Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
10-<strong>Jaar</strong><br />
Getapt<br />
1 <strong>April</strong> <strong>1985</strong>-<strong>1995</strong>
Waarom?<br />
Ondanks de hoge graad van faillissementen en overnames overkomt het nog<br />
steeds veel kroegen dat ze de 10 jaar halen. Dat wil nog niet zeggen dat dat<br />
altijd even stevig gevierd wordt of dat de uitbaters in het zonnetje gezet worden.<br />
Bij <strong>SWAF</strong> gaat dat echter anders. Als er namelijk één ding naar buiten is<br />
gekomen in die periode vanaf 1 april <strong>1985</strong>, dan is het dat Nico en Kees er<br />
in geslaagd zijn een familiegevoel te kweken. Menig Swaffoloog (dixit Karel<br />
Bergen van ”het Luifeltje”) zal kunnen beamen dat er een gevoel van verbondenheid<br />
bestaat onder de vaste en onvaste bezoekers. Is het door de muziek, is<br />
het door het uiterlijk van de gasten, is het door de bartenders? Niemand weet,<br />
niemand weet, maar duidelijk is dat men de naam van zijn stamkroeg te allen<br />
tijde zal verdedigen.<br />
Dat is een verdienste. Hoe tijdelijk het kroeglopen ook mag zijn (sorry Claus),<br />
als je in die tijd een thuisgevoel kent aan de bar is dat lekker, soms uitermate<br />
prijzig en gevaarlijk, maar ook dat is vrije keuze.<br />
Die verbondenheid heeft geleid tot vele ”buitenschoolse” aktiviteiten: <strong>SWAF</strong><br />
kent inmiddels twee aan de KNVB-competitie verbonden voetbalteams, een vast<br />
zaalvoetbaluurtje, een jaarlijkse trip naar Terschelling, een jaarlijkse busrit<br />
naar Torhout en Pukkelpop en een jaarlijks zwemuitstapje.<br />
Dat zal voorlopig wel doorgaan,<br />
bloed zal waar nodig worden ververst maar<br />
<strong>SWAF</strong> zal daar voorlopig zijn vinger in de<br />
pap in houden. Blij toe!<br />
BEGT
Tsien jier Swaf<br />
De fryske koelte is yn Swaf untank it ein fan de bandsjes mei in protte ynfloed<br />
noch hieltyd in bietsje merkber troch my. Sawat seis jier ferlien kaam ik der foar<br />
it earst, oerwaaid ùt Fryslân mei in tuskenstop op Skylge wer’t ik al wat folk<br />
kinnen leart hie. Se hienen it alllegear oer in kafee dat sa aardich wêze soe.<br />
Ik hie der noch nimmen fan heart en it spesjale gefoel dat dat eigenaardiche<br />
kafee opwekke sei my ek hielendal neat.<br />
No bin wy <strong>1995</strong> en swaf bestiet tsien jier. Ik hie net tocht dat de minsken die<br />
dat toen tsjin my sein hà gelyk kriegen. Swaf is foar my in magneet die lûken<br />
bliuwt wurden. By gefal komt it troch de minsken of troch de musyk. Kees<br />
en Nico witte der yn<br />
elts fefal wol faor te<br />
soargjen dat ik kommen<br />
bliuw. It is einliks<br />
in soart ferslaving, at ik<br />
der in skoftsje net west<br />
bin mis ik it.<br />
Al mei al bin ik bliid<br />
dat ik hjir oait in kear<br />
kommen bin en dat ik<br />
jimme op dizze wize<br />
lokwinskje mei mei jim<br />
tsienjierrich bestean.<br />
10 jaar Swaf<br />
De friese bries is<br />
ondanks het einde van<br />
de bandjes met veel<br />
invloed nog een beetje<br />
merkbaar door mij.<br />
Bijna zes jaar geleden<br />
kwam ik er voor het<br />
eerst, overgewaaid uit<br />
Friesland met een tussenstop<br />
op Terschelling<br />
waar ik al wat volk uit<br />
Hoorn leerde kennen.<br />
Ze hadden het allemaal<br />
over een cafeetje dat<br />
zo leuk was. Ik had nog<br />
nooit van Swaf gehoord<br />
en het volgens deze<br />
mensen speciale gevoel<br />
dat dat eigenaardige<br />
cafe op wist te wekken<br />
zei me ook helemaal<br />
niks.<br />
Nu in <strong>1995</strong> bestaat<br />
swaf tien jaar. Ik had niet verwacht dat de mensen die dat toen zeiden gelijk<br />
hadden. Swaf is voor mij een een magneet die blijft trekken geworden.<br />
Misschien komt het door de mensen die er komen of de muziek. In ieder geval<br />
weten Kees en Nico er wel voor te zorgen dat ik blijf komen. Het is eigenlijk<br />
een soort verslaving, als ik er een tijd niet ben mis ik het. Al met al ben ik blij<br />
dat ik hier ooit een keer ben binnengekomen en dat ik jullie met dit verhaaltje<br />
mag feliciteren met jullie tienjarig bestaan.<br />
Klaas
Swaf is geschiedenis<br />
Nog net aan gespaard gebleven uit de puinhopen van de jaren 70 in Hoorn,<br />
leidde <strong>SWAF</strong> in het begin van de jaren 80 een moeizaam sudderend bestaan.<br />
Voornaamste wetenschap was dat er in <strong>SWAF</strong> werd gevochten, gedeald en<br />
meer van die door Rome verboden dingen. Althans, dat kon je op elke straathoek<br />
horen. De toenmalige uitbater Fred was er allemaal niet tegen opgewassen<br />
en na een overgangsperiode met de innemende barkeeper Joop Roemer<br />
kwam Kees Ruiter achter de toog. Vanaf 1984 werd hij fysiek ondersteund<br />
door Nico Danenberg. De hits waren ”Los Ninos del parque” en ”Ocean rain”<br />
en men begon aan de zuivering van de naam en de klantenkring. Rekeningen<br />
werden aangezuiverd, de lucht klaarde op en begin <strong>1985</strong> ging de kogel door<br />
de kerk. Ze zouden de boel overkopen. Een groot openingsfeest vond plaats op<br />
1 april: Joop knipte als symbolisch afscheid van het verleden het lint door, vele<br />
anderen volgden hem. Dat Ton Pepers de kroon spande, zullen velen van ons<br />
niet vergeten zijn.<br />
De volgende dag bood men de vaste klantenkring een, inmiddels legendarisch,<br />
uitstapje aan: met de bus naar de Heineken-brouwerij. Jules Otto, die<br />
toen <strong>SWAF</strong> nog wel eens frequenteerde, en K.C. zelf hadden op hun mondharmonica<br />
het hele repertoire van ”oh Suzanna” tot ”Oh Suzanna” nog eens<br />
doorgenomen. Dat hebben de busreizigers geweten: van de Kerkstraat tot de<br />
Stadhouderskade hoorde je niet anders.<br />
Na de rondleiding werd het officiële gedeelte afgesloten in de Heinekenkantine,<br />
waar K.C. ook de andere groep, een stille club die onmiddelijk werd<br />
gebombardeerd tot COC Veenendaal, op de tafels wist te krijgen. Daar het<br />
pensioen van Alfred H. in gevaar dreigde te komen werd heel <strong>SWAF</strong> weer in de<br />
bus gehesen om er op het Rembrandtsplein weer uitgebraakt te worden. Het<br />
Hof van Holland werd overstroomd en miste ‘s avonds nog enkele uitgestalde<br />
muziekinstrumenten. <strong>SWAF</strong> was langs geweest.
Diezelfde zomer beleefden we de geboorte van iets dat een traditie zou worden:<br />
met een door <strong>SWAF</strong> geregelde bus naar het popfestival in Torhout, België.<br />
Vooraf opgeven aan de bar, zelf toegangskaarten kopen, maar Nico en Kees<br />
zorgen dat er een comfortabele bus van Alpha tours vroeg in de vrijdagmiddag<br />
klaar stond op de Roode Steen. Zij zorgden dan voor een consumptie (hetgeen<br />
de ontwikkeling van chemisch toiletten in zulke touringcars enorm heeft versneld),<br />
kassettebandjes konden door de reizigers bij de chauffeur afgegeven<br />
worden ter vermaak<br />
van allen,<br />
een aantal fanatiekelingenontwikkelde<br />
een geheel op<br />
<strong>SWAF</strong> en Torhout<br />
geënt cryptogram.<br />
Het weer, de drank<br />
en het festival<br />
deden de rest.<br />
Zonder nostalgisch<br />
te worden mag<br />
gezegd worden<br />
dat die eerste keer<br />
legendarisch gezellig<br />
genoemd mag<br />
worden: de enorme<br />
legertent die<br />
de Wognummers<br />
meenamen en<br />
toen nog moesten<br />
opzetten, de iets minder majestueuze tent van John ”Claus” Ruiter, die ‘s<br />
nachts voor openbaar toilet werd aangezien,<br />
de eerste overrompeling van het motorcafé<br />
en vooral café het Keldertje. Daarbij gevoegd<br />
de ontdekking van het lokale zwembad en<br />
ziedaar alle ingrediënten van een levenswijze<br />
voor drie dolle dagen.<br />
Voornoemde Wognummers waren door hun<br />
stoere gedrag nog debet aan een andere evolutie:<br />
<strong>SWAF</strong> zaalvoetbalde dat najaar voor het<br />
eerst als kroegteam tegen ”Fort Wognum”. In<br />
de Kers werd op 23-11-95 nipt met 10 tegen<br />
11 verloren, maar de moegestreden kroegtijgers<br />
hadden een nieuw doel ontdekt.<br />
Ooit zouden er wedstrijden, wellicht zelfs toernooien<br />
worden gewonnen. Zoals bekend kent<br />
<strong>SWAF</strong> inmiddels een vast zaalvoetbalteam,<br />
twee in de competitie ingeschreven veldvoetbalteams<br />
(de Brokkels en de Victorians) en<br />
heeft er zelfs al een door <strong>SWAF</strong> georganiseerd<br />
veldvoetbaltoernooi plaatsgevonden. Dit verhaal<br />
zal worden vervolgd.<br />
Twee weken daarna teisterden de <strong>SWAF</strong>-fers<br />
het door feesten toch al zo geplaagde huis van<br />
Ruud Bakker aan de Turfhaven om met vaste<br />
bezoekers een heuse pakjesavond te houden.<br />
Nus de Wijs werd ingehuurd als Zwarte Piet en<br />
na afloop werden zelfs slapstickscenes als taartengooien<br />
niet geschuwd:
Zie het besmeurde trio Ton Gitzels, Frank Laan en Gerard<br />
Danenberg. Wegens overbezetting van de agenda is dit<br />
Sinterklaasavondje met <strong>SWAF</strong>-fers helaas de enige geweest,<br />
maar een oplettende lezer weet genoeg.<br />
Het hield niet op dat jaar. Of eigenlijk wel, want het was op<br />
1 januari van het volgende kalenderjaar dat Nico en Kees<br />
een nieuwe bijeenkomst op de agenda zetten. Vanaf een<br />
uur of drie ‘s middags houdt men een nieuwjaarsborrel, die<br />
ook in deze dagen nog bekend staat als: altijd druk bezocht,<br />
altijd gezellig, altijd een paar gratis biertjes voor de vaste<br />
klanten. In de loop der jaren kwam er een ritueel bij: de<br />
voedselrestanten van Oudejaarsavond (salades en stokbrood,<br />
oliebollen etc.) werden herschikt en meegenomen om op de<br />
bar nog dienst te doen aan diegene die het aandurfde.<br />
In maart diende zich het volgende evenement al weer aan:<br />
twee vaste bezoekers , Ton Gitzels en Gerard Danenberg,<br />
zouden voor een jaar naar Suriname vertrekken. De <strong>SWAF</strong>familie<br />
kon dat niet over zijn kant laten gaan en er werd<br />
een heuse afscheidsavond in elkaar gedraaid: in zaal de Kers<br />
organiseerde men een zaalvoetbalwedstrijd (de Veni-Vidifoetsie-<br />
wedstrijd), waarbij zelfs verpleegsters, rolstoelen,<br />
coaches en met pruiken voetballende spelers aanwezig waren. Daarna werd er<br />
in het filiaal van <strong>SWAF</strong> aan de Turfhaven (het huis van Ruud Bakker dus) een<br />
groot feest georganiseerd<br />
met thematische muziek<br />
en als extra een optreden<br />
van the Blue Envelopes,<br />
tot dan de stevig rockende<br />
band van Ton Gitzels.<br />
Dat optreden moet hem<br />
goed bevallen zijn (of hij<br />
kon gewoon <strong>SWAF</strong> niet<br />
missen) want met drie<br />
weken was Ton weer terug<br />
in Hoorn. Gerard diende<br />
wel de volledige periode<br />
uit in ons voormalig<br />
Rijksdeel overzee.<br />
Die zomer deed <strong>SWAF</strong> ook<br />
mee aan het Hoorns kroegentoernooi.<br />
Dat was toen<br />
nog een jaarlijks terugkerend evenement, georganiseerd door Harry Gonggrijp<br />
en Henk Jongewaard. Tot grote daden is <strong>SWAF</strong> daar nooit toe in staat geweest,<br />
wel waren we de eerste met een gemengd team. De grote voetbaljaren kwamen<br />
pas later, toen in 1989 een team namens <strong>SWAF</strong> in de KNVB-competitie<br />
werd ingeschreven. Dat team (de Brokkels) doet het nog steeds, in het begin<br />
met redelijk succes (een aantal jaren werd in de top-3 meegedraaid) maar met<br />
het klimmen der jaren dalen de prestaties. De hoop is nu gevestigd op een<br />
tweede elftal dat zich in <strong>SWAF</strong>-shirt hijst, Victoria 7. Daar zit het jonge talent<br />
(Volmer, Wim Potveer, Setha en Ruud Bakker o.a. genieten wekelijks van de<br />
begeleiding van Chicken), daar zal men de komende jaren nog lol aan beleven.<br />
In het voorjaar van 1991 vonden een aantal kloeke geesten het totaal aan<br />
<strong>SWAF</strong>-rituelen nog niet genoeg: men reserveerde een boerderij op Terschelling<br />
tijdens het OEROL-festival. Zo’n zestig mensen schreven zich in (onder hen<br />
ongeveer vijftig vaste <strong>SWAF</strong>-fers) om een lang weekend het culturele met het
aangename te verenigen. Die jaarlijkse trip naar de Wierschuur beleeft dit jaar<br />
zijn lustrum: in <strong>SWAF</strong> zelf een rustig weekendje, voor de Midsland-uitbaters iets<br />
bedrijviger.<br />
<strong>Jaar</strong>s daarop kregen we nòg een aanvulling: in een ludieke woordspeling ontpopte<br />
zich de organisatie van SWIMMING <strong>SWAF</strong>. Een uitstapje met de kroeggangers<br />
naar een zwembad naar keuze, alsof men in <strong>SWAF</strong> niet nat genoeg<br />
kon worden. Daaraan gekoppeld een etentje in een op stelten te zetten restaurant:<br />
een kind kan de was doen.<br />
Ook dit geheel wordt jaarlijks herhaald.<br />
Resumerend is het duidelijk dat men in <strong>SWAF</strong> in is voor een verzetje. Als het<br />
niet in de kroeg te vinden is, dan gaan we toch met zijn allen er op uit. Het<br />
bindmiddel in deze moge duidelijk zijn: het enthousiasme van Kees en Nico om<br />
de organisatie te steunen.
De bandjes<br />
Een vast gegeven in <strong>SWAF</strong> is de muziek. Volgens velen is het<br />
dè muziekkroeg van Noord-Holland, anderen vinden het weleens<br />
te stevig of te eigenwijs, maar men blijft komen.<br />
Hoogtepunt van de muzikale omlijsting zijn de zondagmiddag-concerten.<br />
Om een uur of vier is de verbouwing van<br />
de zaak klaar en wordt het poppenpodium gebruikt om<br />
de shoarma in Les Paul even automatisch los te trillen. Vele<br />
lokale, maar ook nationale en internationale bands hebben<br />
er gestaan. Sommigen hebben er voor eeuwig hun speelplezier<br />
aan ontleend, anderen vonden dat je moest stoppen op<br />
je hoogtepunt.<br />
Namen? Vernon Walters, Oxo, Mister Baby, Knolcyperus, de<br />
Kift, de Avonden, de Kees Kaag Experience, Birddogs, the<br />
Ex, Keith Richards (ja, die ook) en grotere of kleinere namen.<br />
Soms oorverdovend, soms heerlijk melodieus, maar immer<br />
gezellig.
Het interieur<br />
in de loop der jaren is het interieur nooit erg veranderd. Never change a winning<br />
toog, zullen ze denken. Er zijn wel wat posters van het plafond verdwenen,<br />
wanden werden weer<br />
aangevuld. De bovenrandjes<br />
, waarop je vroeger nog glazen<br />
en af en toe een schoen<br />
vond, zijn verdwenen maar<br />
het immense meubel waar de<br />
enorme CD-kollektie, de door<br />
muizen aangevreten LP’S, de<br />
haperende CD-spelers, de tostimachine,<br />
de fooienpot, de geldkist<br />
en nog meer kroegvaria in<br />
zitten; dat<br />
meubel<br />
staat er<br />
nog steeds.<br />
Mag ook<br />
nooit weg,<br />
anders kun je<br />
wel Memphis<br />
gaan heten.<br />
Het enige wat<br />
regelmatig verandert<br />
zijn de WC’s. Of Nico en Kees het nou zelf doen of dat<br />
een kunstenaar als Jos of Nielsch er zijn vaardigheid op los laat,<br />
er is altijd genoeg te zien. Brokkel-sjablonen, aftandse graffiti,<br />
prikkeldraad-brillen en doorlopende spoelbakken: een <strong>SWAF</strong>-toilet
De spelletjes<br />
Een kroeg is geen kroeg als er geen spelletjes worden gespeeld. <strong>SWAF</strong> is daarop<br />
geen uitzondering, nee, eerder een bevestiging. Mexicaantje doen ze in elke<br />
plek met een tap, maar waar elders worden op zaterdagmiddag zoveel koppen<br />
bij elkaar gestoken boven een cryptogram? Waar is er nog een café waar het<br />
schaakbord alvast op het tafeltje getekend is? Waar wordt het schaakbord nog<br />
meer als dienblad gebruikt? Waar kent men de term ”omgekeerd Trivianten”<br />
nog meer? (wie dat niks zegt: je noemt een antwoord en de ander moet<br />
bedenken wat de vraag daarbij is).<br />
Waar wordt nog meer zo diep in de buidel getast als bij het scrabble’en in<br />
<strong>SWAF</strong>?<br />
En ”Vier op een Rij”? In <strong>SWAF</strong> moet je er acht.<br />
Gegarandeerd dus dat de vrijdag- en zaterdagmiddag gezellig zijn: wedden dat<br />
iemand met een van bovengenoemde aktiviteiten begint?<br />
De rituelen<br />
Te veel om op te noemen uiteraard, maar een poging willen we zeker wagen:<br />
het automatisch bijvullen van de koffiekopjes, de uitvallende verlichting bij<br />
overaktiviteit van de ijsmachine, de slagerij die komt klagen, de eeuwig omkletterende<br />
krukken die voor geen meter zitten, de volgetekende notitieblokjes,<br />
de ontblote bovenlijven van de Swaffendales (een groep mannen die allen een<br />
relatie hebben met Sally MacLennane), de in- en uitlopende taxichauffeurs, de<br />
om 2 voor 2 binnenspurtende Paulus Molenaar, de voetbaltassen rondom de<br />
kapstok, de aan de bar slapende<br />
gasten, de hanekammetjes, te laat<br />
open op Lappendag, het zomerterras<br />
van 1 tegel breed, Herman aan<br />
de fruitautomaat,de zaterdagse<br />
dozen met boodschappen (die er<br />
vroeg in de avond vaak nog staan),<br />
de kleurige fietsenstalling buiten,<br />
de duistere gedragingen achterin bij<br />
de toiletten, de van het trappetje<br />
afkletterende bezoekers,<br />
de dagsluiting om een uur of<br />
zes ‘s ochtends, te laat dicht op<br />
Lappendag, de uitnodigingen en<br />
oproepen op de deur bij de voorraadkast,<br />
Claus aan de fruitautomaat,<br />
helemaal niet open op<br />
Lappendag, de fotocollages, ”Wil<br />
je dit even opschrijven?”, Vader<br />
Theo die op zaterdagmiddag even<br />
zijn portemonnaie komt legen, de<br />
afzakkers die om vijf over twee<br />
in <strong>SWAF</strong> worden beklonken, reisbureau<br />
de Lucht, het gerinkel van<br />
bierglazen en -vazen, de chaos op<br />
Lappendag, idem maar dan buiten,<br />
de T-shirts die verkocht worden, de<br />
(bijna)vechtpartijen, het bosje bloemen,<br />
de gniffel van Nico, de nieuwste<br />
CD 10 keer die dag, Hans aan<br />
de fruitautomaat, de kinderen die<br />
op de middagen worden meegenomen,<br />
de klanten die na jaren<br />
opeens niet meer komen, de rest.
<strong>SWAF</strong>FABET<br />
A De A is van Ach, wat een heugelijk feit<br />
10 jaar <strong>SWAF</strong>, dat is al een lange tijd<br />
B De B is van Barkruk, en John ving hem op<br />
helaas wat onhandig, het kostte hem zijn kop<br />
C De C is van Cryptogrammen, uit de zaterdagkrant<br />
maar ook die in de Torhoutbus ging van hand tot hand<br />
D De D is van Dinsdagavond, de schaakclub was paraat<br />
Er kwam weinig van schaken, er werd meer gepraat<br />
E De E is van Exposities, de laatste is van Jos<br />
die liet zijn kunsten in de konteplaassies los<br />
F De F is van Flipperen, maar ook van de fruitkast,<br />
menig bezoeker plakte zich eraan vast<br />
G De G is van Glazen, variaties van groot tot klein<br />
zacht en hard plastic, maar vooral Kitty vond ze fijn.<br />
H De H is van Honkbalknuppel, de hele bar lag in een deuk<br />
Het klinkt als een ”Spel”, maar het is helemaal niet leuk<br />
I De I is van Image, van buitenaf nog wel eens negatief<br />
maar wat blijken die punkertjes toch zachtaardig en lief<br />
J De J is van Joost, die mag het weten<br />
Wie van de drie, dat ben ik vergeten<br />
K De K is van Kezenfeest, dat was poepie-sjiek<br />
ook op de achtergrond speelde klassiek<br />
L De L is van Lappendagfotoboek, daarin vond iedereen zich terug<br />
Erg makkelijk nadien, want de dag zelf gaat vaak te vlug<br />
M De M is van Muziek, onbetwist fantastisch mooi<br />
vele liefhebbers vielen daardoor aan <strong>SWAF</strong> ten prooi<br />
N De N is van Nieuwjaarsborrel, voor een gezellige toost<br />
Oliebollen, zoenen, daar ga je, .... proost<br />
O De O is van Opstapje, pas op, anders ga je onderuit<br />
zeker met een borrel op is dat een centje van een fluit<br />
P De P is van Portiekje, je ontkomt er niet aan<br />
al met twee personen kun je er klem komen te staan<br />
Q De Q is van Quasi, van hen die zeggen maar eventjes te komen<br />
Om dan met de hele meute na sluitingstijd de deur uit te stromen<br />
R De R is van Rekeningen, soms heel wat tikkeltjes te hoog opgelopen<br />
Kees en Nico moeten het iets te vaak bekopen<br />
S De S is van Sally, zelden blijft ze droog<br />
De shirts moeten uit en het bier spat omhoog<br />
T De T is van Teketel en die ander daar nog bij<br />
deze Foster Parents-kinderen zijn met <strong>SWAF</strong> ook heel blij
U De U is van Uitstapjes, dat zijn er zeer veel<br />
en elkeen op zich smeerde ook nog de keel<br />
V De V is van Voetbal en Veni-Vidi-Foetsie<br />
lees dit nog eens om te controleren of je ‘t goed zie<br />
W De W is van W.C.’s, die van kleur kunnen verschieten<br />
door al wat die viezerds er zonder pardon achterlieten<br />
X De X is van X.T.C., te trendy voor <strong>SWAF</strong><br />
een Swaffer die danst wordt gewóón bekaf<br />
IJ De IJ is van Ijsmachine, welke het zo ver schopt<br />
dat het licht erdoor uitvalt en de muziek stopt<br />
Z De Z is van Zondag, gesierd door de bandjes<br />
Die waarden van <strong>SWAF</strong> zijn géén gierige krentjes.<br />
ANNEMARIE
Ik was een aantal weken niet in <strong>SWAF</strong> geweest.<br />
Dat gebeurt wel vaker, maar dit keer<br />
had mijn afwezigheid blijkbaar erg lang geduurd. Op een vrijdagavond weer<br />
in <strong>SWAF</strong> tikte Nico me op mijn schouder, keek samenzweerderig en vroeg<br />
bezorgd:<br />
”Heb jij een tijdje vastgezeten of zo?”<br />
RICK BLOM<br />
Dat ik nu in Indonesië zit, zegt al genoeg: Ik heb in <strong>SWAF</strong><br />
mijn tropenjaren gehad!<br />
SETHA
<strong>SWAF</strong><br />
Het café met stempel<br />
en hoge drempel<br />
van 1980, mijn eerste keer, en de vrijdagmiddag punk<br />
tot de hedendaagse kunst<br />
maar altijd de vrolijke overheersende meute daartussen<br />
die zorgden voor minder minnen als plussen<br />
vele uren en vele pilsen schepten een hechte band<br />
en ik mag mezelf rekenen tot het vaste interieur zo onderhand<br />
helaas schonk het café mij ook een geheugen vol gaten<br />
van mij dus geen vrolijke anekdote<br />
maar denk maar niet dat ik niet heb genoten<br />
proficiat,<br />
de werknemervereniging
HET <strong>SWAF</strong>-gevoel van Ko &<br />
Mireille<br />
<strong>SWAF</strong> is voor ons de plaats waar onze liefde zo’n 7 jaar geleden voor het eerst<br />
begon.<br />
Op het bankje, achterin, was het liefde op het eerste gezicht. Sindsdien zijn we<br />
nog steeds bij elkaar.<br />
Ook nu komen we nog regelmatig in <strong>SWAF</strong>. Het is namelijk het enige café waar<br />
je jezelf echt thuis kan voelen en waar je komt voor de gezelligheid. Dat komt<br />
uiteraard mede door Nico en kees. Bedankt voor alle gezellige uren tot nu toe<br />
en ga zo nog een hele tijd door.<br />
Groeten,<br />
Ko & Mireille
<strong>SWAF</strong><br />
Vrijdagmiddagen, donderdagavonden, hele weekenden, maandagavond, de<br />
zaterdag en zelfs hele weken niet naar <strong>SWAF</strong>. Wat een geld zou ik dan nog<br />
over gehad hebben. Wat een aspirine’s zou ik dan nog over gehad hebben.<br />
Wat een zoot hersencellen zou ik dan nog over<br />
gehad hebben.<br />
Maar ja, daarentegen zou ik minder meegemaakt<br />
hebben. Zou ik minder gedronken<br />
hebben. Zou ik veel meer over soaps hebben<br />
kunnen meelullen. Zou ik veel minder foto’s<br />
gemaakt hebben. Zou ik minder herinneringen<br />
hebben (discutabel!).<br />
<strong>SWAF</strong> is mooi aan de bar hangen in het hoekie<br />
met een potje bier; af en toe een<br />
woord wisselen met het barpersoneel,<br />
af en toe opzij om een vat door te<br />
laten.<br />
<strong>SWAF</strong> is: zondag voetballen met de jongens,<br />
daarna bij Jan Laan in de Blokkerskantine<br />
flink bieren en dan om een<br />
uur of zeven <strong>SWAF</strong> binnenrollen voor<br />
een toetje toe. Je voornemen om al<br />
weer vroeg af te taaien en dan plotsklaps<br />
(en dus tot je verbazing) de gordijnen<br />
dichtgeschoven zien worden:<br />
het is weer zo laat.<br />
<strong>SWAF</strong> is: viltjes bekladden met meligheid<br />
<strong>SWAF</strong> is: Torhout, Terschelling, Lappendag,<br />
Koninginnedag, Nieuwjaarsborrel<br />
<strong>SWAF</strong> is: spelletjes doen aan de bar, bloedserieus<br />
schaken, cryptogrammen op de<br />
zaterdagmiddag.<br />
<strong>SWAF</strong> is: Kees en Nico<br />
<strong>SWAF</strong> is: 10 jaar!<br />
HENK
Swaf ervaringen ener (ex?)<br />
kroegtijger.<br />
Swaf ervaringen ener (ex?) kroegtijger.<br />
Mijn allereerste keer bij Swaf stond er een oude bekende van mij<br />
aan de bar,<br />
namelijk iemand op wiens zus ik jaren heimelijk verliefd was.<br />
De eerste indrukken waren dat deze jongen dit vak niet lang vol<br />
zou houden.<br />
De gemiddelde intaptijd per biertje was namelijk ongeveer een<br />
half uur, waarna hij zei:<br />
”Kees, deze is van mij”. Maar er bleek nog iemand te werken.<br />
Nu blijkt dus dat deze mannen het toch erg lang vol heb gehouden.<br />
Ik heb ongeveer 10 jaar aan de bar mogen zitten en kan mij er<br />
bij elkaar misschien nog 5 van herinneren.<br />
Al met al heeft het mij ongeveer<br />
10 tassen voetbalspullen gekost, maar<br />
het leverde ook weer zeer aparte avondjes<br />
op als ik doordeweeks weer eens een tas op<br />
mocht halen.<br />
Legendarisch vond ik persoonlijk de danszondagavonden.<br />
Onder leiding van Jolanda Koomen werd er<br />
klokslag 10 uur fijn uit de bol gegaan.<br />
Mijn zangcarriëre is hier begonnen en onmiddelijk<br />
weer geeindigd.<br />
Wel vind ik het bijzonder spijtig dat ik nooit<br />
lid mocht worden van een Swaf-voetbalteam<br />
Nu moest ik wel lid blijven van VVW en kwam<br />
zodoende weleens ietwat tipsy in Swaf aan.<br />
Ik heb (met name) aan Swaf ook ontzettend<br />
veel uitjes te danken,<br />
o.a: Voetballen in Engeland, diverse<br />
Torhouden, Terschellingen, met een bus naar<br />
Paradiso en als je al niet met Swaf weg was<br />
kwam je overal Swaffers tegen.<br />
En laast but not liest koester ik de Kezen Gala<br />
Avond.<br />
Verder raad ik iedereen aan mijn huis<br />
over te nemen, mocht ik verhuizen, want<br />
elke taxichauffeur in Hoorn weet exact<br />
hoe laat ik heen en terug wil en waar ik<br />
heen moet.<br />
Groeten ,<br />
Kees
10 jaar <strong>SWAF</strong> , ik heb er mooie herinneringen aan<br />
ik heb er namelijk nog een rekening staan<br />
AAD<br />
<strong>SWAF</strong> is niet meer wat het geweest is, sinds<br />
de opening eigenlijk al. Het moment dat ik<br />
het lint doorknipte (voel de symboliek met de<br />
navelstreng) betekende dat <strong>SWAF</strong> het voortaan<br />
zonder mijn hulp moest doen en dat hebben<br />
ze geweten.<br />
Kijk, Nico en Kees zijn natuurlijk aardige<br />
jongens, ze kunnen ook een aardig potje<br />
wegtappen, maar de gouden tijd van dronken<br />
achter de bar staan en de volgende dag verbaasd<br />
wezen dat er toch nog geld in de kassa<br />
zit, die tijd hebben zij niet meegemaakt.<br />
Ik heb <strong>SWAF</strong> daarna nog wel vaak bezocht,<br />
dus ach, een felicitatie kan er wel van af.<br />
JOOP
10 TROPEN<br />
JAREN <strong>SWAF</strong>!<br />
Het begon zo een 11 jaar geleden en natuurlijk met een meisje.<br />
Onze vaste kroeg was toentertijd afwisselend ‘T Kroegie en<br />
Bruintje. Maar op zoek naar dat ene meisje kwamen we toch in<br />
Swaf terecht. Erg druk was het er toen nog niet, als er op<br />
zaterdagavond een man of 5 waren was dat een topavond.<br />
Samen met Slurf sloop ik stilletjes uit Bruintje vandaan want<br />
een avond zonder dat meisje was niet compleet (onze toenmalige<br />
vriendinnen natuurlijk achterlatend).<br />
Janis! Janis! schreeuwde we als we binnen kwamen en even later<br />
zongen we mee met Mercedes Benz.<br />
Het begon dus met muziek en dat is wat samen met de barkeepers<br />
<strong>SWAF</strong> altijd onderscheiden heeft van andere kroegen.<br />
Achter in de kroeg hing vroeger een Dartbord. Voor de<br />
dames(wc), dat is nu moeilijk voor te stellen.<br />
De topavonden van 5 man waren al snel over toen, eerst Joep<br />
en<br />
Piet, en later Nico en Kees achter de bar kwamen. De muziek<br />
werd steeds beter ‘ook dankzij de gasten’ en het dartbord<br />
verdween (te gevaarlijk?).<br />
We zijn nu 10 jaar verder (snel hé) en er is erg veel gebeurd<br />
in die tijd (daar kan je een boek over schrijven!).<br />
Er is wel het 1 en ander veranderd in de tussentijd, nu komen<br />
we ongeveer 1 keer per week in <strong>SWAF</strong> en toen 1 keer per<br />
week<br />
niet (maandags gesloten wat een rot avonden).<br />
Toen hingen we aan de bar en zopen we veel, nu doen we in<br />
(swafverband) mee aan veld- en zaalvoetbal en zuipen we veel.<br />
We hebben huizen gekocht en kinderen gebaard en relaties aan<br />
en uit zien gaan. Ook al kunnen we nu niet elke dag meer naar<br />
<strong>SWAF</strong>, toch blijft het altijd een beetje onze huiskamer. Het is<br />
een goed gevoel dat er een plek is waar je altijd het gevoel<br />
hebt dat je welkom bent, waar je alleen kunt binnengaan en<br />
waar altijd wel bekenden zijn (al is dat op zaterdag vaak de<br />
barkeeper).<br />
Nico , K.C., Sethstra, Case, Joost en Joost en alle andere<br />
barkeepers bedankt voor de vele bieren, het vele thuisbrengen,<br />
het vele krediet, het vele luisteren, de gezelligheid en het<br />
vele gebruikmaken van dé WC (ik kan er niet omheen het is dé<br />
WC die ik<br />
waarschijnlijk<br />
het meest<br />
gebruiken zal<br />
in mijn<br />
leven).<br />
8+
Vrouwenleed<br />
Bij een gezellig avondje uit in Swaf hou je je met een aantal dingen bezig. Hoe<br />
bemachtig ik een kruk, het liefst zo dicht mogelijk bij de bar.<br />
Hoe krijg ik de aandacht van Kees en of<br />
Nico om even een biertje te bestellen. Hoe<br />
krijg ik het voor elkaar om zo dicht mogelijk<br />
te gaan staan bij degene met wie ik aan<br />
het praten ben om te kunnen verstaan wat<br />
diegene zegt.<br />
Maar het allerbelangrijkste voor ons dames<br />
(vooral op een drukke avond) is het op<br />
tijd naar het toilet gaan. Het houdt je zo’n<br />
avond bezig want wat erin gaat moet er<br />
ook weer uit.<br />
Je gaat heel berekenend te werk. Voel ik<br />
al een bepaalde aandrang, hoe lang doe ik<br />
erover om er te komen. Staan er bekenden<br />
onderweg, die me op zullen houden. Hoe<br />
groot is de rij als ik daar uiteindelijk ben<br />
aangeland.<br />
Je moet dus een aardige tijdsplanning<br />
maken om droog over te komen.<br />
Een maal aangeland begint de ellende pas.<br />
Er staat een vreselijke rij en die is altijd groter<br />
dan je had verwacht. Je ziet alle dames<br />
met verbeten gezichten en gekruiste benen<br />
in een keurige rij staan. Want en dat moet<br />
gezegd worden wij dames gaan keurig op<br />
het rijtje af.<br />
Heel af en toe maak je wel eens mee dat<br />
er een mans persoon in de dames rij staat.<br />
Dit vaak tot groot ongenoegen. Wij dames<br />
kunnen heel goed begrijpen dat de heren<br />
met een grote boodschap het moeilijk hebben.<br />
Het herentoilet in <strong>SWAF</strong> gaat er niet<br />
vanuit dat er ook wel eens een boodschap<br />
gedaan moet worden die een beetje privacy,<br />
een goede WC bril en toiletpapier vereist. Maar wij dames zitten er toch maar<br />
mooi mee. Je moet nog langer wachten en de kans dat het toiletpapier net op<br />
is wordt ook groter. Om maar niet te spreken over de luchtvervuiling.<br />
Ik heb dan ook menigmaal meegemaakt dat de heer in kwestie er zonder pardon<br />
wordt uitgegooid en z’n heil ergens anders moet zoeken. “Ga maar naar<br />
de shoarmatent” wordt hem nog nageroepen.<br />
Als je dan uiteindelijk aankomt op de plaats van bestemming is er een oase<br />
van rust. Achter de deur hoor je het geroezemoes en de muziek. Maar jij zit<br />
daar hevig opgelucht even tot jezelf te komen. de rust is echter van korte duur<br />
want er staan nog meer dames te wachten en je weet tenslotte wat het is om<br />
aan de andere kant van de deur te staan.<br />
Nico, Kees heel hartelijk bedankt voor alle gezellige avondjes (ondanks al het<br />
vrouwenleed) en op naar de volgende tien jaar.<br />
Liefs en groetjes<br />
Angélique
“Herenleed !”<br />
Op zondag <strong>25</strong> augustus ‘85 ging ik na m’n werk nog even een “pakkie zwere<br />
shag” halen in café Swaf.<br />
Eenmaal binnen, loop ik Achmed tegen het lijf, bestel een boossie en maak een<br />
praatje. hij vertelde dat hij ‘s middags woorden had gehad met een paar jongens<br />
welke aan de andere kant van ‘t café stonden. mijn reactie was van: “nou<br />
zo te zien valt het allemaal wel mee, geen blauwe ogen of bloedneuzen”.<br />
Ik heb dit net gezegd en zit inmiddels aan m’n tweede boossie, komt er een<br />
meissie ‘t café binnen stormen en begint op één van die gasten in te beuken.<br />
Zijn “maatje” roept :”Dat pik ik niet” en beukt weer op haar in. Grote verwarring,<br />
mensen springen ertussen, klappen vallen. en dan is het rustig en zie ik<br />
Tony op de grond liggen.<br />
Dus, samen met Clara, Tony maar omhoog geholpen. Begint opeens één van<br />
die gasten te schreeuwen :”m’n kroeg uit, m’n kroeg uit!”. Ik staar hem ongelovig<br />
aan en denk: “jouw kroeg? jouw kroeg? nix jouw kroeg!. En alsof ze m’n<br />
gedachten konden lezen, storten ze zich met z’n drieën op me.<br />
Als een ping pong bal stuiterde ik tussen 3 paar vuisten, voeten, barkrukken<br />
gebruikt als knuppels richting deur, welke ik op handen en voeten, hevig bloedend<br />
uit kroop.<br />
Niet veel later wordt ik op een brancard (wel een luxe natuurlijk maar een beetje<br />
ongemakkelijk om zo vast gesnoerd te zitten met een paar gebroken ribben)<br />
met Tony naast me afgevoerd.<br />
Op de eerste hulp van het ziekenhuis worden we geholpen en bekeken. Wordt<br />
er opeens een verpleegster heel zenuwachtig en roept: “ze hebben toch niet<br />
tegen elkaar g.........”.<br />
Oplossing: Scheidingswand<br />
tussen ons in.<br />
Conversatie tussen Tony en<br />
verpleegster: “Zuster, zuster<br />
mag ik wat drinken, ik heb<br />
zo’n dorst. Nee je hebt al<br />
genoeg gehad. Zuster, zuster<br />
mag ik een spuugbakje, ik<br />
voel me niet zo lekker. zuster,<br />
zuster mag ik wat drinken, ik<br />
heb zo’n dorst. Zuster ik voel<br />
me niet zo lekker, zuster mag<br />
ik wat drinken?”.<br />
Deze nacht mag ik “uitrusten”<br />
op intensive care.<br />
De volgende morgen wordt<br />
ik gewekt en gewassen door<br />
een echte ouderwetse zuster.<br />
Eentje “van dik hout zaagt<br />
men planken.<br />
Dat wormvormig aanhangseltje<br />
moet eraf kunnen, wij hebben<br />
er ook geen een”. Later<br />
op de dag komt m’n beste<br />
vriend met een opbeurend<br />
kadootje, Hoe verdedig ik<br />
mezelf met “Ju-jitsu”.<br />
Hierbij wil ik alle mensen nog<br />
bedanken voor alle aandacht<br />
die ik toen gekregen heb. De<br />
kamer was vaak te klein op<br />
het bezoekuur.<br />
Groetend: Claus xxx
<strong>SWAF</strong>, een kroegie in de Kerkstraat<br />
<strong>SWAF</strong>, wat nu al 10 jaar lang bestaat<br />
<strong>SWAF</strong>, een kroegie waar iedereen je kent<br />
<strong>SWAF</strong>, waar je kunt wezen wie je bent<br />
<strong>SWAF</strong>, een kroegie dat kent geen tijd<br />
<strong>SWAF</strong>, daar ga je heen voor de gezelligheid<br />
<strong>SWAF</strong>, een kroegie, voor het gewone volk, een beetje raar<br />
<strong>SWAF</strong>, met Nico en Kees als eigenaar<br />
<strong>SWAF</strong>, een kroegie waar ik eerst aan moest wennen<br />
<strong>SWAF</strong>, waar ik me beste vriendin leerde kennen<br />
<strong>SWAF</strong>, een kroegie waar ik graag mag zijn<br />
<strong>SWAF</strong>, met een goed glas bier of een glaasie wijn<br />
<strong>SWAF</strong>, een kroegie in de Kerkstraat<br />
<strong>SWAF</strong>, wat hoop ik nog lang bestaat!<br />
AREND
Ode aan <strong>SWAF</strong>!<br />
De bloei van m’n leven<br />
hebben jullie gegeven.<br />
Inclusief de afbraak<br />
want tenslotte dronk ik (en nog steeds)<br />
er heel vaak.<br />
Duizenden hersencellen zijn daar door weggespoeld.<br />
Maar dat hebben jullie waarschijnlijk niet zo bedoeld.<br />
Zelfs m’n potentie vermogen ligt op een laag pitje.<br />
Dat merkte ik bij m’n laatste ritje.<br />
Verder vind ik dat jullie zo vooral door moeten gaan.<br />
Het is een tent met een goede naam.<br />
Er hangt een sfeer van goede wil<br />
zonder overdreven gegil.<br />
Ook al kan ik m’n ei er nooit en te nimmer meer kwijt.<br />
Dan alsnog bedankt voor die mooie tijd.<br />
(Words and Music by Dennis Fijnheer)<br />
extra inspiration by Erna Meester.
Dan loop je op een zondagavond in februari nietsvermoedend even naar achteren<br />
in Swaf en word je toch wel overvallen met de vraag of je “iets” : een verhaaltje,<br />
limerick of “maakt niet uit wat” op wilt schrijven over Swaf, want op 1<br />
april bestaan ze 10 jaar<br />
en is het de bedoeling<br />
ter gelegenheid daarvan<br />
een boekwerkje uit te<br />
brengen.<br />
Natuurlijk zeg je ja, want<br />
je vindt het een leuk<br />
idee en wilt er graag<br />
aan meewerken om ter<br />
gelegenheid van bovenstaand<br />
heuglijk feit een<br />
schriftelijke bijdrage te<br />
leveren.<br />
Nadat je op het hart<br />
is gedrukt dat Kees en<br />
Nico er niets van mogen<br />
weten denk je er nog<br />
even over na en denkt<br />
dan: morgen maar eens<br />
wat verzinnen. Dan is<br />
het plotseling maandag.<br />
Daar zit je dan op maandagavond<br />
en zie je tot je<br />
eigen verbazing, en ook<br />
wel een beetje opluchting<br />
dat je met “niets”<br />
toch al ruim een half<br />
blaadje vol hebt geschreven, dus dat gaat goed.<br />
Maar het schijnt toch wel de bedoeling te zijn dat je iets over Swaf neerschrijft<br />
en dan schieten je eigenlijk gelijk een paar dingen te binnen:<br />
- Het jaarlijkse tripje naar Torhout in min of meer Swafverband<br />
(Kees en Nico bedankt voor de organisatie).<br />
- het feit dat je toch eigenlijk vooral op zondag naar Swaf<br />
gaat omdat dit toch meestal weer zeer gezellig is, al dan<br />
niet omdat er dan ook vaak een live-bandje te bewonderen<br />
viel (valt), en het meestal in het begin van de avond nog<br />
aanwezige goede voornemen: ik ga om ..-.. uur weg, dat<br />
naarmate dit tijdstip dichterbij komt al makkelijker vergeten<br />
wordt hoewel het af en toe nog wel door je hoofd schiet:<br />
hier heb ik morgen weer spijt van maar ach wat kan het mij<br />
ook ..........<br />
wat me ook nog wel eens overkomt als bekenden of zo horen dat je, in hun<br />
ogen alweer, naar Swaf gaat ze zich afvragen: wordt dat nou nooit ‘ns saai na<br />
al die jaren en dan heb je ook nog b.v. vrienden/-innen van bekenden die voor<br />
geen goud Swaf in gaan vanwege/omdat ......<br />
Als je hier toch wel even over nadenkt dan denk je: zolang ik ga zal ik het wel<br />
leuk vinden en waarom???<br />
Dat zal wel komen vanwege de mensen (voor en achter de bar) en dat is<br />
genoeg.<br />
Tot, ietwat abrupt slot,: “Swaf” gefeliciteerd met de 10 jaar en hopelijk wordt<br />
ik over 10 jaar weer overvallen met het verzoek om iets........<br />
Gr. HARRY
Effe Swaffe<br />
Na de film een koppie doen<br />
Maar de hardrock erbij klinkt snert<br />
Even een verzoekje doen<br />
En jawel<br />
Het wordt een koffieconcert<br />
Helemaal te maf<br />
Dat kan alleen in <strong>SWAF</strong><br />
kom je binnen zie je niks meer<br />
Bril beslagen, blind persoon<br />
Maar vanachter de bar reikt reeds een doekje<br />
En de brilleglazen zijn weer schoon<br />
Van wie blijft iedereen af<br />
juist ja, die van <strong>SWAF</strong><br />
Tis echt vreselijk, tis de sfeer<br />
Blijft nooit bij eentje, altijd meer<br />
De beste voornemens ten spijt<br />
Tis toetje-toe<br />
Keer op keer<br />
Véél te laat taaien we af<br />
Het was weer veel te leuk in <strong>SWAF</strong><br />
Jeannet Schilder<br />
In welke kroeg vraag ik me af<br />
Ja natuurlijk, ik ben in <strong>SWAF</strong><br />
Last van vakantiesentimenten<br />
Lust naar juist net die likeur<br />
Da’s geheid de volgende keer in<br />
voorraad<br />
Maar dan drink ik weer een<br />
andere kleur<br />
En zo meer van dat gezeur<br />
En waarheen gaan we op een<br />
draf<br />
Ja warempel weer naar <strong>SWAF</strong><br />
De eigenaars zijn mooie mannen<br />
Met ieder een sublieme stijl<br />
Je raakt niet op ze uitgekeken<br />
En gaat verkikkerd onder zeil
Versie 2<br />
Zelfs nu ik al 6 jaar<br />
in Amsterdam woon,<br />
kan ik nog steeds niet<br />
zonder het <strong>SWAF</strong>gevoel.<br />
Dan bedoel ik<br />
vooral de zondagmiddag,<br />
als iedereen z’n<br />
kater van de vorige<br />
avond weg komt drinken<br />
onder het genot<br />
ven een flinke bos<br />
herrie. Naast een hoop<br />
lol, maak je af en toe<br />
ook hartverwarmende<br />
dingen mee.<br />
Nico, die je na een<br />
drukke tijd van weinig<br />
<strong>SWAF</strong>, “welkom<br />
thuis” heet, En Kees,<br />
die me zelfs een keer<br />
gevolgd is om er zeker van te zijn dat ik wel veilig thuis kwam. Er hing die<br />
avond namelijk een nogal vaag typje om me heen, die vlak na mij <strong>SWAF</strong> verliet.<br />
Kees zag dat allemaal gebeuren en vertrouwde het niet zo, dus trou ook hij z’n<br />
jas aan en volgde ons op veilige afstand om een oogje in het zeil te houden.<br />
Zoiets maak je niet mee in Amsterdam, daarvoor moet je echt naar <strong>SWAF</strong>!<br />
Sandra
Schuin tegenover “Het huis Verloren”<br />
Ligt “<strong>SWAF</strong>” dat mij doet bekoren.<br />
Qua leeftijd hoor je hier niet thuis<br />
Nee, <strong>SWAF</strong> is zeker geen bejaardenhuis!<br />
Voor standen en rangen is hier geen plaats<br />
Dan kan je beter gaan buitengaats<br />
In deze herberg kom je goed aan de weet<br />
Hier is altijd plaats voor lief en leed<br />
Nico en Kees, tien jaren is de moeite waard<br />
Bedankt en van “harte gefeliciteerd”<br />
Onderlinge saamhorigheid is Swafs geheimpje<br />
Dat dit blijft is m’n wens en ‘t end van dit rijmpje<br />
Vader Theo
“Kort”<br />
Swaf<br />
Waar soms iedereen en soms niemand<br />
ooit is geweest.................<br />
Waar het (de) mensen een rotzorg zal zijn of<br />
een schaakbord................<br />
Waar zelfs beestachtig volk welkom is..........<br />
Waar de liefde als (de) muziek in de lucht hangt;<br />
heftig maar subtiel.........<br />
Waar bier over de bar gaat<br />
alsof het niks is...........<br />
Waar de blik van een (!) barman meer kan doden<br />
dan een biervlieg..........<br />
Dáár tikt ook mí´jn klokje<br />
Kees en Nico, gefeliciteerd en ga zo door !!!
In Den<br />
Belgischen<br />
Bolus.....<br />
Een verhaal met een luchtje<br />
Leuk hé, wat <strong>SWAF</strong> allemaal verzint. Oja, weet je bijvoorbeeld nog,<br />
dat we in ‘85 naar Torhout gingen? Ze propten een zootje vaste<br />
Swaflappers in een bus en dirigeerden die naar het zuiden. Een bende<br />
Bakkers, en paar leipe Lanen en wat exemplaren dappere Danenberg,<br />
Ruiter, Boon, San en noem alle aanverwante artikelen maar op, ze hadden<br />
lol. Het weer in Torhout was prachtig en er was een leuk veldje.<br />
Daar konden de tenten mooi staan. Juist ja, over die tenten willen we<br />
het nou juist hebben.<br />
John (zeg maar Claus) had ook een prachtexemplaar mee, een grote<br />
blauwe. Een mooi onderdak voor een aantal dakloze Swaffers. En een<br />
prachtplee, zo had iemand anders bedacht. In de nacht van zaterdag op<br />
zondag hing er namelijk een bordje “WC” op. Het dampende gevolg<br />
vond Anita zondagochtend: een verse bolus, precies op de plek waar zij<br />
haar bedje had bedacht. Afijn toen moest zij maar ergens anders maffen. Frank<br />
(tenslotte ook de beroerste niet) had nog wel plek over in zijn tentje. Al kozen<br />
alle potentiële slapers het hazepad, John zelf bleef dapper ronkend zijn tent<br />
verdedigen.<br />
Er volgde nog een gedenkwaardige middag. De bus kwam maar niet opdagen<br />
maar vonden wij dat erg, daar op dat terras? Op de terugtocht door<br />
Limburg lieten de borden (Grathem, Roosteren, Susteren) zich lezen als een<br />
culinaire route. Oké, de kortste route naar Hoorn was uiteindelijk niet via Zuid-<br />
Scharwoude (en zeker niet als Joop steeds moet pissen) maar die chauffeur<br />
deed toch ook zijn best? Hij wist zelfs op een gegeven moment de bus de Rode<br />
Steen weer op te draaien.<br />
De moraal van dit smeuïge verhaal: Die drol bracht ons samen...<br />
Frank en Anita.
Voor de twee “Jubie’s”<br />
Vel 308, 2e schrijfblok.<br />
HH’waard: week 6-7-8 <strong>1995</strong><br />
dd 30-2 + 31-2<br />
+ 1 t/m 10-3-95<br />
Hoi, héé, hallo, allemaal. tja ik werd ook opgebeld, met de vraag of ik een stuk<br />
wou schrijven voor het boek. Voor het speciale boek. Speciaal zal het zeker zijn<br />
omdat niet de auteurs maar speciaal om de reden “waarom” dit boek is uit en<br />
weg geven. Waarom!! Geinig maar omdat het eindelijk zover is dat <strong>SWAF</strong> van<br />
Kees en Nico 10 jaar bestaat. Daar moest natuurlijk wel aandacht aangegeven<br />
worden vond men.<br />
Maar ja een stukje schrijven, wat zal ik op papier zetten.<br />
Ik kom er al zo’n jaartje of 7, 8 of 6 dat weet ik niet precies. Ik weet wel altijd<br />
hoe laat ik binnen kom maar meestal als ik weg ga weet ik niet veel meer! De<br />
tijd vliegt altijd in <strong>SWAF</strong> vooral als er een nieuwe batterij inzit.<br />
Wat vind ik van <strong>SWAF</strong>? Tjah ‘eh een leuk café waar gewoon leuke mensen<br />
komen, lekker sfeertje, ongedwongen waar niets gek is kortom ‘n een kroeg<br />
wat iedereen lekker zich zelf kan wezen. Maar ik bekijk niet alles van één kant,<br />
daarom help ik ook wel eens tappen (in hoge nood). dan zie ik het ook weer<br />
eens van de andere kant. Het tappen vind ik mooi om te doen want ik kan<br />
slecht stilzitten. Stom hé. De mooiste dagen zijn lappendag en Koningday c/q<br />
Joost day, lekker een gekkenhuis, veel oude bekenden en nieuwe natuurlijk.<br />
‘S nachts na tweeën even vegen en een Sopje door de tent nog even nazitten<br />
lekker even teuten, lachen, discuzeuren, neutje toe en neutje na want gezelligheid<br />
kent geen tijd.<br />
Als ik alles op zou moeten<br />
of willen schrijven wat ik<br />
heb beleefd in <strong>SWAF</strong> dan<br />
wordt het boek zeker een<br />
omnibus!!<br />
En dat was niet de bedoeling<br />
schijnt zo. Want ik zeg<br />
maar met Nico en Kees heb<br />
je altijd pret maar steevast<br />
altijd te laat naar bed!!!<br />
O.ja door <strong>SWAF</strong> ben ik<br />
zelfs aan sport gaan doen.<br />
Ik ben samen met Nico lid<br />
geworden van een Pony<br />
en Paardenclub. We zijn al<br />
zo’n 1_ jaar lid en op les.<br />
En we hopen dat we van<br />
de zomer mee mogen op<br />
ponykamp. Nu moeten we<br />
nog een verzorgpony om te<br />
oefenen want die we hadden<br />
zijn helaas overleden<br />
(grapje).<br />
Goed ik stop ermee<br />
allemaal de groeten en tot<br />
<strong>SWAF</strong>FS<br />
Paul Degreef
AL<br />
Het Café had voor mij een aantrekkingskracht en<br />
<strong>SWAF</strong> in het bijzonder.<br />
Van regelmatig komende klant, werd ik barkeeper<br />
en trok heel West-Friesland aan. Maar ook<br />
vanwege het inhoudelijke en vooral innemende<br />
karakter, waar het om bekend staat.<br />
Daar is in de loop van de jaren niets van veranderd.<br />
<strong>SWAF</strong> heeft de aantrekkingskracht van de beste<br />
muziek cafés waar ook ter wereld.<br />
Tenslotte is muziek universeel en dat maakt de<br />
bepalende sfeer wat een mens goed doet.<br />
Pita.
10 coupletten<br />
10 jaar Swaf<br />
Jaren lang elk weekend<br />
van donderdag t/m zondag<br />
Elke avond was ‘t weer raak<br />
Op naar <strong>SWAF</strong><br />
Biertjes van de tap<br />
wijn voor een knaak<br />
Onbeperkt koffie voor twee gulden<br />
Dat is <strong>SWAF</strong><br />
Joy division, Pixies en de Cult<br />
Bendjes elke zondag<br />
het past allemaal maar net<br />
Dat is <strong>SWAF</strong><br />
Elk jaar met lappendag<br />
Steeds een volle bak<br />
Foto’s worden gemaakt door Henkie<br />
Die hangen nu in <strong>SWAF</strong><br />
Een potje scrabble of vier op een rij<br />
schaken bij het raam<br />
Kaarten trucjes aan de bar<br />
Dat kan allemaal in <strong>SWAF</strong><br />
Uitstapjes naar concerten<br />
Nog elk jaar naar Oeral<br />
Terwijl dat al jaren is afgelast<br />
Dat kan met <strong>SWAF</strong><br />
‘S Winters met zijn alle binnen<br />
Zomers op de stoep<br />
De muziek kan dan wat harder<br />
Dat is voor mij <strong>SWAF</strong><br />
Hoge nood, een kleine behoefte<br />
trekken voor een vrijpartij<br />
Steeds een ander uitzicht<br />
Dat is de wc van <strong>SWAF</strong><br />
Punkers aan de bar Hippies ernaast<br />
Jezus zonder hoofd<br />
We worden allemaal gezegend<br />
Dat gebeurt in <strong>SWAF</strong><br />
Dit is <strong>SWAF</strong> vroeger en nu<br />
Oude gasten nieuwe klanten<br />
nog steeds een eigen stijl<br />
Ga zo door <strong>SWAF</strong><br />
Betra Vermey
Mammie is dansen<br />
Dit word waarschijnlijk<br />
het<br />
kortste stukje<br />
want van de<br />
heugelijke<br />
gebeurtenis<br />
zelf kan ik mij<br />
zo goed als<br />
niets meer herinneren.<br />
14.00 uur: opening<br />
in <strong>SWAF</strong><br />
dat weet ik<br />
nog. Ook dat ik<br />
veel consumptie<br />
bonnen<br />
kreeg van Nico<br />
ter ere van de<br />
overname.<br />
Ook weet ik<br />
zeker dat het<br />
veel te gezellig<br />
was want vanaf<br />
een uur of vier<br />
weet ik alleen<br />
wat anderen<br />
mij met graagte<br />
onder mijn<br />
neus gewreven<br />
hebben en bij gelegenheid nu tien jaar na dato<br />
nog niet te beroerd zijn om m’n geheugen op te<br />
frissen.<br />
Ik ben bijvoorbeeld geen zoenerig type maar in ruil<br />
voor wat consumptie bonnen was ook deze barrière<br />
te overwinnen.<br />
Ik kan bijvoorbeeld wel goed ruzie maken maar<br />
dat beperkt zich over het algemeen tot de verbale<br />
variant, kiften en klieren is leuk en het plaatsen<br />
van absolute kut opmerkingen zat ooit in m’n vakkenpakket.<br />
Zo niet deze avond volgens zeggen<br />
heb ik iemand een klap voor zijn bek willen geven.<br />
MOI, ik ben toch zeker geen ordinaire vechters<br />
type zelfs niet in m’n onderbewustzijn. En mensenkennis<br />
en inschattingsvermogen behoren tot mijn<br />
beste kwaliteiten. ROT OP OF IK SLA D’R OP of iets<br />
van die strekking bralde ik tegen een vent die net<br />
zo breed was als ik lang ben. Gelukkig waren er<br />
nog wat goede vrienden die niet zover heen waren<br />
als ikzelf, die mij op wonderbaarlijke wijze uit de<br />
benarde situatie bevrijd hebben. Thanks guys.<br />
Maar desalniettemin een avond om nooit te vergeten<br />
(de kater is maar net weg).<br />
Ik heb het nog wel goed gemaakt tegenover Kees<br />
en Nico door aan het eind van de avond de hele<br />
vloer aan te dweilen, met mezelf wel te verstaan.<br />
De stoep heb ik toen meteen ook maar even meegenomen,<br />
als je toch bezig bent doe je het goed<br />
nietwaar!<br />
Baby huil maar niet om je moeder huil maar niet<br />
mammie heeft haar dagelijkse pretje<br />
pappie lief zit bij je bedje<br />
en die zal wel liedjes zingen<br />
voor z’n kleine zoon<br />
Mammie houdt meer van<br />
de banjo en de saxofoon.<br />
Zong ik op de weg naar<br />
huis, tja ‘t was laat en je<br />
drinkt er een paar.<br />
Gefeliciteerd jongens op<br />
naar de volgende tien.<br />
Groetjes van Tara Boom
Het nuchtere<br />
volk van <strong>SWAF</strong>
New Musical Express<br />
22nd July, 1989<br />
The Vernon Walters
1 <strong>April</strong> <strong>1985</strong>-<strong>1995</strong>
well done:<br />
nico<br />
k.c.<br />
koopmans’ drukkerij<br />
alle inzenders<br />
henk<br />
bert<br />
andré<br />
joost<br />
burgemeester janssens<br />
slagerij wognum<br />
alle bezoekers<br />
alle swaffologen<br />
alle ouders<br />
alle kinderen<br />
heineken<br />
kurt cobain<br />
alle banken<br />
alle bandjes<br />
eerste hulp<br />
alle taxi’s<br />
alle voormalige barkeepers<br />
alle glazenophalers<br />
Les Paul voor het gebruik van de WC<br />
Les Paul voor de geur<br />
sociale dienst<br />
en toch nog vele anderen