ZOMERNACHTEN - Helders Kamerorkest
ZOMERNACHTEN - Helders Kamerorkest
ZOMERNACHTEN - Helders Kamerorkest
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Ô sort amer! ô dure absence!<br />
Ô grands désirs inapaisés!<br />
Reviens, reviens, ma bien aimée, etc<br />
D’ici là-bas, que de campagnes,<br />
que de villes et de hameaux,<br />
que de vallons et de montagnes,<br />
à lasser le pied des chevaux!<br />
Reviens, reviens, ma bien aimée, etc<br />
5. Au cimetière<br />
Connaissez-vous la blanche tombe<br />
où flotte avec un son plaintif<br />
l’ombre d’un if?<br />
Sur l’if une pâle colombe,<br />
triste et seule au soleil couchant,<br />
chante son chant:<br />
Un air maladivement tendre,<br />
à la fois charmant et fatal,<br />
qui vous fait mal,<br />
et qu’on voudrait toujours entendre;<br />
un air, comme en soupire aux vieux<br />
l’ange amoureux.<br />
On dirait que l’âme éveillée<br />
pleure sous terre à l’unison<br />
de la chanson,<br />
et du malheur d’être oubliée<br />
se plaint dans un roucoulement,<br />
bien doucement.<br />
Sur les ailes de la musique<br />
on sent lentement revenir<br />
un souvenir;<br />
une ombre, une forme angélique<br />
passe dans un rayon tremblant,<br />
en voile blanc.<br />
Les belles de nuit, demi closes,<br />
jettent leur parfum faible et doux<br />
autour de vous,<br />
et le fantôme aux molles poses<br />
murmure en vous tendant les bras:<br />
‘Tu reviendras!”<br />
Oh! jamais plus près de la tombe<br />
je n’irai, quand descend le soir<br />
au manteau noir,<br />
10<br />
Oh bitter lot, oh wreed gemis!<br />
Hoe groot het onbevredigd verlangen!.<br />
Kom terug, terug mijn liefste! enz.<br />
Van hier naar daar, wat veel velden,<br />
wat veel steden, gehuchten,<br />
wat veel valleien en gebergten,<br />
zeer vermoeiend voor paardenhoeven.<br />
Kom terug, terug mijn liefste! enz.<br />
5. Op het kerkhof<br />
Kent u het witte graf,<br />
waar de klagelijke schaduw<br />
van een taxus overheen golft?<br />
Op de taxus zingt een bleke duif<br />
droef en eenzaam zijn lied<br />
in de ondergaande zon;<br />
Een ziekelijk gevoelig refrein<br />
tegelijk charmant en noodlottig,<br />
dat pijn doet,<br />
dat je altijd zou willen blijven horen.<br />
Een refrein dat een smachtend verliefde<br />
engel in de hemel zou zingen.<br />
Men zou kunnen zeggen dat de gewekte ziel<br />
onder de grond met dit lied meezingt<br />
en zacht koerend zich beklaagt<br />
vergeten te zijn.<br />
Op de vleugels van het gezang<br />
komen langzaam herinneringen boven:<br />
een schaduw, een engelachtige gestalte<br />
passeert een trillende lichtstraal<br />
gehuld in een witte sluier.<br />
Nachtelijk geurende bloesem, half open<br />
verspreidt haar zwak en zoet<br />
parfum om u heen,<br />
en de verschijning fluistert, terwijl<br />
het met trage beweging de armen naar u<br />
uitstrekt:<br />
‘Kom je terug?”<br />
Oh, nooit meer kom ik in de buurt van dat graf,<br />
wanneer de zwarte nacht als een wade om je<br />
heen valt,<br />
om het klagelijk lied te horen van die bleke duif<br />
op de top van die taxus!