DE MENING VAN… New York Trip - Simon Vestdijk
DE MENING VAN… New York Trip - Simon Vestdijk
DE MENING VAN… New York Trip - Simon Vestdijk
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
o.a. In dIt nummer:<br />
<strong>New</strong> <strong>York</strong> <strong>Trip</strong><br />
3HAVO NAAR ZWE<strong>DE</strong>N…<br />
DuitsE lEERliNgEN<br />
Arttrip<br />
1 e editie<br />
Schooljaar<br />
2009/2010<br />
<strong>DE</strong><br />
<strong>MENING</strong><br />
<strong>VAN…</strong>
Kom in 2010 een kijkje nemen<br />
op onze nieuwe locatie!<br />
Walk In op 21 januari en 18 februari<br />
Open Dag op 18 maart<br />
www.nhl.nl
VOORWOORD<br />
Hier is hij dan weer, de eerste editie van dit<br />
schooljaar 2009/2010; de <strong>Simon</strong> Says!<br />
Wij hebben er weer met veel plezier aan gewerkt<br />
en zie hier het resultaat: door samenwerking met<br />
Peter de Boer van MPA en medewerking van onze<br />
directie brengen wij een FULL COLOUR schoolkrant<br />
uit. Ook zal deze editie via de website te lezen zijn.<br />
Deze schoolkrant zal tevens worden uitgedeeld<br />
aan alle leerlingen van de groepen 8 van<br />
de basisscholen in de buurt. Ook jullie veel<br />
leesplezier!<br />
Leuk om te vermelden is dat er dit schooljaar veel<br />
bovenbouwleerlingen in de redactie zitten (er<br />
werd altijd wel geklaagd dat er weinig in stond<br />
voor de bovenbouw... dus we zijn erg blij dat een<br />
aantal leerlingen uit de bovenbouw zich hebben<br />
aangemeld)!<br />
De volgende editie zal ongeveer in maart<br />
2010 verschijnen. Hebben jullie leuke<br />
stukjes, mail ze dan naar ons e-mailadres:<br />
schoolkrantvestdijk@hotmail.com.<br />
Alle mensen die hebben meegewerkt willen wij van<br />
harte bedanken. Dit zijn onder meer:<br />
Hester, <strong>Simon</strong>e, Patrick, Thomas, Silas, Arend,<br />
Maarten, Sebastiaan, Marije, Gijs, Ozlem, Iris, Lisa,<br />
maar ook mevrouw Bootsma, meneer Vermeulen<br />
en meneer Schapelhouman.<br />
De redactie wenst alle leerlingen, toekomstig<br />
leerlingen, collega’s en directie alvast een leuke<br />
kerstvakantie toe!<br />
Vriendelijke groet,<br />
mw. Van Dijk<br />
mw. De Groot<br />
mw. Vreeling<br />
Elk ingekomen artikel wordt vooraf door de schoolkrantredactie beoordeeld. De<br />
redactie behoudt zich ten alle tijden het recht voor om artikelen zonder opgaaf van<br />
redenen te weigeren, te bewerken, in te korten dan wel niet te plaatsen. De redactie<br />
kan niet verantwoordelijk worden gehouden voor de toon van een artikel of verslag.<br />
4 EEN DAgjE EmmEN<br />
5 uitWissEliNg EsENs 2009<br />
6 3HAVO NAAR ZWE<strong>DE</strong>N…<br />
8 stElliNg<br />
9 FilmREcENsiE: <strong>DE</strong> stORm<br />
10 uitWissEliNg mEt <strong>DE</strong><br />
1 e editie | 2009-2010<br />
3<br />
DuitsE lEERliNgEN<br />
12 VERHAAl<br />
14 BEZOEk DuitsE lEERliNgEN<br />
AAN ONZE scHOOl...<br />
16 HOROscOOp<br />
17 WiskuNDigE RAADsEls<br />
18 <strong>DE</strong> mENiNg <strong>VAN…</strong><br />
20 FAsHiON NAjAAR 2009<br />
24 “<strong>DE</strong> ONVERgEtElijkE”<br />
27 NOOR<strong>DE</strong>RDiERENpARk<br />
EmmEN<br />
28 scHOOliNFO<br />
34 ARttRip<br />
35 ZWE<strong>DE</strong>N<br />
36 NEW YORk tRip
4 EEn<br />
ik werd die ochtend wakker en wilde<br />
graag nog een uurtje slapen. maar toen<br />
bedacht ik dat we naar Emmen gingen<br />
en sprong uit m’n bed.<br />
ik was binnen een half uur op school, ik<br />
stond wat te praten met mijn vrienden<br />
en we zagen de bussen al aankomen.<br />
We waren er snel in en we vertrokken<br />
ook snel. Voordat we de straat uit waren<br />
was onze eerste zak snoep al open en<br />
voor we bij leeuwarden waren was hij<br />
al leeg en zo ging het door. Het was wel<br />
leuk in de bus.<br />
toen we bij Emmen aan kwamen<br />
moesten we eerst nog een kwartier<br />
op de andere bus wachten. toen hij<br />
eindelijk kwam gingen we in rijen naar<br />
de dierentuin. toen we daar waren werd<br />
onze klas in 2 groepen verdeeld om<br />
naar de dieren te kijken. Het eerste dier<br />
waar ik en mijn groepje heen gingen<br />
was de ringstaartmakies. Het was heel<br />
leuk en ik heb heel veel over ze geleerd.<br />
toen de verzorgster was uitgepraat<br />
mochten we binnen in het makihok<br />
kijken dat was ook wel leuk. Het dier<br />
waar we daarna naar toe gingen was<br />
de giraffe. Daar heb ik ook veel over<br />
geleerd en we mochten ze ook voeren.<br />
Daarna gingen we naar de nijlpaarden,<br />
die mochten we ook voeren. Dat was<br />
wel grappig want die nijlpaarden deden<br />
hun bek open en daar moesten wij gras<br />
ingooien. Dat zag er heel grappig uit.<br />
toen we bij de nijlpaarden weg gingen<br />
mochten we zelf even rondkijken, ik<br />
ging met mijn vrienden Nick en tim<br />
nog even bij de nijlpaarden kijken en<br />
we zagen dat er een paar nijlpaarden<br />
onder water gingen en er kwam in één<br />
keer een nijlpaard één meter voor ons<br />
naar boven en die maakte een heel raar<br />
geluid, wij schrokken ons dood. Dat was<br />
wel grappig.<br />
Daarna hadden we nog een quiz die was<br />
niet zo leuk. Dat was wel het leukste.<br />
Arend Dijkstra, 1HA3<br />
DagjE EmmEn
UitWissEling EsEns<br />
Door: <strong>Simon</strong>e en Hester uit 3A2<br />
Op dinsdag 10 november zijn de klassen 3A2 en 3A3 naar Esens<br />
(Noord-Duitsland geweest, voor een uitwisseling met de school<br />
NIGE. Na de busreis hebben de leerlingen de uitwisselingsstudenten<br />
ontmoet, en kregen we een rondleiding door één van<br />
de gebouwen van de school. Daarna ging iedereen met zijn/haar<br />
uitwisselingsstudent naar huis. De rest van de dag hadden we<br />
vrij, de meeste mensen hadden wat afgesproken met elkaar om<br />
te gaan doen. Wij zelf gingen met een groepje naar het zwembad<br />
en ‘s avonds gingen we bowlen, wat erg leuk was.<br />
Woensdag gingen we naar het ‘Wattenmeermuseum’<br />
waar we in groepjes opdrachten moesten maken over een<br />
bepaald onderwerp. Daar kregen we ook een presentatie<br />
over, en iedere groep had een begeleider, die heel veel<br />
van dat onderwerp af wist. Sommige groepjes gingen een<br />
strandwandeling maken, je kon het eigenlijk geen wadlopen<br />
noemen.<br />
Voor veel mensen was dit denken wij de minst interessante<br />
deel, haha!<br />
’s Middags gingen we met bijna iedereen naar dansles,<br />
wij keken onze ogen uit; we hadden nooit verwacht dat er<br />
zoveel mensen aan mee deden! Er werd ons verteld dat<br />
er eerst wel 180 leerlingen waren! De groep was in 2en<br />
gesplitst en we waren nu nog met wel 90 mensen.<br />
WANTED:<br />
Het lijkt ons als redaktie geweldig om de schoolkrant in<br />
het vervolg op deze manier te blijven uitbrengen.<br />
Hierdoor worden er wel andere eisen gesteld aan ons<br />
fotomateriaal. Gewoon wat plaatjes van internet plukken<br />
is er niet meer bij, deze hebben een te lage resolutie<br />
en zien er na het drukken niet meer uit. We hebben dus<br />
goede foto's nodig. Ook mobieltjes geven meestal te<br />
magere resultaten. Vandaar deze oproep:<br />
wij zoeken...<br />
een handige<br />
schoolkrantfotograaf<br />
in bezit van een goede<br />
digitale camera<br />
2009 5<br />
’s Avonds na de dansles gingen ook erg veel leerlingen,<br />
waaronder wij, naar Pelle, een leuk cafeetje. Daar hebben<br />
we wat gegeten/gedronken en daarna ging iedereen weer<br />
naar huis.<br />
Op donderdagochtend hadden we 2 uur gymles, waar we<br />
verschillende spellen deden. Daarna kregen we op school<br />
tijd om aan de presentatie te werken. Die middag waren<br />
we weer vrij en kon iedereen weer wat voor zichzelf doen.<br />
’s Avonds hebben we met z’n allen op school gegeten.<br />
Daarna kon iedereen weer naar huis, en wij zelf hadden<br />
een filmavondje met een paar andere meiden.<br />
Vrijdagochtend kon iedereen nog even een uurtje aan de<br />
presentatie werken om die af te maken. Daarna werden<br />
we in 2 grote groepen verdeeld, en hield iedereen de<br />
presentatie.<br />
Na de presentaties hadden we met z’n allen lunch op<br />
school, daarna moest iedereen alweer afscheid van elkaar<br />
nemen. Om ongeveer half 1 vertrok de bus weer naar<br />
Nederland, en was de uitwisselingsweek met Esens weer<br />
voorbij! Gelukkig zien we elkaar in april weer!<br />
Funktieomschrijving...<br />
je vindt het leuk om aanwezig te zijn bij allerlei<br />
evenementen in en om school en daarvan foto's te maken<br />
voor de schoolkrant. Ook kan de redactie je vragen<br />
bepaalde foto's te maken die we willen plaatsen bij te<br />
schrijven artikelen. Je werkt op verzoek van de redactie<br />
en ook op eigen initiatief.<br />
What's in it for you...<br />
• eeuwige roem en faam<br />
• je naam bij iedere door jou gemaakte en geplaatste foto<br />
• ideaal als je later van je hobby je vak wilt maken, dus<br />
goed voor je CV<br />
• vast lid van de schoolkrantredaktie, zonder bij alle<br />
vergaderingen aanwezig te hoeven zijn...<br />
Meld je aan...<br />
via ons mailadres: schoolkrantvestdijk@hotmail.com<br />
1 e editie | 2009-2010
6<br />
3HAVO NAAR<br />
ZWE<strong>DE</strong>N…<br />
Zondag 26 september om 5 uur ‘s ochtends<br />
vertrokken we met alle 3Havo klassen naar<br />
Zweden.<br />
iedereen was gelukkig op tijd zodat we ook<br />
echt om 5uur konden vertrekken. Er gingen ook<br />
leraren mee, namelijk meneer Boersma, meneer<br />
Deurman, meneer meijer, meneer joustra,<br />
mevrouw Baarda en mevrouw de jager. in de<br />
bus was het erg gezellig vooral boven voorin.<br />
Het was wel een erg lange reis namelijk 16 uren.<br />
We gingen eerst van Nederland naar Duitsland<br />
en daar kregen we een nieuwe chauffeur jan.<br />
Vanuit Duitsland reden we naar Denemarken om<br />
vervolgens met de boot naar Zweden te gaan. Op<br />
de boot waren allemaal winkeltjes. toen we in<br />
Zweden waren gingen we nog een keer op boot.<br />
toen we ongeveer nog 3 uurtjes moesten was<br />
iedereen aan het zingen. Dat was heel gezellig.<br />
toen we eindelijk aankwamen op de camping van<br />
Eskjö was iedereen blij! De meisjes zaten in een<br />
groot huis en de jongens in kleine blokhutjes.<br />
Iedereen ging snel naar zijn/haar huisje/kamer want<br />
iedereen was benieuwd hoe dat eruit zag. Om 8 uur ‘s<br />
avonds moesten we ons melden in het restaurant daar<br />
kregen we een bord met lasagna. Toen ging iedereen<br />
weer terug naar zijn of haar huisje of kamer. We gingen<br />
even onze kamer opruimen en klaar maken,bedden<br />
opmaken enz. De volgende dag,maandag, gingen we<br />
‘s middags de stad Jonköping in. Dat was erg leuk, ze<br />
hadden daar allemaal winkels zoals de H&M. We gingen<br />
die avond rond half 8 weer terug naar de camping. Om<br />
half 11 moesten we nog even in de keuken komen van het<br />
huis om te bespreken wat we die dag hadden gedaan en<br />
wat we de volgende dag gingen doen.<br />
Dinsdag moesten we bezig met onze presentatie,er ging<br />
een groepje kijken bij de brandweer, VVV kantoor en<br />
bij een bedrijf in schoon drinkwater. Woensdag hadden<br />
we ‘s ochtends sportactiviteiten en ‘s middags hadden<br />
we vrij. De meeste meisjes gingen een film kijken in het<br />
huis maar je kon ook zwemmen in het zwembad om<br />
de hoek. ‘s Avonds hadden we een orientatieloop in de<br />
omgeving van de camping dat was best wel eng vooral<br />
als je verdwaald was.... Donderdag gingen we naar een<br />
meer met daarom heen een heel mooi bos. Er ging eerst<br />
een groep een wandeling maken en daarna kanoën en de<br />
andere groep ging eerst kanoën en daarna wandelen. Er<br />
vielen wel een aantal leerlingen in het water...:P. daarna<br />
gingen we weer naar de camping om te eten. Je moest<br />
zelf koken dus eerst boodschappen doen! We kregen
namelijk huishoudgeld. Vrijdag gingen we goudzoeken<br />
en “survivelen”, dat was echt super leuk! Je vond<br />
op zich best wel veel goud en bij dat survivelen<br />
kon je abseilen, bergbeklimmen en tokkelen. Bij<br />
het goudzoeken gingen we lunchen, soep met<br />
stokbrood. We gingen er ook avondeten, vlees<br />
met aardappelsalade. Toen we weer terug<br />
waren op de camping moesten we voor 9 uur<br />
onze kamer opgeruimd hebben en om 10<br />
uur hadden we onze laatste bijeenkomst. En<br />
‘s ochtends om 5 uur vertrokken we weer<br />
naar Nederland. De terugreis was erg<br />
rustig want iedereen was moe van de<br />
nacht want de meeste hadden niet<br />
meer geslapen.<br />
Toen we om half 9 weer terug<br />
kwamen bij school was<br />
iedereen blij dat hij/zij zijn<br />
ouders weer zagen!<br />
Zweden was echt super<br />
leuk we hadden het<br />
echt voor geen goud<br />
missen.!!!!<br />
Anoniempje uit 3H<br />
1 e editie | 2009-2010<br />
7
8<br />
STELLING<br />
“Ik heb pas respect voor leraren<br />
wanneer zij dat ook voor mij<br />
hebben”<br />
Mee eens<br />
Niet mee eens<br />
Opmerkingen/toelichtingen:<br />
Scheur, knip of desnoods zaag deze strook uit en doe hem in de rode kopij bus naast het<br />
keukentje in de kantine.
Filmrecensie: <strong>DE</strong> STORM<br />
Regie: Ben Sombogaart<br />
Cast: Sylvia Hoeks<br />
(Julia), Barry Atsma<br />
(Aldo), Dirk Roofthooft<br />
(Vader Julia), Katja<br />
Herbers (Krina), Monic<br />
Hendrickx (Moeder<br />
Julia), Lottie Hellingman<br />
(Stientje) e.a.<br />
Speelduur: 96 minuten<br />
Jaar: 2009<br />
De schrijvers Rik Launspach en Marjolein Beumer liepen al jarenlang rond met<br />
het idee voor een film over de watersnoodramp. De financiering kwam een<br />
lange tijd niet rond, waardoor het project even stil lag. Nu is de film er eindelijk<br />
dan toch en hij stelt niet teleur.<br />
De Storm opent met een shot van de woeste golven die steeds dichter bij de kust komen.<br />
De film draait om de jonge, niet getrouwde moeder Julia die sinds haar zwangerschap raar<br />
wordt aangekeken door het dorp als een schande voor haar familie wordt gezien. Als in de<br />
winternacht van 1953 het noodlot toeslaat op de boerderij van Julia en haar ouders, probeert<br />
ze haar zoontje in veiligheid te brengen door hem hoog en droog op te bergen in een kistje.<br />
Als zij zelf in het water valt en de volgende dag gered wordt door luchtmachtsergeant Aldo,<br />
moet ze haar baby achterlaten. De rest van de film staat in het teken van de zoektocht van<br />
Julia naar haar kind.<br />
Ondanks de grootschaligheid van De Storm richt regisseur Ben Sombogaart zich vooral op<br />
het verhaal van Julia en haar verloren kind. Julia symboliseert de duizenden slachtoffers van<br />
de watersnoodramp, die families scheidt en eigendommen verwoestte. Doordat ze in de film<br />
op zoek gaat naar haar kind en daarvoor lange afstanden moet afleggen.<br />
Wil je weten hoe het afloopt ga dan naar de bioscoop.....<br />
Gemaakt door Silas van der Heijden en Thomas Spoor 3H3<br />
1 e editie | 2009-2010<br />
9
10<br />
Voorzichtig schuifelde de Nederlanders de vreemde groep<br />
binnen, op zoek naar de Duitser die ze naar huis moesten<br />
nemen. Onzekere “Hi, how are you?” ‘s klonken van alle<br />
kanten, en hier en daar werd zelfs een ongemakkelijke<br />
knuffel gegeven. Wel lachten we samen om de verschillen<br />
tussen de twee landen. Alle Duitsers hadden hun haar<br />
scheef over hun voorhoofd, en de Nederlanders allemaal<br />
naar achter, en waarom waren ze gewend om als<br />
vijftienjarigen langs de deuren te<br />
gaan met Sint Maarten?<br />
Natuurlijk waren er ook<br />
overeenkomsten, in elk land<br />
hetzelfde: Wie hoort er bij, en<br />
wie niet?<br />
Nederlandse meisjes proberen ook de<br />
Duitse haarstyle uit, terwijl de Duitsers<br />
laten zien hoe het moet<br />
Uitwisseling<br />
met de<br />
“Heb jij<br />
Iedereen stormde de kantine uit<br />
toen de beruchte rode bus de straat<br />
binnenreed. Van te voren werden er om<br />
de vijf seconden nieuwsgierige blikken<br />
geworpen. De duidelijke scheidingslijn<br />
tussen de Duitsers en de Nederlands was<br />
al zeer snel zichtbaar. De Duitsers uit de<br />
bus als een groep aan de ene kant, de<br />
Nederlanders aan de andere.<br />
De scheidingslijn was de rest van de week moeilijk te<br />
overbruggen. Op woensdag plakten de landgenoten<br />
bij elkaar, opgelucht om weer je eigen taal te kunnen<br />
spreken. Nadat we woensdagavond wat meer aan<br />
elkaar gewend waren, kwamen we donderdag als één<br />
multiculturele samenleving op school, uiteraard Engels<br />
sprekend.<br />
Het Engels kwam er trouwens al snel in te zitten, en<br />
werd een gewoonte voor de<br />
meesten. Dat merkte de obers<br />
van het wokrestaurant maar al<br />
te goed toen we daar met de<br />
Duitse en Nederlandse klas<br />
gingen eten.<br />
mijn Duitser<br />
gezien?”<br />
Na de tientallen “Can I have<br />
a cola?” en als laatste zelfs<br />
een “Is there any meat in<br />
it? Oh, maar ik ben gewoon<br />
Nederlands hoor!” was de man
Duitse leerlingen<br />
achter de wok zeer<br />
verbaasd om de<br />
volgende met een<br />
Duits accent Engels<br />
te horen praten.<br />
“Do you<br />
want some<br />
spinatzie?”<br />
Na het diner in<br />
Harlingen gingen<br />
we met zijn zestigen<br />
de stad in. Als een<br />
stelletje hangjongeren bleven we uren op de straat staan,<br />
Nederlanders en Duitsers gemengd.<br />
De gesprekken kwamen steeds meer op gang, en zelfs<br />
wat geflirt ging heen en weer in de groep.<br />
De verantwoordelijkheid van een Duitser om voor te<br />
zorgen vatte iedereen anders op.<br />
Paniekerige “Waar is mijn Duitser? Heb jij mijn Duitser<br />
gezien?” werden afgewisseld met leerlingen die hun<br />
uitwisselingstudenten de stad in stuurden en vervolgens<br />
zelf ervan door gingen. Wees gerust, alle<br />
Duitsers waren ‘s avonds allemaal weer<br />
keurig naar huis gekeerd.<br />
Geklaag bleef echter over de Duitsers,<br />
net als het lichtelijk ongemakkelijke, bij<br />
sommige erger dan bij anderen.<br />
“Do you want some spinatzie?” spande<br />
toch echt de kroon van meest genante<br />
opmerkingen.<br />
Maar al met al voelde iedereen<br />
teleurstelling toen de rode bus voor de tweede keer in de<br />
week voor de school stopte.<br />
Met knuffels en gezwaai sloten we de week af, allen met<br />
een verdrietig, maar toch ook een best opgelucht gevoel.<br />
Met alle Duitse en Nederlandse meisjes gezellig Singstar<br />
doen<br />
Anna van Vree 3A1<br />
11<br />
1 e editie | 2009-2010
12<br />
Patrick van Beijeren Bergen Henegouwen<br />
Zwetend van angst loop ik naar binnen, ik neem plaats op<br />
een kleine plastic stoel, want comfort daar doen ze niet<br />
aan, en pak er een Donald Duckje bij.<br />
Ik vergeet even waarom ik ook alweer naar deze helse<br />
plek gekomen bent, en ben dan ook zo verdiept in het<br />
avontuur van Donald, waarin hij op het geldpakhuis van<br />
ome Dagobert moet passen en voorkomen moet dat<br />
het gehele kapitaal naar de zware jongens en co wordt<br />
overgemaakt, dat ik niet eens doorheb dat mijn naam<br />
omgeroepen wordt.<br />
«Ja zeg, jij daar,» hoor ik een damesstem zeggen. Ik kijk<br />
op van mijn spannende verhaal en zie een aantrekkelijke<br />
dame van rond de 23 staan. Ze heeft mooie ogen, dat<br />
azuurblauw dat je soms wel eens ziet als je rondkijkt op<br />
internet en foto’s van modellen tegenkomt. Ik kijk even<br />
omhoog van haar ogen en zie haar haar. “Mijn god,”<br />
denk ik, en eventjes slaak ik een zuchtje van sinister<br />
genot. Haar haar is kastanjebruin, en valt mooi stijl over<br />
haar oren, maar ook bijna over haar ogen. Ze heeft<br />
een prachtig gekamde pony, met hier en daar een paar<br />
ingeknipte stukjes, want perfect zit haar natuurlijk nooit,<br />
al was dit toch wel een vorm van perfectie. Prachtig in<br />
lagen geknipt viel het ook niet toen ze even met haar<br />
hoofd schudde om het haar aan de zijkant van haar<br />
gezicht weer goed over haar oor te laten vallen.<br />
“Ja zeg, komt er nog wat van?” klinkt het lief, maar ook<br />
geërgerd, “ik heb zeker niet de gehele dag de tijd, er<br />
komen straks nog meer patiënten”. Ik merk dat ik blauw<br />
aanloop en neem gauw een hap lucht. Zo, lucht smaakt<br />
goed als je een halve minuut niet ingeademd hebt zeg,<br />
denk ik verrukt, en ik sta op.<br />
“Volg mij maar, we moeten eventjes een foto maken” zegt<br />
ze weer even lieftallig als alles wat ze hiervoor gezegd<br />
heeft en loopt voor mij uit door het gangpad heen. Ik<br />
bedenk me geen moment en loop achter haar mooie<br />
lange slanke benen aan, die haar heupen lieten wiegen<br />
als een sensuele schommel in de lente, terwijl er roze<br />
bladeren naar beneden dwarrelen.<br />
VERH<br />
Dan worden mijn gedachten ruw verstoord<br />
door een mannenstem: “Kom op jongen! De<br />
foto is af, we mogen je nu verdoven, dus<br />
als je alstublieft eventjes plaats wilt nemen<br />
op de stoel?” Ik schrik me kapot en open<br />
snel mijn ogen, wat ik daar zie is me toch<br />
een nachtmerrie. Ik zie een behaarde man<br />
van ergens in de 40, hij heeft een dubbele<br />
kin en iets wat toch angstaanjagend veel<br />
op een bierbuikje lijkt. Ook ruik ik het genot van de<br />
voetbalwedstrijd van gisteravond nog aan hem, de<br />
biertjes hebben hem zeker geen goed gedaan.<br />
Ik loop langzaam en zonder iets te zeggen en weer<br />
enigzins zwetend naar de stoel toe, neem plaats en begin<br />
een beetje te trillen. “Ah, een angstige patiënt” hoor ik de<br />
man met een sarcastisch ondertoontje zeggen. “Je hoeft<br />
niet zo te trillen hoor, mijn naam is Samuel Lager, op mijn<br />
naambordje staat S. Lager, snap je? Slager.” Lachend<br />
begint hij de stoel in een soort bedbankje te veranderen,<br />
waardoor mijn gebit bloot komt te liggen onder de felle<br />
lamp die mijn ogen verblindt. “Genade, denk ik. Ik wil<br />
niet!” Ik ben nog nooit eerder bij de kaakchirurg geweest,<br />
en ben dan ook doodsbang dat ik er niet meer levend<br />
wegkom, zeker na deze vervelende grap.<br />
Ineens voel ik een stekende pijn bij mijn kiezen, blijkbaar<br />
heeft meneer de chirurg een naald bij mijn tandvlees naar<br />
binnen geduwd, en drukt nog een klein beetje door. Ik<br />
knijp de randen van de stoel helemaal fijn en er komt een<br />
raar piepje uit mijn keel. “Zo, dat is één van de vijf, voel<br />
je niks van hè?” zegt de chirurg grinnikend terwijl hij met<br />
een gladde beweging zijn naaldje weer schoonveegt en<br />
een nieuwe ampul met verdoving laadt.<br />
Een traantje verlaat langzaam mijn traanbuisje en rolt<br />
zachtjes over mijn wang, via mijn mondhoek, mijn mond<br />
in en vindt op een magische manier zijn weg naar het<br />
wondje wat de aardige meneer met zijn naald heft<br />
achtergelaten in mijn mond. Een nog raarder piepje<br />
verlaat mijn keel en mijn been vliegt spastisch omhoog,<br />
een zoute traan doet een wondje zeker geen goed, maar<br />
lang kan ik mijn pijn niet verliezen door met mijn been<br />
ongoddelijke bewegingen te maken, want de chirurg<br />
pakte hem vast en tapet hem aan de stoel vast. “Zo, daar<br />
hebben we geen last meer van,” zegt hij gemeen.<br />
Nu begin ik echt te huilen, maar mijn mond gaat al niet<br />
meer dicht, de andere prikjes zijn er namelijk ook al in<br />
gegooid en de aardige chirurg heeft een mooi metalen<br />
klemmetje tussen mijn boven en onderkaak gezet. Terwijl<br />
het koude metaal in mijn gehemelte snijdt begint de<br />
chirurg vrolijk fluitend met zijn snijwerk. Zo te horen heeft<br />
hij de foto goed bestudeerd, alleen jammer dat hij de<br />
verdoving niet in heeft laten werken, het doet namelijk
AAL 13<br />
vreselijk pijn, en ik voel dan ook een enorme misselijkheid<br />
opkomen.<br />
“Meneer?” vraag ik bibberig. Nou ja, de tonen die mijn<br />
mond uitkomen klinken eerder als een grote klodder snot<br />
die door een hol metalen pijpje gierend naar beneden viel,<br />
en met een misselijkmakende “flats” de grond raakt. Maar<br />
toch stop hij met snijden en richt zijn aandacht op mij.<br />
“Ja, mijn jongen, wat is er aan het handje?” Ik probeer met<br />
pijn en moeite uit te leggen dat ik me ietwat misselijk voel,<br />
en wel eens kan gaan overgeven, maar de chirurg haalt<br />
zijn schouders op en snijdt weer vrolijk fluitend verder.<br />
«Zo, het tandvlees ligt opzij, nu moet ik de tand er alleen<br />
nog eventjes uittrekken,’ zegt meneer de Slager op een<br />
angstaanjagend maar toch poeslief toontje. Waarschijnlijk<br />
was dat poeslieve wat het angstaanjagend maakt. Vol<br />
angst en met mijn hart kloppend in mijn keel wacht ik af<br />
wat hij nu weer gaat doen.<br />
Langzaam loopt hij naar een tafeltje met instrumenten,<br />
helaas niet het type voor muziek, maar het type voor<br />
pijniging, en pakt een glanzend zilveren tang. “De zilveren<br />
vandaag maar, weten we ook meteen of je niet toevallig<br />
een vampier bent” zei meneer half schaterend. “Mijn<br />
dochter is zelf ook al vampier, al wil ze zelf dat we haar<br />
een Vamp noemen en genoeg tomatensap voor haar en<br />
haar cultje inslaan, maar ja, dat kan ze vergeten,’ zegt<br />
hij nu. “Maar ach, zo in jouw mond te zien, zou ze een<br />
stuk blijer worden van alles wat hier in ronddobbert, liters<br />
bloed jongen, liters bloed!”. Gemeen lachend zuigt hij<br />
met een slangetje, waarvan ik totaal niet weet waar hij<br />
die nou zo snel weghaalt, het bloed uit mijn mond en zet<br />
het tangetje stevig vast op mijn nu blootliggende kies. Ik<br />
wens met heel mijn hart dat de verdoving ingewerkt zou<br />
zijn.<br />
«KRAK..” klinkt het, en ik voel een immense druk op<br />
mijn kies ontstaan. De slager is druk bezig mijn kies alle<br />
kanten op te duwen, zodat hij los komt te liggen, daarna<br />
kan hij hem er namelijk uithalen.Teminste, dat denk en<br />
hoop ik, want deze pijn is mij straks echt te veel. Na<br />
nog meer gekraak, zucht de chirurg eventjes en zegt dat<br />
hij op een probleempje gestuit is.”Jongen, ik heb een<br />
probleempje, je kies is eruit, alles ging goed, maar ik heb<br />
een zenuwtje geraakt. Nou maakt dit niet bijster veel uit<br />
op zich, maar alles moet even wennen, en jouw lip hangt<br />
de komende weken eventjes een metertje omlaag, om te<br />
overdrijven. maar ach, daar merk je niets van”. Ik geloof<br />
er niet veel van, het zal wel meevallen, maar toch ben ik<br />
wat angstig geworden.<br />
Voorheen was er namelijk niks aan de hand met mijn<br />
gebit, en nu zou er dan zoveel aan gaan mankeren?<br />
Jakkes.<br />
«Pompompom,” klinkt het weer beangstigend vrolijk uit<br />
de mond van mijn zeer geliefde chirurg, en hij vermeldt<br />
bijna even vrolijk dat er nu gehecht gaat worden. “Ja<br />
jong, hechten, hartstikke veel lol! Touwtje hier, touwtje<br />
daar, aantrekken en klaar zijn we maar!”. Ondanks de<br />
misselijkmakende slechte rijmkeuze van deze vent begin<br />
ik vrolijk te worden. Ik zal weldra van hem af zijn, en nooit<br />
weer naar het ziekenhuis hoeven. Ik voel de naald door<br />
mijn tandvlees prikken, en proef het bloed aan de andere<br />
kant van mijn mond, het smaakt naar ijzer, warm ijzer,<br />
best onplezierig, maar ook weer niet al te goor.<br />
“Zo kind, we zijn klaar, blij no?” Ik word bang, een fries<br />
woordje kan nooit veel goeds betekenen. Ik sta op en<br />
knik zenuwachtig naar de slager, ik wil weg, en dan wel<br />
zo snel mogelijk. Ik loop met een bonkend wang naar de<br />
deur, maar helaas houdt de slager me tegen. “Dat kin<br />
net hear, ik moet het nog even met je hebben over de<br />
medicatie” “MEDICATIE!” denk ik verschrikt, “What the<br />
**** heeft die vent in godsnaam gedaan!” Ik werd echter al<br />
snel gerustgesteld, het ging over ibuprofen. Na een paar<br />
woorden word ik de deur uitgeleid en de slager loopt met<br />
me mee naar het loket. Op een allervriendelijkst toontje<br />
zegt hij tegen de receptioniste: “Vervolgafspraak”, en liep<br />
weg.<br />
Ik trek lijkbleek weg, en zakte door mijn knieën heen.<br />
Terwijl ik langzaam ter aarde stort en mijn zicht vervaagt<br />
zie ik nog de knappe assistente. Ze ziet mij met een<br />
hanglip bloed kwijlen op de grond, terwijl ik instort en de<br />
grond langzaam gezelschap bracht. Ze bracht haar hand<br />
bij haar mond en ik denk dat ze schrok.<br />
Niets is minder waar, ze lacht me uit, en roept dat iemand<br />
die loser even overeind moest helpen. Alles wordt zwart,<br />
en het gebonk trekt weg. Vredig sluit ik mijn ogen en zink<br />
weg in een diepe slaap zonder zorgen, om daarna weer<br />
wakker te worden op de operatietafel, met een instrument<br />
in mijn gezicht, en de assistente naast me, lachend,<br />
schaterend, brullend.<br />
Toen werd ik wakker.<br />
Ik schudde de slaap uit mijn ogen en rekte me net uit toen<br />
mijn moeder binnenkwam. “Klaar voor de kaakchirurg,<br />
liefje?” Met grote ogen keek ik haar aan en dacht even<br />
aan de droom die ik net gehad had. Daarna werd alles<br />
weer zwart. Terwijl ik achteroverviel hoorde ik mijn moeder<br />
een verschrikt gilletje geven. Maar alles was al voorbij, en<br />
ik begon te dromen….<br />
1 e editie | 2009-2010
14<br />
Dinsdag 10 t/m vrijdag 13 nov vond zowel in<br />
Esens (Noord-Duitsland) als ook in Harlingen<br />
de jaarlijkse uitwisseling van leerlingen van<br />
3Atheneum van de RSG <strong>Simon</strong> <strong>Vestdijk</strong> en<br />
het Niedersachsisches Internatsgymnasium<br />
uit Esens plaats.<br />
Esens ligt in Duitsland ten noorden van<br />
Aurich, zo’n 240 km vanaf Harlingen. Beide<br />
scholen vertonen nogal wat overeenkomsten,<br />
ze liggen beide aan de kust en zijn regionale<br />
scholen, ook hebben ze beide veel eilander<br />
leerlingen.<br />
3A2 en 3A3 verbleven vorige week in Esens<br />
en er kwam een Duitse klas bij 3A1 in<br />
Harlingen op bezoek.<br />
Vanaf half september hadden alle leerlingen<br />
al veel contact met elkaar middels email en<br />
msn.<br />
Bezoek<br />
Duitse leerlingen<br />
aan onze school...<br />
Op dinsdagochtend werden de Duitse kinderen en hun 2<br />
docenten dan ook enthousiast begroet door de leerlingen<br />
uit 3A1. Na de officiële ontvangst en een rondleiding door<br />
de school volgde er die middag een boottocht met de<br />
Regina Andrea langs de havens en over het Wad. Het ijs<br />
was weer snel gebroken en er werd zowel in het Duits als<br />
in het Engels met elkaar gesproken. Helaas werkte het<br />
regenachtige weer niet echt mee maar dat mocht de pret<br />
niet drukken. Na de boottocht gingen de Duitse leerlingen<br />
voldaan met de leerlingen uit 3A1naar hun gastgezin.<br />
Op woensdagochtend werd er begonnen aan de<br />
verschillende projecten. De leerlingen mochten kiezen<br />
uit 5 projecten, namelijk toerisme, getijden, aardewerk,<br />
bedrijventerreinen en het maken van een film van de hele<br />
week. Gedurende de woensdagochtend en de donderdag<br />
werkten de leerlingen onder begeleiding van docenten<br />
aan deze projecten en ieder project had een bijbehorende<br />
excursie. Zo werd er o.a. een bezoek gebracht aan<br />
het havengebied van Harlingen, het Hannemahuis, de<br />
aardewerkfabriek en het stadhuis, en werd er ook een<br />
stadswandeling gemaakt.
Het was een leuke kennismaking met Harlingen voor de<br />
Duitse leerlingen. Bij het project Toerisme bijvoorbeeld<br />
was de opdracht om een aantal bezienswaardigheden<br />
van Harlingen te presenteren en werd er een bezoek<br />
gebracht aan het stadhuis waar de heer Sijbenga,<br />
wethouder van Harlingen, de leerlingen op een boeiende<br />
manier vertelde over Harlingen.<br />
Op de woensdagmiddag was er tijd voor ontspanning,<br />
zwemmen in het Derde Haad werd dan ook zeer<br />
gewaardeerd. Op de donderdagavond viel het etentje bij<br />
Sea Palace ook zeer in de smaak bij de leerlingen. Daarna<br />
gingen de meeste leerlingen nog even de stad in.<br />
Op vrijdag werd de week afgesloten met de Powerpointpresentaties<br />
(in het Engels) van de verschillende projecten.<br />
De leerlingen hadden zeer hun best gedaan en er werden<br />
leuke presentaties gehouden.<br />
Daarna keerden de Duitse leerlingen en hun docenten na<br />
een vermoeiende maar leerzame week met veel indrukken<br />
weer naar Esens.<br />
Er werden veel vriendschappen gesloten tussen de<br />
Nederlandse – en Duitse leerlingen en in april zien ze<br />
elkaar weer want dan is de volgende uitwisselingsweek.<br />
15<br />
1 e editie | 2009-2010
16<br />
H ROSCOOP<br />
Weegschaal<br />
Venus heeft deze maand het beste met je<br />
voor: je wordt dood gegooid met allerlei<br />
liefdesverklaringen. Maar laat al die<br />
aandacht je niet naar je hoofd stijgen, want<br />
er bestaat ook nog zoiets als school. Je zult<br />
toch echt die 3,5 die je krijgt voor wiskunde<br />
moeten ophalen........<br />
Schorpioen<br />
Je bent gestresst dus zoek afleiding! Een boek<br />
lezen schijnt heel rustgevend te zijn...<br />
Boogschutter<br />
Sorry, jouw maand was gewoon te erg<br />
om op te schrijven... (Tip: laat anderen<br />
eerst oversteken!)<br />
Steenbok<br />
Jij mag jezelf gelukkig prijzen. Er gaat<br />
werkelijk helemaal niets verkeerd. Alles<br />
wat je doet is goed. Jouw sleutelwoord<br />
van deze maand is: doen!<br />
Waterman<br />
Je zult merken dat deze maand toch net iets<br />
anders gaat dan je gewend bent. Dat komt<br />
door uranus, die over jou waakt. Hij zorgt ervoor<br />
dat je de eerste helft van de maand alleen maar<br />
tegenslag hebt, dat komt omdat hij je duidelijk<br />
wil maken dat je iets fout doet. Maar zodra je de<br />
oplossing hebt is alles weer koek en ei!<br />
Vissen<br />
Na de 24e van deze maand zal jouw leven<br />
nooit meer hetzelfde zijn want dan ontmoet<br />
je de liefde van je leven!<br />
Ram<br />
Jij moet het echt even rustig aan doen.<br />
Kom achter je computer vandaag en ga<br />
serieus met je schoolwerk bezig.<br />
Stier<br />
Keep it cool stier! Helaas draait<br />
de wereld niet om jou maar met<br />
jou..<br />
Tweeling<br />
Je hoeft niet voor twee te praten...Hou<br />
eerst eens 5 minuten je mond en dan<br />
merk je dat anderen ook wel eens iets<br />
willen zeggen...<br />
Kreeft<br />
Het gaat jou echt voor de wind deze<br />
maand. Je haalt goede cijfers op<br />
school en die leuke jongen/dat leuke<br />
meisje uit de bovenbouw begint vast<br />
een praatje met je..<br />
Leeuw<br />
Wauw jij bent helemaal klaar<br />
voor alles en iedereen! Het leven<br />
lacht jou toe...<br />
Maagd<br />
Probeer wat minder precies te zijn,<br />
dan haal je betere cijfers op je<br />
proefwerken.
2<br />
Wiskundige<br />
raadsels<br />
1<br />
3<br />
4<br />
Hoeveel positieve gehele getallen kleiner<br />
dan 1000 zijn er met de som<br />
van de cijfers gelijk aan 7?<br />
Een achthoekige ster bestaat uit twee vierkanten<br />
die over elkaar heen gelegd zijn. Zie de figuur.<br />
De zijden van de vierkanten hebben lengte 10.<br />
Bereken de oppervlakte van de achthoekige ster.<br />
Geef het kleinste positieve gehele getal dat<br />
deelbaar is door 26, eindigt op 26 en waarvan de<br />
som van de cijfers gelijk is aan 26.<br />
De zijden van vierkant ABCD hebben een<br />
lengte 6. M is het midden van AB, P ligt<br />
op diagonaal AC zó dat MP + PB zo klein<br />
mogelijk is.<br />
Bereken de lengte van AP.<br />
Oplossingen in te leveren bij meneer Schapelhouman!!<br />
17<br />
1 e editie | 2009-2010
18<br />
<strong>DE</strong><br />
<strong>MENING</strong><br />
<strong>VAN…</strong><br />
Je wordt voor een keuze geplaatst, je<br />
toekomst hangt hiervan af, voor de<br />
komende paar jaar wordt het grootste<br />
deel van je dagelijks leven bepaald door<br />
wat je nu kiest. Ik heb het nu natuurlijk<br />
over je... profielkeuze.<br />
Je hebt de brede brede keuze van 4<br />
profielen, de één in jouw ogen exact gelijk<br />
aan de ander. Op basis van deze keuze<br />
mag je nog enkele vakken toevoegen,<br />
meestal gedaan door uit te sluiten welke<br />
je absoluut niet moet, eerder uit angst<br />
voor slechte cijfers dan interesse, je hebt<br />
geen idee van de inhoud van de vakken<br />
die voor je liggen. Is Aardrijkskunde nu<br />
vooral leren waar plaatsen liggen, uit<br />
welke lagen de aarde bestaat, hoe de<br />
verschillende culturen in elkaar zitten of<br />
wat? Je moet dus vooral gokken.<br />
Het ergste is wel, je bent gebonden aan je nietszeggend<br />
profiel, dat zal in de toekomst bepalen welke opleiding je<br />
achter de rug hebt, veel meer dan enige score die je zelf<br />
haalt.<br />
En dan heb je gekozen, en je bent leerling, onderdeel<br />
van de complexe schoolhiërarchie waar je niets van<br />
zult begrijpen, waardoor je geen idee hebt waar je met<br />
specifieke problemen heen moet, wat vaak een leuke<br />
reis tussen de spreekwoordelijke kast en muur tot gevolg<br />
heeft. Docenten, decanen en mentoren proberen te<br />
helpen maar schijnen vaak zelf net zo min te weten waar<br />
je voor het verlossende antwoord moet wezen.<br />
Je hebt dan ook geen enkele connectie met de school,<br />
de school is een plek waar je periodes van een kleine 50<br />
minuten gezellig in klassen zit terwijl een persoon waar je<br />
meestal niets van moet hebben zijn of haar verhaal afrolt,<br />
of in het allerergste geval probeert leuk te zijn (snap het<br />
nou eens! Leraren horen respectabel te zijn, NIET leuk<br />
of vriendelijk of ’hip’ ofzo). Je hebt geen reden om op te<br />
letten, je hebt geen gevoel van samenhorigheid met de
est van de school, je bent er<br />
om uren in te vullen, meer niet.<br />
In andere landen, zoals de VS waar wij de<br />
rest van onze cultuur op hebben gebaseerd, heb je<br />
zeer vrije keuze in je vakkenpakket. Je kunt per vak<br />
een ander niveau doen, dus niet alles op eenzelfde<br />
niveau zoals hier en je hebt verenigingen binnen de<br />
school, bekende voorbeelden zijn sportteams, debate<br />
teams, schaakclubjes, audiovideoclubjes, cheerleaders<br />
en verscheidende comissies. Deze clubjes zijn voor en<br />
door de leerlingen, maar worden wel geholpen en vaak<br />
gestuurd door schoolpersoneel.<br />
Maar helaas, hier heb je dat niet, je hebt slechts een<br />
vakkenpakket dat ervan uitgaat dat je voor elk vak<br />
hetzelfde niveau hebt, een feestcommissie waar niemand<br />
vanaf weet en een medezeggenschapsraad waar<br />
niemand van weet en waar je als leerling uiteindelijk bar<br />
weinig aan hebt.<br />
Studentenparticipatie wordt hier niet aangemoedigd,<br />
eerder met verbazing en angst onderdrukt, een enkele<br />
leraar wil nog wel in gesprek met je raken maar komt<br />
altijd tot de conclusie; je kunt er niets aan doen. Er actie<br />
voor ondernemen is onmogelijk, op structurele hulp hoef<br />
je in ieder geval niet te rekenen .<br />
Ik wil dit niet, ik wil een schooltijd die ik later niet hoef<br />
te zien als diensttijd, ik wil een zekere trots voelen als ik<br />
mijn school noem, ik wil het ook beschouwen als mijn<br />
school, en dan niet vanwege een of ander ’goed doel’<br />
waar ik niets mee heb, van een vereniging waar ik geen<br />
vertrouwen in heb.<br />
Een studie waar je zelf een zekere invulling kunt geven<br />
aan je opleiding, ik wil niet alleen dingen leren voor mijn<br />
diploma, maar voor wat ik de rest van mijn leven met me<br />
mee wil dragen. De school hoort daar de beste plek voor<br />
te zijn.<br />
Ik maak me hard voor:<br />
* Respectabele leraren met vakkennis<br />
en kennis van het leraarschap, geen<br />
studentjes die populair proberen te<br />
doen.<br />
* Keuzevakken op school, dingen die je leert omdat je<br />
ze wilt leren, niet omdat je lesrooster zegt dat het moet<br />
(spijbelen is vaak onbewust een verzet tegen de macht<br />
van het rooster, “Van 8.30 tot 10.10 wiskunde A? Dat<br />
dacht JIJ!”)<br />
* Schoolverenigingen waar je wat aan hebt,<br />
leerlingenraad, culturele clubjes, naschoolse<br />
sportteams, dit soort dingen.<br />
19<br />
* Laptops voor de leerlingen i.p.v. de gebrekkige<br />
schoolcomputers, eigen verantwoordelijkheid dus geen<br />
gesloop meer en meer motivatie voor leraren om meer<br />
met moderne technologie te doen.<br />
* Meer dialoog tussen leerling en de andere groepen<br />
op school (leraren, bestuur, etc). Zeuren kun je tegen<br />
iedereen maar een beetje gezeur tegen de juiste muur<br />
kan een wereld van verschil maken.<br />
Helaas ben ik slechts een enkele gevangene in dit falend<br />
onderwijs systeem, daarom verzoek ik JOU, lezer van het<br />
product van een zeldzame bedrijvigheid in deze school,<br />
om me te steunen hoe je maar kan.<br />
Stuur een (bom)brief naar de minister van onderwijs,<br />
beklaag je overal en nergens, ’dis’ je leraar net zolang tot<br />
hij zijn cabaret voorstelling stopzet om orde te scheppen,<br />
doe wat je maar kunt.<br />
Staat op, verduisterden der aarde, en forceer de<br />
verlichting en begeleiding die je verdient en behoeft!<br />
Maarten D. Schroders, ontevreden leerling en vervelende vragensteller in de les.<br />
1 e editie | 2009-2010
20<br />
Fashion<br />
najaar 2009<br />
Najaarstrends 2009<br />
Je kunt wel zeggen dat de eighties terug zijn in de mode.<br />
Schoudervullingen, leren jacks en waisted jeans waren in<br />
de eighties helemaal populair, maar zijn anno 2009 terug<br />
op de catwalk. Zo zagen we bij Balmain pailletten en<br />
schoudervullingen en de waisted jeans is enorm populair<br />
onder celebrities. Wel is de eighties trend een waar niet<br />
iedereen van houdt en<br />
in durft te lopen. Voor de<br />
wat meer casual type’s<br />
onder ons zijn er ook<br />
wollen vesten, de boyfriend<br />
jeans en rustige kleuren<br />
zoals grijs en taupe (een<br />
grijs/bruine kleur). Aan<br />
welke trend je sowieso<br />
niet ontkomt is wol. Een<br />
trend voor iedereen met<br />
zachte en grove breisels<br />
en kleuren als bruin, taupe<br />
en grijs. En voor wie<br />
gezegend is met lange,<br />
slanke benen is het wollen<br />
short een must. Deze trend<br />
De oversized blazer is een trend die zagen we o.a. bij Dolce &<br />
iedereen kan hebben, mits je het goed Gabbana en Prada. Qua<br />
combineert. Bijvoorbeeld zoals Ashley schoenen zit je altijd goed<br />
met een strakke broek en hakken. Deze met hakken. Het liefst in<br />
trend draag je ook prima naar school. suede of leer. En als je niet<br />
Dus snel naar de H&M, want daar zijn weet of je wel een hele<br />
hele mooie en goedkope oversized<br />
blazers te vinden.<br />
Mode: dat betekent voor iedereen wat anders. De een houdt van<br />
gothic, de andere van kak en heel veel volgen ook de trends op<br />
de voet. Het is maar net waar je van houdt. Ik zal mezelf even<br />
voorstellen. Ik ben Marlous Boekema, ben 13 jaar en zit in 2A2.<br />
Door mijn mentor ben ik gevraagd elke<br />
schoolkrant iets over mode en alles wat<br />
daarbij hoort te schrijven. Natuurlijk was ik<br />
vereerd en ik begon meteen na te denken<br />
waarover de najaarseditie van de schoolkrant<br />
moest gaan. Na lang nadenken besloot ik<br />
gewoon ‘Najaarstrends 09/10’ te doen, omdat<br />
iedereen er wel een beetje volgens de trends<br />
wil bijlopen. Naast tekst laat ik ook veel<br />
foto’s zien, want uiteindelijk zeggen beelden<br />
meer dan duizend woorden.<br />
dag kan lopen op splinterdunne hakken? Geen nood, de<br />
brede hak is helemaal hot. Voor veel meisjes blijft de<br />
haute couture van Prada of Balmain onbetaalbaar, maar<br />
er zijn veel goedkopere versies van H&M, Zara of Mango.<br />
Belangrijk is dat je er de trends uitpikt die JIJ mooi vindt<br />
en niet omdat iedereen het aan heeft. Daarbij is ieder<br />
figuur verschillend en<br />
wat iemand anders<br />
geweldig staat, kan<br />
bij jou wat minder<br />
staan. Maar vooral:<br />
combineer zoveel<br />
mogelijk. Zo loop je<br />
er iedere dag anders<br />
bij!<br />
Deze foto van de Balmain Fashion<br />
Fall 09’ vind je al maanden in alle<br />
modebladen. Logisch, want dit<br />
model showt drie trends in één:<br />
de destroyed jeans, het militairy<br />
jasje en de sandaal/pump met<br />
studs. Wat trouwens ook helemaal<br />
‘in’ is zijn studs. Op giletjes, tassen en dus ook op schoenen.<br />
Breisels: de trend van dit najaar. Vesten, shorts, truitjes, sjaals.<br />
Modeland was najaar ’09 massaal aan het breien geslagen. Wat<br />
sowieso niet mag ontbreken in de kast van iedere fashionista: een<br />
wollen vest in taupe. En taupe is dan weer de najaarskleur van fall<br />
‘09.
Voor veel meiden blijven de Olsentwins een van de<br />
best geklede meisjes van de wereld. Ze volgen de<br />
trends altijd op de voet en zitten frontrow bij alle<br />
fashionshows. Ashley Olsen komt als altijd weer<br />
stylish voor de dag met deze oversized blazer en<br />
jegging. Simpel, maar stijlvol.<br />
Veel modecritici viel het op hoe stijlvol de najaarscollectie<br />
van Jean Paul Galtier dit jaar was. Soepele leren<br />
jasjes, chique trenchcoats en veel wollen breisels. Ook<br />
was het gilet weer terug op de catwalk. Voor velen<br />
blijft het een droom om de kleding van deze topcouturier<br />
te dragen, maar ik het blijf het herhalen: Ga naar<br />
de H&M, Zara of Mango!<br />
Fashion week(s)<br />
Met deze pump sla je twee vliegen in een klap.<br />
1 De blokhak; superhip en het loopt heerlijk<br />
2 Taupe; de najaarskleur van 09’<br />
21<br />
Breisels: de trend van<br />
dit najaar. Vesten, shorts,<br />
truitjes, sjaals. Modeland<br />
was najaar ’09 massaal<br />
aan het breien geslagen.<br />
Wat sowieso niet mag<br />
ontbreken in de kast van<br />
iedere fashionista: een<br />
wollen vest in taupe. En<br />
taupe is dan weer de<br />
najaarskleur van fall ‘09.<br />
Als je veel modebladen leest, zie je het vast geregeld staan: de Fashionweek. Maar wat<br />
is dit? En wat houdt het in?<br />
De Fashionweek is een tweejaarlijks mode evenement en vindt plaats in de vier<br />
modesteden van de wereld: Parijs, Milaan, <strong>New</strong> <strong>York</strong> en London. In het voorjaar wordt<br />
de wintercollectie gepresenteerd en in het najaar de voorjaarscollectie voor volgend jaar.<br />
Alle mensen die er toe doen in de mode komen er op af. Ook worden er nieuwe trends<br />
gespot en die trends vind je dus weer in fashion magazines. Niet alleen gerespecteerde<br />
ontwerpers als Karl Lagerfeld of Miucci Prada laten hun ontwerpen zien, maar ook<br />
nieuwe ontwerpers krijgen de kans hun talent te showen. Eigenlijk heeft iedere stad<br />
haar eigen merken en ontwerpers. Zo showt Chanel vanzelfsprekend altijd in Parijs en<br />
bijvoorbeeld Dolce & Gabbana in Milaan. Ook zijn er onderlinge verschillen in ontwerp en<br />
stijl. Die verschillen ga ik je nu uitleggen.
22<br />
Milaan<br />
Wist je dat Italie een<br />
minister voor mode heeft?<br />
Nou, dat zegt wel wat<br />
over de kwaliteit van de<br />
mode in Milaan. Sexy<br />
maar stijlvol, zo kun je de<br />
fashion in deze modestad<br />
omschrijven. Hier showen<br />
labels als Prada, Pucci en<br />
Gucci hun ontwerpen.<br />
London<br />
London is de stad van Burberry. Je weet wel, het merk die dat<br />
leuke ruitje ontwierp. Maar terwijl Burberry vrij braaf is, zo is de<br />
London fashion week totaal anders. Kleurrijk en jong. In London<br />
vond je de laatste fashion week Burberry Prorsum en Jeremy<br />
Scott en de Nederlandse ontwerpster Iris van Herpen.<br />
Parijs<br />
Fashionweek Paris staat bekend om de elegante en altijd stijlvolle<br />
ontwerpen. Hier showen grote smaakmakers als Balmain,<br />
Balenciaga en Lanvin hun collectie. Ook laat Neerlands Viktor & Rolf<br />
in Parijs zien wat ze in huis hebben. Veel modecritici zien Parijs als<br />
de modehoofdstad van de wereld en ik kan ze geen ongelijk geven.<br />
<strong>New</strong> <strong>York</strong><br />
<strong>New</strong> <strong>York</strong>, de enige modestad aan de<br />
andere kant van de oceaan. <strong>New</strong> <strong>York</strong> is<br />
moeilijk te omschrijven. De ene keer is het<br />
hip en jong zoals London, maar het kan<br />
ook elegant en stijlvol zoals in Parijs zijn.<br />
Wel wordt het <strong>New</strong> <strong>York</strong> vaak verweten te<br />
commercieel te zijn, niet verrassend. Dat<br />
is toch moeilijk terug te vinden als je kijkt<br />
naar de shows van Rodarte, Alexander<br />
Wang en Marc Jacobs, de paradepaardjes<br />
van de <strong>New</strong> <strong>York</strong>se Fashion week.
Mode voor jou<br />
Het is natuurlijk leuk om trends af<br />
te kijken bij de haute couture van<br />
Balmain en Marc Jacobs. Maar<br />
voor tienermeisjes is dit (meestal)<br />
onbetaalbaar. We danken daarom<br />
H&M, Zara en Mango, die betaalbare<br />
lookalikes maken. Op deze<br />
pagina de betaalbare versies van<br />
bovenstaande drie merken.<br />
fashion<br />
23
24Proloog<br />
Alle personages en gebeurtenissen<br />
zijn gebaseerd op fantasie.<br />
Vrolijke Turks volksmuziek, mensen die vrolijk aan<br />
het dansen zijn, een zaal die mooi is versierd, dit<br />
hoorde ik te zien toen ik met langzame voetstappen<br />
naar binnen liep, maar mij ogen waren gericht<br />
op hem. Hij stond vlak voor me zonder dat hij<br />
in de gaten had dat er twee ogen, die omringd<br />
waren met zwarte kringen, naar hem stonden te<br />
staren. Daar stond hij dan vlak voor mij. Hij had<br />
een zwarte smoking aan, die perfect bij hem stond.<br />
‘Niemand’, maar dan ook bij niemand zal het zo<br />
goed staan. Zijn donkerbruine haren waren goed<br />
in model gebracht. Een glad geschoren gezicht en<br />
lichtbruine ogen die straalden van geluk. Er ontbrak<br />
iets, wat was de reden dat ik nu hier toe stond te<br />
kijken naar zijn geluk en naar mijn pijnlijke lot? Ik<br />
leefde in mijn eigen droomwereld. Daar was alles<br />
veilig, alles was gepland zoals ik het wilde. Niks was<br />
onverwachts, niks deed pijn. Tot de werkelijkheid<br />
hard aan kwam.<br />
Ik hoopte dat alles een vergissing was, dat ik nu een<br />
nachtmerrie had. Opeens viel er een stilte en ik<br />
werd wakker gemaakt uit mijn dromen. Nu stond ik<br />
oog in oog met de werkelijkheid. Iedereen rende naar<br />
hun tafel en nam plaats. Ze hadden hun ogen gericht<br />
op een tafel dat op de podium stond. Deze was mooi<br />
versierd en kreeg alle aandacht van de gasten, die vol<br />
zenuwen zaten te wachten. De hele zaal was vol, er<br />
waren veel mensen uitgenodigd en ik kon de tafel<br />
niet vinden, die voor mij was gereserveerd. Blijkbaar<br />
was ik niet gewenst op hun vrolijke dag. Met mijn<br />
ogen volgde ik zijn voetstappen. Hij liep langzaam<br />
naar de tafel, die op het podium stond. Terwijl hij<br />
langzaam plaats nam, liep ik richting de tafel waar<br />
hij zat. Mijn stappen werden zwaarder en zwaarder.<br />
Ik kon er niet tegen, iedereen was vrolijk, maar in<br />
mijn hart vlamde van de pijn. De steken in mijn<br />
hart werden erger naarmate ik dichter bij hen kwam.<br />
Tot ik geen stap meer verder kon zetten. Het leek<br />
of alles in duizenden, miljoenen, miljarden stukken<br />
brak. Een lang, slank meisje met zwarte haren, die<br />
ooit dierbaar was geweest voor mij nam naast hem<br />
aan tafel plaats. Ze had een prachtige bruidsjurk aan.<br />
Het was spierwit met daarom heen een rode lint, dat<br />
haar maagdelijkheid presenteerde. Je zag aan haar<br />
gezicht dat ze heel vrolijk was. Alsof haar missie<br />
volbracht was. Alles begon om mij heen te draaien,<br />
maar ik wilde niet opgeven. Ik kon dit gebouw, dit<br />
land, deze hele wereld niet verlaten, nog niet. Stevig<br />
hield ik mij vast aan een stoel, die door niemand<br />
werd bezet. De tranen vielen stuk voor stuk langs<br />
mijn wangen. Ik kwam met langzame stappen steeds<br />
De onvergetelijke<br />
Geschreven door Özlem Gök<br />
dichter bij hem , en dichter. Een man met een lange<br />
jas aan was aan het woord. ‘ Ons gelukkig bruidspaar,<br />
ik voel mij vereerd om aan jullie gelukkige dag deel<br />
te nemen en jullie voor altijd aan elkaar te binden’. Ik<br />
kan niet beschrijven wat ik op dat moment voelde.<br />
Mijn ogen waren inmiddels knalrood geworden en<br />
ik had het gevoel alsof mijn hart niet klopte. De pijn<br />
was ondraaglijk. De steken werden alsmaar erger.<br />
Het leek alsof er iemand een mes constant in mijn<br />
hart stak. Mijn hele lichaam begon te trillen. Ik wist<br />
niet wat mij overkwam. De man bleek hun getuige<br />
te zijn.<br />
Het was definitief , ik had geen enkel hoop meer<br />
over. Ik stond oog in oog met de werkelijkheid<br />
en dit keer kon ik mij niet verstoppen. De schaduw<br />
lachte mij toe, hij had zijn laatste spel met mij<br />
gespeeld. De getuige nam het woord nog steeds.<br />
Zoals de meeste getuigen, die deelnamen aan<br />
een Turkse bruiloft, overdreef deze getuige ook<br />
de woorden. ‘Jongedame, wilt u met deze knappe<br />
jonge man trouwen’? Ze schreeuwde het jawoord en<br />
iedereen applaudisseerde vol vreugde. Ik kon er niet<br />
tegen. Was ik de enige die zoveel pijn leed op hun<br />
gelukkige dag? Mijn gedachten werden onderbroken<br />
door de getuige. ‘En, jongeman, bent u een beetje<br />
opgelucht’? De jonge man moest glimlachen. ‘Wilt<br />
u met deze mooie jongedame trouwen?’ Het leek of<br />
al mijn energie langzaam uit mijn lichaam dreef. Ik<br />
voelde mij zwakker worden en het leek alsof ik niet<br />
meer op mijn benen kon staan. Er viel een stilte en<br />
niemand sprak meer. Het was te stil. Langzaam ging<br />
mijn blik van de grond en keek richting podium.<br />
Tot mijn schrik had hij mij opgemerkt. Ik keek nu<br />
recht in de ogen van mijn eerste geliefde. De liefde
van mijn leven die ik nooit heb kunnen vergeten.<br />
De getuige herhaalde zijn vraag. Iedereen was in<br />
spanning en was op het antwoord aan het wachten.<br />
Zijn ogen die glinsterden gaven nu een teken van<br />
verdriet. Het leek alsof ik in trance was geraakt Geen<br />
enkel lichaamsdeel van mij bewoog.<br />
Beyonce zong haar lied ‘All I can do was cry’ door<br />
mijn hoofd. De woorden: ‘I saw them holding<br />
hands. She was standing there with my man. I heard<br />
them promise till death do us part. Each word was<br />
a pain in my heart. All I could do was cry. I was<br />
losing the man that I love and all I could do was<br />
cry,’ zweefden door mijn hoofd. De laatste druppel<br />
viel langzaam langs mijn wangen. Ik was aan het<br />
wachten, wat ik al jaren lang had gedaan. Ik hoorde<br />
niemand en zag niemand meer behalve hem. Ik was<br />
nog steeds aan het wachten op de woorden die hij<br />
zal uitspreken. Langzaam deed hij de poging om zijn<br />
lippen te bewegen. Ik kon het niet horen of wilde ik<br />
het niet horen. Langzaam gingen mijn ogen van de<br />
omgeving naar hem en bleven daar steken. Iedereen<br />
was vrolijk aan het applaudisseren. Alles begon zwart<br />
voor mijn ogen te worden. De laatste woorden dat<br />
door mijn hoofd dwaalden waren: ik heb je verloren,<br />
voorgoed.<br />
25<br />
1.<br />
Door het geluid van de wekker<br />
werd ik vroeg wakker. ‘God , weer<br />
een maandagochtend’. Door een<br />
harde klap op de wekker te geven, sloeg<br />
ik de wekker uit. Zoals altijd kon ik weer<br />
eens niet uit mijn bed komen. Zondag en maandag<br />
waren duidelijk niet mijn favoriete dagen. Met<br />
moeite probeerde ik uit bed te komen. Eerst mijn<br />
rechter been daarna mijn linker. Plotseling ging mijn<br />
gedachten naar Ömer. Ik viste snel mijn mobiele<br />
telefoon onder mijn kussen vandaan en keek naar<br />
mijn inbox. Ik had geen nieuwe berichten. Het was<br />
dus definitief; Ömer had zich verwijderd uit mijn<br />
leven. Ömer was een jongen waar ik gevoelens<br />
voor had en hij ook voor mij. Maar op een of ander<br />
manier werkte het niet en besloot hij mij uit zijn<br />
leven te verwijderen. Dit was het beste voor ons<br />
allebei, dacht hij. En daar stond ik dan recht voor de<br />
spiegel, mijn haren in de war. Mijn naam is Özge<br />
en ik ben zeventien jaar oud. Ik heb lichtbruin<br />
gekleurde haren met slagen er in. Mijn postuur is<br />
normaal en heb lichtbruin gekleurde ogen die soms<br />
omslaan naar groen. Ook ben ik van die personen<br />
van hoe minder make-up hoe beter. Tot mijn<br />
schrik keek ik naar de tijd op mijn mobiel. Nog vijf<br />
minuten en de bus vertrok. Ik mocht absoluut niet<br />
de bus missen. Dat zou mijn einde worden , dit keer<br />
kon ik echt niet een goede smoes verzinnen. Meneer<br />
M. zou mij afmaken, als ik voor de zoveelste keer<br />
te laat in de les kom. Haastig pakte ik mijn tas en<br />
rende uit huis. Ik zag de bus al voor mijn halte staan,<br />
dus rende ik zo hard als ik kon om de bus niet te<br />
missen.<br />
Terwijl ik de bus net was ingestapt hoorde ik<br />
Shenali achter mijn rug een opmerking maken.<br />
‘Goh, mevrouw Özge heeft weer een perfecte timing’.<br />
‘Tja, wat kan ik er aan doen als de bus te vroeg komt,’<br />
zei ik op een nuchtere toon. Shenali is een van mijn<br />
goede vriendinnen. Ik zit meestal met haar in de<br />
bus. Ze heeft een Srilankaans afkomst en is 1 jaar<br />
jonger dan ik. Shenali keek met een grote lach op<br />
haar gezicht naar mij en zei dat ik vroeger uit mijn<br />
bed moest komen. Ook voegde ze toe dat ik niet<br />
uren voor de spiegel moest staan treuzelen. Ik sloeg<br />
met een harde klap op haar arm en zei lachend<br />
: ‘Rot op!’ We zaten naast elkaar in de bus. Ik was<br />
verdronken in de stilte en keek uit het raam. Na vijf<br />
minuten werd de stilte onderbroken. ‘Özge, wat is er<br />
aan de hand? Jij bent nooit stil in de bus. Überhaupt,<br />
kan jij wel stil zijn, vraag ik mij weleens af?’ Shenali<br />
keek mij onderzoekend aan. Ze had door dat er wat<br />
aan de hand was. Het was ook duidelijk dat ik mijn<br />
emoties niet kon verbergen voor mijn vriendinnen.<br />
Met een zucht begon ik haar te vertellen over Ömer,<br />
waarvan ik toen dacht te houden. Terwijl ik er later<br />
achter zou komen wat werkelijk de betekenis van<br />
1 e editie | 2009-2010
26<br />
houden van is. Met een zucht<br />
begon ik alles aan haar over Ömer<br />
te vertellen. Inmiddels waren we<br />
op het station aangekomen. Met<br />
langzame stappen liepen we richting<br />
school. Mijn vriendinnen begonnen weer te<br />
zeuren dat ze op mijn tempo aan het lopen waren.<br />
Omdat ik op dat moment geen flauwe grappen aan<br />
kon horen zei ik op een sarcastisch manier ‘Haha’ en<br />
begon harder te lopen.<br />
Door mijn gedachten zweefden talloze vragen.<br />
Maar voordat ik er ook maar een antwoord op<br />
kon verzinnen werden mijn gedachten onderbroken<br />
door een harde klap. De klap kwam hard aan, maar<br />
het was niet te vergelijken met de klappen die ik<br />
in de toekomst zou krijgen. Ik bleef op de grond<br />
liggen en probeerde te begrijpen wat mij was<br />
overkomen. Een onbekende stem vroeg aan mij<br />
of het met mij ging. Nieuwsgierig keek ik op en<br />
vanaf dat moment begon alles. Mijn ogen keken<br />
recht in de licht- bruine ogen van hem. Ze keken<br />
zo onschuldig, hoe kon ik weten dat er iets kwaads<br />
in schuilde? Voorzichtig stak hij zijn hand naar mij<br />
toe. Het was een vreemd gevoel. Het was buiten<br />
zo koud maar zijn hand voelde zo warm aan. Een<br />
aanraking, die de rest van mijn leven had bepaald.<br />
Mijn vriendinnen en hij keken mij onderzoekend<br />
aan. Alsof ze allemaal op een antwoord zaten te<br />
wachten. Ik realiseerde mij dat hij net een vraag<br />
aan mij had gesteld. Op een neutrale manier<br />
antwoordde ik dat het goed met mij ging en liep<br />
snel verder. Ik liet verbaasde blikken achter mij.<br />
Terwijl ik met snelle stappen richting school liep,<br />
zag ik dat mijn vriendinnen nog op het station<br />
stonden. Ik hoorde dat ze om mij riepen en ik<br />
halveerde mijn voetstappen. Duizenden vragen en<br />
opmerkingen stormden op mij af. Ze vonden het<br />
vreemd waarom ik geen aandacht aan de jongen<br />
van zonet had gegeven. Volgens hen had een jongen<br />
met zo’n uiterlijk alle aandacht nodig. Ze wisten<br />
dat er iets mis met mij was. Ik knikte en zei dat<br />
mijn gedachten nog bij Ömer waren. Ze schudden<br />
hun hoofd, hiermee bedoelden ze dat hij het niet<br />
waard was. Diep van binnen meende ik niet alles<br />
wat ik zei, want de jongen van zonet had inderdaad<br />
mijn aandacht getrokken. Nieuwsgierig vroeg ik<br />
waarom ze daar nog bleven staan. Ik hoorde van<br />
mijn vriendinnen dat hij zich had verontschuldigd<br />
en dat hun hadden uitgelegd waarom ik zo snel<br />
was weggelopen. Met grote ogen keek ik hun aan.<br />
‘Hebben jullie verteld over Ömer?’ vroeg ik op een<br />
angstig maar ook boze toon. ‘Tuurlijk niet, ben jij<br />
gek? Wij hebben alleen gezegd dat jij een beetje<br />
boos was door bepaalde redenen en vandaar zo<br />
afstandelijk deed. Dat luchtte op.<br />
Toen we op school waren aangekomen rende ik zo<br />
snel mogelijk richting Sandi en omhelsde haar.<br />
Ze kon nog amper ademhalen. Sandi is een Irakees<br />
meisje, dat paar maanden ouder dan mij is. Ik zie<br />
haar als een oudere zus en deel daardoor ook alles<br />
met haar. Ze begon te lachen. ‘Gek! Ik kan amper<br />
ademhalen, laat mij los!’ Ik had haar gemist, maar ze<br />
wist natuurlijk dat dit niet de enige reden was dat ik<br />
haar zo dodelijk omhelsde. Ik wilde niet gaan huilen<br />
waar mijn vriendinnen bij waren. Ik hield er niet van<br />
om bij mensen te huilen en hen ook verdrietig te<br />
maken. Terwijl ik mijn tranen tegen hield begon ik<br />
haar het verhaal te vertellen. We hoorden het geluid<br />
van de bel door de school rinkelen. We waren verlost<br />
van de lessen voor vandaag.<br />
Eenmaal thuis aangekomen zag ik mijn moeder<br />
werken in de keuken en drukte zacht een kus<br />
op haar wang. Achter mij hoorde ik een klein<br />
piepstemmetje dat mij probeerde te irriteren.<br />
Tuurlijk, dat was onze kleine heks, Yürdagül, de<br />
dochter van mijn broer. Ik heb een oudere broer<br />
van tweeëndertig jaar en een oudere zus van dertig<br />
jaar allebei zijn ze getrouwd. Mijn zus heeft een<br />
zoontje en een dochtertje en ze wonen in Frankrijk.<br />
Mijn broer heeft een klein dochtertje van vier jaar<br />
oud, waar wij doordeweeks op passen. ‘Kom hier<br />
eens jij kleine heks. Laat mij eens jou knuffelen’.<br />
Ze negeerde mij en stak haar tong naar mij uit. Na<br />
een beetje gespeeld te hebben met haar ging ik<br />
naar boven en deed mijn computer aan. Ik ging<br />
naar www.Turkishplace.nl en zag dat ik een nieuw<br />
bericht had. Ik opende het bericht. Tot mijn schrik<br />
zag ik dat het van de jongen was waar ik tegen aan<br />
was gebotst.<br />
?<br />
www.vestdijk.nl<br />
Wil je weten hoe dit verhaal afloopt? Kijk dan op de<br />
site van <strong>Simon</strong> <strong>Vestdijk</strong>!
Noorderdierenpark<br />
Emmen<br />
Ik werd ’s ochtends wakker en ik wist: we gaan naar Emmen! Ik had er veel zin in want we hadden dan ook geen les. Rond acht<br />
uur liep ik naar mijn vriend Rick toe. Daarna gingen we samen naar Motel de Valk. Onze vrienden stonden er al. We moesten<br />
lang op de bus wachten. Toen de bus aan kwam wou iedereen er snel in om een mooi plaatsje te bemachtigen. Ik zat samen<br />
met Rick bijna helemaal voorin. Met Jens en Sven achter ons hadden we toen dikke lol met ringtones van onze mobiel. We<br />
zaten anderhalf uur in de bus.<br />
We stapten uit de bus en liepen naar het<br />
park toe. Voor het park moesten we ons<br />
in groepjes verdelen. Toen we naar binnen<br />
gingen, waren we met bijna iedereen eerst<br />
naar de wc gegaan. Toen kregen we een<br />
blaadje en een vragenlijst. De vragenlijst<br />
moesten we later maken want we gingen eerst<br />
met zijn allen naar de keuken. Daar vertelde<br />
een dierenverzorger over het voedsel voor de<br />
dieren. Daar kregen we al het voedsel te zien.<br />
Het stonk daar best wel erg. Daarna gingen<br />
we naar de bizons en de elanden, daar werd<br />
veel over verteld.<br />
Daarna moesten we de speurtocht gaan doen,<br />
met de vragenlijst. We gingen eerst naar het<br />
rattenriool. Daar waren we snel klaar. Toen<br />
gingen we verder met alles. Het grappigste<br />
vond ik bij de giraffes, dat de nek boven een<br />
vijf meter hoge kuil uitkwam. We gingen ook<br />
nog in de speeltuin spelen. Daar deden we<br />
tikkertje en dat was erg leuk. Om drie uur<br />
moesten we op de groepsfoto. Dat was bij<br />
water met kapers in de buurt. En toen we wat<br />
chips aten, viel er wat chips in het water. En<br />
gingen alle karpers er op af. Best wel raar dat<br />
die beesten zo hebzuchtig zijn, voor een klein<br />
stukje chips. We gingen daarna nog langs het<br />
winkeltje. Daar waren veel mooie spullen die te<br />
maken hadden met de dierentuin.<br />
Toen gingen we terug naar de bus. Rick, Jens,<br />
Hessel en ik gingen snel rennen om een mooie<br />
plaats achter in de bus. Dat pakte goed uit.<br />
Op de terugreis zaten Rick, Jens, Hessel, Sven<br />
en ik helemaal achterin. De terugreis was erg<br />
gezellig. Toen we thuis kwamen vonden we<br />
het allemaal een leuke en gezellige dag. Dit<br />
was mijn verslag.<br />
Erin (1HA2)<br />
27<br />
1 e editie | 2009-2010
28<br />
ACTIVITEITEN <strong>DE</strong>CEMBER 2009<br />
SCHOOLINFO<br />
WK dag datum tijd locatie activiteit<br />
50 deze week Herkansingen 4H/4A/5A<br />
di 8-dec 19.30? (Ouder)informatie-avond 5H en 6A???<br />
do 10-dec 12.40 Sporttoernooi 1e klassen H/A<br />
vr 11-dec 8.30 - 13.00 Sporttoernooi 5H/5A/6A<br />
51 deze week H F Toetsperiode 2: 4 MAVO (ma.14 dec. t/m do. 17 dec.)<br />
ma 14-dec Cijfers 5H/6A inleveren + ijkmoment handelingsdelen<br />
di 15-dec H F Kerstreis 3vmbo<br />
do 17-dec H Diner examenklassen<br />
vr 18-dec H F Doe + speldag<br />
Nieuwe collega’s<br />
Ook de afgelopen periode hebben we weer nieuwe<br />
collega’s mogen verwelkomen:<br />
• Mevrouw A. Vlieger (Vl), docente lichamelijke oefening,<br />
tel.nr. 0511408524<br />
• De heer H. Reitsma (Rh), docent natuurkunde, tel.nr.<br />
0588440478<br />
• De heer T.E.P. Piets (Pt), docent Nederlands, tel.nr.<br />
0518850333<br />
• Mevrouw S. Westra, administratief medewerker<br />
• De heer R. Hindriks (Hr), docent natuurkunde<br />
• Mevrouw B. Takema (Tb), docente verzorging, biologie,<br />
tel.nr. 0518452099<br />
Wijzigingen supplement<br />
Mevr. M. van Leeuwen (docente biologie) gewijzigd<br />
telefoonnummer: 0625408899.<br />
Dhr. A. Bokma (docent aardrijkskunde) gewijzigd<br />
telefoonnummer: 0621855665.<br />
Personeelsgeleding, erbij: dhr. R. Streutker.<br />
Oudergeleding: Mevr. L. Buijs is tijdelijk voorzitter.<br />
Oudergeleding, eruit: Mevr. Sprooten, erbij:<br />
Mevr. A. Talsma (tel: 0517641549).<br />
H = locatie Harlingen<br />
F = locatie Franeker<br />
Leerlingenbureau<br />
Sinds dit schooljaar werken we met een leerlingenbureau<br />
op onze school. Medewerkers van dit bureau registreren<br />
alle vormen van absentie die telefonisch of schriftelijk<br />
aan de school worden doorgegeven. Daarnaast wordt<br />
ongeoorloofd verzuim bijgehouden. Aan alle leerlingen die<br />
te laat in de les komen of die om wat voor reden dan ook<br />
niet in de les zijn wordt gevraagd wat de oorzaak hiervan<br />
is. Als een leerling 3 x te laat in een les is verschenen<br />
moet een leerling zich om 08.00 uur melden bij het<br />
leerlingenbureau. Een uur absentie staat gelijk aan 2 uren<br />
nakomen. Van leerlingen die na moeten komen wordt<br />
verwacht dat zij aan het werk gaan en daar wordt ook op<br />
toegezien. Verder worden uitgestuurde leerlingen door het<br />
leerlingenbureau opgevangen en aan het werk gezet.<br />
Schema-Ouder-info.indd 1 05-12-2009 13:5<br />
Nieuwe website<br />
Met trots kunnen wij u vertellen dat onze nieuwe website<br />
online is. Hier kunt een hoop informatie vinden over onze<br />
school. Ook kunt u hier inloggen en o.a. de vorderingen<br />
van uw zoon/dochter bekijken. Voor de leerlingen zelf<br />
staat er leuke en handige informatie op. Bijvoorbeeld<br />
foto’s, informatie over een bepaald vak, decanaat enz. enz.<br />
Leerlingen kunnen zelf ook inloggen via de website om o.a.<br />
hun roosters en cijfers te bekijken.<br />
Daarnaast is de school sinds het begin van dit schooljaar<br />
verplicht ongeoorloofde absentie te melden bij het<br />
verzuimloket van de IBgroep. Is een leerling vaker dan<br />
9 maal te laat of heeft hij/zij een verzuim van meer dan<br />
16 uren in een periode van 4 weken dan is de school<br />
verplicht dit te melden. Het verzuimloket van de IBgroep<br />
licht de leerplichtambtenaar in. Het spreekt voor zich dat<br />
wij de ouders/verzorgers van te voren zullen inlichten als<br />
wij een melding moeten doen bij het verzuimloket.<br />
Voor alle duidelijkheid willen wij het telefoonnummer van<br />
het leerlingenbureau nog even vermelden: 0517-432999<br />
Zorgen om tijdelijke vacatures<br />
We merken dat het steeds moeilijker wordt om tijdelijke<br />
vacatures, die gedurende het schooljaar ontstaan, te<br />
vervullen. Bij het mobiliteitsbureau van de scholengroep<br />
Pompeblêd, waar onze school ook deel van uitmaakt,<br />
staan steeds minder mensen ingeschreven voor tijdelijke<br />
vervangingen voor bijvoorbeeld Nederlands, de moderne<br />
vreemde talen en natuurkunde. We maken ons dan ook<br />
enige zorgen om verwachte vacatures in verband met<br />
zwangerschap, bijvoorbeeld voor het vak Duits.
Bericht van de<br />
preventiemedewerkers<br />
Wij willen u graag attent maken op het volgende.<br />
Het komt regelmatig voor dat leerlingen allerlei spullen<br />
kwijt zijn op school, dit kan zijn kleding, sleutels,<br />
telefoons, I-pods, u kunt het zo gek niet bedenken.<br />
Dit soort zaken wordt dan vaak gemeld met de<br />
mededeling, MIJN ….. IS GESTOLEN! Bij navraag blijkt<br />
dan helaas vaak dat de bewuste leerling nog geen moeite<br />
heeft gedaan om even in de school rond te kijken en te<br />
zoeken.<br />
Natuurlijk beweren wij niet dat er nooit iets onrechtmatig<br />
wordt weggenomen in de school en wij doen, en zullen er<br />
ook steeds alles aan blijven doen, om dit te voorkomen.<br />
Maar vaak is het bewuste artikel gewoon ergens vergeten<br />
of neergelegd op een plaats waar men niet zo vaak komt.<br />
Dit blijkt ook uit de hoeveelheid spullen die steeds op<br />
school achterblijven en gevonden worden, maar waar<br />
(bijna) nooit iemand meer om komt.<br />
Dus is uw kind iets kwijt, vraag dan a.u.b. wat zij zelf<br />
gedaan hebben om e.e.a. weer terug te krijgen. U kunt<br />
ook altijd zelf even contact opnemen met de school. Bij<br />
de conciërges ligt altijd van alles of hangt nog aan een<br />
kapstok.<br />
Mede namens de schoolleiding,<br />
De preventiemedewerker<br />
Het is nog niet zover, maar als wij geen geschikte<br />
vervangers kunnen vinden, zullen we de pijn over de<br />
klassen moeten verdelen en eigen docenten een aantal<br />
uren moeten laten inleveren ten behoeve van de klassen<br />
waar de docent tijdelijk uitvalt.<br />
U moet er rekening mee houden dat dit dus ook voor uw<br />
kind consequenties kan hebben.<br />
We willen dit probleem ook met u delen, omdat er<br />
wellicht onder de ouders nog mensen zijn met een<br />
onderwijsbevoegdheid. Wellicht is deze al vrij lang<br />
geleden behaald, maar overweegt u toch wel eens de<br />
mogelijkheid van (her)intreden in het voortgezet onderwijs.<br />
Er zijn dan bij ons diverse mogelijkheden eerst een<br />
introductieprogramma te volgen.<br />
Als u zich aangesproken voelt, kunt u contact op nemen met<br />
mevrouw Stelwagen of de heer Drost voor een oriënterend<br />
gesprek.<br />
Decanaat<br />
28 en 29 oktober waren de beroepen voorlichtingsdagen in<br />
Leeuwarden.<br />
Dit is een Provinciale door de decanen georganiseerde<br />
voorlichtingsactiviteit.<br />
Door z’n opzet is het een unieke voorlichting. Leerlingen<br />
hebben grote belangstelling getoond en zich hiervoor al<br />
aangemeld. Men heeft kunnen kiezen uit 192 voorlichtingen.<br />
De HBO scholen uit Leeuwarden zijn allemaal aanwezig,<br />
daarnaast is een aanbod van opleidingen die elders<br />
uit Nederland bestaan. Zo zijn ook de Universiteiten<br />
vertegenwoordigd, waarbij de faculteiten van de RUG uit<br />
Groningen in principe allemaal aanwezig zijn. De Beroepen<br />
Voorlichting in Leeuwarden is voor leerlingen die zich willen<br />
oriënteren een belangrijke mogelijkheid. Behalve deze<br />
gelegenheid beiden HBOscholen en Universiteiten hun eigen<br />
voorlichtingsdagen.<br />
Deze staan aangegeven in de brochures “Studeren aan<br />
Universiteiten” en “Jouw Keuze van HBO” Deze brochures<br />
zijn uitgereikt in de examenklassen en voorexamenklassen.<br />
Leerlingen die afwezig waren kunnen een exemplaar halen uit<br />
het decanaat (113)<br />
Aanmelden voor een studie?<br />
Inschrijven doe je direct via www.studielink.nl<br />
In de brochure Studiekeuze123 wordt de aanmeldingsprocedure<br />
beschreven.<br />
Ook de aanvraag van studiefinanciering en een OV jaarkaart<br />
kun je via www.studielink.nl regelen.<br />
Klas 3 Atheneum startte na de herfstvakantie met<br />
Keuzebegeleiding.<br />
In de mentorles worden de onderdelen behandeld die tot<br />
inzicht moeten leiden welk profiel voor klas 4 gekozen gaat<br />
worden. Buiten de mentor lessen komen aan de orde:<br />
Directe profielvoorlichting; welke keuzemogelijkheden heeft<br />
de RSG<br />
Vakkenvoorlichting door bovenbouwdocenten<br />
Een digitale profielkeuze ter oriëntatie.<br />
In maart/april wordt de gelegenheid gegeven over de<br />
profielkeuze met de decaan van gedachten te wisselen.<br />
Hetzelfde programma startte voor 3 HAVO rond St. Nicolaas.<br />
N.b. de decanensite is te bereiken via: www.vestdijk.nl;<br />
knop “Voor leerlingen”; decanaat, inloggen met de leerling<br />
gegevens die ook op school gebruikt worden.<br />
Bijgehouden worden de Open Dagen kalender, mogelijkheid<br />
tot een test maken, via “Handig” en “Downloads”.<br />
dhr. G. Schiphof,<br />
decaan Havo/Atheneum<br />
SCHOOLINFO<br />
29<br />
1 e editie | 2009-2010
30<br />
SCHOOLINFO<br />
Wij zoeken mensen, die in de mediatheek, ons team van<br />
vrijwilligers willen komen versterken. Misschien lijkt het u<br />
wel leuk om wat meer bij de school betrokken te zijn.<br />
Dit zou kunnen door vrijwilligerswerk in de mediatheek te<br />
doen.<br />
Wat is de mediatheek?<br />
De mediatheek is de schoolbibliotheek, uitgebreid met<br />
alle moderne media, zoals computers, televisie en dvd.<br />
Het is ook de plek waar leerlingen naar toe komen om<br />
informatie te zoeken, te lezen, te leren of te werken aan<br />
projecten. Bovendien komen er vaak groepen leerlingen<br />
werken onder leiding van hun docent.<br />
Oranjekleurig infoboekje<br />
Op vrijdag 2 oktober en maandag 5 oktober zijn in de<br />
3 HAVO en de 3 Atheneumklassen de oranjekleurige<br />
infoboekjes uitgedeeld.<br />
De titel: Overzicht werkzaamheden in de klassen 3 HAVO en<br />
3 atheneum voor 2009/2010.<br />
De uitgereikte informatie is ook voor de ouders uiterst nuttig.<br />
De teamleiders J. Stelwagen en C. Boersma<br />
Daisy-speler<br />
Op beide locaties van onze school staat er in de mediatheek een daisyspeler. Een Daisyspeler<br />
is een apparaat bestemd voor het beluisteren van daisyroms. Dat is een schijfje<br />
waarop gesproken tekst volgens een bepaalde structuur is opgeslagen. Daisyroms zijn<br />
alleen te beluisteren door middel van een Daisyspeler of een computer met geschikte<br />
software. Het verschil tussen een Daisyrom (gesproken boek) en een luisterboek is dat met<br />
een Daisyspeler gebladerd kan worden in de tekst en dat de afspeelsnelheid en het volume<br />
makkelijk kunnen worden aangepast.<br />
In beide mediatheken zijn enkele daisyroms en luisterboeken te leen.<br />
Met de schoolpas, tevens bibliotheekpas, kunnen daisyroms en luisterboeken van de<br />
bibliotheek geleend worden. Er zijn al veel jeugdboeken en romans op schijf beschikbaar.<br />
Via de website www.ontdekdebieb.nl kan de bibliotheekcollectie bezocht worden. In de<br />
catalogus staat ook bij een boektitel aangeven of er een daisyrom of een luisterboek<br />
beschikbaar is. Er zijn geen extra kosten verbonden aan het lenen van daisyroms en<br />
luisterboeken.<br />
Sjoukje Nauta, Mediatheek<br />
Vrijwilliger mediatheek gezocht!<br />
Als vrijwillige medewerker in de mediatheek verzorg je de<br />
uitlening van boeken en andere media, help je leerlingen<br />
bij het zoeken naar informatie en bij andere vragen, en<br />
houd je de mediatheek op orde. Van de vrijwilliger wordt<br />
verwacht dat hij/zij het leuk vindt om met leerlingen bezig<br />
te zijn en dat hij/zij een beetje thuis is op de computer.<br />
Wij zoeken mensen voor verschillende dagdelen. Een<br />
dagdeel loopt van 9.00 – 13.00 uur en/of van 13.00–16.00<br />
uur. Lijkt het u leuk en wilt u zich opgeven, of wilt u wat<br />
meer informatie, dan kunt u<br />
contact opnemen<br />
met:<br />
Sjoukje Nauta of Yfke<br />
Faber,<br />
Tel.nr. 0517 432926<br />
email:<br />
s.nauta@vestdijk.nl of<br />
y.faber@vestdijk.nl<br />
Mededeling m.b.t.<br />
verkeersveiligheid<br />
Er wordt veel geklaagd<br />
door buurtbewoners<br />
over jongeren die met z’n<br />
drieën naast elkaar op de<br />
openbare weg fietsen, of in<br />
grote groepen, waardoor<br />
medeweggebruikers in gevaar<br />
worden gebracht. Wilt<br />
u in het belang van de<br />
verkeersveiligheid dit onder<br />
de aandacht van uw zoon/<br />
dochter brengen!
Musical<br />
Eens in de twee jaar wordt er op de rsg <strong>Simon</strong> <strong>Vestdijk</strong><br />
groots uitgepakt met de musical. Dit schooljaar is het weer<br />
zover. Eind maart, begin april wordt in de kantine de nieuwe<br />
musical opgevoerd. Ongeveer honderd leerlingen gaan weer<br />
enorm hun best doen om wederom hier een groot succes<br />
van te maken.<br />
We zoeken nog wel iemand die op vrijdagmiddag de<br />
musicalband wil begeleiden. Dus als u zin heeft om met<br />
ons de musical te maken of meer informatie wilt, neem dan<br />
contact op met het onderstaande email adres.<br />
Hopelijk tot ziens<br />
dhr. R. Abma mail: r.abma@vestdijk.nl<br />
Aangepaste schoolboeken<br />
voor leerlingen met<br />
dyslexie<br />
Scholen voor voortgezet onderwijs zijn<br />
vanaf het schooljaar 2009/2010 verplicht<br />
om lesmateriaal gratis ter beschikking te<br />
stellen aan de leerlingen. Dit geldt ook voor<br />
aangepaste schoolboeken, zoals bijvoorbeeld<br />
gesproken boeken (voor Daisy spelers),<br />
digitale lesmaterialen voor ondersteunende<br />
softwareprogramma’s en vergrotingen.<br />
Deze worden speciaal gemaakt voor leerlingen<br />
met een leesbeperking, zoals een visuele<br />
handicap of dyslexie.Tot op heden hebben<br />
ouders/verzorgers de aangepaste leermiddelen<br />
besteld. Maar met ingang van 1 oktober 2009<br />
doet rsg <strong>Simon</strong> <strong>Vestdijk</strong> dit zelf. Ouders/<br />
verzorgers kunnen een bestelling aanvragen bij<br />
school. Ze kunnen daartoe contact opnemen<br />
met de heer F. Hoekstra van de administratie.<br />
Vervolgens worden de aangepaste middelen in<br />
overleg met mevrouw Y. Bruno, dyslexiecoach,<br />
besteld bij Stichting Dedicon. De school<br />
betaalt aan deze stichting een bijdrage van<br />
€ 4,50 per leerling/per titel/per leerjaar. Dit<br />
bedrag is een tegemoetkoming in de materiaal<br />
en verzendkosten.<br />
Aan het eind van het schooljaar dienen<br />
de aangepaste leermiddelen weer bij de<br />
administratie ingeleverd te worden. School<br />
stuurt de materialen vervolgens terug naar<br />
Stichting Dedicon.<br />
mw. Y. Bruno en dhr. J. van Zanden<br />
coastwatch 2009-2010<br />
Al jaren voert rsg <strong>Simon</strong> <strong>Vestdijk</strong> het project Coastwatch uit<br />
in het kader van NME (Natuur en Milieu Educatie). In 1988<br />
startte onze oudcollega J. Leertouwer op onze school<br />
met deze inventarisatie. Coastwatch is een internationaal<br />
project dat langs de kusten van heel Europa wordt verricht.<br />
Het is ontstaan in 1987 in Ierland, waar een lerares zich<br />
verbaasde over de grote hoeveelheden zwerfafval dat<br />
op de kust aanspoelde. Om zicht te krijgen op deze<br />
hoeveelheden en de herkomst van het zwerfafval is dit<br />
project opgezet. Het netwerk van Coastwatch Europe telt<br />
nu in totaal 22 landen met meer dan 100.000 leerlingen<br />
en vrijwilligers, samen onderzoeken zij 6000 kilometer<br />
Europese kust.<br />
In Nederland doen de leerlingen van 20 scholen mee,<br />
die met elkaar zo’n 100 kilometer Nederlandse kust onderzoeken.<br />
Groepen jongeren gaan met turflijsten langs de kust om te noteren<br />
welke soorten afval van menselijk handelen er zoal ligt en waar dit<br />
vandaan komt.<br />
Genoteerd wordt o.a. alle stukken plastic, plastic flessen, kratten,<br />
piepschuim, verpakkingsmateriaal, touw, hout, blik, glas, schoeisel, olie,<br />
enz.<br />
Op dinsdag 27 oktober a.s. gingen de leerlingen van de derde klassen<br />
van het VMBO (met biologie in het pakket) dit Coastwatch project<br />
uitvoeren onder leiding van de secties aardrijkskunde en biologie. We<br />
onderzochten met 7 klassen in totaal 15 km waddendijk.<br />
De klassen 3M1, 3M2, 3VZ1, 3VZ2 uit Harlingen en F3M1 en F3VS en<br />
F3VZ uit Franeker gingen 5 km ten zuiden en 10 km ten noorden van de<br />
Harlinger haven de dijk inventariseren op zwerfvuil. 3, 4 of 5 leerlingen<br />
kregen een dijkvak van 500 meter toegewezen. Aan de hand van<br />
turflijsten noteerden zij het aangespoelde materiaal.<br />
Er zijn dit jaar 120 leerlingen en 14 collega’s van onze school bij deze<br />
activiteit betrokken geweest.<br />
De gegevens worden op de computer verwerkt. Deze gaan naar<br />
Stichting De Noordzee, die de resultaten verwerkt tot een rapport.<br />
Het wordt aangeboden aan de ministeries, de Tweede Kamer en de<br />
burgemeesters van de kustgemeentes.<br />
Het project heeft in het verleden al geleid tot een grotere<br />
milieubewustwording en het heeft landelijke gevolgen. De politiek speelt<br />
in op de rapporten die aan de tweede kamer worden aangeboden. Het<br />
inleveren van restafval in de haven is al verplicht voordat een schip de<br />
haven verlaat. Het overboord pompen van bilgenwater is verboden.<br />
Olieverontreiniging komt gelukkig veel minder voor dan vroeger.<br />
Vissersschepen moeten hun opgevist zwerfvuil in de haven inleveren.<br />
Bij dit project wordt ook gekeken naar biologische en aardrijkskundige<br />
aspecten.<br />
De leerlingen kijken naar planten en dieren en het achterland en<br />
verzamelen ook gegevens van biologische en aardrijkskundige aard.<br />
Coördinator Coastwatch<br />
dhr. J.A. de Jong<br />
SCHOOLINFO<br />
31<br />
1 e editie | 2009-2010
32<br />
Dienstenveiling voor<br />
Going Global<br />
SCHOOLINFO<br />
De leerlingen van <strong>Simon</strong> <strong>Vestdijk</strong> hebben afgelopen jaar<br />
middels diverse acties een gigantisch bedrag bijeengebracht<br />
vaar het Going Global project van Edukans.<br />
Ook het personeel van de school heeft met een<br />
“dienstenveiling” een bijdrage geleverd aan dit project.<br />
Deze voor het eerst gehouden dienstenveiling is bijzonder<br />
succesvol verlopen! Vorig schooljaar hebben 35 collega’s een<br />
dienst opgegeven in de meest uiteenlopende variaties. Van<br />
ramenlappen tot portretschilderen, van dom sjouwwerk tot<br />
sloepvaren. Deze cocktail van bijzonder interessante diensten<br />
werd geveild onder leiding van veilingmeesteres Neel Brand.<br />
Tijdens de opening van het schooljaar konden collega’s bieden<br />
op deze diensten.<br />
De spits werd afgebeten door mw. Van Abbema en mw. De<br />
Jager die een picknick voor 4 personen aanboden. Dit gezellige<br />
aanbod werd met 32 euro opgekocht door de dames van<br />
de administratie. Sommige diensten konden door meerdere<br />
personen worden gekocht. De vaartocht met de sloep van dhr.<br />
Jansma voor 6 personen werd voor 120, door dhr. Westra in<br />
zijn geheel opgekocht. Bij de 10e dienst kwam de stemming er<br />
aardig in en begon iedereen goed door te krijgen hoe je kunt<br />
bieden om iets te verkrijgen, en hoe je kunt bieden om een<br />
andere bieder dwars te zitten! Klapstuk van de middag was<br />
de dienst van dhr. Hoekstra; een portret schilderen met een<br />
minimum startbod van 50 euro. Met 10 euro omhoog zat het<br />
bedrag al snel ver boven de 100 euro. Hetgeen dhr. Joustra<br />
niet snel genoeg ging en het bod verhoogde naar 200 euro. Dhr.<br />
Pasma en mw. Moes lieten zich niet door deze bluf afschrikken<br />
en bleven doorbieden. Bij 425, heeft dhr. Joustra met succes<br />
zijn rivalen afgeschrikt door de dienst voor 500 euro te kopen.<br />
Vele diensten zijn inmiddels uitgevoerd. Bij de familie van<br />
Renselaar is een laminaat vloer gelegd, de sectie Biologie heeft<br />
heerlijk gegeten bij mevr. de Jonge. De dienstenveiling heeft<br />
bijna 1600 euro opgebracht.<br />
Iedereen die aanwezig was bij de dienstenveiling heeft gemerkt<br />
hoe leuk, hilarisch en soms spannend deze actie was, en<br />
daarmee zeker voor herhaling vatbaar.<br />
Het going global team<br />
Cultuurpas activeren<br />
De cultuurkaart werd in november 2008 door CJP<br />
geïntroduceerd in opdracht van het ministerie van<br />
Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en is verspreid<br />
onder 926.000 leerlingen. Aan iedere cultuurkaart is<br />
een bedrag gekoppeld van 15 euro dat afhankelijk<br />
van de voorkeur van de school, individueel of samen<br />
met de klas uitgegeven kan worden aan culturele<br />
activiteiten. Daarnaast stelt het VSB fonds per<br />
CKVleerling 10 euro extra individueel tegoed ter<br />
beschikking. Leerlingen die CKV volgen hebben dus<br />
een persoonlijk tegoed gekregen, dit tegoed was tot<br />
31 oktober. Bij het activeren van de nieuwe passen<br />
komt weer een nieuwe tegoed dat tot volgend jaar<br />
november te besteden is.<br />
Onze school besteedt<br />
het bedrag<br />
klassikaal.<br />
Om dit ook<br />
werkelijk te kunnen doen, is het van belang dat<br />
de leerlingen hun pas activeren, zodat het geld<br />
ook beschikbaar komt voor de klas om culturele<br />
activiteiten te ondernemen.<br />
Vanaf de maand november komen de nieuwe<br />
passen voor alle leerlingen. Op school worden deze<br />
passen uitgereikt. Dit gebeurt in de mediatheek of<br />
in een ruimte waar pc’s beschikbaar zijn, om zo de<br />
pas direct te kunnen activeren.<br />
We wensen iedereen alvast veel plezier toe met de<br />
pas. Kijk eens op de site van de cultuurkaart wat je<br />
allemaal met je pas kunt doen. www.cultuurkaart.nl.<br />
Bianca van der Pol,<br />
Bureau planning
Topsport Steunpunt Noord<br />
Geachte ouders/verzorgers/leerlingen,<br />
Sinds 3 jaar is de rsg <strong>Simon</strong> <strong>Vestdijk</strong> aangesloten bij het<br />
Topsport Steunpunt Noord.<br />
Het Topsport Steunpunt Noord (TSN) maakt samen<br />
met negen andere steunpunten deel uit van het<br />
Olympisch Netwerk van het NOC*NSF. Ambitieuze<br />
talenten, topsporters, coaches, ouders en begeleiders<br />
kunnen terecht bij het TSN voor alle vragen betreffende<br />
topsport. Door een goed samenwerkingsverband tussen<br />
diverse organisaties en deskundigen in de provincies<br />
Groningen, Friesland en Drenthe zorgt het TSN, in de<br />
directe woon, leef en trainomgeving van de sporter, voor<br />
maatschappelijke, mentale en medische begeleiding.<br />
Voor wie is het TSN?<br />
De faciliteiten die het Topsport Steunpunt Noord<br />
biedt, zijn voor A en Bsporters, High Potentials en<br />
aankomende talenten, ook binnen het aangepast sporten.<br />
In tegenstelling tot het NOC*NSF begeleidt het TSN dus<br />
niet alleen sporters met een Olympische status, maar<br />
ook talenten en topcoaches die minimaal op het hoogste<br />
regionale niveau actief zijn.<br />
Wat doet het TSN voor de sporters?<br />
Het TSN creëert voor de talenten en topsporters<br />
samenwerkingsverbanden van organisaties en<br />
deskundigen die de sporters op diverse gebieden<br />
ondersteuning kunnen beiden. Deze gebieden bevatten<br />
onder meer:<br />
Maatschappelijk:<br />
onderwijsfaciliteiten<br />
huisvesting<br />
fiscaaljuridische dienstverlening<br />
(aangepast) werk en cursussen<br />
(para)medisch:<br />
SMA (Sport Medisch Advies centrum)<br />
(sport)fysiotherapeuten<br />
(sport)diëtisten<br />
(sport)psychologie<br />
Sporttechnisch:<br />
accommodaties<br />
materiaal<br />
technisch kader<br />
Door de ervaringen en contacten die het TSN heeft, kan<br />
zij de topsporters en talenten verwijzen naar de juiste<br />
instellingen en personen binnen haar netwerk. Centrale<br />
doelstelling is om per sporter zoveel mogelijk een ‘pakket<br />
op maat’ aan te kunnen bieden.<br />
Hoe schrijf je je in?<br />
Op school kan je bij de coördinator topsport een formulier<br />
halen en invullen. Tevens kan je contact opnemen via de<br />
email en kan je een digitaal formulier krijgen.<br />
Dit formulier word naar het Topsport Steunpunt Noord<br />
gestuurd en hier kijken ze of je een status kan krijgen.<br />
Met sportieve groet,<br />
dhr. A. Broekhuizen (Bz)<br />
coördinator topsport rsg <strong>Simon</strong> <strong>Vestdijk</strong><br />
Telefoonnummer: 0641237355<br />
Email: sdvfraneker@live.nl<br />
33<br />
SCHOOLINFO<br />
1 e editie | 2009-2010
34<br />
Arttrip<br />
29 september 2009<br />
Sinds 2002 wordt op<br />
initiatief van onze<br />
school samen met<br />
de rsg Magister<br />
Alvinus (Sneek), CS<br />
Bogerman (Sneek),<br />
SG Piter Jelles Montessori en Aldlân (Leeuwarden)<br />
de Art <strong>Trip</strong> Ljouwert georganiseerd.<br />
Het doel van deze dag is leerlingen uit 4 Havo<br />
en Atheneum kennis te laten maken met allerlei<br />
aspecten van het vak C(ulturele) en K(unstzinnige)<br />
V(orming). Het vak CKV werd in 2000 als verplicht<br />
vak ingevoerd in 3 VMBO, 4 Havo en 4 en 5<br />
Atheneum.<br />
Bij de Art <strong>Trip</strong> Ljouwert zijn veel kunstenaars<br />
en vrijwel alle instellingen voor kunst en cultuur<br />
betrokken. De leerlingen volgen een programma van<br />
4 activiteiten (voorstelling, rondleiding, workshops)<br />
waarbij ze zowel actief als passief betrokken zijn. In<br />
dit programma wordt er voor gezorgd dat zeker 4<br />
van de 6 kunstdisciplines – film, toneel, beeldend,<br />
wereldliteratuur, dans, muziek – aan de orde komen. In de<br />
15 carrousels met elk 4 activiteiten wordt met een groepje<br />
van 15 leerlingen onder begeleiding van een leraar van<br />
de ene activiteit naar de andere gelopen. De activiteiten<br />
duren steeds een uur. De klassen worden meestal in<br />
tweeën gesplitst zodat leerlingen elkaar kunnen vertellen<br />
over hun ervaringen en op die manier elkaar kunnen<br />
inspireren later naar bijvoorbeeld een voorstelling in het<br />
Poppodium Romein te gaan.<br />
Van de voorstelling in de Harmonie moeten de leerlingen<br />
hun eerste verslag van een “Culturele Activiteit” maken.<br />
Een tweede CA wordt van de dag zelf gemaakt. Op deze<br />
manier proberen we de leerlingen alvast een derde van de<br />
verplichte verslagen te laten maken.<br />
Deze dag wordt financieel mogelijk gemaakt door<br />
subsidies van de gemeentes Harlingen, Sneek,<br />
Leeuwarden, Littenseradiel en Ljouwerteradiel. Dit<br />
jaar was het laatste jaar dat de provincie Fryslân ons<br />
financieel steunde. Verder proberen de kunstinstellingen<br />
zo weinig mogelijk kosten door te berekenen en betalen<br />
de leerlingen met een deel van de virtuele bijdrage die ze<br />
via hun cultuurkaart ontvangen.<br />
Tijdens deze 7e Art <strong>Trip</strong> Ljouwert deden 195 leerlingen en<br />
14 begeleiders mee, verdeeld over 14 carrousels. Voor het<br />
vervoer waren 3 bussen nodig.<br />
Ondanks de regen bleek evenals andere jaren het<br />
enthousiasme onder de leerlingen en begeleiders groot.<br />
De leerlingen moesten<br />
een evaluatieformulier<br />
invullen na afloop, ze<br />
konden daarop ook een<br />
cijfer toekennen voor de<br />
dag zelf. De leerlingen<br />
van carrousel 2 (buikdans,<br />
Jeugdtheaterschool, Princessehof, voorstelling Oeloek<br />
in de Harmonie) hebben het hoogste gemiddelde cijfer<br />
toegekend, een 8,5. Het cijfer dat gemiddeld toegekend<br />
is ligt tussen de 7 en de 8. We kunnen dus zeer tevreden<br />
zijn.<br />
De openingsact in de Harmonie werd verzorgd door<br />
leerlingen van het CS Bogerman die samen de popband<br />
“Koffiewinkel” vormen. Eén van onze leerlingen vond de<br />
band “toppie” en jammer dat de groep naar de eerste<br />
activiteit moest, een andere groep verliet de Harmonie<br />
eerder omdat hen “de herrie te veel werd”!<br />
Tot slot enkele algemene opmerkingen uit de stapel<br />
evaluatieformulieren:<br />
Leerzaam en toch best leuk veel dingen te weten te<br />
komen waar ik nog niets van wist.<br />
Eigenlijk heb ik niet zoveel met kunst maar zo vind ik<br />
het wel leuk.<br />
Onze hele dag was leuk (carrousel 2).<br />
Er zaten leuke dingen tussen en ook minder leuke, je<br />
kunt het nooit iedereen naar de zin maken.<br />
Tof, het was gezellig, veel geleerd, mensen beter leren<br />
kennen en véél toffer als school.<br />
Wel een leuk initiatief, een arttrip.<br />
Over Oeloek; zielig voor de acteurs want het sloeg<br />
totaal nergens op.<br />
Niet eentonig, van alles wat, ik vond het niet super maar<br />
soms wel interessant.<br />
Goed georganiseerd, veel verschillende activiteiten,<br />
leuk gedaan.<br />
Wel leuk zo’n dagje geen school en allemaal andere<br />
dingen doen/ kijken/ proberen.<br />
Vermoeiend, je moest overal je hoofd bijhouden, wel<br />
veel geleerd.<br />
Ik had het soms wel wat volwassener willen hebben<br />
(carrousel 8).<br />
Beter vervoer gewenst, steeds lopen!<br />
Je kon met bijna alle dingen meedoen, dat is best leuk.<br />
Wat rommelig, zonder vervoer.<br />
Jammer dat je geen eigen groep mocht kiezen.<br />
mw. T. Postma<br />
(namens de rsg <strong>Simon</strong> <strong>Vestdijk</strong> medeorganisator van de<br />
Art <strong>Trip</strong> Ljouwert)
Zondag 27 september 05.00 uur. Grote drukte op de Koningin Julianastraat. Eenenzestig<br />
leerlingen en zes begeleiders nemen afscheid van ruim honderd familieleden,<br />
vrienden en vriendinnen. De grote reis gaat beginnen. Vijftien uur in een<br />
bus via Duitsland en Denemarken naar Eksjö, Zweden. Ruim duizend kilometer in<br />
een dubbeldekker, twee keer onderbroken door een korte overtocht per boot. Je<br />
moet er wat voor over hebben om naar Het Hoge Noorden af te reizen. Maar, zo<br />
blijkt elk jaar weer, het is de moeite waard.<br />
3 HAVO<br />
voor de<br />
tiende keer<br />
naar Zweden<br />
35<br />
Ook dit jaar was de reis weer een succes. In tegenstelling<br />
tot alle vorige reizen was er dit jaar geen mogelijkheid om<br />
contact te hebben met Zweedse leerlingen. Daarom was er<br />
gekozen voor een vergelijking van Nederlandse bedrijven en<br />
instellingen met dezelfde soort bedrijven en instellingen in<br />
Zweden. Vergeleken zijn onder andere de brandweer, de gezondheidszorg,<br />
energiebedrijven, drinkwaterbedrijven, casco<br />
bouwbedrijven, musea, toerisme (VVV) en zijn er interviews<br />
op straat gehouden. En om te communiceren in Zweden<br />
moet je Engels spreken.<br />
Ook is er een bezoek gebracht aan het centrum van de stad<br />
Jönköping. Hier konden de leerlingen hun opdracht over<br />
prijsvergelijking maken. Op dinsdagavond hebben de leerlingen aan een oriëntatieloop meegedaan.<br />
Zo’n loop is een nationale sport in Zweden, er zijn zelfs opleidingen voor. De bedoeling<br />
is om je aan de hand van een kaart te oriënteren en dan langs verschillende punten zo<br />
snel mogelijk een route te lopen en gegevens te verzamelen. En dat is best spannend in het<br />
donker en bosrijke omgeving in een kleine groep met alleen een kaart en een zaklantaarn.<br />
Op woensdagochtend was een spelletjesochtend georganiseerd. Zo konden leerlingen kennismaken<br />
met het Zweedse spel kubb. Verder stond beachvolleybal, slagbal, jeu de boules<br />
en kaatsen op het programma.<br />
Donderdag en vrijdag zijn altijd de dagen dat de leerlingen actief kennismaken met de grootse<br />
Zweedse natuur. Op donderdag, dit jaar helaas een koude (7 graden) en regenachtige<br />
dag, gingen de leerlingen een dagdeel in de canadese kano voor een tocht over een meer.<br />
Acht leerlingen hielden het niet droog en moesten onder een warme douche weer op de<br />
juiste temperatuur komen. Het andere dagdeel hebben ze een 6 kilometer lange wandeling<br />
gelopen door de Skurugatta (diepe kloof) en de Skuruhatt (mooi uitzicht). Op vrijdag gingen<br />
ze goudwassen (gegarandeerde vondst) en deden ze een survival. De vrijdag was dit jaar een<br />
schitterende dag. Startend met een zonsopgang met mist boven het meer en berijpte daken<br />
vanwege de nachtvorst bleef het de hele dag onbewolkt en windstil.<br />
Het verblijf is alle jaren naar ieders tevredenheid op de camping van Eksjö. De leerlingen<br />
slapen in stuga’s (jongens) of kamers (meisjes). Het ontbijt en de lunch (in Zweden warm) is<br />
geregeld, het avondeten moeten ze zelf verzorgen. ’s Nachts sliepen de meesten …<br />
Maar het meest geslapen werd er tijdens de terugreis. Sommigen sliepen vrijwel alle uren dat<br />
zij in de bus zaten. Dromend over al die mooie momenten in Zweden. En verlangend naar hun<br />
ouders die op zaterdagavond weer massaal aanwezig waren bij de thuiskomst.<br />
Voor foto’s van deze week kunt u kijken op de website van de school: www.vestdijk.nl<br />
1 e editie | 2009-2010
36<br />
<strong>New</strong> <strong>York</strong><br />
<strong>Trip</strong><br />
8 September 2009: Het begin<br />
Door: Merel van Straten<br />
Eindelijk. Vandaag is het zover, we gaan naar ‘the Big Apple’, ‘the<br />
city that never sleeps’. Oftewel: <strong>New</strong> <strong>York</strong>!<br />
Half negen moesten we verzamelen op het station voor een<br />
paspoortcontrole. Volledig op schema reden we tien voor negen<br />
richting Schiphol. Zonder files half elf bij Schiphol aangekomen.<br />
Het inchecken en de bagage dropping was snel gebeurd, het<br />
wachten bij de douane duurde iets langer. Rond half twee zaten<br />
we in het vliegtuig en ongeveer twee uur vertrokken we. Dit<br />
was mijn eerste keer zo lang vliegen, dus ik was wel een beetje<br />
zenuwachtig. Gelukkig verliep de vlucht – met uitzondering van<br />
de landing – rustig. Zodra we uit het vliegtuig kwamen moesten<br />
we langs de douane, dit duurde letterlijk uren. Iedereen moest<br />
zijn vingers laten scannen, een foto maken en wat vragen<br />
beantwoorden. Toen we eindelijk klaar waren bij de douane en<br />
onze bagage hadden opgehaald gingen we met de airbus naar de<br />
metro. Dit was een grote uitdaging. Met 41 mensen + koffers heel<br />
snel de metro in en uit te moeten. Eén leerling bleef hangen, maar<br />
een aardige <strong>New</strong> <strong>York</strong>er heeft hem uit de brand geholpen. Toen<br />
we bij het hostel aankwamen en iedereen zich had geïnstalleerd<br />
kregen we tijd om zelf wat te eten. Voor een groot deel van de<br />
groep was dit pizza. De eerste nacht van ons verblijf verliep voor<br />
de meeste leerlingen rustig, behalve voor één kamer. Uit een<br />
leerling haar tas was geld gestolen, terwijl ze lagen te slapen.<br />
9 September: De eerste volle dag in<br />
the Big Apple<br />
Door: Eileen Buiting<br />
De eerste echte dag in de stad, iets waar ik naar uit keek.<br />
De wekker ging vroeg, want er stond een hele lijst aan<br />
bezienswaardigheden op het programma. Het echte <strong>New</strong> <strong>York</strong><br />
gevoel begon al met een bagel met creamcheese als ontbijt. Het<br />
eerste hoogtepunt was de boot van Lower Manhattan naar het<br />
Statue of Liberty en Ellis Island. Het Vrijheidsbeeld is een van<br />
de bekendste beelden van <strong>New</strong> <strong>York</strong>. Helaas viel de grootte een<br />
beetje tegen. Op foto’s lijkt het echt ontzettend groot, dat viel in<br />
het echt erg mee.
Ellis Island was meer indrukwekkend. Dit was het eiland<br />
waar vroeger de immigranten kwamen voor een medische<br />
check voordat ze de U.S.A. in mochten. Veel van deze<br />
buitenlanders vestigden zich in <strong>New</strong> <strong>York</strong> om op zoek<br />
te gaan naar werk, klaar voor een nieuw leven. Op het<br />
eiland vind je nu een museum met een namenregister<br />
en verhalen over de tijd dat het diende als controle<br />
plaats. ’s Middags was het tijd om iets meer Uptown te<br />
gaan en lekker te gaan lunchen op Union Square. Dit<br />
park grenst aan Broadway en is vlakbij het gebouw<br />
van de Verenigde Naties. In dit gebouw kregen we een<br />
rondleiding en kwamen we langs verschillende foto’s<br />
en spullen over de 10 millenniumdoelen die de wereld<br />
probeert na te streven. De doelen worden besproken in<br />
de conferentiezaal waar 192 landen hun mening geven<br />
over alles wat er in de wereld gaande is. Na een lange<br />
wandeling door de echte straten van Manhattan was<br />
het tijd voor een andere highligt, namelijk Times Square.<br />
Welkom in <strong>New</strong> <strong>York</strong>!<br />
Het bekende plein met winkels, maar vooral heel veel<br />
reclameborden. Alle kleuren en merken kwamen voorbij.<br />
Je kon daar heerlijk rondslenteren tussen alle soorten<br />
toeristen en restaurantjes De metro bracht ons naar<br />
een letterlijk hoogtepunt, het Empire State Building. Na<br />
4 verschillende liften en roltrappen ben je op de 86e<br />
verdieping waar je een waanzinnig uitzicht over <strong>New</strong> <strong>York</strong><br />
by night krijgt. Allerlei lichtjes komen uit elke hoek van de<br />
stad. Na alle liften weer naar beneden en een ritje in de<br />
metro was het tijd om te gaan slapen en lekker te dromen<br />
over deze bijzondere dag!<br />
10 september: Een dagje<br />
naar school<br />
Door: Loes<br />
Legger<br />
Vandaag zal de dag in het teken<br />
staan van High School. We<br />
gaan namelijk de studenten<br />
van de Michael J. Petrides<br />
School ontmoeten! Dit is een<br />
zogenaamde K12 school, wat<br />
betekend dat je er 14 jaar op<br />
zit. Op de school lopen zowel<br />
kleuters als adolescenten rond.<br />
Het was heel grappig om te<br />
zien hoe die een schoolgebouw<br />
delen. Niet alle scholen in<br />
Amerika hebben dit systeem,<br />
daarom is deze school vrij<br />
uniek. Na een reis met metro, veerboot en bus komen<br />
we aan bij de school op Staten Island. Het gebouw lijkt<br />
meer op een gevangenis dan op een school, met een<br />
groot hek eromheen en bewaking bij de ingang. Sowieso<br />
valt het op dat er veel bewaking rondloopt in en rond de<br />
school. Na het drama op de Columbine High School in de<br />
VS is het beleid enorm aangescherpt. Voor ons was het<br />
best even raar, dat er bewaking op elke hoek stond, maar<br />
de Amerikanen waren er al aan gewend. Rond 11 uur<br />
ontmoetten we de studenten. Van tevoren hadden we al<br />
contact met ze gezocht via Google Groups en Facebook.<br />
Hierdoor kenden we al wat namen en gezichten. Na de<br />
eerste kennismaking zijn we naar de collegezaal van de<br />
school gegaan, waar we een les hebben gevolgd over<br />
Amerika. Dit werd gegeven door de docent die bij de<br />
uitwisseling betrokken was, Sean Jacobsen. Ook hebben<br />
we Amerikaanse liedjes en dansjes geleerd van een<br />
andere docent. Na de lunch, een pizzapunt, hebben we<br />
een rondleiding gehad door de school. Het was een grote<br />
school met een eigen fitnessruimte, theater, worstelzaal<br />
en sportvelden. Op het sportveld hebben we naar een<br />
voetbalwedstrijd gekeken van het damesteam, die met<br />
50 gewonnen hadden. Op de omliggende velden waren<br />
ze aan het basketballen en American Football aan het<br />
spelen (vergelijkbaar met rugby). Voor een filmpje voor<br />
Froeks.tv heeft Sterre zelfs nog meegedaan met de<br />
training!<br />
Na de sportactiviteiten gingen we met zijn allen naar de<br />
kantine voor het avondeten. Er werden heerlijke belegde<br />
broodjes bezorgd. Door een interview voor Engels leerden<br />
we de Amerikanen nog beter kennen. Na het eten werden<br />
we bij de bushalte afgezet door ze, ze mogen immers<br />
37<br />
1 e editie | 2009-2010
38<br />
<strong>New</strong> <strong>York</strong><br />
al autorijden. Het was best wel vreemd dat ze daar al<br />
op hun 16e hun autorijbewijs kunnen halen. Na nog<br />
een stukje met de bus en de veerboot waren we weer<br />
op het vasteland van Manhattan. We hebben ook nog<br />
Bloomingdale’s bezocht, een enorm warenhuis op 59<br />
Street. Alles wat je kunt bedenken verkopen ze hier, en ze<br />
zijn elke dag geopend tot 23 uur. Tja, the city that never<br />
sleeps... Sommingen van ons hadden het geluk om de<br />
filmster Linsay Lohan te spotten. Tegen sluitingstijd ging<br />
zij hier winkelen. Na een interessante maar vermoeiende<br />
dag gingen we rond half 1 slapen. <strong>New</strong> <strong>York</strong> sleeps never,<br />
maar wij wel na een lange dag vol nieuwe indrukken!<br />
11 September: 9/11<br />
De vierde dag die we in <strong>New</strong> <strong>York</strong> meemaken valt op<br />
een bekende datum. Het is de dag waarop iedereen<br />
terugdenkt aan de vele slachtoffers van de terroristische<br />
aanslag van acht jaar terug, waarbij de Twin Towers zijn<br />
ingestort. Het dringt tot mij door wanneer ik met een<br />
Starbucks beker voor de televisie in het hostel zit, en<br />
een indrukwekkende toespraak hoor over het verlies van<br />
een broertje. Ik denk even aan mijn eigen broertje, die<br />
hopelijk veilig op school zit. In eerste instantie was het<br />
de bedoeling dat we naar de herdenking zouden gaan,<br />
waar president Obama zal spreken. Maar de herdenking<br />
blijkt bedoeld te zijn voor naaste familie en daarom<br />
gaan we op pad, met de metro richting de Hudson naar<br />
het nabijgelegen museum The Cloisters. Dit onderdeel<br />
van The Metropolitan Museum is gewijd aan de kunst<br />
en architectuur van de middeleeuwen in Europa. Het<br />
geeft een vreemd gevoel om door de gereconstrueerde<br />
gangen van een Frans klooster te lopen, en<br />
waarschuwingsbordjes als ‘’ Fragile Stone Do Not Touch’’<br />
te zien. De prachtige collectie bevat ook een wandtapijt<br />
dat gebruikt is voor een van de Harry Potter films, wat erg<br />
bijzonder is voor de liefhebbers van die films.<br />
Met de bus gaan we hierna naar het volgende museum<br />
van vandaag, namelijk het Museum of the City of <strong>New</strong><br />
<strong>York</strong>. Hier is er een speciale tentoonstelling over de<br />
gemeenschappelijke geschiedenis van Nederland en<br />
Amerika te vinden, de reden van ons bezoek.<br />
Omdat we goed zijn voorbereid komen alle voorwerpen<br />
ons dan ook erg bekend voor, van het portret van Peter<br />
Stuyvesant tot de welbekende Schagen brief. Ook het<br />
museumcafetaria wordt door iedereen grondig verkend.<br />
Hoe mooi musea ook zijn, iedereen is het er mee eens<br />
dat twee per dag bezoeken voldoende is. Het is trouwens<br />
ook ideaal weer om te winkelen, want het regent al<br />
de hele dag. Met Grand Central als centraal punt<br />
mogen we Manhattan zelfstandig verkennen.<br />
’s Avonds hebben we een ontzettend gastvrije<br />
uitnodiging van de familie Van Baarsel, werkzaam<br />
bij de Verenigde Naties, om te komen dineren. Het<br />
geeft ons ook de kans om de suburbs van <strong>New</strong> <strong>York</strong><br />
te zien en wat uit te rusten in hun gezellige huis. Los<br />
van het feit dat deze dag emotioneel beladen is maakt<br />
hij toch deel uit van een reeks geweldige dagen. <strong>New</strong><br />
<strong>York</strong> pakt je, of je nou wil of niet.<br />
12 September: Friesland in NY!<br />
Door: Noortje van den<br />
Oever<br />
Na een kort nachtje ging de wekker weer vroeg om de<br />
<strong>New</strong> Amsterdam Trail te gaan lopen. We hadden het<br />
er de vorige dag echt van genomen want mijn voeten<br />
deden nog pijn van al het lopen door de winkelstraten<br />
van <strong>New</strong> <strong>York</strong> City. Helaas regende het nog steeds<br />
een beetje en waren er nog veel wegen afgesloten in<br />
verband met de herdenking van 9/11 van de vorige<br />
dag, we hebben de hele trail niet kunnen lopen. Wel<br />
kwamen we langs Ground Zero, waar de World<br />
Trade Centers hebben gestaan. Ook Wall Street lag<br />
op de route van de trail en het idee dat daar elke<br />
dag miljoenen worden uitgegeven is erg bizar.<br />
Na de trail besloten we naar Chinatown te gaan<br />
waar we een uurtje vrij rond mochten lopen om<br />
te winkelen, wat erg voordelig is in Chinatown!<br />
Op eigen gelegenheid moesten we naar de<br />
South Ferry (Lower Manhattan.) Op naar<br />
Governors Island, waar de Frisian Day<br />
gehouden werd. Bij aankomst hoorden we<br />
Armin van Buuren al spelen. Verderop op<br />
Governors Island waren allerlei tentjes<br />
en activiteiten, waaronder poffertjes<br />
bakken wat erg populair was onder<br />
de Amerikanen die toch hadden<br />
besloten een kijkje te nemen bij de<br />
Friezen. We mochten aanwezig
zijn bij de presentatie van het boek ‘Gevierde Friezen in<br />
Amerika’ of in het Engels ‘Famous Frysians in America.’<br />
In het boek staan onder andere Bastiaan Krol, een<br />
Harlinger die in de 17e eeuw een grote rol heeft gespeeld<br />
in <strong>New</strong> Amsterdam, en Doutzen Kroes, die het boek in<br />
ontvangst mocht nemen. Na nog een aantal optredens<br />
van Ellen ten Damme en Nynke Laverman bijgewoond te<br />
hebben arriveerden de Petrides High School studenten<br />
die we uitgenodigd hadden om met ons op de Frisian<br />
Day te eten. Ze zullen het wel vreemd gevonden hebben,<br />
grote pannen met mosselen, tomatensoep en boerenkool<br />
werden over de tafel gesleept waar je dan een grote<br />
schep van op je bord kreeg. Apart, maar wel erg leuk! Na<br />
het eten hebben we met z’n allen gedanst in de Silent<br />
Disco en een show bezocht over Terschelling.<br />
Kortom, de sfeer was goed en de tijd vloog voorbij! Voor<br />
we het wisten stonden we alweer met z’n allen bij de<br />
Staten Island Ferry waar afscheid genomen moest<br />
worden van de Petrides studenten. We hadden nooit<br />
gedacht dat het afscheid zo zou zijn toen we naar <strong>New</strong><br />
<strong>York</strong> vetrokken, er werd geknuffeld en er werd gezegd<br />
dat ze zouden vechten voor een reis naar Nederland<br />
omdat niet alleen wij, maar ook zij het geweldig hadden<br />
gevonden!<br />
13 September: Cultureel dagje<br />
Door: Margot Schulpen<br />
Vandaag was alweer de een na laatste dag. Maar<br />
even niet aan het afscheid denken en genieten<br />
van de prachtige musea die voor vandaag op<br />
het programma stonden. Het wereldberoemde<br />
Metropolitian Museum of Art hebben we als<br />
eerste bezocht. Naast de vaste collectie van<br />
onder andere de Grieken en Romeinen, de Islam<br />
en de Indianen konden we ook het Melkmeisje<br />
van Vermeer bewonderen in de wisselende<br />
collectie genaamd: Vermeer and the Delft<br />
school. Hierop volgend liepen we naar Central<br />
Park, waar een heel relaxte sfeer heerste.<br />
Joggers die je voorbij renden, ouders die je<br />
met kun kinderen zag spelen, stelletjes die<br />
van het zonnetje genoten, een echte plek<br />
om te genieten.<br />
Nadat we hier geluncht hadden moest men de keuze<br />
maken tussen het Museum of Natural History en<br />
het Museum of Modern Art. Zelf heb ik het Museum<br />
of Modern Art bezocht, waar zich een expositie of<br />
Amsterdam bevond. Een echte aanrader. Rond 4 uur werd<br />
je vrij gelaten om de stad in te gaan. Volgens mij had bijna<br />
iedereen hetzelfde idee in z’n hoofd: SHOPPEN! ‘s<br />
Avonds zijn we met z’n allen naar de bioscoop geweest.<br />
Ook een aantal Petrides High School Students gingen<br />
mee. Gelukkig konden we vandaag ‘vroeg’ naar bed want<br />
<strong>New</strong> <strong>York</strong> sloopt je compleet.<br />
14 September: Bye bye <strong>New</strong> <strong>York</strong><br />
Door: Roos de Boer<br />
39<br />
Zoals we nu onderhand wel gewend zijn gaat de wekker<br />
weer vroeg. Dit is alweer de<br />
laatste dag, echt raar hoe snel deze week voorbij<br />
gevlogen is. Aan de ene kant is het echt tijd om naar huis<br />
te gaan en alle dingen die je hebt gezien en meegemaakt<br />
op je in te laten werken, maar aan de andere kant lijkt<br />
het alsof we hier net zijn en mag het nog wel weken<br />
langer duren. Voordat we naar het vliegveld gaan staat<br />
de Brooklyn Bridge nog op het programma. We lopen<br />
over de brug vanwaar we een prachtig uitzicht hebben op<br />
de skyline van de stad. Er worden weer een hoop foto’s<br />
gemaakt en iedereen geniet nog van de laatste uurtjes in<br />
<strong>New</strong> <strong>York</strong>. Er is nog even tijd om heerlijk bij een fontein<br />
in een parkje te zitten en te genieten van de zon, of om<br />
de laatste souvenirs in te slaan. Om 1 uur nemen we de<br />
metro naar het hostel om de koffers op te halen. Met<br />
koffers die uitpuilen van de souvenirs en kleding gaat de<br />
terugtocht dan nu echt beginnen. De reis in de metro en<br />
de airtrain verloopt zonder problemen en op het vliegveld<br />
gaat ook alles goed. Er is nog genoeg tijd om even<br />
wat te eten en ruim op tijd kunnen we boarden. Vanuit<br />
de lucht vangen we nog een laatste glimp op van de<br />
overweldigende stad en na 6,5 uur vliegen (en vele films<br />
en pogingen om te slapen later) is ons <strong>New</strong> <strong>York</strong> avontuur<br />
dan echt voorbij.<br />
1 e editie | 2009-2010
Merry<br />
Christmas!<br />
e-mailadres: schoolkrantvestdijk@hotmail.com