Sectie S2 in wederom Deh Rawod. Na een<br />
kleine week in Tarin Kowt, om kennis te maken met de andere in-<br />
lichtingenfunctionarissen anders dan de Sectie S2 van het bataljon,<br />
ben ik in de heli gestapt naar Deh Rawod. Daar werd ik opgewacht<br />
door de TIC-ers van de A-compagnie van 17 pantserinfanterie<br />
Prinses Irene. Aangekomen op “mijn oude kantoortje” kreeg ik al<br />
gauw weer het bekende base gevoel terug. Na een lange vakantie<br />
in Nederland ben ik dan weer terug op mijn stekkie. Aangezien ik<br />
gedurende mijn vorige uitzending geen afgezant van de Sectie S2<br />
op kantoor had zitten, was het in eerste instantie een beetje vaag<br />
wat nu daadwerkelijk de werkzaamheden alhier zouden omvatten.<br />
Gelukkig is alles al op zijn plaats gevallen en zie ik hier een goede<br />
uitzending en prima samenwerking tegemoet.
Nieuwe Lichting KMS<br />
Aan mij de Wmr Robert Okhuijsen is gevraagd om de<br />
nieuwe lichting wachtmeesters die eraan zit te komen<br />
bij de afdelingen aan u voor te stellen. De klas die opge-<br />
komen is op 23-11-2009 bestond en bestaat nog steeds<br />
uit vijf man, deze vijf man zijn:<br />
Wmr Pieter Boers, Wmr Alex Brakke, Wmr Ourick Derck-<br />
sen, Wmr Remco Frijstein en Wmr Robert Okhuijsen.<br />
Om u een indruk te geven van wie wij zijn zal ik iedereen<br />
1 voor 1 kort aan u voorstellen.<br />
Wmr Pieter Boers, heeft de KMS gedaan van 24-11-<br />
2008 t/m 18-09-2009 en is opgekomen als spijkerbroek.<br />
Pieter begint na het halen van de rest van de VTO in Idar<br />
Oberstein als stuco bij het a-pel van 14 AfdvA.<br />
Wmr Alex brakke, heeft de KMS gedaan van 01-05-<br />
2007 t/m 17-01-2008 en is opgekomen als spijkerbroek,<br />
Alex heeft in zijn periode van 17-01-2008 tot heden ver-<br />
schillende wachtklikken gedraaid en een poging gedaan<br />
om de VTO infanterie te doen, gelukkig werd hij nog net<br />
op tijd wakker en besloot over te stappen naar de artil-<br />
lerie. Alex begint na het halen van de rest van de VTO in<br />
Idar Oberstein als stuco bij het b-pel van 14 AfdvA.<br />
Wmr Ourick Dercksen, heeft de KMS gedaan van 24-<br />
11-2008 t/m 18-09-2009 en is opgekomen als spijker-<br />
broek. Ourick begint na het behalen van de rest van de<br />
VTO in Idar Oberstein als stuco bij het a-pel van 11 afdra.<br />
Wmr Remco Frijstein, heeft de KMS gedaan van 01-01-<br />
2009 t/m 01-07-2009 en is daar opgekomen als door-<br />
stromer, Remco heeft hiervoor verschillende functies<br />
uitgevoerd bij 11 AfdrA. Hij begint na het behalen van de<br />
rest van zijn VTO in Idar Oberstein als stuco bij het d-pel<br />
van 14 AfdvA.<br />
Wmr Robert Okhuijsen, heeft de KMS gedaan van<br />
06-02-2006 t/m 01-08-2006 en is daar opgekomen als<br />
doorstromer, Voordat hij naar de KMS ging heeft hij ver-<br />
schillende functies uitgevoerd bij 41 afdva. Na de KMS<br />
heeft Robert een poging gedaan om AMV-er te worden<br />
maar dat bleek hem toch niet helemaal te zijn. Hij begint<br />
na het behalen van de rest van de VTO in Idar Oberstein<br />
als stuco bij het a-pel van 14 AfdvA.<br />
Onder leiding van de Adjudant Iliohan en de Wmr1 van<br />
Beek hebben wij van 23-11-2009 t/m 26-01-2010 het<br />
eerste deel van de VTO in ’t Harde gedaan, voor allen<br />
van ons was dit een zeer leerzame maar vooral ook<br />
leuke tijd.<br />
De opleiding hebben wij ervaren als volwassenen on-<br />
derwijs, wat één ieder van ons wel zo prettig vond. Voor<br />
sommige van ons was dit een eyeopener aangezien<br />
sommige van andere VTO’s afkwamen waar de menta-<br />
liteit van de instructeurs net wat anders was.<br />
Zoals u al had gelezen waren wij met maar 5 leerlingen<br />
in de klas, wat voor het kader wat beperkingen met zich<br />
mee bracht ten tijde van de eindoefening, zo hebben ze<br />
die voor ons aan moeten passen of eigenlijk gewoon<br />
opnieuw uit moeten vinden. Ik moet zeggen het is ze<br />
prima gelukt, in plaats van 1 of 2 weken in het bos heb-<br />
ben we 1,5 week lang meet momenten gehad van ver-<br />
schillende onderwerpen, die een ieder van ons prima<br />
heeft afgesloten.<br />
Maar we zijn er nog niet, er wachten ons nu (zoals we<br />
heel vaak hebben gehoord) 16 zware weken van stude-<br />
ren en opletten in Idar Oberstein maar als ik kijk naar de<br />
klas en hoe wij met elkaar omgaan moet het ons denk ik<br />
lukken om weer met 5 geslaagde wachtmeesters terug<br />
te komen vanuit Idar Oberstein. We zullen in ieder geval<br />
ons best er voor doen en elkaar lekker op de huid zitten,<br />
zodat één ieder straks kan beginnen aan zijn functie bij<br />
de afdelingen!<br />
Met Vriendelijke groet,<br />
De klas van 23-11-2009<br />
7
8<br />
Correspondent <strong>Artilia</strong><br />
Alhoewel ik de dienst al zo’n tien jaar geleden vaarwel<br />
gezegd heb denk en hoop ik dat, met name de ou-<br />
deren onder de lezers van <strong>Artilia</strong>, mij nog wel zullen<br />
(her)kennen. Voor al die anderen een korte omschrij-<br />
ving van mijn bestaan tot op heden. Mijn naam is Wim<br />
Speth. Mijn actieve diensttijd ben ik in 1961 begonnen<br />
op de KMS.<br />
Tot aan mijn afscheid in mei 2000 ben ik in diverse func-<br />
ties geplaatst geweest bij de veldartillerie. Begonnen<br />
als instructeur in Ossendrecht en Breda en in 1965 ge-<br />
plaatst bij 19 Afdva in ’t Harde. Na negentien jaar bij deze<br />
nucleaire afdeling mocht ik mijn horizon verbreden op<br />
de Knobbel waar ik de toekomstige dienstplichtige on-<br />
derofficieren de kneepjes van de waarneming moest<br />
bijbrengen. Van daaruit een plaatsing bij artillerie cel in<br />
de staf van het Legerkorps in Apeldoorn. Vervolgens als<br />
toegevoegd S1 geplaatst bij 12 Mechbrig in Nunspeet. Na<br />
een korte periode als S1 toegevoegd bij 101 Veldartille-<br />
riegroep, een uitzending als VN waarnemer naar Kroatië<br />
en een uitstapje naar Den Haag tenslotte geëindigd als<br />
commandant KMS opleiding bij de School Vuursteun.<br />
Voordat ik in mei 2000 afzwaaide heb ik nog als toege-<br />
voegd CIMIC officier de uitzending met 11 AfdRA naar<br />
Kosovo mogen meemaken.<br />
Woonachtig in ’t Harde, getrouwd met Nan, vader van<br />
een 39-jarige zoon en opa van twee rakkers van 6 en 8<br />
jaar oud. Hobby’s: schermen, paardrijden (bij de Gele<br />
Rijders), wandelen en lezen. Naast deze liefhebberijen<br />
kan ik, net als vele (oud) collega’s, mijn energie kwijt in<br />
vrijwilligerswerk. Onder andere in het organiseren van<br />
vakanties voor kinderen uit (voormalige) oorlogsgebie-<br />
den en het schrijven van artikelen voor diverse kranten<br />
en bladen, waaronder dus nu ook de <strong>Artilia</strong>.<br />
Desgevraagd door Ron Caerteling en Eric Treffers zal ik<br />
mij in de toekomst wijden aan het schrijven van artike-<br />
len voor dit blad. Dat betekent dat ik zelf op zoek ga naar<br />
gebeurtenissen binnen de afdelingen die het vermel-<br />
den waard zijn, maar dat ik ook hoop dat de lezers mij<br />
zullen overstelpen met verzoeken om te schrijven over<br />
zaken die hen aan het hart gaan. Doordat ik de dienst<br />
al lang geleden heb verlaten ben ik niet meer zo op de<br />
hoogte van alles wat zich op het gebied van technieken<br />
afspeelt. Voor met name de meer technische artikelen<br />
over nieuwste ontwikkelingen ben ik dan ook afhanke-<br />
lijk van de kennis van betrokken lezers. Samen kunnen<br />
wij interessante artikelen het licht doen zien. Maar mijn<br />
belangstelling gaat ook uit naar de meer menselijk kant<br />
van het militaire leven, met name bij de artilleristen.<br />
Zo kan ik mij voorstellen te schrijven over ervaringen die<br />
men bij uitzendingen heeft gehad. Het meeleven van het<br />
thuisfront en hoe de familie de afwezigheid ondergaat.<br />
Aan den lijve heb ik ondervonden hoe het is om de dienst<br />
te verlaten. Wat zijn de plannen voor de toekomst? Kijkt<br />
men om in wrok of met plezier? Willen mensen nog wel<br />
contacten onderhouden met hun ex-collega’s en met<br />
hun voormalige eenheden? Sommigen kijken uit naar<br />
een nieuwe baan omdat zij zich nog te jong voelen om<br />
thuis te zitten. Anderen storten zich op vrijwilligerswerk.<br />
Wat heeft de militair voor hobby’s? Wat zijn zijn of haar<br />
sportprestaties? Wat zijn de tradities binnen de afdelin-<br />
gen? Genoeg thema’s die een stukje waard zijn. En na-<br />
tuurlijk zijn ideeën meer dan welkom!<br />
Graag zie ik jullie reacties tegemoet. Het lijkt mij niet<br />
moeilijk met elkaar in contact te komen. De redactie zal<br />
laten weten hoe zij een en ander in het vat gaan gieten.<br />
Mochten er nu al ideeën opborrelen of is er een gebeur-<br />
tenis die aandacht verdient neem dan met de redactie<br />
of met mij contact op. Mijn e-mail adres: wimspeth@<br />
wanadoo.nl.
Schenkingen<br />
NEDERLANDS ARTILLERIE MUSEUM<br />
www.nederlandsartilleriemuseum.nl<br />
Het Nederlands <strong>Artillerie</strong> Museum heeft in de afgelopen periode de volgende schenkingen mogen ontvangen.<br />
- Dhr. A.A. Voorneman (van zijn vader, dhr. A. Th. Voorneman): een platenbundel behorende bij VS voor de LUA<br />
‘De Electrische installatie van 8 ld’ deel IVa (uitg. 1939)<br />
- Dhr. T. van Dijk: diverse militaire kleding en boeken<br />
- Kap M. Huizing: een ‘Handboek voor de soldaat der eerste klas’ (uitgave 1976)<br />
- Kap art P. de Boer: een VS (beschrijving van het Slidex-systeem) en een typemachine (70’er jaren) gebruikt in<br />
terreinmeetshelters<br />
- Dhr. P. Schalk, uit de nalatenschap van mevrouw Nederveld te Lisse: een zakboekje van dhr. H. Nederveld<br />
(2 RVA, 1910)<br />
- Kol art bd J. van Wincoop: diverse schildjes, glazen, hulzen, kardoezen, glaswerk TM 9-331A, TM 9-1901:<br />
beknopt overzicht van de krijgsverrichtingen der KL met schetsen<br />
- Maj art bd K.W. van der Veen: een GT artillerie; een planchet compleet (statief en tafel);<br />
een model Tankherkenning BTR 60 PB en een doos met militaria zoals schildjes, tegels etc.<br />
- Maj Art bd H. Broekhuizen: een giberne compleet en een oranje bandsjerp<br />
- Lkol art bd W van de Vorst: een giberne compleet<br />
- Mw J. Koridon-Offereins: twee prenten in lijst: 1- werving van Vrijwilligers, 2- Batterij Veldartillerie,<br />
Tirailleurs en Staf 1860<br />
- Adj art bd C. Soethout: leidsels voor tweespan<br />
- Dhr. R. van den Berg van Saparoca: twee antieke boekwerken: 1: Hellingwerf; Hoornse beknopte Bosschietery, ….etc (1714)<br />
2: Beshreibung wie Allerhandt Raqueten …. etc (1701)<br />
Alle schenkers worden bij deze hartelijk bedankt voor hun bijdrage om het Artilleristisch erfgoed te<br />
completeren. Hebt U nog voorwerpen en/of documentatie met een relatie naar Defensie en in het bijzonder naar de Artil-<br />
lerie en waarvan U afstand wenst te doen? In dat geval even bellen met 0525-657310, fax 657311 of e-mail<br />
NAM.artillerie.museum@mindef.nl voor een afspraak om het af te leveren in ’t Harde om het op te laten halen.<br />
SCHENKING TWEE 18e EEUWSE BOEKWERKEN<br />
Het Nederlands <strong>Artillerie</strong> Museum heeft twee bijzondere boekwerken geschonken gekregen. Het betreft: Pieter Helling-<br />
werf: ”Hoornse beknopte bosschietery,…etc” (1714) en het handschrift “Beshreibung allerhandt Raqueten….etc” (1701).<br />
Hiermee heeft de bibliotheek/ documentatiecentrum twee exemplaren erbij gekregen die vallen onder de categorie ‘Oude<br />
Drukken’ (boekwerken daterend vóór 1801). In december 2008 is de catalogus oude drukken uitgekomen die onder redac-<br />
tie van Louis Sloos (Legermuseum) tot stand is gekomen. Het vormt een inventarisatie van boeken van vóór 1800 in bezit bij<br />
de militaire collecties. Het Nederlands <strong>Artillerie</strong> Museum heeft ook een bedrage geleverd aan dit onderzoek. Daarbij heeft<br />
het ons inzicht gegeven in de uniciteit van enkele exemplaren in onze bibliotheek. Hoewel de inventarisatie is afgerond,<br />
bestaan er plannen om nieuwe aanwinsten die binnen dit profiel passen alsnog in een database op te nemen.<br />
Titel: Louis Sloos (red); “Warfare and the age of printing; catalogue of early printed books from before 1801 in Dutch military<br />
collections” (alleen Engelstalig)<br />
ARTILLERIE ATTENTIES IN DE NIEUWE ONTVANGSTRUIMTE<br />
Via het <strong>Artillerie</strong>museum in ‘t Harde worden diverse artilleristische artikelen aangeboden. Bestellingen kunnen worden<br />
gedaan via NAM.artillerie.museum@mindef.nl in ’t Harde.<br />
Een batig saldo komt ten goede aan de exploitatie van de exposities. U kunt zich nu zelf op de hoogte stellen van de nieuwe<br />
ontvangstruimte in gebouw 215 op de LbO hoe die gelden zijn en worden besteed. U bent van harte welkom.<br />
9
10<br />
Gezocht en gevonden<br />
INFORMATIE GEZOCHT<br />
Na de oproepen in de laatste <strong>Artilia</strong> zijn er een aantal reacties ontvangen die wij gaarne onder Uw aandacht breng. Laat dit<br />
een stimulans zijn om Uw commentaar aan ons toe te zenden.<br />
Markensters<br />
Bij de foto van twee marketentsters met op de achterzijde de vermelding “laatste schot op 18-10-85”, is een reactie ont-<br />
vangen dat dit mogelijk het/de laatste scherpe 25-ponder-schot(en) op het ASK betreft. De dames zijn echter nog niet her-<br />
kend.<br />
1. Borstzakemblemen<br />
In de collectie borstzakhangers van het NAM ontbreekt nog steeds een borstzakembleem van de SROA, de “dancing bear”.<br />
Wij houden ons aanbevolen voor een exemplaar, want de collectie is nog niet compleet. Ook nadere informatie over datum<br />
van uitgifte, de ontwerper en de betekenis, etc.<br />
2. Borstzakemblemen<br />
Gezocht borstzakhangers <strong>Artillerie</strong> en Wapenschildjes <strong>Artillerie</strong> voor “aankleding” bureau Commandant Bedrijfsbrandweer<br />
ASK. Geen onderdeeltegeltjes s.v.p. Indien u afstand wilt doen van een schildje of borstzakhanger dank ik u op voorhand.<br />
U kunt het schildje / borstzak hanger sturen naar :<br />
C-BBW ASK T.a.v. Elnt Bosch, MPC 35 C, Postbus 1000, 8084 ZX ‘t Harde<br />
INFORMATIE GEvONDEN<br />
1. Barbarakruid<br />
De herhaalde oproep over het Barbarakruid heeft meerdere reactie opgeleverd. Hieronder twee van de vele inzendingen:<br />
Reactie van mw. Joke van der Horst<br />
Het is waar, als kweker krijg je soms de meest uiteenlopende vragen! Barbarakruid, Barbarea, is een tweejarige plant behorend<br />
tot de familie van de Kruisbloemigen, net als bv. de Pinksterbloem, het Herderstasje en andere min of meer bekende<br />
onkruiden. Er komen in Nederland 3 soorten in het wild voor en die lijken allemaal wel een beetje op elkaar. Als je ze zou<br />
moeten omschrijven, dan lijken ze nog het meest op Koolzaad, dus vrij hoge, nogal grove geelbloeiende planten. Hoogte<br />
rond de meter, en ze houden allemaal van tamelijk vochtige grond. Als je dit wilt planten, dan moet je dat doen om de naam<br />
inderdaad, en niet omdat het zulke mooie en sierlijke planten zijn. Kant en klare planten zijn niet te koop, je moet ze zaaien<br />
en voor zaad zou ik je willen verwijzen naar de Cruydthoeck, www.cruydthoeck.nl, misschien kunnen zij je verder helpen.<br />
Noem gerust mijn naam als referentie. Veel succes ermee, ik ben benieuwd hoe dit afloopt!<br />
2. Barbarakruid<br />
Ook een reactie van Hans Vrije vanuit Spanje.<br />
Waarde collegae,<br />
In het nummer van <strong>Artilia</strong>, dat vandaag in mijn brievenbus viel werd een vraag gesteld over de verkrijgbaarheid van “Barbarakruid”.<br />
Dit plantje is hier in Spanje welbekend onder de naam “Hierba de Santa Barbara”(Barbarea Verna c.q. Barbarea<br />
Vulgaris). Het wordt geteeld zoals in Nederland Waterkers, ons welbekend als kweekplantje op kleuter en lagere scholen,<br />
toen die tenminste nog bestonden. De plant wordt net als waterkers gebruikt op brood, sandwiches en in salades, maar ook<br />
wel gekookt als spinazie. De plant stelt behalve veel zonlicht weinig eisen, houdt wel van water, maar is in droge gebieden<br />
ook tevreden als zijn standplaats af en toe onder loopt. Vanwege het zonlicht lijkt mij de teelt in Nederland nogal twijfelachtig.<br />
Met Collegiale groet, Hans C. Vrije, Aooi bd<br />
Ik dank alle inzenders voor de adressen en hun teeltadvies. U wordt op de hoogte gehouden van de voortgang van het project “Barbarakruid<br />
op het ASK”. Zodra zaad en/of plantjes worden toegevoegd aan het verkoopassortiment van het NAM kunt U dat ook lezen.
Adjudant Gerrit Bosch<br />
bevorderd tot eerste-luitenant.<br />
Adjudant Gerrit Bosch heeft er lang en goed over nage-<br />
dacht. Het is natuurlijk ook niet niks, zo’n overstap van<br />
hoogste onderofficiersrang naar de rang van eerste-lui-<br />
tenant, een rang waar je gevoelsmatig weer onderaan de<br />
ladder staat. De reden dat de adjudant deze stap maakte<br />
is er één die niet velen kunnen hebben. Hij heeft name-<br />
lijk een passie voor de brandweer en in het verleden is hij<br />
hier veelvuldig mee bezig geweest. Verschillende brand-<br />
weeropleidingen heeft hij gevolgd en was zo bedreven<br />
in dit vak dat hij zelf instructeur is geweest.<br />
De functie van Postcommandant brandweer op het OT-<br />
CVust bleek moeilijk te vullen door een geschikte bur-<br />
gerbrandweer en daarom is Adjudant Bosch gevraagd<br />
om deze functie als militair te vervullen. Voor hem was<br />
dit een unieke kans om na vele jaren van militaire func-<br />
ties, een oude liefde weer op te pakken.<br />
Zoals gezegd nam hij deze beslissing niet zomaar, per<br />
slot van rekening zat hij in het stafadjudanten traject en<br />
had een hele mooie carrière voor de boeg.<br />
Op 1 april was het dan eindelijk zover, de dag van bevor-<br />
dering. Maar voor er tot bevordering werd overgegaan<br />
moest de adjudant eerst een “officiersexamen” afleg-<br />
gen. Om hier niet al teveel kostbare tijd mee kwijt te ra-<br />
ken, werd het examen grotendeels in de middagpauze<br />
gehouden. Om 11.35 uur kreeg hij zijn eerste opdracht:<br />
“Loop naar de pomp”, uiteraard was dit op de locatie<br />
van de brandweer.<br />
Zijn tweede opdracht was bij de klimtoren. Hier moest<br />
hij een stukje moed tonen door omhoog te klimmen en<br />
het touw, dat nog niet bevestigd was alsnog vast te ma-<br />
ken. Hij toonde hier zeer veel moed en begon spontaan<br />
te klimmen, zo spontaan zelfs dat hij ongezekerd, dus<br />
onverantwoord begon. We hebben de actie vroegtijdig<br />
moeten afkappen.<br />
Via wat omwegen en miniopdrachten is de adjudant bij<br />
de parkeerplaats aan noordzijde van gebouw 240 uitge-<br />
komen. Hier werd hij geblinddoekt en in een busje naar<br />
zijn volgende bestemming gebracht. Deze bestemming<br />
was een volledig geblindeerde, aardedonkere ruimte en<br />
hier werd hij voorgeleid aan de Bloedraad. De adjudant<br />
werd goed in het licht gezet en kon hierbij niet goed her-<br />
kennen wie er in de Bloedraad zaten. Hij moest laten<br />
zien wat hij zoal vergaard had tijdens zijn opdrachten en<br />
bleek wat onvoorzichtig omgegaan te zijn met de potjes<br />
waar attributen in zaten. Een aantal potjes was stuk.<br />
11
12<br />
Adjudant Gerrit Bosch heeft er lang en goed over nagedacht. Het is natuurlijk ook niet niks, zo’n overstap van hoogste on-<br />
derofficiersrang naar de rang van eerste-luitenant, een rang waar je gevoelsmatig weer onderaan de ladder staat. De reden<br />
dat de adjudant deze stap maakte is er één die niet velen kunnen hebben. Hij heeft namelijk een passie voor de brandweer<br />
en in het verleden is hij hier veelvuldig mee bezig geweest. Verschillende brandweeropleidingen heeft hij gevolgd en was zo<br />
bedreven in dit vak dat hij zelf instructeur is geweest.<br />
De functie van Postcommandant brandweer op het OTCVust bleek moeilijk te vullen door een geschikte burgerbrandweer<br />
en daarom is Adjudant Bosch gevraagd om deze functie als militair te vervullen. Voor hem was dit een unieke kans om na<br />
vele jaren van militaire functies, een oude liefde weer op te pakken.<br />
Zoals gezegd nam hij deze beslissing niet zomaar, per slot van rekening zat hij in het stafadjudanten traject en had een hele<br />
mooie carrière voor de boeg. Op 1 april was het dan eindelijk zover, de dag van bevordering. Maar voor er tot bevordering<br />
werd overgegaan moest de adjudant eerst een “officiersexamen” afleggen. Om hier niet al teveel kostbare tijd mee kwijt te<br />
raken, werd het examen grotendeels in de middagpauze gehouden. Om 11.35 uur kreeg hij zijn eerste opdracht: “Loop naar<br />
de pomp”, uiteraard was dit op de locatie van de brandweer.<br />
Zijn tweede opdracht was bij de klimtoren. Hier moest hij een stukje moed tonen door omhoog te klimmen en het touw, dat<br />
nog niet bevestigd was alsnog vast te maken. Hij toonde hier zeer veel moed en begon spontaan te klimmen, zo spontaan<br />
zelfs dat hij ongezekerd, dus onverantwoord begon. We hebben de actie vroegtijdig moeten afkappen.<br />
Via wat omwegen en miniopdrachten is de adjudant bij de parkeerplaats aan noordzijde van gebouw 240 uitgekomen.<br />
Hier werd hij geblinddoekt en in een busje naar zijn volgende bestemming gebracht. Deze bestemming was een volledig<br />
geblindeerde, aardedonkere ruimte en hier werd hij voorgeleid aan de Bloedraad. De adjudant werd goed in het licht gezet<br />
en kon hierbij niet goed herkennen wie er in de Bloedraad zaten. Hij moest laten zien wat hij zoal vergaard had tijdens zijn<br />
opdrachten en bleek wat onvoorzichtig omgegaan te zijn met de potjes waar attributen in zaten. Een aantal potjes was stuk.<br />
Hij had onder andere luitenantssterren bij zich, mogelijk bedoeld voor de bevordering. Het waren echter sterren voor een<br />
brandweerman en hij zou de functie gaan vervullen als militair, in een militair uniform. Als officier moet je uiteraard kunnen<br />
eten met mes en vork. Om te bewijzen dat hij dit kan, werd hem een bord, een mes en een vork aangereikt. Uiteraard wa-<br />
ren deze attributen dusdanig geprepareerd dat het onmogelijk was om jezelf te verwonden tijdens deze test. De adjudant<br />
slaagde gelijk om iets te eten, maar wist hierbij niet het verschil tussen een vork en een mes. De laatste gebruikte hij als lepel<br />
en at met de verkeerde hand. Ook voor dit deel was hij uiteindelijk niet geslaagd.
Veteranen KRA<br />
Op 7 april 2010 vond de officiële oprichting plaats van de<br />
Stichting Veteranen Korps Rijdende <strong>Artillerie</strong>, kortweg:<br />
Veteranen KRA.<br />
Doel van de stichting is:<br />
• Het behartigen van de belangen van de veteranen en<br />
post-actieven van het Korps Rijdende <strong>Artillerie</strong> in de<br />
ruimste zin van het woord. Onder veteranen van het<br />
Korps Rijdende <strong>Artillerie</strong> worden verstaan de militai-<br />
ren en de gewezen militairen en de gemilitariseerde<br />
burgers die bij vredesmissies betrokken zijn geweest,<br />
zowel binnen als buiten het verband van de Verenigde<br />
Naties, terwijl hij/zij registratief was ingedeeld bij het<br />
Korps Rijdende <strong>Artillerie</strong> en/of geplaatst was bij de 11e<br />
Afdeling Rijdende <strong>Artillerie</strong>;<br />
• Het bevorderen van de korpsgeest en kameraadschap<br />
binnen het Korps Rijdende <strong>Artillerie</strong>, haar eenheden en<br />
degenen die daarbij dienen of gediend hebben;<br />
• Het bieden van mogelijkheden voor veteranen en<br />
post-actieven van het Korps Rijdende <strong>Artillerie</strong> en/of<br />
hun partners om elkaar regelmatig te ontmoeten en<br />
onderling ervaring uit te wisselen;<br />
• Het verrichten van al hetgeen daarmee verband houdt<br />
of daartoe bevorderlijk kan zijn, alles in de meest uit-<br />
gebreide zin genomen. De stichting tracht haar doel<br />
ondermeer te verwezenlijken door:<br />
• Het stimuleren van het organiseren van activiteiten<br />
zoals bijeenkomsten, reünies en herdenkingen;<br />
• Het uitgeven van nieuwsbrieven met verhalen,<br />
belevenissen en actualiteiten;<br />
• Het reageren op individuele hulpvragen door de weg<br />
voor een adequate verwijzing naar een medische des-<br />
kundige of rechtstreeks naar een zorgorganisatie te<br />
arrangeren;<br />
• Aan te sluiten bij of activiteiten te ontplooien samen<br />
met andere organisaties met een vergelijkbare doel-<br />
stelling<br />
Het bestuur van de stichting bestaat uit:<br />
Voorzitter: LKol Han Bouwmeester<br />
(Korpscommandant)<br />
Vicevoorzitter: LKol (R) Bert Haasjes<br />
Secretaris/Penningmeester: LKol (R) Frans Dirks<br />
Lid: Maj b.d. Thony Boeije,<br />
tevens liaison naar<br />
Art. Veteranen Ass.<br />
Lid Adj. Gerard Smit<br />
(Korpsadjudant)<br />
Lid Maj Peter Jacobs<br />
Het bestuur heeft direct na de oprichting van de stich-<br />
ting haar eerste vergadering gehouden. Naast allerlei<br />
praktische zaken is besloten om op 3 september 2010<br />
een eerste bijeenkomst van de veteranen van het Korps<br />
te organiseren. De combinatie met een beëdiging van<br />
nieuwe leden van het Korps op diezelfde datum staat<br />
borg voor een aantrekkelijk programma.<br />
Geldmiddelen<br />
De geldmiddelen welke nodig zullen zijn om het doel<br />
van de stichting te kunnen verwezenlijken, verkrijgt de<br />
stichting uit:<br />
• Donaties;<br />
• Subsidies;<br />
• Erfstellingen, legaten en schenkingen;<br />
• Overige bronnen<br />
Veteranen<br />
Het bestuur wil natuurlijk een zo volledig mogelijk over-<br />
zicht van de veteranen van het Korps krijgen. Wij roepen<br />
daarom belangstellenden op om zich aan te melden bij<br />
de secretaris:<br />
LKol (R) Frans Dirks, Postbus 4635, 4803 EP Breda<br />
Email: info@quamand.nl<br />
13
14<br />
DE oPERATIoNELE WAARDE VAN HET BMS<br />
Kapitein M.A. (Marnix) Felius, Commandant BCie 44 Painfbat<br />
Kapitein Marnix Felius is commandant van de Bravo<br />
Compagnie van het 44 Pantserinfanteriebataljon.<br />
Zijn compagnie maakt deel uit van de pilot-eenheid<br />
voor het Battlefield Management System (BMS) en<br />
hij doet als een van de eerste ervaring op met het<br />
BMS. Hij schetst in dit artikel de operationele waarde<br />
en hoe het nog beter kan. U leest in dit artikel ook de<br />
allereerste ongepolijste lessons noted.<br />
Een praktijkvoorbeeld<br />
Om de bruikbaarheid van het BMS voor het lagere tac-<br />
tische niveau visueel te maken, is een voorbeeld op de<br />
kaart wellicht verhelderend. In figuur 1 is een screens-<br />
hot te zien van een pantserinfanteriepeloton, uitgerust<br />
met de CV90, dat een opmars uitvoert in de richting van<br />
het oord De Rips. Het peloton verplaatst in de volgorde<br />
A, R , E en B. Op het scherm wordt het eigen voertuig, in<br />
dit geval het R-voertuig van de pelotonscommandant,<br />
weergegeven met een groene driehoek. Alle voertui-<br />
gen, maar ook het personeel onder in de CV90 zijn in<br />
staat om de gehele opmars te volgen op BMS. Deze<br />
enorme sprong voorwaarts in ’ situational awareness‘<br />
maakt deel uit van de eerste versnelling in de informa-<br />
tievoorziening. Hoe beter je immers op de hoogte bent<br />
van de eigen situatie, des te beter - en vooral sneller- je<br />
kunt reageren in geval van verrassingen.<br />
Op het moment dat het A-voertuig het boscomplex<br />
verlaat wordt het vanuit noordoostelijke richting on-<br />
der vuur genomen. De voertuigcommandant geeft op-<br />
dracht onder dekking van een eigen rookscherm een<br />
zichtgedekte opstelling in te nemen in de bosrand. Via<br />
de radio geeft hij zijn pelotonscommandant de melding<br />
“contact, wacht uit”. Vanuit een gedekte opstelling in de<br />
bosrand neemt de commandant van het A-voertuig met<br />
zijn warmtebeeld-kijker een vijandelijk pantservoertuig<br />
waar dat wordt begeleid door uitgestegen infanterie ter<br />
sterkte van een man of zes. Door de afstand naar het vij-<br />
andelijk voertuig met zijn laserafstandsmeter te meten<br />
kan hij nauwkeurig vaststellen op welk coördinaat het<br />
vijandelijke voertuig staat.<br />
Zonder tijd te verliezen toetst hij de gegevens in het BMS<br />
en verstuurt het over de radio. Binnen enkele ogenblik-<br />
ken zien alle voertuigcommandanten figuur 2) van het<br />
peloton, maar ook de compagnie, de melding. Omdat er<br />
een koppeling naar het AFSIS is weet ook de PzH2000 op<br />
hetzelfde moment dat er mogelijk werk aan de winkel<br />
is. De waarnemer en mortiergroep van de compagnie<br />
krijgen de informatie ook en kunnen zich onmiddellijk<br />
voorbereiden op een eventueel verzoek tot steun. Deze<br />
procedure maakt de eerste versnelling in de informatie-<br />
voorziening compleet.<br />
In het tijdperk van de YPR (en vóór BMS) ging veel tijd<br />
gemoeid met het informeren van de verschillende ni-<br />
veaus over elkaars positie, status en wat zij konden<br />
waarnemen. In de nieuwe situatie, waarbij het peloton<br />
is uitgerust met BMS, is de melding niet alleen veel snel-<br />
ler, maar met de nieuwe middelen ook nauwkeuriger.<br />
Hierdoor kan bijvoorbeeld onmiddellijk indirect vuur<br />
worden aangevraagd. De gehele compagnie is boven-<br />
dien in één klap op de hoogte van de situatie. Dit bete-<br />
kent tevens dat sneller dan voorheen met de besluitvor-<br />
ming kan worden begonnen. Een tweede versnelling in<br />
de informatie-uitwisseling.
Aan de hand van de ontstane situatie maakt de pelo-<br />
tonscommandant een snelle analyse van de situatie.<br />
Om geen tijd te verliezen en gezien de geringe sterkte<br />
van de vijandelijke weerstand, besluit hij op de vuur-<br />
kracht en mobiliteit van zijn CV90’s te vertrouwen. Om-<br />
dat hij niet zeker weet of de zuidrand van De Rips door<br />
vijand is bezet, ziet hij af van een flankerende beweging<br />
via de westelijke bosrand met het B- en E-voertuig. Die<br />
beweging gaat flankerend voor De Rips langs en dat zou<br />
nare gevolgen kunnen hebben. Bovendien kan hij die<br />
beweging vanaf de positie van het A-voertuig maar be-<br />
perkt steunen. De pelotonscommandant besluit tot een<br />
eenvoudige sectie-aanval van het B- en E-voertuig on-<br />
der leiding van zijn opvolgend-pelotonscommandant<br />
vanuit de zuidrand van het bos, waarbij de vuurkracht<br />
van de CV90’s ten volle kan worden gebruikt. Hij toetst<br />
zijn plan snel in op het touch-screen van de BMS (figuur<br />
3) en informeert zijn ondercommandanten door middel<br />
van een druk op de knop. Ook zijn compagniescomman-<br />
dant kan meelezen en eventueel overrulen als dat nodig<br />
is. Dat vindt de compagniescommandant niet nodig en<br />
hij verzekert de commandant van het spitspeloton dat<br />
de actie met prioriteit door de artillerie wordt gesteund.<br />
Zowel in het B- als het E-voertuig wordt de opzet gezien<br />
van het plan van de pelotonscommandant en hoeft er<br />
uitsluitend een kennisgeving van ontvangst te worden<br />
gegeven voordat zij op de kruising van de Hazenhutse<br />
Dijk de afslag in oostelijke richting nemen en vervolgens<br />
na 800 meter in noordelijke richting afslaan en de bere-<br />
den aanval inzetten. Deze korte bevelvoering vormt de<br />
derde versnelling in de informatie-uitwisseling.<br />
In de periode dat de pantserinfanterie nog over de YPR,<br />
zonder BMS, beschikte kostte deze aanvullende besluit-<br />
vorming en de daarbij behorende bevelvoering duidelijk<br />
meer tijd. De uitleg van het plan en het zeker stellen van<br />
het feit dat dit ook bij de andere voertuigen duidelijk<br />
was, kostte simpelweg meer tijd, omdat de ondercom-<br />
mandanten via de radio, ’ op het doel‘ moesten worden<br />
gepraat. Tijdens de uitvoering van de opdracht, oftewel<br />
tijdens de beweging in de mobiele fase van de operatie,<br />
moest voorheen de pelotonscommandant vanuit de<br />
commandanten-positie in zijn voertuig, ook nog eens<br />
de verschillende oleaten op de kaart in de gaten te hou-<br />
den en alle bewegingen van zijn peloton of eventuele<br />
meldingen van vijandelijke activiteiten via coördinaten<br />
en via de radio aan zijn compagniescommandant mel-<br />
den. Het behoeft geen nadere uitleg dat deze handelin-<br />
gen beduidend meer tijd vereisten.<br />
Met BMS kan bij het verstrekken van een opdracht de<br />
communicatie over de radio in veel gevallen worden<br />
beperkt tot een bevestiging van het ontvangen plan<br />
(door de ondercommandant) en het uitspreken van het<br />
oogmerk met wellicht enkele richtlijnen (door de com-<br />
mandant).<br />
Ten aanzien van de uitvoering van het plan biedt BMS<br />
ook voordelen. Afhankelijk van de tijd die het kost om<br />
de veranderingen in locatie van de voertuigen te ver-<br />
werken, wat tussen de 10 en 23 seconden kan duren, ziet<br />
de pelotonscommandant de vorderingen van zijn sectie<br />
onder leiding van zijn opvolgend-pelotonscomman-<br />
dant. Dit overzicht geeft hem de mogelijkheid om vanuit<br />
de locatie van het A-voertuig de vijandelijke opstelling<br />
onder vuur te nemen, zolang de sectie onder leiding van<br />
zijn opvolger de vijandelijke opstelling nog niet tot op<br />
200 meter is genaderd. Ook de gevechtsondersteuning<br />
kan de voortgang van de actie blijven volgen op BMS.<br />
15
16<br />
Dit voorbeeld geeft aan dat de toegevoegde opera-<br />
tionele waarde van BMS op vier aspecten ligt:<br />
1. een vergroting (en versnelde deling) van de<br />
Situational Awareness;<br />
2. een versnelling van de besluitvorming;<br />
3. een versnelling in de bevelvoering;<br />
4. en tenslotte, als gevolg van een verbeterde en<br />
versnelde deling van Situational Awareness, kan<br />
BMS bijdragen tot het verminderen van de kans<br />
op friendly fire.<br />
Een omvangrijk project als BMS kent natuurlijk ook<br />
beperkingen. Hieronder volgt een opsomming van een<br />
aantal aandachtspunten met daarbij enkele adviezen<br />
om tot een nog beter product te komen.<br />
De invloed van frictie en chaos<br />
Uit het vo<strong>orgaan</strong>de mag de conclusie worden getrokken<br />
dat BMS een duidelijke verbetering inhoudt voor de in-<br />
formatievoorziening op de lagere tactische niveaus van<br />
het grondoptreden. Toch moeten wij ervoor waken niet<br />
gelijk al te enthousiast te worden en de indruk krijgen<br />
dat we met BMS nu ineens af zijn van de complexiteit<br />
van het grondoptreden en vanaf nu altijd over een Com-<br />
mon Operational Picture op het land te kunnen beschik-<br />
ken. Dat is een te eenvoudige weergave van het karakter<br />
van het grondoptreden. Misschien dat een Common<br />
Operational Picture een situatie is die in de lucht of op<br />
zee kan worden bereikt, maar dat geldt niet voor het<br />
landoptreden. Niet alles wat zich op de grond bevindt<br />
en beweegt is namelijk met een radar waar te nemen.<br />
Het aantal onafhankelijke grondeenheden is vaak een<br />
veelvoud van de enkele tot enige tientallen schepen of<br />
vliegtuigen die zich gelijktijdig in een operatiegebied<br />
bevinden. Alleen een bataljon telt in een gemiddeld op-<br />
treden al meer dan 100 (pantser-)voertuigen, waarbij de<br />
uitgestegen elementen van de infanterie, maar ook de<br />
elementen van gevechtsondersteuning en logistiek niet<br />
eens zijn meegeteld.<br />
Het grondoptreden kent een enorm hoog tempo en<br />
een onvoorspelbaar optreden van de tegenstander. De<br />
interactie van het grondoptreden met de locale bevol-<br />
king, de aanwezigheid van andere eenheden van coa-<br />
lities of lokale veiligheidstroepen maken de situatie er<br />
niet eenvoudiger op. Chaos en frictie zijn daarbij voor<br />
het landoptreden een gegeven en zullen nooit geheel<br />
kunnen worden uitgebannen. De mate waarin Situatio-<br />
nal Awareness op het land kan worden verkregen is dan<br />
ook aan grenzen gebonden. Reden waarom we in ons<br />
opleidings- en trainingsproces aandacht moeten blijven<br />
besteden aan worst case. In die specifieke omstandig-<br />
heden, zo typerend voor het landoptreden, is niet altijd<br />
sprake van een gegarandeerde radioverbinding met alle<br />
stations en dus ook niet van een 100% werkend BMS.<br />
Lessons noted<br />
Standard Operational Procedures. We moeten afspraken ma-<br />
ken over waar BMS voor moet worden gebruikt. Dat moet dus<br />
niet zijn, het versturen van 1001 oleaten en het overnemen van<br />
de gehele commandovoering ter voorbereiding op een actie.<br />
BMS is allereerst uitermate geschikt om eenheden die onder<br />
(gevechts) druk staan en waar Situational Awareness essen-<br />
tieel is te ondersteunen. Wanneer pelotons en compagnieën er<br />
goed mee kunnen werken, moeten we pas gaan kijken hoe het<br />
bataljon er baat bij kan hebben. En info op hoger niveau mag<br />
NOOIT de snelheid van de informatie-uitwisseling op het la-<br />
gere niveau vertragen of in de weg staan. BMS is in mijn ogen<br />
dan ook allereerst voor de allerlaagste niveaus van gevechts-<br />
eenheden. Hier gaat het immers om levens. Daarna komt de<br />
rest.<br />
Techniek<br />
Los van de complexiteit van het grondoptreden en de<br />
bijbehorende frictie en chaos, zoals hierboven beschre-<br />
ven, speelt ook de technische ondersteuning van BMS<br />
zelf een beperkende rol. Waar spraak met onze radio’s<br />
nog tot 30 kilometer ver kan worden ontvangen, geldt<br />
voor data (alle informatie van BMS dus) een maximum<br />
van zo’n 10 kilometer (onder goede omstandigheden).<br />
Maar ook binnen deze afstanden bestaat de kans op ’<br />
ru’ letterlijk dan. Een computer is immers geen mens en<br />
wanneer ergens een ’ nulletje of een ééntje‘ ontbreekt<br />
in de datastroom, kan een computer er al gauw niets<br />
meer van maken. Tel daarbij op dat de bandbreedte<br />
waardoor alle gegevens moeten worden verzonden erg<br />
beperkt is en de harde schijven om alle gegevens op te<br />
kunnen slaan relatief klein zijn. Dit maakt BMS tot op<br />
heden een kwetsbaar systeem. Mede daarom moeten<br />
we BMS niet onnodig belasten met ‘ minder relevante’<br />
gegevens, waardoor het langzamer wordt en zelfs de<br />
kans loopt om vast te lopen. Gevolg hiervan kan immers<br />
zijn dat de gegevens die tijdens gevechtscontact direct<br />
nodig zijn, vertraagd worden vanwege andere data ‘ in<br />
de wachtrij’ .
Lessons noted<br />
De capaciteit van de harde schijf en misschien ook wel de re-<br />
kenkracht van de CV90 moeten (vele malen) groter worden.<br />
Op het moment dat ik dit schrijf is de BCie van 44<br />
Painfbat bijna geheel uitgerust met BMS. Om aan te ge-<br />
ven dat het systeem nog in de kinderschoenen staat is<br />
het interessant te weten dat om alles werkende te krij-<br />
gen – en te houden – nu nog met zeer grote regelmaat<br />
specialisten ter plekke benodigd zijn, hetgeen onder ge-<br />
vechtsomstandigheden niet mogelijk is. Wij hebben op<br />
dat gebied dan ook nog een lange weg te gaan.<br />
Flexibliteit<br />
BMS is niet zomaar een kwestie van aan- en uitzetten.<br />
Een ’ nieuw voertuig‘ (met BMS) binnen bereik van het<br />
netwerk zal altijd zichtbaar zijn (en zelf ook de andere<br />
stations zien). Willen wij een extra voertuig (bijvoor-<br />
beeld ingeval van een onverwachte onderbevelstelling)<br />
deelgenoot maken van vijandmeldingen en plannen,<br />
zoals in het voorbeeld, dan moet dit wel worden mee-<br />
genomen in een vooraf ontworpen configuratie. Is met<br />
deze nieuwe deelnemer geen rekening gehouden, dan<br />
zal door de verbindingsonderofficier van de compagnie<br />
(of in groter verband het bataljon) een nieuwe configu-<br />
ratie moeten worden gemaakt en zal deze wederom per<br />
voertuig moeten worden geladen. Tijdens een operatie<br />
kan dit niet zomaar plaatsvinden<br />
Op dit moment is op de werkvloer nog geen inzicht in<br />
wat de belasting zal zijn van het moeten ontwikkelen van<br />
deze configuraties. Het is ook niet duidelijk wat het be-<br />
tekent als wij onverwachts gegevens in een configuratie<br />
willen wijzigen. Het wijzigen van de gevechtsorganisatie<br />
wordt in de toekomst in ieder geval lastiger en daarmee<br />
minder flexibel. Eén van de belangrijkste zaken daarbij is<br />
dat de operationele commandant vooraf kan aangeven<br />
wat hij wil bereiken, zodat degene die de configuratie<br />
gaat maken tijdig aan de slag kan.<br />
Lessons noted<br />
Hoe doen we dat dan als een compagnie zelfstandig optreedt<br />
en een eenheid onder bevel krijgt? Bijvoorbeeld een compag-<br />
nie in CHORA en er wordt een pel gestuurd ter versterking… Ik<br />
voorzie dat in meer chaotische situaties (en die zijn er al gauw<br />
in het gevecht) de hiërarchische verhoudingen (configuraties)<br />
niet kunnen worden aangepast. En dus zal een compagnie<br />
bijvoorbeeld standaard enkele lege plekken moeten hebben<br />
in de configuratie (wat de communicatie langzamer maakt) of<br />
de FOXTROT heeft als het ware verschillende configuraties ‘bij<br />
zich’. Zodat deze kan worden gewisseld indien nodig (maar is<br />
ook niet altijd mogelijk natuurlijk). Laatste optie is om te ac-<br />
cepteren dat de nieuwe eenheid niet in de loop zit (maar alleen<br />
zichtbaar is en de rest wel ziet natuurlijk. Dit laatste is sowieso<br />
de allergrootste meerwaarde van BMS (zien en gezien wor-<br />
den).<br />
De CV90<br />
CV90<br />
Zoals eerder genoemd, wordt bij enkele voertuigen, zo-<br />
als de CV90, het BMS geïntegreerd in het Voertuig Infor-<br />
matie Systeem (VIS). Voordelen zijn ruimtebesparing,<br />
energiebesparing en de mogelijkheid tot het uitwisselen<br />
van gegevens tussen de twee verschillende systemen.<br />
Maar het heeft ook nadelen. Het VIS en BMS zijn van<br />
huis uit niet op elkaar afgestemd. Het vergt dan ook het<br />
nodige kunst en vliegwerk om BMS op het VIS van een<br />
CV90 te laten draaien. Dit kan eventueel gevolgen heb-<br />
ben voor het gebruik en mogelijke garantietermijnen en<br />
andere technische uitdagingen met zich meebrengen.<br />
We moeten ons realiseren dat je een beeldscherm maar<br />
één keer kunt gebruiken. Hoewel het in het VIS mogelijk<br />
is om als commandant één bepaalde pagina te combi-<br />
neren met een overzicht op BMS (op één beeldscherm),<br />
zijn er vele situaties denkbaar waarop het (tijdelijk) niet<br />
mogelijk is voor de voertuigcommandant en/of de uit-<br />
gestegen commandant (achter in het voertuig) om de<br />
situatie op BMS te blijven volgen. Een grote vijanddrei-<br />
ging, zeker in combinatie met onoverzichtelijk terrein, zal<br />
waarschijnlijk leiden tot de wens om alle beeldschermen<br />
op de verschillende camerabeelden van het voertuig te<br />
zetten, om op die manier zoveel mogelijk waarneming<br />
rondom te garanderen.<br />
Zeker in oorden en bossen zal dit regelmatig voorko-<br />
men, vooral wanneer je bedenkt dat de camerabeelden<br />
ook nog eens kunnen worden gebruikt om de voortgang<br />
van het eigen uitgestegen personeel naast het voertuig<br />
te blijven volgen. Kortom: Het BMS is niet altijd voor-<br />
handen. Een voorbereide stafkaart blijft daarom nog<br />
altijd noodzakelijk.<br />
17
18<br />
Gebruiksvriendelijkheid<br />
Een ander aandachtspunt is de gebruiksvriendelijkheid<br />
van BMS. In de vier situatieschetsen van het voorbeeld<br />
komt namelijk niet naar voren hoe de pelotonscomman-<br />
dant daadwerkelijk zijn plan invoert. Het lijkt eenvoudig,<br />
even een paar pijlen op de kaart zetten, maar dat is het<br />
nu nog niet. BMS is staftechnisch dusdanig ’ correct‘ en<br />
volledig van opzet dat het niet echt klantvriendelijk is.<br />
De menu’s om deze tekens te kunnen selecteren zijn,<br />
ondanks voorkeuzemogelijkheden, te omslachtig en<br />
niet altijd met de vinger in een rijdend pantservoertuig<br />
makkelijk te bedienen. Een simpel tekenprogramma,<br />
met minder nadruk op de staftechnische juistheid, zou<br />
al enorm helpen.<br />
Lessons noted<br />
Er staan veel te veel staftekens in. Het is weer typisch voor ie-<br />
dereen ‘geschikt’ en daardoor voor de mensen voor wie dit echt<br />
een belangrijk systeem kan zijn minder functioneel. Ik hoef echt<br />
geen ruimtestation in BMS te kunnen zetten maar dat geldt<br />
voor ongeveer 75% van alle tekens (en kost dus ook capaciteit<br />
en dus snelheid). Gewoon enkele standaardtekens waardoor<br />
lekker makkelijk kan worden gewerkt. In BMS hoeft echt geen<br />
verschil te zijn tussen de hoofdaanval en de nevenaanval en<br />
schijnaanval enz enz enz enz. Als je een bijzonderheid hebt<br />
(maatwerk) zet je dat er toch gewoon zelf bij. Het is nu te veel<br />
een planningstool, terwijl BMS nou juist een gevechtsleidings-<br />
ondersteuning moet zijn. Niet vooraf maar vooral tijdens het<br />
gevecht sturen door snel enkele strepen te tekenen en door te<br />
sturen. Gewoon met de vinger (inclusief handschoen) over het<br />
scherm een pijl tekenen en doorsturen.<br />
Traject en spelers<br />
Om het BMS ten behoeve van het tactische niveau te<br />
blijven verbeteren is een vorm van evaluatie nodig. Op<br />
dit moment is BMS, net als enkele andere grote projec-<br />
ten bij de pantserinfanterie, op de werkvloer ’ naar bin-<br />
nen komen vallen‘ . Het ontbreekt daarbij helaas nog<br />
aan voldoende (operationele) richtlijnen en terugkop-<br />
pelingsmogelijkheden.<br />
Personeel vanuit de technische kant van BMS, zoals de<br />
S6-lijn en C2-ondersteuning, doet zijn uiterste best om<br />
van BMS iets moois te maken, maar juist de operatio-<br />
nele kant van het verhaal blijft onderbelicht. Zolang als<br />
de pantserinfanterie (en de cavalerie) zich niet bemoeit<br />
met operationele eisen van een systeem als dit, kan en<br />
mag niet worden verwacht dat BMS wordt geperfectio-<br />
neerd. Want hoewel de oplossing altijd technisch zal zijn,<br />
moet de technicus wel eerst weten (en begrijpen) wat hij<br />
moet oplossen.<br />
Ik pleit er dan ook voor dat wij ons als Infanterie meer<br />
gaan bemoeien met een project als dit, om ervoor zor-<br />
gen dat het de juiste richting op gaat. Wellicht hadden<br />
wij dan nu niet de situatie gekend dat als een comman-<br />
dant uitstijgt hij met geen mogelijkheid meer verbinding<br />
kan krijgen met het eigen compagniescommandonet.<br />
Gelukkig wordt op dit moment hard gewerkt aan een<br />
oplossing voor dit probleem.<br />
Papieren waarheid<br />
Tot slot wil ik benadrukken dat BMS in essentie niet<br />
veel meer is dan een digitale stafkaart waarop de eigen<br />
troepen automatisch bewegen en de meldingen digitaal<br />
kunnen worden verzonden. Dat het boscomplex niet<br />
automatisch meegroeit in de tijd behoeft geen uitleg.<br />
Net zoals met de stafkaart genereert BMS dus geen ac-<br />
tueel plaatje van de omgeving. Wel is het (indien gela-<br />
den) mogelijk om tot op fotoniveau in te zoomen maar<br />
ook die foto’s zijn niet de dag ervoor genomen. Op tac-<br />
tisch niveau, waar het in het gevecht draait om details,<br />
is het dan ook nog steeds niet mogelijk leiding te geven<br />
van achter een beeldscherm.<br />
Een commandant zal altijd moeite moeten doen een<br />
goed beeld van de omgeving te krijgen. Zeker op pelo-<br />
tonsniveau en lager is het dan ook onmogelijk om van<br />
onderuit het voertuig leiding te geven aan een bereden<br />
verplaatsing. Daarnaast moeten we nooit de lessen uit<br />
eerdere oorlogen vergeten. “Lead from the front” (in<br />
deze opmerking zit meer dan alleen de geografische<br />
locatie).<br />
Samenvatting<br />
Het mag duidelijk zijn dat BMS een grote aanwinst is<br />
voor de pantserinfanterie. De voordelen, een vergroting<br />
(en versnelde deling) van de Situational Awareness, een<br />
versnelling van de besluitvorming en de bevelvoering<br />
alsmede een vermindering van de kans op friendly fire,<br />
zijn overduidelijk.
Wij moeten ons wel blijven realiseren dat BMS niet<br />
alles oplost. Frictie, chaos en onoverzichtelijkheid<br />
zullen in het landoptreden altijd blijven bestaan.<br />
En BMS is daarbij niet altijd voorhanden. Technische<br />
storingen, verbindingsproblemen en andere priori-<br />
teiten kunnen ertoe leiden dat eenheden het (tijde-<br />
lijk) zonder deze ondersteuning moeten stellen. Ook<br />
in het BMS-tijdperk zal een stafkaart nodig blijven.<br />
Daarnaast valt het op dat wij meteen heel veel met<br />
het systeem willen, terwijl wij onze tijd en aandacht<br />
op dit moment veel beter kunnen richten op het per-<br />
fectioneren van de gebruiksvriendelijkheid op het la-<br />
gere tactische niveau. De techniek (zowel hardware<br />
als software) is nog niet in staat om alles te onder-<br />
steunen. In het laatste geval is het te veel afgestemd<br />
op staftechnische vereisten voor minder belangrijke<br />
processen. Daardoor is het systeem op dit moment<br />
nog niet ’ klantvriendelijk‘ genoeg, of anders gezegd,<br />
nog niet helemaal gericht op de ’ juiste klant’ .<br />
Lessons noted<br />
Toch denk ik dat een echte evaluatie pas plaats kan vinden<br />
als we gewoon letterlijk voorwaarts gaan met een peloton<br />
en in de praktijk (infanterist en verbindelaar samen) tegen<br />
zaken aan gaan lopen en samen oplossingen proberen te<br />
vinden.<br />
Personalia<br />
De rubriek “Personalia” wordt met de groot-<br />
ste zorg samengesteld.<br />
Ondanks het feit dat wij meerdere bronnen<br />
raadplegen is het haast onmogelijk om vol-<br />
ledig te zijn, daarvoor ons excuus.<br />
Bevorderingen<br />
F. Wiersma<br />
B.A. Goddijn<br />
A. Engels<br />
F. vd Bosch<br />
M. Biemans<br />
A. Bax<br />
Owi H. Gijsbertsen<br />
J. Duijs<br />
N. van Meel<br />
R.G. Hofstee<br />
19
20<br />
JUBILEUM ATK50<br />
Op 12 maart 1960 werd bij ministeriële beschikking het<br />
Trompetterkorps der <strong>Artillerie</strong> opgericht. Na een korte<br />
periode (september 1967 tot juli 1968) op non-actief te<br />
zijn gesteld heeft dit korps tot opheffing in 1995 bestaan<br />
onder de naam <strong>Artillerie</strong> Trompetterkorps (ATK). Van<br />
1995 tot 2005 werden de muzikale tradities bij het Wa-<br />
pen der <strong>Artillerie</strong> uitgevoerd door het Trompetterkorps<br />
der Bereden Wapens (TKBW). Op dit moment wordt<br />
die rol bij Defensie uitgevoerd door het Fanfarekorps<br />
Koninklijke Landmacht “Bereden Wapens” (FKKLBW).<br />
Sedert 2001 bestaat het Reünie Orkest <strong>Artillerie</strong> Trom-<br />
petterkorps (ROA), dat op passende wijze het Wapen der<br />
<strong>Artillerie</strong> op muzikale wijze wil representeren.<br />
Boek ATK50<br />
In het kader van dit 50-jarig jubileum is het voornemen<br />
van het ROA een boek uit te geven van ca. 100 pagina’s<br />
met veel foto’s, anekdotes, herinnering items en een na-<br />
menlijst van oud-muzikanten van het ATK in een oplage<br />
van 500 exemplaren. Het boek is te koop via het ROA<br />
(zie e-mail hierboven); prijs volgt.<br />
Sponsoring<br />
Bij deze breng ik onder Uw aandacht dat U (of Uw or-<br />
ganisatie) in dit boek vermeld kunt worden door het<br />
overmaken van een financiële donatie. U wordt dan<br />
met naam, evt. logo en contactadres (afhankelijk van de<br />
hoogte van de donatie) vermeld in de lijst van sponsors<br />
die de uitgave van dit boek mogelijk hebben gemaakt.<br />
Wenst U een advertentie te plaatsen dan is dat moge-<br />
lijk tegen betaling van 500 euro voor een halve pagina<br />
A4. U ontvangt dan naast een eigen exemplaar van het<br />
boek tevens een uitnodiging voor de reünie van de oud-<br />
muzikanten die ook in april is gepland om daar (indien<br />
gewenst) Uw organisatie te presenteren in een stand.<br />
U kunt Uw sponsorbijdrage overmaken op ING-bank nr<br />
816053 ten name van Stichting ROA. Mocht U de publi-<br />
catie van het boek willen ondersteunen, dan verzoek ik U<br />
Uw donatie over te maken en Uw tekstbijdrage digitaal<br />
aan te leveren via roa@artillerie.nl voor 01-06-2010.<br />
Reünie ATK50<br />
Een reünie van oudgedienden van het ATK is gepland op<br />
zaterdag 18 september 2010 in de Lkol Tonnetkazerne in<br />
’t Harde. Ook oud-leden van het TKBW en de Vrienden<br />
van het ROA zijn van harte welkom. Aanmeldingen via<br />
de website of roa@hetnet.nl.
ARTILLERIE VETERANEN ASSoCIATIE<br />
Binnen de AVA wordt gewerkt aan de oprichting van de<br />
Stichting Veteranen Rijdende <strong>Artillerie</strong>. Dit is weliswaar<br />
exclusief voor rijders, maar de samenwerking binnen<br />
de AVA blijft verzekerd. Door het bestuur wordt hard<br />
gewerkt om uitvoering te geven aan het communica-<br />
tieplan (met dank aan maj art J. Venekamp); in het bij-<br />
zonder vormgeven van onze website (met dank aan dhr<br />
Schieving van het OTCVust). Onze secretaris wordt bin-<br />
nenkort uitgezonden naar Afghanistan, en het bestuur<br />
is naarstig op zoek naar een 2e secretaris/ledenadmini-<br />
strateur nu door aooi art bd F.van der Knaap helaas te<br />
kennen is gegeven af te zien van deze functie.<br />
• Datum volgt: Indiëveteranendag voor oudgedienden<br />
van 8 RVA en 5 AVA op de LbO met o.a. onthulling<br />
monument 8 RVA, dat inmiddels is overgebracht van<br />
Breda naar ’t Harde.<br />
• 4 september: Reünie 41 Afdva op de Legerplaats bij<br />
Oldebroek. Informatie en aanmelding:<br />
www.41afdva.nl ; secretariaat reunie@41afdva.nl.<br />
• 11 september: Reünie 19 Afdva op de Lkol Tonnet-<br />
kazerne. Aanmelding via www.19afdva.nl.<br />
• Datum volgt: Bijeenkomsten (uitgezonden)<br />
Luchtdoelartilleristen. Contact via<br />
www.luchtdoelartillerie.nl en de<br />
korpsadjudant JJ.tonnis@mindef.nl.<br />
Doelstelling AVA<br />
1. De behartiging van de belangen van veteranen in het<br />
algemeen en in het bijzonder van hen die hebben<br />
gediend bij het Wapen der <strong>Artillerie</strong> en haar sympathi-<br />
santen.<br />
2. Het bevorderen van de korpsgeest en kameraad-<br />
schap bij het Wapen der <strong>Artillerie</strong>, bij haar eenheden<br />
en tussen degenen die daarbij dienen of hebben ge-<br />
diend.<br />
De stichting tracht haar doel onder meer te verwezen-<br />
lijken door:<br />
- het (mede)organiseren van reünieactiviteiten,<br />
bijeenkomsten en herdenkingen.<br />
- het moreel ondersteunen van eenheden en personeel<br />
van het Wapen der <strong>Artillerie</strong> bij operationele inzet.<br />
- het bieden van een “thuisbasis” voor veteranen en<br />
uitgezonden militairen en hun achterban.<br />
- het coördineren van saamhorigheidsactiviteiten,<br />
lotgenotencontact en evt. nazorg.<br />
Aanmelden bij de AVA<br />
Alle artilleristen die hebben gediend onder oorlogsom-<br />
standigheden of zijn uitgezonden voor een vredesmis-<br />
sie kunnen zich aanmelden bij de AVA. Dat geldt ook<br />
voor degenen die sympathiseren met de doelstellingen<br />
van de AVA.<br />
Een aanmeldingsformulier kunt U aanvragen via<br />
artillerieveteraan@gmail.nl, telefonisch via<br />
0525-658925 of per post naar: OTCVust t.a.v. AVA<br />
Ledenadministratie, Antwoordnummer 1003, 8070 VJ<br />
‘t Harde. Een éénmalige betaling van € 10,-.op<br />
banknummer 590398741 ten name van Stichting AVA te<br />
’t Harde.<br />
21
22<br />
Graag maak ik van de aangeboden gelegenheid gebruik en stel<br />
mijzelf aan u voor:<br />
Voor de meesten van u ben ik geen onbekende,<br />
mijn naam is René Raas.<br />
Ik ben geboren op 25 september 1964<br />
te ’s-Heerarendskerke (Zld).<br />
Hieronder vertel ik u allereerst iets over mijn militaire<br />
loopbaan.<br />
In januari 1982 begon mijn militaire loopbaan op de<br />
KMS in Weert.<br />
Na de KMS en de Wapentechnische opleiding <strong>Artillerie</strong><br />
op het AOC in Breda, werd ik in 1984 geplaatst bij 41<br />
Afdva in Seedorf. Mijn eerste functie draaide ik als stukscommandant<br />
M-109.<br />
Daarna volgden diverse andere functies binnen<br />
41 Afdva:<br />
• Batterijwachtmeester;<br />
• NBC-hoofdtaker;<br />
• Wachtmeester onderhoud veldgeschut.<br />
Na deze laatste functie binnen 41 Afdva werd ik in 1989<br />
overgeplaatst naar de NBC-School in Breda, waar ik tot<br />
1992 als instructeur heb gewerkt. Van 1992 tot 2003 ben<br />
ik weer geplaatst bij 41 Afdva in Seedorf, in de functies<br />
van:<br />
• Pelotonswachtmeester;<br />
• Wmr Perba;<br />
• Wmr Vuurleiding;<br />
• C-bevogp munitie;<br />
• Batterij- opperwachtmeester.<br />
In deze periode werd ik eind 1999, begin 2000 met 41<br />
Afdva uitgezonden naar Kosovo, waar ik als persoonlijk<br />
beveiliger van de Afdelingscommandant werkzaam ben<br />
geweest.<br />
Vanuit Seedorf werd ik in 2003 op het OTCVust in ’t Harde<br />
geplaatst, als instructeur voor de Initiële opleiding<br />
KMA VTO ART en Verdere Vorming. In 2007 kreeg ik een<br />
andere functie binnen het OTC en werd Opleidings- en<br />
Trainingsontwikkelaar.<br />
Tegenwoordig woon ik met mijn vriendin in de Hanzestad<br />
Kampen. Mijn hobby’s zijn sporten en het ontdekken<br />
van Nederland.<br />
Per 1 mei 2010 is aan mij een functie als stafadjudant<br />
toegewezen en ben ik werkzaam als begeleider van de<br />
KMS- Vaktechnische Opleiding <strong>Artillerie</strong> op het<br />
OTCVust, waar ik het stokje heb overgenomen van de<br />
adjudant Illiohan.<br />
Vol trots en energie ben ik begonnen aan een hele nieuwe<br />
richting in mijn loopbaan, als stafadjudant. Ik zal er<br />
alles aan doen om een juiste invulling aan die nieuwe<br />
richting te geven en hoop dat ik daarbij op uw steun en<br />
hulp kan vertrouwen.<br />
Met vriendelijke <strong>Artillerie</strong> groet,<br />
Adjudant René Raas.
Nieuwe commandant<br />
op het Opleidings- en<br />
Trainingscentrum Vuursteun<br />
Commando-overdracht<br />
t Harde, 1 mrt 2010<br />
Op vrijdag 26 februari heeft kolonel Peter Fröling na<br />
ruim vier jaar het commando van het Opleidings- en<br />
TrainingsCentrum Vuursteun (OTCVust) overgedragen<br />
aan kolonel Stephan Kooijman.<br />
Reden voor deze wisseling is dat kolonel Peter Fröling<br />
de militaire dienst na een lange carrière verlaat.<br />
De ceremonie vond plaats op het Korpsplein van de<br />
Leger de nieuwe commandant, kolonel Stephan<br />
Kooijman, heeft een grote internationale ervaring.<br />
Hij heeft tevens het commando overgenomen van<br />
het 333 jaar oude Korps Veldartillerie. Daarnaast is<br />
een van zijn hoofdtaken Vuursteunautoriteit van<br />
de Koninklijke Landmacht. Kolonel Kooijman is getrouwd<br />
en heeft twee kinderen. In zijn afscheidsspeech<br />
stelde kolonel Fröling: “Ik ben onder de indruk<br />
van de prestaties van mijn vaak jonge collega’s.<br />
Zij doen hun werk onder vaak moeilijke omstandigheden,<br />
zoals ik heb kunnen constateren, tijdens mijn<br />
eigen uitzendingen”.<br />
Het OTCVust verzorgt de opleiding van alle militairen<br />
van de artillerie en de mortieren voor wereldwijde<br />
inzet, zoals in<br />
Afghanistan. Het OTCVust heeft de laatste jaren vele<br />
veranderingen en reorganisaties meegemaakt.<br />
Het is kleiner geworden maar blijft de grootste<br />
werkgever in de omgeving.<br />
Het personeel blijft haar belangrijkste taken, het<br />
opleiden en trainen van de militair, professioneel<br />
uitvoeren.<br />
Deze professionele instelling, elke dag opnieuw,<br />
zorgt ervoor dat het OTCVust als onderdeel van<br />
Defensie,<br />
een goede naam heeft in de militaire wereld maar<br />
ook in de civiele omgeving. Ze staat midden in de<br />
samenleving.<br />
23
Ereleden<br />
Dhr. Th. C. van der Aart medeoprichter en eerste voorzitter<br />
Dhr. J.A.H.M. Majoie medeoprichter en ex-bestuurslid<br />
Dhr. R.P. van der Pol ex-bestuurslid<br />
Dhr. A.J.A. Beekmans ex-bestuurslid en redactielid<br />
Dhr. F. van der Knaap<br />
Activiteitencommissie<br />
Owi A.J.M. Witsiers<br />
Aooi J.L. de Brouwer<br />
Aooi C.J.M.Damen<br />
Commissie van goede diensten<br />
Voorzitter, dhr. Th. C. van der Aart<br />
Secretaris, dhr. F. van der Knaap<br />
tel; 0342-414672<br />
Lid, dhr. A.J.A. Beekmans tel; 076-5219238<br />
Penningmeester<br />
Owi. J.S. de Vries,<br />
De Wimpel 9, 8447 ED Heerenveen.<br />
Bankrelaties<br />
ING nr. 5360680<br />
ABN/AMRO nr. 45.93.22.303<br />
t.n.v. Penningmeester V.O.O.A.te ‘t Harde<br />
Secretariaat <strong>VOOA</strong><br />
Postbus 1000, 8084 ZX ’t Harde.<br />
E-mail; secretaris@vooa.nl<br />
www.vooa.nl<br />
Webmaster<br />
Owi. R.J. de Vos<br />
Het Koggeschip 120, 1784 SL Den Helder.<br />
Tel: 0223-660684<br />
Email: rjdv@multiweb.nl<br />
<strong>Artilia</strong> is een uitgave van de Vereniging Onderofficieren <strong>Artillerie</strong> (<strong>VOOA</strong>) en verschijnt 4x per jaar.<br />
Redactie<br />
Aooi R. van Oudheusden, Aooi H. Treffers.<br />
Redactieadres,<br />
Postbus 1000, 8084 ZX ’t Harde, E-mail: redactie@vooa.nl<br />
Vormgeving & drukwerk<br />
Sectie Grafische Diensten OG CLAS, Utrecht ©23510<br />
oplage<br />
500 exemplaren